Atos 25
Basef Buꞌwafi Godi (AOJ) vs NVT
1 Festus nafiꞌi nofaꞌ maol nape dembinai gavman numafi itap luꞌwagoma walemb hielimbi fowaꞌ Filiks nugumafiagoma. Nape nimaguf wanifa eaꞌ, nakwaha wambel Sisaria nondowasaꞌ Jerusalem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Eaꞌ amom pris dembami maloma agufumi Judai mafiꞌmai anen masapaga Pol
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 maꞌipa Festus banagambel maꞌi, “Inaꞌ netopalopafa nesapaꞌ aman anamba nifiꞌi naꞌa.”
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Eaꞌ Festus nagwa basef naꞌipam naꞌi, “Pol nandaꞌ kalabus nape wambel Sisaria. Felefeleꞌ atiasi aeꞌ itanima efeꞌ ganimba.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Eaꞌ amom agufumi ipeꞌimi mifiꞌi miliana moloma aeꞌ. Ama iꞌi aman anamba nandaꞌ waf awafimanai, daoꞌ amom aꞌ mondakotimana.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Festus nape nalomam nimaguf 8-pelaif aꞌa ilifunamaif, aꞌ niliana wambel Sisaria. Ama wafilu nafeꞌ nawis ipat sandakota naꞌipa amom soldia moꞌwa Pol mogafiꞌi.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Eaꞌ amom Juda makwaha Jerusalem mape masasa Pol nafiꞌi miliana malutu felefeleꞌma anen masapagana basef hiafi nimanifi. Owaꞌ amom mandakot dowadowaf, basef kofagefa amamifi owaꞌanifa.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Eaꞌ Pol nagwa basef naꞌi, “Aeꞌ ina andaꞌ anef waf awafi ma muꞌuli apaꞌ Judai, ipat luꞌunai Godi, aꞌa muꞌuli Sisari wapani, owaꞌatin.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Owaꞌ Festus naꞌi nondaꞌ ukup esis Judai pepe beꞌep. Eaꞌ nahaliꞌ Pol naꞌi, “Inaꞌ naꞌi nefeꞌ Jerusalem ama bola emeꞌenama basef ineꞌifi ganimba?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Owaꞌ Pol naꞌi, “Ipat ataꞌe aeꞌ deiꞌ agalutuatai, ataꞌe ipat luꞌutai Sisari sandaꞌ kota. Ipat ataꞌe atota pegameꞌ basefa kot aeꞌataima. Inaꞌ atina negawa eaꞌ, aeꞌ ina andaꞌ anef waf awafi ma esis Juda, owaꞌatin.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Iꞌi aeꞌ anef waf awafi ma endaꞌ anin mae awani nendahama aeꞌ egagaꞌai, eaꞌ andeandeꞌma amom mohe egagaꞌ. Apaꞌ iꞌi basef ifimba amom mandakotima aeꞌafi owaꞌ endilisia, ina andeandeꞌma dembinai gavman neseꞌe egafeꞌma lagof amamugufi, owaꞌatin. Deiꞌ aeꞌ efala gavman dembinai Sisar nemeꞌ kot aeꞌatai.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Eaꞌ Festus ataꞌ naꞌi basef naloma amom dembami ananimi, naꞌipa Pol naꞌi, “Inaꞌ aꞌ nefala Sisar ama nogameꞌ kot ineꞌitai, daoꞌ inaꞌ foꞌmago Sisar.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Ama anif nimaguf fafeꞌma eaꞌ, dembinai king Agripa nafiꞌi naloma anoꞌw nemataꞌw Bernaisi esis bias safiꞌi Sisaria saꞌi sondaꞌmana nemaf buꞌwafi Festus.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Esis sape Sisaria nimaguf hiafi eaꞌ Festas nawalapa basef naꞌipanaef king Agripa ma Pol. Anen naꞌi, “Anona aman fowaꞌ nagapani Filiks nandaꞌana saꞌombemana deiꞌ nandaꞌ kalabus.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Fowaꞌ aeꞌ agapani Jerusalem, amom pris dembami maloma agufumi esis Judai masapagana mahaliꞌ aeꞌ ma igaꞌi endilisi anen aman aunai ma nogagaꞌ.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 “Apaꞌ aeꞌ agwamama basef naꞌamba aꞌi, ‘Apaꞌ Rom waf afamba akapa ma mogasoꞌana akafimi dowadowafa anin epen, owaꞌ. Apaꞌ iꞌi basef figailani, anin ataꞌ niliꞌ nilutu nendaꞌ basefa nogohnaep esis isimba sandaꞌ kotimani ma apaꞌ ataꞌ mosoꞌana nogota anina negagwa anif basefa esis sandaꞌ kotimani.’”
