Mateus 15
Waorani NT (AUC_WBT) vs NTLH
1 Dodäni näni wææ angainta ate në odÃmÃnäni tÃnà Paditeoidi pancadäniya Eedotadëë quëwëninque mänïñedë Itota weca pÃninque ïïmaï änänitapa.
1 Então alguns fariseus e alguns mestres da Lei vieram de Jerusalém para falar com Jesus e lhe perguntaram:
2 â Bità mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni ïñÃmà dodäni näni angaïnà ante quïnante ëñënämaï inte wapiticÃ¦Ì cædäni wæmÃnipa. TÃmënäni ïñæmpa mempodämaï inte wentamà nampote cænguï cÃ¦Ì näni awædÃ.
2 — Por que é que os seus discípulos comem sem lavar as mãos, desobedecendo assim aos ensinamentos que recebemos dos antigos?
3 Ante pïïnäni wædinque Itota wæætë, â Mïnità guiquënë dodäni näni angaïnonque ante ëñente cæcæte ante cædinque Wængonguï nänà wææ angaïnà ante edæ quïnante ëñente cædämaï ïmïnii.
3 Jesus respondeu:
4 Wængonguï, â Bità wæmpo ingante bità badä ïnante waadedinque waa cæe,â angacäimpa. AyÃ¦Ì , â Wæmpocä ingante wäänä ïnante në pïinte wïwa angä ingante wÃ¦Ì nÃmïni wæncæcäimpa,â ante wææ angacäimpa.
4 Pois Deus disse: “Respeite o seu pai e a sua mãe!” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
5 Mïnità guiquënë ïïmaï änewëninque edæ wææ cæmïnipa. Waocä mæmpocä ingante waa cæquënengä ïñongante wäänä ïnante adobaï waa cæquënengä ïñongante mïnità wæætë wææ äninque, Waocä wæmpocä ingante wäänä ïnante ïïmaïnà ante apÃ¦Ì necæcäimpa, änewëmïnipa. Wæætë edæ â Mæmpo, bità quï, ante, Badä, mïnà quï, ante botà pÃnÃmo mïna ænguënënà incæ ñÃwo wæætë edæ, Wængonguï quï, ante do edæ godonte impa.â
5 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, em sinal de respeito, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
6 Ante apÃ¦Ì nedinque waocä wæmpoda ïnate wïï godonguënengä ingampa, ante mïnità ïñÃmà edæ wææ änewëmïni awædÃ. à ñæmpa mänÃmaïnà ante wææ änewëninque mïnità edæ dodäni näni angaïnonque ante cæcæte ante cædinque Wængonguï nänà wææ angaïnà ante edæ, à nÃneque impa, ante baï cæmïnipa tÃÃ.
6 então não precisa ajudar os seus pais. Assim vocês desprezam a mensagem de Deus para seguir os seus próprios ensinamentos.
7 Mïnità waa cæmïni inte baï në änewëmïni ïñÃmïnite edæ ämo ëñëedäni. Mïni cædà ante Wængonguï ïïmaï ante apÃ¦Ì necampa, ante Itaiya wodi nÃingä ante yewÃ¦Ì mongacäimpa.
7 Hipócritas! Isaías estava certo quando disse a respeito de vocês o seguinte:
8 — ausente —
8 “Deus disse:
9 Ante Wængonguï pïingampa, ante yewÃ¦Ì mongacäimpa.
9 A adoração deste povo é inútil,
10 MänÃmaïnà ante apÃ¦Ì nete ate Itota wæætë nanguï ongÃnäni ïnänite aa pecä pÃnäni adinque apÃ¦Ì negacäimpa. â Botà apÃ¦Ì nebo ëñëninque ocaidë pÃnente ædæmà ëñëedäni, angantapa.
10 Jesus chamou a multidão e disse:
11 à nÃnë guiidï beyænque waocä mïmà wentamà entawënämaï ingampa. Wæætë mïmÃnë wïwa pÃnëninque nänà ÃnÃne tao gode beyænque tÃmengä wentamà mongængampa, ante apÃ¦Ì nebo ëñëedäni.
11 Não é o que entra pela boca que faz com que alguém fique
12 Ante apÃ¦Ì necä ate tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni ïñÃmà tÃmengä weca ponte änänitapa. â Bità mänÃmaïnà ante apÃ¦Ì nebi ëñëninque Paditeoidi ïñÃmà guingo imonte pïïnäni apa änewëë.
