João 11
Mpohwoe Hungkuno Songofoho (APZ) vs VC
1 Hwe fihwo kakoe yofe Lasalos. Kako ango Mpetani sopo nohumanto mnokino engo tɨpemaꞌmentisofoho. Oso ango hopo sopo Maliyaꞌnji Motaꞌnji sikoꞌnopeeꞌi sikoe angoponoho.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Oso aꞌmu Maliya hisi kako tɨfi noꞌmo nakwoe hwe engo Jisasɨye sɨfemo hwonemijo usisyonto kakoe mijiyo sawemo soꞌnji sosayo usɨpoꞌmentisofoho. Oso hwe Lasalos kako mnokinoꞌnjo sohwo kako Maliyafe konɨngkwaꞌwehweho.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Oseso Lasalos kako mnokino tɨpemahonɨngki kaisifaꞌu siko Jisasɨmneꞌno hungkuno ole lɨhwatɨmentisi, Hwe Engofo, jɨje nɨngkwahwo Lasalos sohwo mnokinoꞌnjo hweho. Ose lɨhwatɨmentisiyefoho.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Lɨhwojahonɨngki Jisas kako hungkuno homo somo nupaꞌnonto aꞌamu somo ulɨmento, Olo mnokino loso nɨhuꞌnahone poyo peꞌnyoꞌneꞌmaho. Oꞌo, Anɨtuye yokumpohnꞌnyoso utɨhwaꞌnyopo uhwonyoꞌnefoho. Anɨtuye Hwomu sohwoꞌni yofe engo mayoꞌnefoho. Ose ulɨmentisofoho.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jisas kako Motaꞌnji konampi Maliyaꞌnji Lasalosɨjontnneꞌno sɨmeho engo uyɨmentisofoho.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Jisas kako Lasalos mnokinoꞌnjo hweho ko upaꞌnonto kako oso ango humamentiso sopo nomꞌne sɨkuno hufaꞌu humamentisofoho.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Sɨkuno hufaꞌu memjaofahonɨngki Jisas kakoe inomokomoyo sohwonaꞌnɨmo nalɨmento, Nakwo hwaho Jutiya Lasalosɨye ango sopo asomo wosɨhwano.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ose nelahonɨngki kakoe inomokomoyo sohwonaꞌni ulɨmentɨhwoni, Nakwoe Lonetɨhwayo sohwosi, aꞌamu Jutiya soponjo hwe engo sohwa hofɨko kikimo sojo wokufonjantɨfi imalofo soponeꞌno kɨko asomo wosɨhwantaneꞌno lonalohino.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Ose ulahonɨngkuhwoni Jisas kako pahnnɨmo hungkuno kakoe sɨkuno syoho iyoꞌne ole nalɨmento, Mofehiꞌnyo lonto pomponaho yonte sopo aꞌamu hofɨko hano emoyɨkujoso mopɨwahupitnnehofo. Hwapɨngoso hofɨko olo hwaho loponjo pomponaho somo yoꞌmayo yoꞌmayo uhwonalokwofo.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 I osoꞌno aꞌamu hofɨko sɨkwoꞌmjohoꞌmo hano emoyontɨfi hofɨko pɨwasyɨwoꞌnɨngkohofofoho. Hwapɨngoso pomponaho anefoho. Oseso nje syohomneꞌno Anɨtu pomponaho ntopalokuso somo sɨmeso mopɨwahuꞌmnehono.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ose nalonto tɨfi ole nalɨmento, Sekwo upaꞌnɨmno. Nakwoe aꞌamu Lasalos sohwo saho nto fosyawentono. I osoꞌno ngko nuꞌmo kakimo ulɨkofamne hwoꞌnyoho.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ose nelahonɨngki kakoe inomokomoyo sohwonaꞌni ulɨmentɨhwoni, Hwe Engofo, kako saho nehopi fosyawesoꞌmanji kako wopɨngo umoꞌnɨmontonoho. Ose ulɨmentɨhwonefoho.