Mateus 26
Waorani NT (AUC_WBT) vs VC
1 AyÃ¦Ì mänïnà tÃmänà ïinque apÃ¦Ì nete ate Itota tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni ïnänite apÃ¦Ì necantapa.
1 — ausente —
2 â MëÃnaa go ate wodo pænta gogaïÃnæ baï Patowa mÃnÃ Ã¦Ì Ã¦Ì mÃ¦Ì cænguïÃnæ impa, ante do ëñëmïnipa. MänïÃnæ ïñonte botà Waobo ëñagaïmo ïñÃmote botà ïmote bæi ongÃninque edæ, AwÃ¦Ì Ã±Ã¦nquedïmÃ¦Ì cæte ïingä ingante tÃà godÃninque daagà timpote wÃ¦Ã¦Ì tïwadinque edæ Ã¦Ì Ã¦Ì nà gà cæte wÃ¦Ì nÃedäni, ante botà ïmote pædæ godÃnäni æncædänimpa, ante apÃ¦Ì negacäimpa.
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Mänïñedë, Wængonguï quï, ante në godongä Ã±Ã¦Ì nængä pÃnï Caiapato oncÃnë godongämÃ¦Ì pÃninque wadäni në godÃnäni Ã±Ã¦Ì nÃ¦Ì näni tÃnà oodeoidi ïnänite në aadäni näni Picæncabo ïñÃmÃ,
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 adoyÃmà pÃnëninque, MÃnà æbänà babæ cæte Itota ingante awëmà bæi ongonte ænte wÃ¦Ì nonguïï,
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 ante pÃnënäni incæte, â à ñæmpa Ã¦Ì Ã¦Ì mæntedÃ¦Ì Ã¯Ã±onte wÃ¦Ì nÃmà baï tÃmänäni ænguï bate Yæ yæ ante pïinte cæcædÃnänimpa, ante pÃnente wædinque mÃnà ædà cæte mänïñedë cæquïï, ante wægadänimpa.
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Itota mänïñedë Betänia godinque në baadingä TimÃnà oncÃnë guii ëñadinque cæncongantapa.
6 — ausente —
7 CæncÃñongä wacä onquiyængä ïñÃmà tÃmengä weca pà guiidinque oguï wapÃ¦Ì näni nanguï godonte Ã¦Ì nïmÃ¦Ì dica adabatodo waincadedë pe ñïñænte nänà mänïmÃ¦Ì incæ ñÃwo ænte mämà Itota ocaboga edæ gao cæcacantapa.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 MänÃmaï cæcä adinque Itota mÃ¯Ã±Ã¦Ì näni gocabo ïñÃmà pïïninque, â à ñæmpa Ãnonque gao guënente baï cæcampa tÃÃ, änänitapa.
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Edæ ïïmÃ¦Ì Ã¯Ã±Ãmà nanguï pÃnï Ã¦Ì ninta beyÃ¦Ì godonte ænguënëmÃ¦Ì Ã¯mæmpa. Godonte ænte baï Ãmæpodäni ïnänite wæætë godonguënë apa.
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Ante pïïnäni wædinque Itota ïñÃmÃ, â QuïmÃ¦Ì pïïwëmïnii. à ingä onquiyængä ïñÃmà botà ïmote waa pÃnï cæcä apa quëwëmïnii.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 à ñæmpa Ãmæpodäni ante mïni änïnäni mïnità weca cÃwë quëwëñÃnäni botà wæætë mïnità weca wïï wantæpiyÃ¦Ì quëwencæboimpa.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 MänïmÃ¦Ì oguï wapÃ¦Ì botonga gadongadinque tÃmengä botà baà daga wenguinque eyepÃ¦Ì Ã¯Ã±onte edæ Ãni paacantapa.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Mïnità ïmïnite näwangä ante apÃ¦Ì nebopa. Waa pÃnï botà apÃ¦Ì nedà apÃ¦Ì nedinque tÃmämæ æyÃmÃmë apÃ¦Ì nedäni ëñënäni mäningä onquiyængä nänà cædïnà ante adobaï tededäni ëñente pÃnencædänimpa, ante Itota apÃ¦Ì negacäimpa.
