Atos 25
Basef Buꞌwafi Godi (AOJ) vs NAA
1 Festus nafiꞌi nofaꞌ maol nape dembinai gavman numafi itap luꞌwagoma walemb hielimbi fowaꞌ Filiks nugumafiagoma. Nape nimaguf wanifa eaꞌ, nakwaha wambel Sisaria nondowasaꞌ Jerusalem.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Eaꞌ amom pris dembami maloma agufumi Judai mafiꞌmai anen masapaga Pol
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 maꞌipa Festus banagambel maꞌi, “Inaꞌ netopalopafa nesapaꞌ aman anamba nifiꞌi naꞌa.”
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Eaꞌ Festus nagwa basef naꞌipam naꞌi, “Pol nandaꞌ kalabus nape wambel Sisaria. Felefeleꞌ atiasi aeꞌ itanima efeꞌ ganimba.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Eaꞌ amom agufumi ipeꞌimi mifiꞌi miliana moloma aeꞌ. Ama iꞌi aman anamba nandaꞌ waf awafimanai, daoꞌ amom aꞌ mondakotimana.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Festus nape nalomam nimaguf 8-pelaif aꞌa ilifunamaif, aꞌ niliana wambel Sisaria. Ama wafilu nafeꞌ nawis ipat sandakota naꞌipa amom soldia moꞌwa Pol mogafiꞌi.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Eaꞌ amom Juda makwaha Jerusalem mape masasa Pol nafiꞌi miliana malutu felefeleꞌma anen masapagana basef hiafi nimanifi. Owaꞌ amom mandakot dowadowaf, basef kofagefa amamifi owaꞌanifa.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Eaꞌ Pol nagwa basef naꞌi, “Aeꞌ ina andaꞌ anef waf awafi ma muꞌuli apaꞌ Judai, ipat luꞌunai Godi, aꞌa muꞌuli Sisari wapani, owaꞌatin.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Owaꞌ Festus naꞌi nondaꞌ ukup esis Judai pepe beꞌep. Eaꞌ nahaliꞌ Pol naꞌi, “Inaꞌ naꞌi nefeꞌ Jerusalem ama bola emeꞌenama basef ineꞌifi ganimba?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Owaꞌ Pol naꞌi, “Ipat ataꞌe aeꞌ deiꞌ agalutuatai, ataꞌe ipat luꞌutai Sisari sandaꞌ kota. Ipat ataꞌe atota pegameꞌ basefa kot aeꞌataima. Inaꞌ atina negawa eaꞌ, aeꞌ ina andaꞌ anef waf awafi ma esis Juda, owaꞌatin.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Iꞌi aeꞌ anef waf awafi ma endaꞌ anin mae awani nendahama aeꞌ egagaꞌai, eaꞌ andeandeꞌma amom mohe egagaꞌ. Apaꞌ iꞌi basef ifimba amom mandakotima aeꞌafi owaꞌ endilisia, ina andeandeꞌma dembinai gavman neseꞌe egafeꞌma lagof amamugufi, owaꞌatin. Deiꞌ aeꞌ efala gavman dembinai Sisar nemeꞌ kot aeꞌatai.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Eaꞌ Festus ataꞌ naꞌi basef naloma amom dembami ananimi, naꞌipa Pol naꞌi, “Inaꞌ aꞌ nefala Sisar ama nogameꞌ kot ineꞌitai, daoꞌ inaꞌ foꞌmago Sisar.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Ama anif nimaguf fafeꞌma eaꞌ, dembinai king Agripa nafiꞌi naloma anoꞌw nemataꞌw Bernaisi esis bias safiꞌi Sisaria saꞌi sondaꞌmana nemaf buꞌwafi Festus.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Esis sape Sisaria nimaguf hiafi eaꞌ Festas nawalapa basef naꞌipanaef king Agripa ma Pol. Anen naꞌi, “Anona aman fowaꞌ nagapani Filiks nandaꞌana saꞌombemana deiꞌ nandaꞌ kalabus.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Fowaꞌ aeꞌ agapani Jerusalem, amom pris dembami maloma agufumi esis Judai masapagana mahaliꞌ aeꞌ ma igaꞌi endilisi anen aman aunai ma nogagaꞌ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 “Apaꞌ aeꞌ agwamama basef naꞌamba aꞌi, ‘Apaꞌ Rom waf afamba akapa ma mogasoꞌana akafimi dowadowafa anin epen, owaꞌ. Apaꞌ iꞌi basef figailani, anin ataꞌ niliꞌ nilutu nendaꞌ basefa nogohnaep esis isimba sandaꞌ kotimani ma apaꞌ ataꞌ mosoꞌana nogota anina negagwa anif basefa esis sandaꞌ kotimani.’”