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Jisas kako Lasalos poyo nto peꞌnɨmaho huno ose ko uyahonɨngki saho fosyaweho nalɨmentiso soꞌno inomokomoyo sohwonaꞌni nakwo nakwoe hunoso ole syafɨhuꞌmentɨhwoni, Lasalos sohwo kako saho nehopi fosyowentanɨngki nalohoho syafɨhuꞌmentɨhwonefoho.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Osoꞌno Jisas kako yoloho ole nalɨmento, Lasalos sohwo poyo nto peꞌnɨmaho.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 I sekwo ngkimo sɨmeho hiꞌntnnono ntapɨfitnneꞌnji Lasalos kako poyo peꞌnɨmaso sopo ngko mohumayoso wopɨngofoho nnɨngkohoho. I osoꞌno olohonta kako poyo peꞌnɨmaso soponeꞌno wosɨhwano.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Ose nelahonɨngki Toumas hufaꞌu mehomi imoꞌnɨmentiso sohwo kako nomꞌne inomokomoyo sohwonaꞌnɨmo nalɨmento, Nakwo hwaho Jutiya sopo aꞌamu Jisasɨmo sojoꞌnji wofonjosyano lontɨfi yalokwofo sopono noho wosɨhwano. Nakwo Jisasɨꞌnji poyo umoꞌnano. Ose nelahonɨngki nakwo Jisasɨꞌnji sɨmentɨhwonefoho.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Oseso Jisas kako ango Mpetani sopo sɨꞌmofonto kako honɨngkanopo lohofahonɨngki aꞌamuso hofɨko ulɨmentohofi, Lasalosɨye pijafoso sokimomo neꞌno nowentanɨngki sɨkuno osofosofahuꞌno memjaoꞌmasofoho. Ose ulɨmentohofofoho.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Oso ango Mpetani sopo ango Jelusalem mofoneponoho. Honɨngkanoso sawemopoꞌmaho, hufaꞌu sɨhune kiloumitaponoho.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Aꞌamu Juta piꞌnɨngoso ango Jelusalem mtaꞌangoso hofɨko Motaꞌnji Maliyaꞌnjiyepono konɨngkwaꞌwehwo peꞌnɨmentiso soꞌno hofɨko sikoe sɨmeho wopɨngo umoꞌnyoꞌne humotahoꞌne womentohofofoho.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Mota kako hungkuno ole upaꞌnɨmento, Jisas ntopohoho. Ose upaꞌnonto komoꞌno nowento Jisasɨmo honɨngkanopo uswoꞌnɨngkahonɨngki Maliya kako angomo humohumantisofoho.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mota Jisasɨmo uswoꞌnonto Jisasɨmo ulɨmento, Hwe Engofo, kɨko olopo humantontentesi nje nɨngkwahwo poyo mapeꞌnɨngkuhwonesohilo.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 I osoꞌno ngko huno niyohoho. Kɨko yoꞌmayo soꞌno Anɨtumo jomo ulisoso kako yoꞌmayo kɨko ihnneso wokijapmmontonoho huno niyohoho.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ose ulahonɨngki Jisas ulɨmento, Osoꞌno jɨje nɨngkwahwo apaꞌno songo wolɨkaꞌmontonoho.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Ose ulahonɨngki Mota ulɨmento, Ngko huno ole niyohoho, Sɨkuno aeꞌuyo somo aꞌamu lɨkapijo sohonta Lasalos huhwo nolɨkafone hweho.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ose ulahonɨngki Jisas ulɨmento, Ngko aꞌamumo apaꞌno songo ulɨkafo soꞌnji songo neꞌno humayo soꞌnji ngko hwapɨngo hwoꞌnyoho. Aꞌamu ngkimo sɨmeho hiꞌntnnono ntapinyoso kako poyo ko peꞌnoso sohwo kako songo neꞌno wohumamontonoho.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Aꞌamu hofɨko olo hwaho lopo songo humalofoso hofɨko ngkimo sɨmeho hiꞌntnnono ntapɨfijoꞌmanji hofɨko poyo mapeꞌnɨfitnnehofo. Olo hungkuno kilalokwe losomo sɨmeho hiꞌntnnono luyalokuno.