Mateus 22

Waorani NT (AUC_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wængonguï Awënë æbänà cæquingää, ante ëñencæmïnimpa, ante ïmæca awënë nänà cæïnà ante Itota tÃmänäni ïnänite wæætë odÃmonte apÃ¦Ì negacäimpa.
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 â Inguipoga awënë odeye tÃmengä wÃ«Ã±Ã¦Ì beyÃ¦Ì monguïmÃ¦Ì no ante nänà cæbaï ÃÃnædë Awënë Odeye ïñÃmà adobaï cæcampa.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Inguipoga awënë ïñÃmà tÃmengä ingante në cædäni ïnänite, Wëënë botà änïnäni ïnänite wente ænte pÃedäni. Angä të të wente Ã¦Ì näni ëñëninque edæ, Wïï pÃïnëwædÃ, änäni.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 à ñente wædinque awënë wæætë wadäni tÃmengä ingante në cædäni ïnänite da godÃninque, â Wëënë botà änïnäni weca godinque botà beyÃ¦Ì Ã¯Ã¯maïnà ante apÃ¦Ì nemïni ëñencædänimpa. Botà wengä monguïmÃ¦Ì no ante wagadaidi onguÃ¯Ã±Ã¦Ì näni tÃnà cÃ¦Ì nïnäni oguïmo pÃnï ïnäni ïnänite do wÃ¦Ì nÃninque botÃ Ã¦Ì Ã¦Ì mÃ¦Ì noca do eyepÃ¦Ì cæbopa. Botà wengä monguïmÃ¦Ì no pà beedäni, ante mæmpocä angampa, ante edæ botà beyÃ¦Ì apÃ¦Ì needäni.â
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Angä ëñëninque gote apÃ¦Ì neyÃnäni tÃmënäni ëñënämaï inte Ãnonque wadæ godinque pancadäniya gÃnea ante goyÃnäni wadäni godonte æncæte ante godänitapa.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Wadäni ayÃ¦Ì ongÃnäni guiquënë ëñënämaï inte awënë nänà da godonte në cædäni ïnänite pïinte wënæ wënæ cædäni wæyÃnäni mäo wÃ¦Ì nÃnäni wÃ¦Ì nänitapa.â
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 â MänÃmaï cædäni ate wædinque awënë odeye ïñÃmà äingä badinque tÃmengä tontadoidi ïnänite angä ëñëninque në wÃ¦Ì nÃnïnäni ïnänite mäo capo wÃ¦Ì nÃnäni. WÃ¦Ì näni adinque godÃmenque onconcoo tÃmënäni näni ëadincoo iya tänäni.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 à ninque edæ awënë wæætë tÃmengä ingante në cædäni ïnänite, â MonguïmÃ¦Ì no do eyepÃ¦Ì cæte ongà incæte botà në änïnäni waa cædänipa diyÃ¦Ì Ã¤mo bequïnänii.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 à ninque mïnità wæætë edæ iyÃ¦Ì nompoga iyÃ¦Ì nompoga mäo godinque æcämenque ingante bee tëninque tÃmënäni tÃmänäni ïnänite ämïni Ã¦Ì Ã¦Ì mÃ¦Ì no pà becædänimpa.â
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Angä ëñente cædinque në cædäni taadonque pà bee bee bee tëninque waa cædäni incæ wïwa cædäni incæ tÃmänäni ïnänite äñete ænte mämÃnäni pà monguïmÃ¦Ì no oncÃnë pà guiidinque eyede goto gongænte bedänitapa.â
