Neemias 4
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Sɑnɑm mɛ Sɑmbɑlɑ kɑ Tobiyɑ kɑ Dɑɑrububɑ kɑ Amɔnibɑ kɑ Asidɔduɡibu bɑ nuɑ mɑ Yerusɑlɛmun ɡbɑ̃rɑ ten sɔmburɑ sĩimɔ, bɑ mɑɑ ten kuu dɑbinu kɔrumɔ, yerɑ bɑ mɔru bɛsirɑ too.
1 Quando Sambalate soube que os judeus estavam reconstruindo as muralhas, ficou furioso e começou a caçoar de nós.
2 Mɑ bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bu kɑ Yerusɑlɛmu wɔri kpɑ bu yen tɔmbu burisinɑ.
2 Diante dos seus companheiros e do exército dos samaritanos , ele disse: — O que é que esses judeus miseráveis estão fazendo? Será que eles pretendem reconstruir a cidade? Será que eles pensam que, oferecendo
3 Yerɑ sɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni kɑnɑ mɑ sɑ ɡbɑ̃rɑ te kɔ̃su sɔ̃ɔ sɔɔ kɑ wɔ̃kuru. Sɑ yibɛrɛ be mɑrɑ.
3 Tobias, que era do país de Amom, estava com ele e disse: — Que tipo de muralha eles poderão construir? Até mesmo uma raposa poderia derrubá-la!
4 Adɑmɑ Yudɑbɑ bɑ ɡerumɔ bɑ mɔ̀,
4 “Ó nosso Deus, escuta como eles caçoam de nós! Faze que a zombaria caia sobre a cabeça deles mesmos. Que tudo o que eles têm seja roubado, e que eles sejam levados prisioneiros para uma terra estrangeira!
5 Mɑ bɛsɛn yibɛrɛbɑ bɑ tɑmɑɑ sɑ ǹ ben bɑɑru nɔɔmɔwɑ, sɑ ǹ mɑɑ bu wɑsi sere dɔmɑ te bɑ koo sun wɔri bu ɡo kpɑ bu bɛsɛn sɔmbu te yɔ̃rɑsiɑ.
5 Não perdoes o mal que eles fazem e não esqueças os seus pecados, pois insultaram a nós, que estamos construindo.”
6 Yuu be bɑ wɑ̃ɑ bɛsɛn yibɛrɛbɑn suunu sɔɔ bɑ nɑ bɑ sun sɔ̃ɔwɑ nɔn dɑbinu kɑri ye yɑ wee sɑɑ yibɛrɛ ben min di kɑ sere mìn di bɑ koo sun wɔrimɑ.
6 Então continuamos a reconstruir as muralhas, e logo elas já estavam na metade da sua altura total porque o povo estava animado para trabalhar.
7 Yen sɔ̃nɑ nɑ tɔmbu tɑbu yɑ̃nu wɛ̃ ben bɑɑwure kɑ win tɑkobi kɑ win yɑɑsɑ kɑ win tɛndu. Mɑ nɑ bu yi yi bwese kɛrɑ kɑ bwese kɛrɑ ɡbɑ̃rɑrun biruɔ mi bɑ ǹ ɡinɑ bɑnɛ.
7 Sambalate e Tobias e os povos da Arábia, Amom e Asdode ficaram muito zangados quando souberam que nós estávamos continuando o trabalho de reconstrução das muralhas de Jerusalém e que as suas brechas já estavam sendo fechadas.
8 Mɑ nɑ seewɑ nɑ bukurobu kɑ siri kowobu kɑ tɔn be bɑ tie sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, i ku ben bɛrum ko. I yɑɑyo mɑ Yinni Gusunɔ u kpɑ̃. Wiyɑ bɑ koo nɑsiɑ. I tɑbu koowo bɛɛn mɛro bisibun sɔ̃ kɑ bɛɛn bibun sɔ̃ kɑ bɛɛn kurɔbun sɔ̃ kɑ sere bɛɛn yɛnusun sɔ̃.
8 Aí se reuniram e combinaram que viriam juntos atacar Jerusalém e provocar confusão.
9 Yen biru, bɛsɛn yibɛrɛbɑ bɑ nuɑ mɑ bɑ sun sɔ̃ɔwɑ ye bɑ mɔ̀ kpuro. Gusunɔ u mɑɑ ben himbɑbɑ kɑm koosiɑ. Mɑ bɑɑwure u wurɑ mi u rɑɑ sɔmburu mɔ̀.
9 Mas nós oramos ao nosso Deus e colocamos homens para ficarem de vigia contra eles de dia e de noite.
10 Sɑɑ dɔmɑ ten di, nɛn sɔm kowobun sukum mu rɑ n sɔmburu mɔ̀wɑ kpɑ be bɑ tie bɑ n yɑɑsi kɑ tɛrɛnu kɑ tɛnnu bɛki kpɑ bɑ n yɑbe tɑrɑkpenu doke. Kpɑ bɛsɛn wiruɡibu bɑ n sun dɑm kɛ̃mɔ.