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 AyÃ¦Ì mänïñedë näni, Dote, äincabo ïñÃnäni adocanque Codaa Icadiote näni änongä ïñÃmÃ, Wængonguï quï, ante në godÃnäni Ã±Ã¦Ì nÃ¦Ì näni weca gocantapa.
14 — ausente —
15 Godinque apÃ¦Ì necantapa. â BotÃ, Itota æyÃmÃnà ongongää, ante pÃnà odÃmÃmo ate mïnità bæi ongonte Ã¦Ì mïni ïninque æpotadÃ, EyepÃ¦Ì Ã¯, ante pÃnÃmïni Ã¦Ì maïmoo. Angä ëñëninque tÃmënäni padata tiguitamà incæ todëinta ganca tee mampote tÃmengä ingante pædæ godÃnäni.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Ã Ì ningä inte tÃmengä cÃwë cÃwä adinque, à bänà cæte Itota ingante odÃmonte pædæ godÃmo ate ænguïnänii, ante pÃnente cægacäimpa.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Mänïñedë oodeoidi päà yedæ æmpoquï Ãmæmà ï näni Ã¦Ì Ã¦Ì mÃ¦Ì cæte cænguïÃnæ tæcæ ba adinque Itota mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni ïñÃmÃ, Wodo pænta gogaïÃnæ baï Patowa mÃnÃ Ã¦Ì Ã¦Ì mÃ¦Ì cænguïÃnæ impa, ante pÃnente wædinque tÃmengä weca ponte änänitapa. â à yÃmÃnà bità beyÃ¦Ì Patowa Ã¦Ì Ã¦Ì mÃ¦Ì ante cæmÃni ate cænguïmii.
17 — ausente —
18 à ñÃnäni tÃmengä nänà ëmÃ¯Ã±Ã¦Ì na mënaa ïnate äninque, â Mïnatà waodäni näni quëwëñÃmà godinque onguïñængä botà në äningä ingante bee tëninque mïnatà ïïmaïnà ante apÃ¦Ì nemïna ëñengäeda. â MÃnà Awënë ïïmaï angampa. Botà wænguïÃnæ oo pÃnï bapa cæbii. Botà në ëmÃ¯Ã±Ã¦Ì näni tÃnà botà bità oncÃnë Patowa Ã¦Ì Ã¦Ì mÃ¦Ì ponte cæncæmÃnimpa, angampa,â ante ämïna ëñengäeda, angä.
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 à ñente wædinque tÃmëna Itota nänà änà baï cædinque, Patowa Ã¦Ì Ã¦Ì mÃ¦Ì cænguï impa, ante cædatapa.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 GäwadecÃ¦Ì bayà Itota tÃnÃ, Dote, näni äincabo ponte godongämÃ¦Ì cæncæte ante ongÃnänitapa.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 CæncÃñÃnäni Itota, â Näwangä ante apÃ¦Ì nebo ëñëedäni. Mïni cabo incæ adocanque, à ncædänimpa, ante botà ïmote odÃmonte pædæ godonguingä ingampa.
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Ante apÃ¦Ì necä ëñëninque tÃmënäni wæwente bayÃnäni adocanque adocanque, â Awënë, botà ïmotedà ante dicæ apÃ¦Ì nebitawogaa.
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Ante tedeyÃnäni Itota wæætë, â Botà tÃnà guëa adotaca në mïï cædingä ïñÃmà tÃmengä botà ïmote në odÃmonte pædæ godonguingä ingampa.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Edæ dodäni Wængonguï beyÃ¦Ì näni yewÃ¦Ì mongaïnà baï cædinque botà Waobo ëñagaïmo inte cÃwë wænte goquënëmo ïmodà anguënë. à ninque edæ botà ïmo në odÃmonte godonguingä ïñÃmà tÃmengä nänà wæquinque ingÃ¦Ì impa. Mäningä wïï ëñate baï waa toquënengä incædongäimpa.
