Mateus 8
Waorani NT (AUC_WBT) vs NTLH
1 Mänïï änanquidi ongÃninque ïinque apÃ¦Ì nete wæængä adinque tæiyÃ¦Ì näni tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì wæængadänimpa.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 TÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì tee empote wÃ¦Ã¦Ì goyÃnäni wacä baate ëñawengä ïnongä inte eyepÃ¦Ì pà bee tëninque Itota ÃnÃwa gäänë ædæ wÃ¦Ã¦Ì ninque apÃ¦Ì necantapa. â Awënë, Bità Ao ämi inte wadæ caabi ïninque botà waintai baabaïmopa.
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 à ñongante Itota pædæ wææmpo gampo caadinque, â Ao ämopa. Bità waintai baacæbiimpa. Angä ïninque ñÃmÃ¦Ì intai nänà ëñadintai dæ baadinque tÃmengä waintai edæ do baacantapa.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 Itota edæ tÃmengä ingante, â Botà æbänà cæboo, ante wadäni ïnänite mäo apÃ¦Ì nedämaï ïmäwe. Wæætë, Näwangä impa, ante acædänimpa, ante cædinque bitÃ, Wængonguï quï, ante në godongä weca tÃingä godinque waintai bità baadintai odÃmÃmi acæcäimpa. AyÃ¦Ì MÃitee wodi wææ ante nänà angaincoo baï ænte pÃninque bità waintai bità baadï beyÃ¦Ì ante edæ, Wængonguï quï, äninque në godongä ingante pædæ godÃmi æncæcäimpa, ante Itota angacäimpa.
4 Então Jesus lhe disse:
5 Mänïï pÃninque CapënaÃmà pà guiiyongä odÃmäno tontadoidi awënë capitäà incæ, Itota pÃnà cæcæcäimpa, ante apÃ¦Ì necæte ante pongantapa.
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 PÃninque tÃmengä, â Awënë, botïmote në cæcä ïñÃmà cÃmäingä badinque nanguï pÃnï nantate oncÃnë Ãñongampa cæbii.
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 Ante äñongante Itota, â Gote cæbo waa bacä ae.
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 Angä ëñëninque, â Awënë ëñëmi. Botà waëmà ïmopa diyÃ¦Ì bità botà oncÃnë pà guiiquïmii. Edæ bità adoyÃmà ongÃninque ämi ïninque botà ïmote në cæcä waa bacæcäimpa.
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 Bità ïñÃmà Awënë Wængonguï ingante në ëñente cædÃmi ïmi baï botà adobaï wacä awënë ingante në ëñente cæbo ïmopa. à ninque botà awënë ëabo inte botà awënë beyænque ämo ëñëninque tontadoidi wæætë guïñente wædinque botà änà ante ëñente cædänipa. à ninque adocanque ingante botÃ, Goe, ämo ëñëninque edæ do gocampa. Wacä ingante, PÃe, ämo ëñente pongampa. AyÃ¦Ì botà ïmote në cæcä ingante, Cæe, ämo ëñëninque edæ do cæcampa.
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 Ante tontado capitäà nanguï ëñengä inte apÃ¦Ì necä ëñente wædinque Itota wæætë tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì tee empo pÃnäni ïnänite apÃ¦Ì nedinque, â Mïnità ïmïnite näwangä ämopa. MÃnà idægocabo ïñÃmonte mäningä wede pÃnengä ingä baï adocanque incæ edæ dæ angä awædÃ, angantapa.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 Incæte ïïmaïnà ante apÃ¦Ì nebo ëñëedäni. MÃnà wÃ¦Ì mÃ¦Ì idi Abadäà wodi Itæca wodi Aacobo wodi ÃÃnædë Awënë Odeye Ã¦Ì Ã¦Ì mÃ¦Ì ponte waa beyÃnäni edæ nænque tamÃnà gämÃ¦Ì nà quëwënäni tÃnà nænque guiidà gämÃ¦Ì nà quëwënäni ïñÃmà idægoidi ïnämaï ïnäni incæ tæiyÃ¦Ì näni adoyÃmà pÃninque mÃnà wÃ¦Ì mÃ¦Ì idi tÃnà godongämÃ¦Ì becædänimpa.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Wæætë Wængonguï Awënë Odeye Ãmæ në guiiquënënäni guiquënë tÃmënäni wëmà ïñÃmÃ, näni guingo imonte Yæ yæ wæyÃmà mänïñÃmà guitodonte wæquïnänidà anguënë.