12 Então os discípulos chegaram perto dele e disseram: — Sabe que os
13 à ñÃnäni tÃmengä, â AwÃ¦Ì botà Mæmpo mïnämaï ïwÃ¦Ì to wite baï wido cæte bacÃ¦Ì impa. Paditeoidi ïñÃmà wïï botà Mæmpo quïnäni ïnÃnäni inte adobaï edæ wido cæte wæcædänimpa.
13 Jesus respondeu:
14 Edæ babetamÃnäni baï ëñënämaï ïnäni inte tÃmënäni ïñÃmà wadäni adobaï babetamÃnäni baï ïnäni ïnänite në ænte mäodäni ïnäni apa cæmïnii. TÃmënäni ïnänite gomà aedäni. Edæ babetamongä ingante wacä adobaï babetamongä ïnongä ingante ænte mäocä gocä ïninque tÃmëna näna babetamoncaya guëa ontatodë mongæncadÃ¦Ì guiibaïnapa.
14 Não se preocupem com os fariseus. São guias cegos. E, quando um cego guia outro, os dois acabam caindo num buraco.
15 Ante apÃ¦Ì necä ëñëninque Pegodo, â MänÃmaïnà ante odÃmonte apÃ¦Ì nedinque bità æbänà ante odÃmoncæte ante apÃ¦Ì nebitapa, ante apÃ¦Ì nebi ëñëmÃnie.
15 Então Pedro pediu: — Explique para nós aquilo que o senhor disse antes.
16 à ñongante Itota, â Mïnità incæ ocai Ãmæcadäni baï ïnÃmïni inte ëñënämaï ïmïnitawo.
16 Jesus disse:
17 Edæ quincoomë ÃnÃne guiidincoo incæ cæncadë guiite ate goiwaa ogä mente wido cæte ba apa änewëmïnii.
17 O que entra pela boca vai para o estômago e depois sai do corpo.
18 Wæætë ÃnÃne waocä nänà tedewënà guiquënë mïmÃnë nänà wïwa pÃnënà beyænque tao godepa. à ninque waocä ÃnÃwoca mänïnà beyænque wentamà ëwocacampa.
18 Mas o que sai da boca vem do coração. É isso que faz com que a pessoa fique impura.
19 Edæ waocä mïmÃnë nänà entawente taodïnà beyÃ¦Ì wïwa ante pÃnengampa. MïmÃnë nänà pïinte pÃnënà beyænque waocä godà wÃ¦Ì nongampa. MïmÃnë towëïnente tÃmengä nänÃogængä ïnämaï ïñongante godà mongampa. AyÃ¦Ì Ã¦cämenque ïñongante mïmÃnë towëïnente beyænque waocä godà mongampa. MïmÃno Ã¦Ì Ã¯nente wædinque wacä quï awëmà ængampa. MïmÃnë wïwa pÃnëninque wacä ingante godà babæ wapiticÃ¦Ì apÃ¦Ì necampa. AyÃ¦Ì wacä ingante pïinte tedecampa.
19 Porque é do coração que vêm os maus pensamentos, os crimes de morte, os adultérios, as imoralidades sexuais, os roubos, as mentiras e as calúnias.
20 à ninque mïmÃno tao godï beyænque waocä wentamà ëwocacampa. Wæætë mempodämaï inte nänà cÃ¦Ì nà beyÃ¦Ì waocä wentamà ëwocadämaï ingampa, ante edæ Itota apÃ¦Ì negacäimpa.
20 São essas coisas que fazem com que alguém fique impuro. Mas comer sem lavar as mãos não torna ninguém impuro.
21 MänïñÃmà quëwente wadæ godinque Itota Tido näni quëwëñÃmà TidÃà näni quëwëñÃmà eyequeï pongacäimpa.
21 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto das cidades de Tiro e de Sidom .
22 MänïñÃmà ponte quëwëñongä onquiyængä Cänaämæ në ëñate pædingä inte adoyÃmà quëwente tadinque tÃmengä weca pÃninque aa pecantapa. â Awënë bità Awënë Dabii wodi pÃ¦Ì Ã¯mi ïnÃmi inte ëñëmi. Botà beyÃ¦Ì pÃnà waadete waa cæe. Botà wëñængä onquiyængä wënæ inte quëwente wæwengampa cæbii.