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Ose ulahonɨngki Mota kako Jisasɨmo ulɨmento, Ou Hwe Engofo, kɨko Kɨlais sohwosi, Anɨtu kako olo hwaho loponeꞌno hwe fihwo sefoꞌmayoꞌne uhwosopoꞌmonnoho nalɨmentiso sohwohnneꞌno ngko kikineꞌno sɨmeho hiꞌntnnono kijahopohono. Kɨko Anɨtuye Hwomu Kɨlais hwosoho.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Mota ose ulonto kakoe angopo asomo nowento konampi Maliyamo joho ulahonɨngki Maliya kakimo uꞌmahonɨngki Mota hofiyoka ulɨmento, Nekwoe Letɨhwayo sohwo kako noponto kikineꞌno joho kilalofoho.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Maliya ose upaꞌnonto komoꞌno mokolɨkapo lohofonto Jisasɨyepono umentisofoho.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jisas kako ango ne sopo mꞌmofapmmentisofoho. Oꞌo, Mota uswoꞌnɨmentiso sopo humohumantisofoho.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Aꞌamu Jutaso hofɨko Maliyaꞌnji angoꞌmo nohumantɨfi Maliyamo sɨmeho tango uyosoꞌno kakoꞌnji humohumantohofoso hofɨko kakimo uhwonɨngkohofoso kako komoꞌno lɨkafonto mempono nto poswahonɨngki uhwonontɨfi hofɨko kakimo uhwonontɨfi hofɨko huno ole syafɨhuꞌmentohofi, Kako konɨngkwaꞌwehwoe pijafo hoꞌnahumalofo sopono humotaho walɨmonjitɨkeno ose syafɨhuꞌmentohofofoho.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Maliya kako Jisas humentahonjo soꞌmneꞌno wento Jisasɨmo uhwononto kako Jisasɨye sɨfɨkiꞌnyoꞌmo hwomtame ehumanto ulɨmento, Hwe Engofo, kɨko olopo humantontentesi nje nɨngkwahwo sohwo poyo mapeꞌnɨngkuhwonesohilo.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Jisas kako Maliya humotaho lontanɨngki uhwononto uhwonɨngkisoso aꞌamu Juta kakoꞌnji humahwofoso humotaho nto mjolɨmɨwahonɨngkofi uhwononto kako kakoe sɨmeho tango uyahonɨngki
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 ulɨmento, Sekwo ntɨꞌmo hoꞌnahumalofo. Ose ulohonɨngkahonɨngki ulɨmentohofi, Hwe Engofo, kɨko nopohoji uhwonae.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Ose ulahonɨngkofi Jisas kako humotaho lɨmentisofoho.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Aꞌamu Juta fehohnjoso Jisas kako huhwo humotaho lontanɨngki uhwonontɨfi hnnɨmentohofi, Ihwoni, kako Lasalos sohumo sɨmeho mɨkunɨmposo uyɨmojo hweho.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 I aꞌamu nomꞌnihwa ole hnnɨmentohofi, Olo hwe lohwo kako aꞌamu tɨmpiꞌnyo somo wopɨngo umokumentiso hopaso kako Lasalosɨmo ufoꞌmantontentesi Lasalos kako poyo mapeꞌnɨngkuhwonesohilo. Sitofo hungkuno ose hnnɨmentohofofoho.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Oseso Jisas kako sɨmeho tango engo apaꞌno uyahonɨngki Lasalosɨye pijafo hoꞌnahumentohofo sopo umentisofoho. Oso hopo sopo Lasalosɨye pijafo hoꞌnahumentohofo sokimo hokuꞌyo sopo sojo ewafo engoso nomantɨfi pɨjwahuꞌmentohofofoho.