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 à ninque Itota wæætë tontado capitäà ingante, â à Ãwo wadæ goe. Bità pÃnënà baï do bacÃ¦Ì impa. Ante äñongä adoyedë Itota nänà änïñedë incæ awënë ingä në cæcä do waa bagacäimpa.
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 AyÃ¦Ì Itota mänïñÃmà pÃninque Pegodo oncÃnë pà guiite ayongä Pegodo nänÃogængä wäänä daicawo gawænte mÃïmoga Ãñongä acantapa.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 Adinque tÃmengä Ãnompo pædæ wææmpote bæi ongongä ate onquiyængä wæætë gancæ badinque ængÃ¦Ì gantidinque Itota beyÃ¦Ì pÃnà cæcantapa.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 MänïÃnæ gäwadecÃ¦Ì ba ïninque wënæ tÃnà quëwënäni tæiyÃ¦Ì näni ïnänite ænte pÃnäni adinque adodeque äninque Itota wënæ inte wido cæcantapa. AyÃ¦Ì quïëmë quïëmë nantate wæwënäni ïnänite, Waa baedäni, angä waa badänitapa.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 Itota mänÃmaï cæcä ïninque Wængonguï beyÃ¦Ì në apÃ¦Ì necä Itaiya wodi do ïïmaï ante nänà angaïnà baï ïinque batimpa. â MÃnà nantate wæwëmämo Ã Ã¦Ì ninque mÃnà daicawoidi teëmente gote mäo wido cæte baï cædinque tÃmengä teëmente wængä beyænque quëwëmà ïmompa,â ante Itaiya nänà angaïnà baï Itota cægacäimpa.
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Itota ïñÃmÃ, TæiyÃ¦Ì näni godämÃ¦Ì gongÃ¦Ì näni awædÃ, ante pÃnëninque tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni ïnänite, GäwapÃ¦Ì Ã¦Ì mÃ¦Ì wedeca mantamïni taoboedäni.
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 à ninque ayÃ¦Ì ongÃñongante wacä tÃmënäni näni wææ yewÃ¦Ì mongaïnà ante në adingä inte në odÃmongä ïnongä inte Itota weca pÃninque, â Awënë në OdÃmÃmi ëñëmi. Bità ædÃmë goyÃmite botà bità mÃ¯Ã±Ã¦Ì pà gocæboimpa.
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 Angä ëñëninque Itota wæætë edæ, â Babæ guintaidi ïñÃmà ontatodë monguï ëadäni ïnänipa. AyamÃidi ongonta ëadäni ïnänipa. Botà Waobo ëñagaïmo guiquënë monguï Ãmaabo ïmo apa poncæ ämii, ante Itota wææ apÃ¦Ì negacäimpa.
20 Jesus respondeu:
21 AyÃ¦Ì wacä tÃmengä ëmïñængä incæ tÃmengä ingante, â Awënë ëñëmi. Botà täno gote botà wæmpo wængä ate daga wente ate pÃmoe.
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 à ñongante Itota wæætë, â à ñæmpa në wÃ¦Ì wocadäni incæ tÃmënäni guiidënäni wÃ¦Ì näni ate ee abi daga wencædänimpa. Bità wæætë botà mÃ¯Ã±Ã¦Ì ee pÃe, angacäimpa.