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Ante apÃ¦Ì necä wædinque Codaa ïñÃmà Itota ingante në odÃmonte godonguingä ïñÃmà edæ, â Awënë në OdÃmÃmi ëñëmi, botà ïmotedà ante ämitawogaa. Ante äñongante edæ Itota, â TÃmëmi nämä incæ, Botà ïmotedÃ, ante do tedebi ïmipa.
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Ante apÃ¦Ì necantapa. AyÃ¦Ì cæncÃñÃnäni Itota päà bæi ongonte Ã¦Ì ninque Wængonguï ingante waa ate apÃ¦Ì nedinque päà pä Ã¦Ì ninque tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni ïnänite pædæ godà pædæ godà cæcantapa. â Botà baà baï impa, ante pædæ pÃnÃmo Ã¦Ì ninque mïnità Ao ante cÃ¦Ì edäni.
26 — ausente —
27 à ninque ayÃ¦Ì bequïmÃ¦Ì owætaca bæi ongonte Ã¦Ì ninque Wængonguï ingante waa ate pÃnente apÃ¦Ì nedinque pædæ godÃninque, â Botà wepÃ¦Ì baï impa, ante pædæ pÃnÃmo Ã¦Ì ninque tÃmämïni Ao äninque godongämÃ¦Ì intaca beedäni, angantapa.
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Botà wepÃ¦Ì Ã¯Ã¯mÃ¦Ì baï impa. Wængonguï do apÃ¦Ì nedinque, Botà pÃnà cæbo ate mïnità Ao ämïni ïninque mÃnà godongämÃ¦Ì waa cæte quëwengÃ¦Ì impa, angacäimpa. à Ãwo adobaï mïïne äninque apÃ¦Ì nebopa. Botà wepÃ¦Ì ante Ao ante Ã¦Ì mïni inte mÃnà godongämÃ¦Ì waa cæte quëwengÃ¦Ì impa. Edæ nanguï ïmïni mïni wënæ wënæ cædïnà beyÃ¦Ì ante ñä mënongaquïmÃ¦Ì impa.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Näwangä ämopa. Botà Mæmpo Awënë Odeye ïñongä botà tÃmengä nempo quëwëninque mïnità tÃnà godongämÃ¦Ì mïïmÃ¦Ì botà beganca mänïmÃ¦Ì yowepÃ¦Ì Ã±Ãwo Ã¦Ì mÃ¦Ì wo bebo tamëñedäni, ante Itota apÃ¦Ì negacäimpa.
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 AyÃ¦Ì Wængonguï ingante ämotamïni ante tao godinque Odibowænquidi godänitapa.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 GoyÃnänite Itota apÃ¦Ì necantapa. â Wængonguï beyÃ¦Ì yewÃ¦Ì mÃninque, â Në aadingä ingante tacabo dæ wængä ïninque edæ cÃ¦Ì ningäidi obegaidi panguïmÃ¦Ì goquimpa,â ante näni yewÃ¦Ì monte angaïnà baï cædinque mïnità tÃmämïni ñÃwoÃnæ woyowotÃ¦Ì incæ botà dæ ämo beyÃ¦Ì guingo imonte badinque edæ panguïmÃ¦Ì goquïmïni ïmïnipa.
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 PanguïmÃ¦Ì gomïni incæte botà edæ ñäni ÃmÃ¦Ì monte ate Gadideabæ täno gote a ongÃñÃmo mïnità ayÃ¦Ì pÃedäni.
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Angä wædinque Pegodo guiquënë, â à ñæmpa dæ ämi beyÃ¦Ì tÃmänäni guingo imonte badinque panguïmÃ¦Ì godäni incæte edæ botà guiquënë cÃwë panguïmÃ¦Ì godämaï incæboimpa.