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 AyÃ¦Ì , â Awënë odeye ïñÃmà ëñacæ pà bedäni ïnänite acæ guiiyongä edæ adocanque monguïmÃ¦Ì no bequï weocoo awënë odeye nänà pÃnÃnincoo incæ wëñadämaï inte Ãnoncooque ee mongængä.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Adinque, â Ã Ì migo, bità ædà cæte monguïmÃ¦Ì no weocoo wëñadämaï inte Ãnoncooque ee mongænte guiibii,â ante äñongä edæ pæ wëënecä.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Adinque awënë odeye ïñÃmà në aadäni ïnänite äninque, â Në monguïmÃ¦Ì no weocoo wëñadämaï ingä ingante mïnità goti wimpote wÃ¦Ã¦Ì goti wëwate edæ wëmà ïñÃmà näni guingo imonte Yæ yæ ante wæyÃmà mäo wido cæedäni,â ante awënë odeye angampa.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 MänÃmaï näni cædà baï adobaï impa. Edæ nanguï ïnäni ïnänite Wængonguï, PÃedäni, angä incæte edæ wædænque ïnäni ïnänite apænte Ao ante ængampa,â ante Itota apÃ¦Ì negacäimpa.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Itota mänÃmaï apÃ¦Ì necä ëñente wædinque Paditeoidi wadæ godinque godongämÃ¦Ì ponëë cÃninque, MÃnà pïinte apænte anguinque ante quïnà cæmà ate Itota adodeque wapiticÃ¦Ì tededinque oda cæquingää.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ante pÃnëninque tÃmënäni në ëmÃ¯Ã±Ã¦Ì näni tÃnà Edodeidi ïnänite da godÃnäni godinque Itota weca pÃninque, â Awënë në OdÃmÃmi ëñëmi. Bità nà pÃnente cæbi ïmipa, ante do ëñëmÃnipa. AyÃ¦Ì bità ayÃmi mÃnità tÃmämÃni ÃnÃmÃnique ïmÃni adinque bitÃ, Waodäni æbänà anguïnänii, ante ayÃ¦Ì , à bänà cæquïnänii, ante wædämaï ïnÃmi inte edæ Wængonguï taadà ante guïñënämaï inte nà odÃmonte apÃ¦Ì nebipa.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 à ninque bità æbänà pÃnëmii. OdÃmäno gobiedÃno beyÃ¦Ì ante tæiyÃ¦Ì awënë Tetædo tiguitamà nänà änintamà ante æbänà wææ yewÃ¦Ì monte ï, ante ëñencæte ante wæmÃnipa edæ. Godonte edæ waa cæte intawo. Wæætë wënæ wënæ cæte intawo, ante apÃ¦Ì nebi ëñencæmÃnimpa.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 à ñÃnäni Itota ïñÃmà tÃmënäni do, Cæmà wapiticÃ¦Ì tedecæcäimpa, ante näni änïnà ante do ëñëninque tÃmënäni ïnänite wæætë edæ, â Mïni wadà tedete wadà cæcabo ïñÃmà edæ quïnante botà ïmote, à bänà cæmà oda cæquingää, ante cæmïnii.
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Tetædo tiguitamà nänà änintamà odÃmÃmïni aquïmo. à ñongä deënadio tiguitamà adotamonque ænte pÃnäni.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Adinque tÃmënäni ïnänite Itota, â à cänà awinca baï yewÃ¦Ì monte badonte ï. Edæ æcänà ëmÃwo ante yewÃ¦Ì monte ï.