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Jisas oso hopo sopo nohumanto ulɨmento, Olo sojo pɨjwohumalofo loso wae feeopmno. Ose ulahonɨngki hwe poyo peꞌnɨmentiso sohwoe konanisi Mota ulɨmento, Hwe Engofo, kakoe pijafo hoꞌnahumalohwoneso oso sɨkuno osofosofahuꞌno nto memjaoꞌmasoso kakoe pijafoso pisakinoꞌnjofoho.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ose ulahonɨngki Jisas ulɨmento, Olohonta nto kilohefoho. Kɨko ngkineꞌno sɨmeho hiꞌntnnono ntapisoꞌmanji kɨko Anɨtuye yokumpohnꞌnyoso uhwonɨmonnoho. Ose nto kilohefoho.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Motamo ose ulahonɨngki hofɨko sojo ewafo engo mehwosompeehumentohofofoho. Nomehwosompesyahonɨngkofi Jisas kako ahwomomo uhwononto aꞌamu kakoe mampaho upaꞌnyoꞌne ole ulɨmento, Nje Mpohwo sohwosi kɨko nje hungkunomo haloho nɨpewoꞌnɨngkino sohwohnneꞌno ngko isamoyoka kilalokweno.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Ngko huno niyohoho. Kɨko engolopohamo nje hungkuno jomo kilɨwoꞌnɨngkohe somo nupaꞌnɨwoꞌnɨngkino hwosoho. I osoꞌno olo aꞌamu oloponjo lohokwofo lohwa kɨko ngkimo olo hwaho loponeꞌno nɨhwatɨmentohino soꞌno sɨmeho hiꞌntnnono uyɨfitnneꞌenji kilalokweno.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ose ulɨkwato lohofonto joho mohmꞌno ulɨmento, Lasalos kɨko noho fusyape.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ose ulahonɨngki aꞌamu poyo peꞌnyo sohwo nolɨkafonto swapmmentisofoho. Kakoe sɨfe aho hwapɨfe nano popojontɨfi kakoe sɨmoꞌmango hi hwapɨfe ifohumpeehumentohofo sohwo hiꞌnji swopahonɨngki Jisas ulɨmento, Yoꞌmayoso misɨhutoꞌmeefɨkujoꞌno wopaweno. Ose ulahonɨngki hofɨko kakoe hungkunomo inɨngkamentohofofoho.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Aꞌamu Juta hwe moyaꞌmi piꞌnɨngo fehohnjoso Maliyaꞌnji humamentohofoso Jisas kako oso hiso imentiso somo uhwonontɨfi hofɨko kakimo sɨmeho hiꞌntnnono uyɨmentohofofoho.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 I osoꞌno aꞌamu fehohnjo sohwa hofɨko aꞌamu Falisi sohwafe angopono asomo nowentɨfi yoꞌmayo Jisas imentiso soꞌno aꞌamu Falisi sohwamo tokoyoꞌofo imentohofofoho.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ose yahonɨngkofi aꞌamu Falisi sohwanji aꞌamu yofe engoꞌnjo tajo ango syohoꞌnjo sohwanji hofɨko aꞌamu kaunɨsol syohoꞌnjo sohwamo uswoꞌnontɨfi hnnɨmentohofi, Nakwo pipi yanehwono. Olo hwe lohwo yoꞌmayo wonyoangkafo aꞌamu miyɨwoꞌnɨngkiyohofoso yalofoho. Pipi pɨjwaofanehwono.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Nakwo kakoe yahino losomo mopɨjwaofeꞌmanji aꞌamu hopiꞌnonohinoso hofɨko kakimo sɨmeho hiꞌntnnono uyɨkuji kakimo tɨfi inɨngkafitnnoho. Ose ikujoꞌnoꞌmanji aꞌamu Loum nakwoe hwaho nemokosyohumawoꞌnɨngkohofo sohwa nonahonɨngkuji huno ole wosyofɨsyantɨfeho. Aꞌamu Juta hofɨko nakwoe hungkunomo enjwaꞌmo mohumunyofoho. Ose syafɨsyɨkuji hofɨko nakwoe tajo ango engo somo wonyo umokantɨfeho. Nakwo aꞌamu Juta hopiꞌnonohino hnꞌnɨmo wonyo wonemokantɨfeho.