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 à ñongante Itota wæætë, â Bità ïmite näwangä ante apÃ¦Ì nebo ëñëe. à ÃwoÃnæ woyowotÃ¦Ì incæ tawadiya pedämaï ïñonte bità botà ïmotedà ante wadà ante apÃ¦Ì nedinque, Dicæ abogaa, ante edæ mempoga go adopoque anguïmi ïmipa.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Angä ëñente wædinque, â à ñæmpa bità tÃnà guëa wÃ¦Ì mo incæte botà cÃwë, Dicæ abogaa, ante edæ änämaï incæboimpa. à ñongä tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni tÃmänäni adodà ante angadänimpa.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Mänïï godinque Itota yabæ incæ Guetëmänii näni äñÃmà tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni tÃnà gocantapa. MänïñÃmà pÃninque tÃmengä tÃmënäni ïnänite, â TÃ¦Ì contate ongÃñÃmïni botà godÃmenque godinque Wængonguï ingante apÃ¦Ì nete pÃmoedäni.
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 à ninque Pegodo tÃnà Tebedeo wëna ïnate ænte mäocä goyÃnäni Itota ïñÃmà nanguï wæwente badinque ancai guïñëninque,
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 tÃmënäni ïnänite, â Botà wænguïmämo pÃnà anguënë, ante botà ÃnÃwoca incæ pÃ¦Ì mænte wæte wænguï wæ, ante wæbo tamëñedäni. Mïnità guiquënë ëamonca godongämÃ¦Ì wææ aacÃedäni.
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 à ninque Itota wædænque godÃmenque godinque guidÃmëmÃ¦Ì Ã±ongænte Wængonguï ingante apÃ¦Ì necantapa. â Botà Mæmpo, bità Ao äninque edæ tï nä wænguïmÃ¦Ì baï à ænte baï cædinque botà ïmote edæ, WÃ¦Ì nämaï incæbiimpa, ämi ïninque botà edæ waa tobaïmopa. Incæte botà änÃnà baï wïï cædinque wæætë tÃmëmi änÃnà baï cæe,â ämopa.
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Ante apÃ¦Ì necä ate tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni weca adodà ponte ayongä tÃmënäni mà ñÃnäni adinque tÃmengä Pegodo ingante, â Botà tÃnà wänà conguënëmïni incæ mïnità adoque ooda incæ wïï aacÃmïnii.
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 MïmÃno waa cæïnëmÃnipa, ante ëwocayÃmïni baà aquïïñà ëñamïni inte wæntæye bamïnipa. à ninque edæ wänà cÃninque nämä beyænque ante Wængonguï ingante apÃ¦Ì nedinque edæ, Wïï wënæ wënæ cæïnëmÃni bacæmÃnimpa, ante apÃ¦Ì needäni.
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 à ninque Itota adodà wadæ gote wæætë apÃ¦Ì nedinque, â Botà Mæmpo, botà bedämaï ïñÃmote bitÃ Ã Ã¦Ì nämaï ïmi ïninque botà cÃwë bità ämaï becæboimpa.â
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Ante Wængonguï ingante apÃ¦Ì nete ate ponte ayongante mÃwo mÃïnente Ã¦Ì mà cæte wædinque mà ñÃnäni.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Adinque edæ tÃmengä wæætë adodà godinque ñÃwo mempoga go adopoque nänà apÃ¦Ì nedïnà ante adodà ante Wængonguï ingante ïinque apÃ¦Ì necantapa.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 AyÃ¦Ì tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni weca wæætë adodà pÃninque, â à ñæmpa cÃwë mÃmïni edæ cÃwë guëmämïni awædÃ. Aquënë quëwëedäni. Botà Waobo ëñagaïmo inte botà wæwenguïÃnæ do bayonte edæ botà ïmote në wënæ wënæ cædäni ïnänite në godà odÃmonguingä ïñÃmà do godongäï ataqueedäni.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 à ngÃ¦Ì gantite mÃnà gocÃ¦Ì impa. Botà ïmo në odÃmonte godonguingä obo pÃnï pongä tamëñedäni, angacäimpa.