20 E Jesus lhes perguntou:
21 à ñongante, â Awënë Tetædo awinca baï yewÃ¦Ì monte badonte impa. Adocä ëmÃwo ante yewÃ¦Ì monte ongà amÃnipa. à näni ëñëninque Itota ïñÃmà edæ, â Awënë Tetædo quï ï ïninque edæ Tetædo ingante godongÃ¦Ì impa. Wæætë Awënë Wængonguï quï ï ïninque Wængonguï ingante godonguï ï apa änewëmïnii.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Ante Itota nänà änïnà ëñente beyÃ¦Ì , Quïëmë baï angää, ante ancai guïñente wædinque wadæ gogadänimpa.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 MänïÃnæ adoÃnæ ïñonte Tadoteoidi në, Waocä wÃ¦Ì ninque ñäni ÃmÃ¦Ì mÃnämaï Ã¦Ì mÃ¦Ì wo wængampa, ante në änewënäni inte Itota weca pÃninque, à ïmaïnà ante ëñencæte ante wæmÃnipa, änänitapa.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 â Awënë në OdÃmÃmi ëñëmi. MÃitee wodi mÃnà beyÃ¦Ì ante wææ yewÃ¦Ì mÃninque ïïmaï ante yewÃ¦Ì mongacäimpa. Waocä mÃninque wÃ«Ã±Ã¦Ì tapÃ¦Ì idämaï inte wængä ate tÃmengä tÃnïñacä wæætë owæmpoingä ingante mÃninque wÃ«Ã±Ã¦Ì tapÃ¦Ì idinque, Botà tÃnïñacä wodi wengä ingampa, ante pæpogacæcäimpa, ante yewÃ¦Ì mongacäimpa.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 à Ãwo ïñÃmà mÃni cabo ïñÃmÃnite adodäni näni caipÃ¦Ì Ãnompo Ã¦Ì mæmpoque go mënaa ïnäni ïñÃnäni bamoncadengä mÃninque wÃ«Ã±Ã¦Ì tapÃ¦Ì idämaï manguïwëninque edæ näñe wængä ate ayÃ¦Ì mengä wæætë owæmpodingä ingante mongä.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 à ninque ayÃ¦Ì mengä incæ adobaï wÃ«Ã±Ã¦Ì Ãmæpocä näñe wængantapa. AyÃ¦Ì wÃ¦Ã¦Ì wacä ayÃ¦Ì mengä adocä ingante monte ate wÃ«Ã±Ã¦Ì adobaï tapÃ¦Ì idämaï inte edæ näñe wængantapa. AyÃ¦Ì wÃ¦Ã¦Ì wacä adobaingä, ayÃ¦Ì wÃ¦Ã¦Ì wacä tapÃ¦Ì idämaï inte näñe, ayÃ¦Ì wÃ¦Ã¦Ì wacä, ayÃ¦Ì wÃ¦Ã¦Ì ayÃ¦Ì mengä pÃnï adocä ingante mÃninque wÃ«Ã±Ã¦Ì tapÃ¦Ì idämaï inte näñe wængantapa.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Onquiyængä guiquënë owæmpote wædinque tÃmangä pÃnï näñe wængantapa.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 à ninque, MÃnà ñäni ÃmÃ¦Ì monguïÃnæ, ante mïni äÃnæ ïñonte mäningä owæmpoingä ïñÃmà æcänà nänÃogængä baquingää. Edæ tÃmengä ingante ïñÃmà edæ tÃmänäni manguïwengadänimpa.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 à ñÃnänite Itota wæætë, â Mïnità ïñæmpa. Wængonguï angä ëñente näni yewÃ¦Ì mÃinta adämaï inte baï ämïni awædÃ. Wængonguï adocanque tÃ¦Ì Ã¯ pïñængä inte edæ tÃmää cæcampa, ante pÃnënämaï inte edæ oda cæte ämïni awædÃ.
29 Jesus respondeu:
30 Edæ Wængonguï anquedoidi ÃÃnædë cÃwë owodäni baï ïnÃnäni inte waodäni ñäni ÃmÃ¦Ì mÃninque godà ñänÃnämaï ïnäni inte edæ mÃnämaï inguïnänidà anguënë.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Wæætë do wængaïnäni näni ñäni ÃmÃ¦Ì monguïnà ante ëñencæmïnimpa, ante Wængonguï beyÃ¦Ì yewÃ¦Ì monte ongà adämaï ïmïnitawo.