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ose hnnontɨfi hwe fihwo hofɨkoꞌnji humamentiso sohwo kakoe yofeso Kaiyofasɨyoho. Oso soswo somo aꞌamu tajo ango syohoꞌnjo sohwamo umokosyohumayoꞌne hweho. Kaiyofas huhwo sohwo kako nolɨkafonto ulɨmento, Sekwo huno mosyafɨsiyoꞌnjo liyalokwofo.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Sekwo olo aꞌamu losoku hunoꞌmaso kuyoho. Nakwo aꞌamu Juta hopiꞌnonohino hnꞌnɨmo aꞌamu Loum sohwa wonyo pehoꞌno wonemokantɨfito. Oꞌo, yahino itoꞌnohinoso olenoho. Olo hwe angaꞌnohino lohwo kako hwe moyaꞌmi hopiꞌnonohino somneꞌno ufoꞌmayoꞌne poyo wapeꞌnono.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Oso hungkuno ulɨmentisoso kakoe huno mtaꞌangoꞌmaho. Oꞌo, Kaiyofas kako oso soswo somo aꞌamu tajo ango syoho soꞌno yofe engo maꞌmentiso soꞌno Anɨtu oso huno hiso uyɨmentisofoho. Osoꞌno kako Jisas aꞌamu Juta somneꞌno ufoꞌmayoꞌne poyo umoꞌnɨmontonoho eso ulɨmentisofoho. Ose ko ulɨmentisoso oso hungkuno Kaiyofas ulɨmentisoso aꞌamu angoꞌmeemjo somneꞌno ufoꞌmayoꞌne Jisas poyo imoꞌnone soꞌno huno muyo hweho.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Oꞌo, Anɨtu kakoe mehomi angoꞌmeemjo hnꞌnwi temtitofo angaꞌnohino hopa imoꞌnɨfitnneꞌno peꞌnoneꞌento Anɨtu oso hunoso Kaiyofasɨmo uyahonɨngki ulɨmentisofoho.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Oso aꞌamu huhwo sohwa Kaiyofas ulɨmentiso sɨkuno somtaꞌni oso hungkuno Jisasɨmo fonjasiyoꞌne hungkuno lomaꞌmentohofofoho.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Oseso Jisas kako oso hwaho Jutiya sopo aꞌamu Jutafe tɨmo sopo hano memmentisofoho. Oꞌo, kako oso hwaho hopo sopo ulɨkoꞌmanto kako nomꞌne ango Efɨlaim soponeꞌno kakoe inomokomoyo sohwonaꞌnnonji umentɨhwonefoho. Oso ango Efɨlaim aꞌamu mohumunyo mofone sopo molinyoponoho. Oso ango hopo sopo kakoe inomokomoyo sohwonaꞌnnonji humamentɨhwonefoho.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Oso hohosohonta aꞌamu Jutafe Anɨtu Aꞌamu Isɨlael somo Uyakoloꞌmentiso somneꞌne Syafɨsiyo Sɨkuno Engof mofonepo umoꞌnɨmonto imentisofoho. Osoꞌno oso Sɨkuno Engo mmoꞌnyo sohonta aꞌamu angoꞌmeemjoso ango Jelusalemneꞌno wopayo engo nyoꞌne hofɨko hofɨkoe honɨngkano hungkuno itoꞌno inɨngkayo soꞌno hofɨkoe he yoꞌmayo mijo yojujosyɨhwasi ntoꞌno wehumano lontɨfi ole syafɨhuꞌmentohofi, Nakwo ose ihwasɨꞌmanji nakwoe honɨngkano kihoꞌmaso umoꞌnantanoho. Ose syafɨsyontɨfi sɨmentohofofoho.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Hofɨko nosɨꞌmofontɨfi Jisasɨmneꞌno tɨpeentɨfi tajo ango engo somo uhuꞌmokontɨfi hofɨko ole hnnɨmentohofi, Olo Sɨkuno Engo lomneꞌno Jisas kako wosapmmontolɨkeno. Ose hnnɨmentohofofoho.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Hwapɨngoso aꞌamu Falisi sohwanji hwe engo sohwanji hofɨko aꞌamu hisomo hungkuno yokumpohnꞌnyo ole lontɨfi, Sekwo Jisas humentahonɨngkuhwosi uhwonɨngkuji nowenetɨmapɨkujoꞌno nakwo huhwo sohumo impe untofano. Ose ulɨmentohofofoho.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.