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 AyÃ¦Ì apÃ¦Ì neyongä edæ Codaa wodi tÃmënäni näni, Dote, ante gocabo adocabo ïningä incæ ñÃwo pongantapa. Wængonguï quï, ante në godÃnäni Ã±Ã¦Ì nÃ¦Ì näni tÃnà oodeoidi ïnänite në aadäni näni Picæncabo tÃnà da pÃnÃnäni pÃninque wadäni tæiyÃ¦Ì näni adobaï yaëmë nÃ¦Ì Ã¦Ì ninque canta nÃ¦Ì Ã¦Ì näni inte Codaa mÃ¯Ã±Ã¦Ì pÃnänitapa.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Doyedë ïñÃmà në odÃmonte godoncæ cæcä Codaa ïñÃmà tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì poncæ cædäni ïnänite ïïmaï ante wëënëñedë apÃ¦Ì nedingä ïnongäimpa. â Botà odÃmonte queë bemÃmo adinque mïnità wæætë, TÃmengä ingampa, ante adinque tÃmengä ingante edæ bæi ongonte Ã Ã¦Ì edäni.â
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Ante do äningä inte Codaa ñÃwo ïñÃmà Itota weca pÃninque, â Awënë në OdÃmÃmi ïmi, bità ïmi. à ninque edæ waa cæte baï queë bemongantapa.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Adinque Itota wæætë, â Botà mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godïmi ëñëmi. Mänïnà ante bità ponque pà cæbäwe. à ñongä wadäni tÃmengä weca pÃninque pædæ gopo bæi ongonte Itota ingante Ã¦Ì nänitapa.
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Wængonguï quï, ante në godongä Ã±Ã¦Ì nængä pÃnï ingante në cæcä mänïñÃmà ponte a ongongä adinque Itota tÃnà pÃningä adocanque pædæ guiipote yaëmë o togænte Ã¦Ì ninque mäningä në cæcä ingante tæi päninque ÃnÃmonca wangà tamoncacantapa.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Adinque Itota ïñÃmà tÃmengä ingante, â Yaëmë adodà mïni tïe, ämopa. Edæ yaëmë në o togænte nÃ¦Ì Ã¦Ì näni tÃmänäni ïnänite yaëmenca adobaï tacadäni wæncædänimpa.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 à ñæmpa æbänà ante pÃnëmi edæ. Wængonguï anquedoidi adocabodänique tei mïido ganca ïñÃnänite botà Mæmpo ingante apÃ¦Ì nebo baï tÃmengä do angä ïninque anquedoidi näni cabo näni cabo incæ Ãnompo tipæmpoga go mencabodäniya botà beyÃ¦Ì ponte cæbaïnänipa, ante pÃnëmiyaa.
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Incæte botà Codito ïnÃmo inte botà Mæmpo ingante mänÃmaï apÃ¦Ì nebo ëñente cæcä baï dodäni, Codito ïïmaï wæncæcäimpa, ante Wængonguï angä ëñente näni yewÃ¦Ì mongaïnà ante ædà cæte ïinque bacædÃnimpa, ante awædÃ, ante apÃ¦Ì negacäimpa.