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 â Botà ïñÃmà Abadäà Wængonguïmo ingaïmo inte ayÃ¦Ì Itæca Wængonguïmo ingaïmo inte botà Aacobo Wængonguïmo adobo ïmo anguënë,â angacäimpa. Ante në angaingä inte edæ Ã¦Ì mÃ¦Ì wo wÃ¦Ì nïnäni tÃmënäni Wængonguingä ædà cæte inguingää. Wæætë edæ mïï quëwënänique tÃmënäni Wængonguï ïnongä ingampa. à ninque edæ në wænte godïnäni incæ ayÃ¦Ì mïïnäni quëwënäni ïnänipa, ante pÃnenguënë änewëmïnii.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Ante apÃ¦Ì necä ëñëninque godongämÃ¦Ì Ã«Ã±engÃnäni guiquënë, à bänà cæte Itota waa pÃnï odÃmonte apÃ¦Ì necä ëñëmÃnii, ante wægadänimpa.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Tadoteoidi guiquënë, à dà cæte gomonga anguïï, ante edæ pæ wëënedänitapa. MänÃmaï Itota nänà nà änïnà beyÃ¦Ì pæ wëënedänipa, ante tededäni ëñëninque Paditeoidi wæætë godongämÃ¦Ì pÃnänitapa.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Itota æbänà cæte wapiticÃ¦Ì Ã¤maingää, ante pÃnëñÃnäni adocanque idægoidi näni wææ angaïnà ante në ate ëñënongä ïñÃmà Itota ingante angantapa.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 â Awënë në OdÃmÃmi ëñëmi. Wængonguï, à ïmaï cæedäni, ante nänà wææ angaïnecoo ante pÃnëninque ædedà tÃ¦Ì Ã¯ne pÃnï ï ïñonte mÃnà nanguï ëñente waa cæquïï.
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 à ñongante Itota ïñÃmÃ, â à ïmaïnà ante nänà wææ angaïne ïñÃmà edæ tÃ¦Ì Ã¯ne pÃnï ïñonte mÃnà nanguï ëñente waa cæcÃ¦Ì impa. â Wængonguï mÃnà Awënë ingante bità mïmà entawente waadedinque bità ocai encabi inte nà pÃnëninque bità ÃnÃwoca ëwocabi inte edæ tÃmengä ingante ædæmà waa waadete pÃnëe.â
37 Jesus respondeu:
38 Mänïne nänà wææ angaïnà waa pÃnï ï ïninque mänïne täno waa cæquï impa.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 AyÃ¦Ì wade nänà angaïnà adobaï nanguï waa ëñente cæquï impa. â Bità nämä bità waadete waa cædà baï adobaï pÃnëninque wadäni ïnänite adobaï waa waadete cæe.â
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 à ïmaï cæedäni, ante MÃitee wodi nänà wææ angaïnà ayÃ¦Ì Wængonguï beyÃ¦Ì në apÃ¦Ì nedäni näni angaïnà cæcæte ante cædinque edæ mänïne Wængonguï mënea nänà wææ angaïne ëñente cæte beyænque edæ tÃmänà edæ do eyepÃ¦Ì cæte impa, ante Itota apÃ¦Ì negacäimpa.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Mänïï Paditeoidi adoyÃmà ponte ayÃ¦Ì ongÃñÃnäni Itota tÃmënäni ïnänite angantapa.
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 Itota ïñÃmà tÃmënäni ïnänite, â Codito ïñÃmà æcänà ingää, ante pÃnëmïni. à cänà Wengä ïnongä ingää, ante pÃnëmïni. Ante äñongante Paditeoidi wæætë, â Awënë Dabii pÃ¦Ì ingä ïnongä ingampa.
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 à ñÃnänite Itota edæ, â Awënë Dabii pÃ¦Ì ingä ïnongä ïñongante edæ Dabii tÃmë edæ Codito ingantedà äninque quïnante, Awënë ïmipa, angacäimpa.
43 E Jesus perguntou:
44 Ante Wængonguï à nÃwoca apÃ¦Ì necä ëñëninque Dabii wodi yewÃ¦Ì mongacäimpa.
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Codito në Awënë ingampa, ante awënë Dabii wodi nänà në angaingä ïnongä inte edæ adocä Codito ïñÃmà ædà cæte näëmÃ¦Ì Awënë Dabii wodi pÃ¦Ì ingä inguingää, ante pÃnenguënë änewëmïnii.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ante äñongä edæ tÃmänäni, MÃnà ædà cæte wæætë anguïï, äninque ëñënämaï inte edæ pæ wëënegadänimpa. AyÃ¦Ì Ã¯incayÃ¦Ì ate, ApÃ¦Ì nebi ëñëmÃnii, ante ædà cæte anguïmoo, ante edæ tÃmänäni guïñente wædinque änämaï ingadänimpa.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.