22 Certa mulher cananeia, que morava naquela terra, chegou perto dele e gritou: — Senhor,
23 Ante mänÃmaï aa pecä wædinque Itota pæ wëënecantapa. Pæ wëënecä adinque tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni guiquënë tÃmengä weca pÃninque wææ apÃ¦Ì nedänitapa. â MÃnà mÃ¯Ã±Ã¦Ì tee empote Yæ yæ në änewënongä ingante ämi gocäe.
23 Mas Jesus não respondeu nada. Então os discípulos chegaram perto dele e disseram: — Mande essa mulher embora, pois ela está vindo atrás de nós, fazendo muito barulho!
24 Ante wææ änäni ëñëninque Itota wæætë, â CÃ¦Ì nïnäni obegaidi gueogÃ¦Ì gote wæwënäni baï mÃni idægocabo adobaï inte wë wÃmonte wædäni adinque Mæmpo Wængonguï, TÃmënänique ïnänite cæquïmi goquïmi, äninque botà ïmote da pÃnongä wïï pontawoo.
24 Jesus respondeu:
25 Angä ëñëninque onquiyængä ïñÃmà wæætë Itota ÃnÃwa gäänë ædæ wÃ¦Ã¦Ì ninque apÃ¦Ì necantapa. â Awënë, botà beyÃ¦Ì cæbi waa bacäe, angantapa.
25 Então ela veio, ajoelhou-se aos pés dele e disse: — Senhor, me ajude!
26 à ñongante Itota wæætë, â Wënäni cænguï inguënë waocä dicæ guintamÃidi cænguï ante wææntodonguingää. Bità edæ wabi ïñÃmite botà bità beyÃ¦Ì Ã¦dà cæte cæquïmoo.
26 Jesus disse:
27 Angä ëñente wædinque, â Awënë ïñæmpa në ëadäni näni cænte eyepodïmà wæænte Ã¦Ì nÃmengadæmpa ïnà ÃñÃñà guintamÃidi ade cæmpa.
27 — Sim, senhor, — respondeu a mulher — mas até mesmo os cachorrinhos comem as migalhas que caem debaixo da mesa dos seus donos.
28 à ñongante Itota, â OnquiyÃ¦Ì mi ëñëmi. Bità nanguï pÃnënïmi ïñÃmite bità änà ante do cæte impa. Ante tæcæ apÃ¦Ì neyongä tÃmengä wengä edæ do adoyedë edæ waa bagacäimpa.
28 — Mulher, você tem muita fé! — disse Jesus. — Que seja feito o que você quer! E naquele momento a filha dela ficou curada.
29 MänïñÃmà quëwëninque wadæ godinque Itota GadideapÃ¦Ì Ãmaaque pà änanquidi æi tÃ¦Ì contacantapa.
29 Jesus saiu dali e foi até o lago da Galileia. Depois subiu um monte e sentou-se ali.
30 TÃ¦Ì contate ongÃñongä nanguï ïnäni godongämÃ¦Ì pÃninque wënæ wënæ inte wædäni ïnänite ænte pÃnänitapa. Pæ opa pæ opa godäni tÃnà tente tobænte wædäni ïnänite babetamà ïnäni tÃnà babetade ïnäni ïnänite Itota weca ænte mämà ñà cædänitapa. à à cædäni ongÃñÃnänite Itota tÃmänäni ïnänite godà cæcä ate waa badänitapa.
30 E foram até Jesus grandes multidões levando coxos, aleijados, cegos, mudos e muitos outros doentes, que eram colocados aos seus pés. E ele curou todos.
31 GodongämÃ¦Ì ongÃnäni guiquënë, Itota godà cæcä ate babetade ïnïnäni incæ tededäni ëñëmÃnipa, ante guïñente wædänitapa. Tente tobænte wædïnäni incæ waa badäni amÃnipa. Pæ opa pæ opa godäni ïnïnäni incæ waa bate godäni amÃnipa. Babetamà ïnïnäni incæ waa adäni wæmÃnipa, ante guïñente wædinque edæ Wængonguï ingante apÃ¦Ì nedinque, MÃni idægocabo Wængonguï ïnÃmi inte edæ bità adobique ñäà baï ëmÃmi inte edæ tÃ¦Ì Ã¯ pïñænte cæbi ämÃnipa, ante watapÃ¦Ì apÃ¦Ì negadänimpa.