10 O povo de Judá cantava uma canção assim: “Os carregadores já estão cansados, e ainda há muito entulho para carregar. A construção desta muralha quando vamos terminar?”
11 Be bɑ mɑɑ ɡbɑ̃rɑ te bɑnimɔ kɑ be bɑ kpenu ɡurɑmɔ, bɑ rɑ n nɔm teuɔ tɑbu yɑ̃nu nɛniwɑ kpɑ bɑ n kɑ teu sɔmburu mɔ̀.
11 Os nossos inimigos pensavam que nós não poderíamos vê-los, nem saberíamos o que estava acontecendo até que eles já estivessem quase em cima de nós, nos matando e nos fazendo parar o trabalho.
12 Ben bɑɑwure u rɑ n win tɑkobi sɑ̃rusiewɑ pɔrɑɔ. Wi u rɑ kɔbɑ so, wiyɑ u rɑ n mɑn swĩi.
12 E várias vezes os judeus que moravam entre os nossos inimigos vieram nos avisar dos planos que eles estavam fazendo contra nós.
13 Mɑ nɑ bukurobu kɑ siri kowobu kɑ sere tɔn be bɑ tie mi sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, bɛsɛn sɔmbu te, tɑ kpɑ̃. Wee sɑ yɑrinɛ bɑɑmɑ kpuro. Goo kun kɑ ɡoo turuku ɡbɑ̃rɑ ten sɔmburu sɔɔ.
13 Então eu armei o povo com espadas, lanças e arcos e flechas e os coloquei, por grupos de famílias, atrás da muralha, em todos os lugares onde ela ainda não estava consertada.
14 Yen sɔ̃, ì n kɔbɑn swĩi nuɑ, i mɛnnɑmɑ nɛn mi berɑ ɡee i yen swĩi yi nuɑ. Gusunɔ bɛsɛn Yinni u koo sun sɑnnɑ.
14 Eu vi que o povo estava preocupado e por isso disse a eles, e às suas autoridades, e aos seus oficiais: — Não tenham medo dos nossos inimigos. Lembrem como Deus, o Senhor, é grande e terrível e lutem pelos seus patrícios, pelos seus filhos, suas esposas e seus lares.
15 Nɡe mɛyɑ sɑ kɑ sɔmbu te mɔ̀. Bɛsɛn sukum mu yɑɑsi nɛni sɑɑ bururun di sere kɑ wɔ̃kurɔ.
15 Os nossos inimigos ficaram sabendo que nós havíamos descoberto o que eles estavam planejando e compreenderam que Deus havia atrapalhado os seus planos. Então todos nós voltamos para o nosso trabalho na reconstrução das muralhas.
16 Nɑ mɑɑ wure nɑ bu sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, bɑɑwure u kpunɔ Yerusɑlɛmun nukurɔ kɑ win sɔm kowobu kpɑ su dom se wɔ̃kuru sɑ n yibɛrɛbɑ mɑrɑ. Kpɑ su sɔmburu ko sɔ̃ɔ sɔɔ.
16 Daí em diante, metade dos homens trabalhava enquanto os outros ficavam de guarda, armados com lanças, escudos , arcos e flechas e armaduras . E as autoridades deram todo o seu apoio às pessoas
17 Mɑ nɛ Nɛɛmi kɑ nɛn mɛro bisibu kɑ nɛn sɔm kowobu kɑ nɛn kɔ̃sobu be bɑ mɑn swĩi, bɛsɛ kpuro sɑ ǹ bɛsɛn yɑ̃nu potirɑ. Mɑ bɑɑwure u win tɑbu yɑ̃nu kɑ win nim nɛni.
17 que estavam reconstruindo a muralha. Cada pessoa carregava materiais de construção numa das mãos e na outra carregava uma arma.
18 — ausente —
18 E todos os que trabalhavam levavam uma espada na cintura. O vigia, que devia tocar a corneta para dar o alarme, ficava perto de mim.
19 — ausente —
19 E eu disse ao povo, e aos seus oficiais, e às suas autoridades: — O trabalho é muito espalhado, e por isso nós ficamos muito longe uns dos outros nas muralhas.
20 — ausente —
20 Se vocês ouvirem a corneta tocando o alarme, reúnam-se em volta de mim. O nosso Deus lutará por nós.
21 — ausente —
21 E assim, todos os dias, desde o nascer do sol até a hora em que as estrelas apareciam de noite, metade de nós trabalhava nas muralhas enquanto os outros ficavam de guarda, armados com lanças.
22 — ausente —
22 Nessa mesma época, eu também disse aos encarregados do trabalho que eles e todos os seus ajudantes precisavam passar a noite em Jerusalém, para que assim nós pudéssemos trabalhar de dia e servir como vigias da cidade à noite.
23 — ausente —
23 Nem eu, nem os meus companheiros, nem nenhum dos meus empregados ou guarda-costas tirávamos as nossas roupas, nem mesmo para dormir. E todos nós estávamos sempre com as nossas armas nas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.