22 Jesus respondeu:
23 Mänïï tao gocæte ante wipodë guiiyongä tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni godongämÃ¦Ì guiidinque tÃmengä tÃnà tao godänitapa.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Tao wogaa goyÃnäni woboyÃ¦Ì Ã¯Ã±ontobÃ¦Ì nanguï pÃnï pÃ¦Ì mÃ¦Ì ninque æpÃ¦Ì mængonta mængonta pÃninque gao gao goyonte wipo ñänæ ñänæ æi guidentapa. Itota ïñÃmà mà ñongantapa.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 Mà ñongä adinque tÃmengä tÃnà godäni ïñÃmà tÃmengä weca gote, à mÃ¦Ì moncæcäimpa, ante tao cædinque, â Awënë, bete wæncæ cæmompa cæbii.
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 Ante äñÃnäni, â Mïni pÃnëegade, quïmÃ¦Ì guïñëwëmïnii. à ninque tÃmengä ængÃ¦Ì gantidinque, WoboyÃ¦Ì pÃ¦Ì mÃ¦Ì nämaï ïmäwe. GäwapÃ¦Ì incæ cædämaï nÃ¦Ì gongÃ¦Ì mäwe, angä ëñente woboyÃ¦Ì pÃ¦Ì mÃ¦Ì nämaï ïñà gäwapÃ¦Ì incæ nÃ¦Ì gongÃ¦Ì ninque ñancæ ñancæ gongÃ¦Ì mÃ¦Ì nimpa.
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 à ñongä tÃmënäni ancai guïñëninque nämäneque tededinque, â à cämë inte angä ëñente woboyÃ¦Ì incæ æpÃ¦Ì incæ gongæmpa, ante guïñente wægadänimpa.
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Mänïï Ã¦Ì mÃ¦Ì mäa tao ti wæænte Guedatabæ pÃñongä wënæ inte quëwëna ïñÃmà wao wodido quëwente pÃninque Itota ingante mämà bee tënatapa. TÃmëna ïñÃmÃ, Waodäni taadà godämaï incædänimpa, ante wææ cæcæte ante në pïinte cædÃna inte edæ,
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 pà bee tëninque ogÃ¦Ì tededatapa. â Bità Wængonguï Wëmi ïnÃmi incæ quïmÃ¦Ì mÃnatà weca pÃwëë. à inque bayedë mÃna pante wæquënënà ante pÃnëninque bità ñÃwo do pancæte ante pÃmitawo, ante wædatapa.
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Ante äñÃnate odÃ¦Ì wængänäidi nanguï ïnäni a ongonte cÃ¦Ì näni adinque,
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 wënæidi guiquënë Itota ingante äninque, â Bità cÃwë wido cæcæte ante pÃnëmi ïninque edæ odÃ¦Ì wængänäidi baÃnë ämi gobaïmÃnipa.
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 Ante ancaa tedete äna ëñëninque Itota, â Gobäewedäni, angä. à ñëninque tÃmënäni tao godinque odÃ¦Ì wængänäidi baÃnë guiiyÃnäni odæncato wæætë ontadäa wÃ¦Ã¦Ì nÃmëmà ïñÃmà gäwapÃ¦Ì no pogodo wæi guiite becadote capo wængadänimpa.
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Becadote wÃ¦Ì näni adinque odÃ¦Ì wængänäidi në aadïnäni guiquënë pogodo wodii wïnonte tÃmënäni quëwëñÃmà mäo, Itota mänÃmaï cæcä wæmÃnipa, ante tededänitapa. AyÃ¦Ì , Wënæidi tÃnà në quëwënïna ïnate Itota mänÃmaï cæcampa, ante wæmÃnipa, ante apÃ¦Ì nedäni.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 à ñëninque tÃmänäni Itota ingante bee tencæte ante tÃmënäni näni quëwëñÃmà tate pÃnänitapa. TÃmengä ingante adinque, MÃnità Ãmæ ïñÃmà quëwënämaï gobäwe, ante nanguï angadänimpa.
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.