Romanos 9

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ja Pablo, ncꞌe na matseiyuꞌa ñꞌeⁿ Jesucristo, matseina̱ⁿya ñꞌoom na mayuuꞌ, nchii cweꞌ cantu. Juu na mꞌaaⁿꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, maꞌmo̱ⁿ Espíritu Santo na mayuuꞌ joꞌ.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Ee tꞌmaⁿ waa na matseichjooꞌnaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ ndoꞌ matseiꞌndaaꞌna ntyjiiya cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿya nnꞌaⁿ judíos na tiꞌñeꞌcalayuꞌ ñꞌeⁿ Cristo,
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 ee cwiljoya tsꞌo̱o̱ⁿ meiiⁿ na cato̱ⁿꞌnaꞌ ja ñꞌeⁿ Cristo, ndoꞌ meiiⁿ nncjuꞌwiꞌnaꞌ añmaaⁿya xeⁿ na cantyja ꞌnaaⁿꞌ joꞌ nnteijndeiinaꞌ nnꞌaⁿya na mañeꞌcwii tsjaaⁿ cwiluiindyo̱ ñꞌeⁿndyena.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Joona cwiluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ nquii Israel na jndyowicantyjooꞌ. Tjaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona na ntseinaaⁿ. Juu na tseixmaaⁿ na caxueeñê tyomꞌaaⁿ quiiꞌntaaⁿna quia na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyena. Tquiaaⁿ ljeii nnom Moisés na matsa̱ꞌntjomnaꞌ chiuu nncꞌomna. Seijndaaꞌñê chiuu lꞌue tsꞌoom na nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena jom naquiiꞌ watsꞌom, ndoꞌ jndye nnom ntꞌomcheⁿ ñꞌoom tsoom nda̱a̱na na nntsꞌaaⁿ.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Cwiluiindyena ndacantyjo welooya ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿ joona tuiiñe Cristo na tsꞌaⁿ jom, na chaꞌtso na chaꞌtso cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ cwiluiiñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ñequiiꞌcheⁿ na calaꞌtꞌmaaⁿꞌndye nnꞌaⁿ jom. Amén.
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Ndoꞌ meiⁿ nchii ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel na nntsꞌaaⁿ, tîcatseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ. Luaaꞌ waa ee nnꞌaⁿ na jndyowicantyjooꞌ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ Israel, tichaꞌtsondyena na mayuuꞌcheⁿ cwiluiindyena nnꞌaⁿ Israel.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Ee tichaꞌtsondye ntseindacantyjo Abraham mayuuꞌcheⁿ na cwiluiindyena ntseinaaⁿ, ee tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Ntseindacantyjo tiꞌjndaꞌ Isaac, joona nncwjaaꞌñenaꞌ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ.”
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Ñꞌoommeiⁿꞌ cwiñeꞌquianaꞌ na caliuuya na nchii cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjaaⁿ na cwiluiindye nnꞌaⁿ, joꞌ na macwjaaꞌñenaꞌ na cwiluiindyena ntseinda Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tomti cwiluiindyena ntseinaaⁿ ncꞌe ñꞌoom na tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel na nntsꞌaaⁿ.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Ee tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Abraham chiuu na nntsꞌaaⁿ, luaa matsonaꞌ: “Tiempomeiiⁿ nndyo̱o̱nndaꞌa na mꞌaⁿꞌyoꞌ, ndoꞌ nquii scuꞌ Sara nnleiñꞌoom cwii tyochjoo ndaꞌyoꞌ.”
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Ndoꞌ nchii macanda̱ luaaꞌ waa na maꞌmo̱ⁿnaꞌ chiuu na maqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ na ntseinaaⁿ. Ee we ntseinda Rebeca ñecwii tsotyena majuu Isaac na cwiluiiñe welooya.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 — ausente —
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 — ausente —
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ¿chiuu ya nlꞌuu? ¿Aa ticwixcwe ljoꞌ machꞌee Tyꞌo̱o̱tsꞌom? Jeeⁿ ticꞌoomꞌnaꞌ.
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 Ee tsoom nnom Moisés: “ꞌÑeeⁿ juu na matseitiuuya na nnteijndeiya maxjeⁿ nnteijndeiya tsaⁿꞌñeeⁿ, ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na matseitiuuya na nncꞌo̱o̱ⁿya na wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya maxjeⁿ joꞌ nntsꞌaaya.”
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Joꞌ chii Tyꞌo̱o̱tsꞌom nchii macwjeeⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ na nntseixmaⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ cweꞌ ee na lꞌue tsꞌom nquii, oo cweꞌ ncꞌe na jeeⁿ matseijndeii tsꞌaⁿ na nncjaaweeꞌ tsꞌoom ñꞌeⁿñe. Jom macwjeeⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ na nluiiñe cwentaaⁿꞌaⁿ ee na wiꞌ tsꞌoom juu.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Ee naquiiꞌ ñꞌoomꞌm na teiljeii matsonaꞌ chiuu tsoom nnom rey ndyuaa Egipto. Tsoom: “Ja tquiaya na cwiluiindyuꞌ rey, cha cantyja ꞌnaⁿꞌ nleitquiooꞌ na jndo̱ya ndoꞌ cha nnꞌaⁿ na chaꞌwaa tsjoomnancue caliuna chiuu tꞌmaⁿ tseixmaⁿ xueya.”