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 AyÃ¦Ì wæætë ñÃwo pÃnäni ïnänite Itota apÃ¦Ì necantapa. â Mïnità ïñæmpa, Bità në Ã Ã¦Ì nïmi ïmipa, ante baï cædinque botà ïmote canta tÃnà yaëmë nÃ¦Ì Ã¦nte à æncæte ante pÃmïni awædÃ. Botà Wængonguï oncà yabæcÃnë ïïmà ïñà ïïmà ïñà apÃ¦Ì necÃñÃmo mïnità botà ïmote yao ongÃnämaï ee amïnitapa tÃÃ.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Incæte mïnità Wængonguï beyÃ¦Ì në apÃ¦Ì nedäni näni yewÃ¦Ì mongaïnà baï ñÃwo ïinque baquinque cæmïni abopa. Ante apÃ¦Ì necä ëñëninque tÃmengä ëmïñængä në godïnäni tÃmänäni edæ näwÃ¦Ì panguïmÃ¦Ì cæte wodii wïnongadänimpa.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 AyÃ¦Ì Itota ingante në yao ongonte Ã¦Ì näni guiquënë, tÃmengä ingante mäo godinque edæ, Wængonguï quï, ante në godongä Ã±Ã¦Ì nængä pÃnï ïnongä Caiapato weca ænte godänitapa. MänïñÃmà do pÃninque në wææ ante odÃmÃnäni tÃnà oodeoidi ïnänite në aadäni näni Picæncabo tÃnà do a ongÃnänimpa. MänïñÃmà Itota ingante ænte mämÃnäni pongacäimpa.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Pegodo guiquënë tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì ayÃ¦Ì ayÃ¦Ì godinque, Wængonguï quï, ante në godongä Ã±Ã¦Ì nængä pÃnï ïnongä oncà yacÃmoyÃ¦Ì Ã¯Ã±Ãmà pà guiidinque, Itota ingante æbänà cæquïnänii, ante wææ wänÃnäni weca pÃninque tÃ¦Ì contate waa acongantapa.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Wængonguï quï, ante në godÃnäni Ã±Ã¦Ì nÃ¦Ì näni tÃnà në Apænte näni à noncabo tÃmänäni, MÃnà apænte ante wÃ¦Ì nÃmà wæncæcäimpa, ante cædinque, Itota nänà wænguinque wënæ wënæ cæcä ingampa, ante æcänà babæ ante anguingää, ante diqui diqui mïnÃnänimpa.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Incæte nanguï ïnäni ponte babæ apÃ¦Ì nedäni incæte, à cänà eyepÃ¦Ì babæ änaa, ante edæ dæ angä wædänitapa. AyÃ¦Ì ate mënaa në babæ wapiticÃ¦Ì Ã¤nÃna inte awënëidi weca pà guiite,
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 apÃ¦Ì nedinque, â à ingä, â Wængonguï tæiyÃ¦Ì waëmà oncà ongà incæte botà ïñÃmà tÃ¦Ì Ã¯ pÃ¯Ã±Ã¦Ì mo ïnÃmo inte godà cæbo baï wo tænguïmÃ¦Ì wÃ¦Ã¦Ì maimpa. AyÃ¦Ì mëÃnaa go adoÃnæque ïñonte botà wæætë do mÃ¦Ì nÃmaïmopa,â angä ëñentamÃnapa tÃÃ.
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Ante apÃ¦Ì neda ëñëninque në godongä Ã±Ã¦Ì nængä pÃnï ïnongä incæ ængÃ¦Ì gantidinque Itota ingante, â à ñæmpa pæ wëënebii. TÃmëna bità ïmitedà ante godà äninque näna änïnà ante bità æbänà ämii.
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 à ñongä Itota cÃwë änämaï edæ pæ wëënecä. Adinque në godongä Ã±Ã¦Ì nængä pÃnï ïnongä wæætë, â Wængonguï në Quëwengä inte tÃmengä nänà ëñëñongä edæ näwangä ante apÃ¦Ì nebi ëñëmÃnii, ämopa. MÃnà Codito ïñÃmà Wængonguï Wengä ïnongä ingampa. Bità ïñæmpa mänïmidà ïnÃmi ïmitawo.
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 MänÃmaï angä ëñëninque Itota wæætë, â TÃmëmi bità änïnà baï mänïmodà ïnÃmo ïmopa. Incæte botà godÃmenque apÃ¦Ì nebo ëñëedäni. à incayÃ¦Ì ate botà ïñÃmà edæ Waobo ëñagaïmo inte edæ Wængonguï në TÃ¦Ì Ã¯ Pïñængä ingä tÃmëmængä ïnà tÃ¦Ì contabo adinque mïnità ayÃ¦Ì ate botà ÃÃnædë boguïmancodë pÃmo acæmïnimpa.