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Afamba amom agufumi Judai mafiꞌi naꞌa, ina andaꞌ salaisala ma egameꞌ basefana, owaꞌatin. Ama nemaf giꞌmaifi aeꞌ afeꞌ ape ipat sandaꞌ kota aꞌipa esisa sofaꞌ aman anamba nogafiꞌi.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Eaꞌ amom mandaꞌ kotima anini mafiꞌi malutu masapagana. Apaꞌ amom ina molaꞌ anif basef endilisifi ma waf awafi manindipanaefa aꞌi amom mondaꞌ kotimanafi, owaꞌatin.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Amom mandahihianama anif basef malomana ma waf esis sandaꞌ lotuwafi eaꞌ anifa anona aman nagagaꞌi, Jisas. Owaꞌ Pol naꞌi aman anamba nape namona ambal lapaona.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Aeꞌ aꞌi ilaꞌ elaoma basef ifimba kofagefa andeandeꞌ, apaꞌ nomonas aeꞌasi ina sogawa, owaꞌ. Aeꞌ ina laꞌifiwi, owaꞌatin. Eaꞌ ahaliꞌana aꞌi, “Inaꞌ naꞌi nefeꞌ Jerusalem ama bola emeꞌenama basef ineꞌifi ganimba?
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 “Owaꞌ Pol naꞌi anen nondape kalabus ama bola gavman dembinai apeꞌinai Sisar nemeꞌ basef ananifi. Aeꞌ aꞌi anen nondape kalabus ama main, esapaꞌana nefeꞌmago Sisar.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Eaꞌ Agripa naꞌipa Festus naꞌi, “Aeꞌ atowe aꞌi emeꞌ basef ananifi.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Ama wafilu Agripa naloma nemataꞌw akwamba Bernaisi safiꞌi sandaꞌ sosaf hiani ma sogasaꞌma agof asasigufi luꞌwagof. Eaꞌ sawis ipat luꞌutai sandakolas sape sagaꞌi basefa nomon saloma amom soldia dembami magaliꞌi maloma amom agufumi taun inimbai. Eaꞌ Festus naꞌipas dindinip saoꞌwa Pol nafiꞌi.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Eaꞌ Festus naꞌi, “King Agripa, naloma ipaꞌ epes hipai pape pagaloma apeꞌi, ipaꞌ pati aman anamba. Esis amam nematawa hiasi Juda sagape Jerusalami saloma sagape naꞌai wapani sandaꞌ kotimana nogohnaep aeꞌasi. Esis gigal saꞌoh banagambel saꞌipi saꞌi ehana afuna. Saꞌi, ‘Naꞌamba aꞌ nope namona wapani.’
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Apaꞌ aeꞌ ati anen ina nandaꞌ anin mae awani ma nogagaꞌ, owaꞌatin. Apaꞌ anen nofala gavman dembinai Sisar ma nogameꞌ kota anen. Isimba atis aeꞌ aꞌi basefa esapaꞌana nogafoꞌo.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Apaꞌ aeꞌ ina ati anif basefa anen fataga alihifa endaꞌ anif basefa pas esapaꞌas sogafeꞌma Sisar, owaꞌ. Eaꞌ deiꞌ king Agripa aeꞌ auꞌwai aman anamba nafiꞌmai inaꞌ, neloma ipaꞌ hipai wapani. Afaꞌ ondameꞌ basef ananifi andeandeꞌma bola aeꞌ egawama endaꞌ anif basef figail pas.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Deiꞌ main, ina andeandeꞌma esapaꞌana nogafeꞌ dowaf. Afaꞌ ondaꞌ anif basef sandaꞌ kotimanafi fil pepa fefeꞌ felomana, daoꞌ andeandeꞌ.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.