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Afamba amom agufumi Judai mafiꞌi naꞌa, ina andaꞌ salaisala ma egameꞌ basefana, owaꞌatin. Ama nemaf giꞌmaifi aeꞌ afeꞌ ape ipat sandaꞌ kota aꞌipa esisa sofaꞌ aman anamba nogafiꞌi.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Eaꞌ amom mandaꞌ kotima anini mafiꞌi malutu masapagana. Apaꞌ amom ina molaꞌ anif basef endilisifi ma waf awafi manindipanaefa aꞌi amom mondaꞌ kotimanafi, owaꞌatin.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Amom mandahihianama anif basef malomana ma waf esis sandaꞌ lotuwafi eaꞌ anifa anona aman nagagaꞌi, Jisas. Owaꞌ Pol naꞌi aman anamba nape namona ambal lapaona.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Aeꞌ aꞌi ilaꞌ elaoma basef ifimba kofagefa andeandeꞌ, apaꞌ nomonas aeꞌasi ina sogawa, owaꞌ. Aeꞌ ina laꞌifiwi, owaꞌatin. Eaꞌ ahaliꞌana aꞌi, “Inaꞌ naꞌi nefeꞌ Jerusalem ama bola emeꞌenama basef ineꞌifi ganimba?
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 “Owaꞌ Pol naꞌi anen nondape kalabus ama bola gavman dembinai apeꞌinai Sisar nemeꞌ basef ananifi. Aeꞌ aꞌi anen nondape kalabus ama main, esapaꞌana nefeꞌmago Sisar.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Eaꞌ Agripa naꞌipa Festus naꞌi, “Aeꞌ atowe aꞌi emeꞌ basef ananifi.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Ama wafilu Agripa naloma nemataꞌw akwamba Bernaisi safiꞌi sandaꞌ sosaf hiani ma sogasaꞌma agof asasigufi luꞌwagof. Eaꞌ sawis ipat luꞌutai sandakolas sape sagaꞌi basefa nomon saloma amom soldia dembami magaliꞌi maloma amom agufumi taun inimbai. Eaꞌ Festus naꞌipas dindinip saoꞌwa Pol nafiꞌi.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Eaꞌ Festus naꞌi, “King Agripa, naloma ipaꞌ epes hipai pape pagaloma apeꞌi, ipaꞌ pati aman anamba. Esis amam nematawa hiasi Juda sagape Jerusalami saloma sagape naꞌai wapani sandaꞌ kotimana nogohnaep aeꞌasi. Esis gigal saꞌoh banagambel saꞌipi saꞌi ehana afuna. Saꞌi, ‘Naꞌamba aꞌ nope namona wapani.’
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Apaꞌ aeꞌ ati anen ina nandaꞌ anin mae awani ma nogagaꞌ, owaꞌatin. Apaꞌ anen nofala gavman dembinai Sisar ma nogameꞌ kota anen. Isimba atis aeꞌ aꞌi basefa esapaꞌana nogafoꞌo.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Apaꞌ aeꞌ ina ati anif basefa anen fataga alihifa endaꞌ anif basefa pas esapaꞌas sogafeꞌma Sisar, owaꞌ. Eaꞌ deiꞌ king Agripa aeꞌ auꞌwai aman anamba nafiꞌmai inaꞌ, neloma ipaꞌ hipai wapani. Afaꞌ ondameꞌ basef ananifi andeandeꞌma bola aeꞌ egawama endaꞌ anif basef figail pas.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Deiꞌ main, ina andeandeꞌma esapaꞌana nogafeꞌ dowaf. Afaꞌ ondaꞌ anif basef sandaꞌ kotimanafi fil pepa fefeꞌ felomana, daoꞌ andeandeꞌ.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.