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Ante apÃ¦Ì necä ëñente wædinque në godongä Ã±Ã¦Ì nængä pÃnï ïnongä pïinte badinque, à ñente awædÃ, ante baï cædinque edæ nämä weocoo wänä ñænte, â Wængonguï ingampa mänÃmaï cæquingää. Edæ tÃmengä nämä incæ babæ ante në wënæ wënæ apÃ¦Ì necä ïninque idæwaa. Wacä tÃmengä ingantedÃ, Wënæ wënæ cæcä atabopa, ante në ancæcäimpa, ante ñÃwo diqui diqui mïnämaï ingÃ¦Ì impa. TÃmengä nämä Wængonguï Wengä inte baï babæ ante nänà änewënïnà ante do ëñëmïni inte mïnitÃ,
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 edæ æbänà ante pÃnëmïnii. Ante äñongä në apænte änäni guiquënë, â Nänà wænguinque änewengampa tÃÃ.
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Ante apænte äninque edæ pancadäniya Itota tÃmengä awinca towæ tänÃmÃninque tæi tæi pänänitapa. Wadäni guiquënë tÃmengä ingante tamÃninque,
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 tÃmengä ingante, â Bità Codito ïmitawo. à cänà bità ïmite awëmà në pänaa, ante Wængonguï beyænque apÃ¦Ì nedinque apÃ¦Ì nebi ëñëmÃnii, ante badete togadänimpa.
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 AyÃ¦Ì Pegodo guiquënë mänïï yæipodë yacÃmÃñäa contate ongÃñongä onquiyængä në cæcä ïñÃmà tÃmengä weca ponte apÃ¦Ì nedinque, â Mäningä Gadideabæ quëwëningä Itota tÃnà bità guëa cægÃmitapa tÃÃ.
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Ante apÃ¦Ì neyongä tÃmänäni näni ayÃmà Pegodo, â Dicæ. Bità änà ante æbänà ämii, ante dicæ ëñëmogaa.
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Ante äninque Pegodo yademà gäänë tao gote ongongä adinque wacä onquiyængä wæætë godongämÃ¦Ì ongÃnäni ïnänite apÃ¦Ì nedinque, â Mäningä adobaï Itota Näatadeta quëwënongä tÃnà në cægÃningä ingä aedäni.
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Ante apÃ¦Ì neyongä Pegodo wæætë, â Wængonguï ëñëñongä botà näwangä ämo ëñëedäni. à ingä onquiyængä nänà në äningä ingante botà dicæ abogaa, angantapa.
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 AyÃ¦Ì wantæ ate mänïñÃmà ongÃnäni Pegodo weca pÃninque, â à ñæmpa Itota tÃmengä tedecä baï adode në tedebi inte bità tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì mïni në gocabo adobi ïmipa tÃÃ.
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 à ñÃnäni edæ Pegodo wæætë, Wængonguï ëñëñongä apÃ¦Ì nedinque botà nÃingä ämopa, ante Wængonguï ëmÃwo ante babæ tedewëninque tÃmënäni ïnänite, â Mïni në angä ingante dicæ abogaa. MänÃmaï ante tæcæ änewëñongä edæ tawadiya dobæ petapa.
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Pe wædinque tÃmengä, à Itota nänà änïnà baï impa, ante wæcantapa. Itota, â Tawadiya pedämaï ïñonte bità botà ïmotedà ante wadà ante apÃ¦Ì nedinque, Dicæ abogaa, ante edæ mempoga go adopoque anguïmi ïmipa,â angantapa. Ante Pegodo, à Ãwo nänà pequinque do pecampa, ante wædinque oncodo taote edæ guingo imonte wædinque edæ Ca ca wægacäimpa.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.