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ꞌñeeⁿ juu na lꞌue tsꞌoom na nncꞌoom na wiꞌ tsꞌoom maxjeⁿ joꞌ nntsꞌaaⁿ, ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na nntsꞌaaⁿ na nntseiquieꞌ tsꞌom, maxjeⁿ joꞌ nluii.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Nnda̱a̱ nntsꞌaanaꞌ na mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na nntso no̱o̱ⁿ: “Xeⁿ na luaaꞌ waa quia joꞌ ¿chiuu na matseincjooꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom ljoꞌ cwilꞌa nnꞌaⁿ? Ee tjaaꞌnaⁿ tsꞌaⁿ nnda̱a̱ nncjaa nacjooꞌ ljoꞌ na lꞌue tsꞌoom.”
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 ꞌU na cweꞌ tsꞌaⁿ ꞌu, ¿ljoꞌ tsꞌiaaⁿꞌ na ñeꞌcatseincjooꞌndyuꞌ nacjooꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? ¿Aa matyꞌiomnaꞌ na xuaa na tuii ñꞌeⁿ tsꞌocachu nntsonaꞌ nnom tsꞌaⁿ na sꞌaa juunaꞌ: “¿Chiuu tsꞌiaaⁿꞌ na luaaꞌ saꞌ ja?”
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Ee tsꞌaⁿ na machꞌee tsꞌiaaⁿ ñꞌeⁿ tsꞌocachu, nqueⁿ ntyjeeⁿ ljoꞌ tsꞌiaaⁿ na ñeꞌcatsꞌaaⁿ ñꞌeⁿ joonaꞌ. Mañꞌeⁿ tsꞌoꞌñeeⁿ nntsꞌaaⁿ cwii xuaa na yaticheⁿ oo cwii na cweꞌ cwantindyo.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Ndoꞌ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ¿ljoꞌ machꞌeenaꞌ xeⁿ seijndaaꞌñê na mꞌmo̱o̱ⁿ na matseiwꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌtjo̱o̱ndyena nnoom, ndoꞌ nntsꞌaaⁿ na nleitquiooꞌ juu najndeii na cwiluiiñê? Jndyocaa xuee na tintycwii na machꞌeeⁿ na wjaanioomñe ñequio nnꞌaⁿ na laꞌxmaⁿ na nntꞌueeⁿ joona ncꞌe na ticalcweꞌ nꞌomna jnaaⁿna, na laꞌxmaⁿna na nntsuundyena.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Sꞌaaⁿ na luaaꞌ cha cantyja ꞌnaaⁿ jaa nleitquiooꞌ na juu na cwiluiitꞌmaⁿñê, jeeⁿ tꞌmaⁿ tseixmaⁿnaꞌ, jaa na cwitjo̱o̱cheⁿ na ncuaa chaꞌtso, tyꞌoom na wiꞌ tsꞌoom na seijndaaꞌñê na nlaꞌjomndyo̱ na matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Tyꞌo̱o̱tsꞌom tqueeⁿꞌñê jaa na laꞌxmaaⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ. Ntꞌomndyo̱ jaa tjeiiꞌñê quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ judíos ndoꞌ ntꞌom tjeiiꞌñê quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ gentiles.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Chaꞌxjeⁿ na matso ñꞌoom naquiiꞌ libro na seiljeii Oseas:
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 Matsoticheⁿ ljeiiꞌñeeⁿ:
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Mati seineiⁿ Isaías cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ Israel, tsoom: “Nnꞌaⁿ na wjaawicantyjooꞌ nnꞌaⁿ Israel, meiiⁿ na nleijndyendyena chaꞌna jndye teiꞌ ꞌndyoo ndaaluee, sa̱a̱ cweꞌ cwantindye joona nluiꞌnꞌmaaⁿndyena.”
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 Ndoꞌ tjatsoticheⁿnaꞌ: “Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom maxjeⁿ nntseicanda̱a̱ꞌñê ñꞌom ꞌñom ñequio nnꞌaⁿ tsjoomnancue, na nncuꞌxeeⁿ joona chaꞌxjeⁿ na matsonaꞌ ndoꞌ jndeii mꞌaaⁿ na nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ.”
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Chaꞌxjeⁿ na jnda̱ tso Isaías:
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 ¿Chiuu nlꞌuuyo̱o̱ jeꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoommeiⁿꞌ? Joo nnꞌaⁿ na nchii judíos cwiluiindyena tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona na tjaa jnaⁿ cwicolaꞌxmaⁿna, ncꞌe na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñê. Ndoꞌ majootona na nchii ñelꞌueena na nluiꞌnꞌmaaⁿndyena.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 Ndoꞌ nnꞌaⁿ Israel jeꞌ, na tyoqueⁿndyena na nlaꞌcanda̱a̱ꞌndyena chiuu tꞌmaⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés cha queⁿnaꞌ joona na tjaa jnaⁿ laꞌxmaⁿna, tîcanda̱a̱ nlaꞌcanda̱na juunaꞌ.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 ¿Ndoꞌ chiuu na luaaꞌ tjoomna? Luaaꞌ tjoomna ee tyocantyjaaꞌya nꞌomna na nluiꞌnꞌmaaⁿndyena ncꞌe na tyolaꞌcanda̱a̱ꞌndyena ljoꞌ na matsa̱ꞌntjom ljeii na tqueⁿ Moisés, ee nchii tyolaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ ncꞌe naljoꞌ, joꞌ chii matseijoomꞌnaꞌ cantyja ꞌnaaⁿna na jnda̱ teiꞌtyꞌuiina “Tsjo̱ꞌ na cwiwiꞌtyꞌuii nnꞌaⁿ”
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 ee waa ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ naquiiꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na teiljeii na matsonaꞌ:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.