31 O povo ficou admirado quando viu que os mudos falavam, os aleijados estavam curados, os coxos andavam e os cegos enxergavam. E todo o povo louvou ao Deus de Israel.
32 Mänïñedë Itota tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni ïnänite aa pecä pÃnäni ate apÃ¦Ì necantapa. â à ïnäni botà weca ongÃnäni ïñÃmà mëÃnaa go adoÃnæque ïñonte botà weca ongÃñÃnäni tÃmënäni cænguï Ãmæpodäni badäni ate wædinque botà tÃmënäni tÃnà godongämÃ¦Ì wæte baï pÃnëmopa. CÃ¦Ì nämaï inte gue Ã¦Ì nente wæyÃnänite botÃ, OncÃnë goedäni, ämo gote baï tÃmënäni edæ idÃmæ godinque nangÃ¦Ì badinque edæ bocæ bocæ cæte wæcædÃnänimpa.
32 Jesus chamou os seus discípulos e disse:
33 Angä wædinque tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni wæætë, â à nodäni ïnäniyaa. à nÃmæca incæ päà impa Ã¦Ì ninque godÃmÃni cænguïnänii.
33 Os discípulos perguntaram: — Como vamos encontrar, neste lugar deserto, comida que dê para toda essa gente?
34 Ante wæyÃnänite Itota, â Mïnità päà æpodà nÃ¦Ì Ã¦Ì mïni. à ñongante, â Päà Ãnompo Ã¦Ì mæmpoque go mëa gæyæ guiyä pÃnï mëa pÃnï mÃ¦Ì ongompa, ante edæ apÃ¦Ì nedänitapa.
34 — Quantos pães vocês têm? — perguntou Jesus. — Sete pães e alguns peixinhos! — responderam eles.
35 Itota ïñÃmà godongämÃ¦Ì ongÃnäni nanguï ïnäni ïñÃnänite angä tÃ¦Ì contadänitapa.
35 Aí Jesus mandou o povo sentar-se no chão.
36 à ninque päà Ãnompo Ã¦Ì mæmpoque go mëa tÃnà gæyæ tÃnà näni nÃ¦Ì Ã¦Ì nincoo pædæ godÃnäni Ã¦Ì ninque tÃmengä Wængonguï ingante, Bità waa pÃnÃmi cæncæmÃnimpa, ante apÃ¦Ì nedinque pä Ã¦Ì ninque tÃmengä mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni ïnänite pædæ pÃnongä Ã¦Ì ninque tÃmënäni wæætë wadäni ïnänite pædæ pædæ godÃnäni Ã¦Ì nänitapa.
36 Depois pegou os sete pães e os peixes e deu graças a Deus. Então os partiu e os entregou aos discípulos, e eles os distribuíram ao povo.
37 Ã Ì ninque tÃmänäni godongämÃ¦Ì cÃ¦Ì ninque tÃmo pÃnï cÃ¦Ì nänitapa. Idæwaa cÃ¦Ì näni ate tÃmënäni pä ænte näni cænte ñÃnÃnï ee Ãñoncoo wente Ã¦Ì ninque Itota mÃ¯Ã±Ã¦Ì në godäni otodë pÃnà da wënänitapa. à ninque Ãnompo Ã¦Ì mæmpoque go mentodëa cænguï eyede contagatimpa.
37 Todos comeram e ficaram satisfeitos; e os discípulos ainda encheram sete cestos com os pedaços que sobraram.
38 Në cÃ¦Ì nïnäni ïñÃmà onguÃ¯Ã±Ã¦Ì nänique coatodo mïido ganca ïñÃnäni onquiyÃ¦Ì näni tÃnà näni wencabo tÃnà tÃmënäni æpodänimë godÃmenque nanguï pÃnï ïnÃnänimpa.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 à inque cÃ¦Ì näni ate Itota ïñÃmÃ, Goedäni, angä godäni ate tÃmengä wipodë guii contate ïmÃ¦Ì mäa Mäagadabæ pongacäimpa.
39 Então Jesus mandou o povo embora, subiu no barco e foi para a região de Magadã .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.