Romanos 9
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH
1 Ja Pablo, ncꞌe na matseiyuꞌa ñꞌeⁿ Jesucristo, matseina̱ⁿya ñꞌoom na mayuuꞌ, nchii cweꞌ cantu. Juu na mꞌaaⁿꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, maꞌmo̱ⁿ Espíritu Santo na mayuuꞌ joꞌ.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Ee tꞌmaⁿ waa na matseichjooꞌnaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ ndoꞌ matseiꞌndaaꞌna ntyjiiya cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿya nnꞌaⁿ judíos na tiꞌñeꞌcalayuꞌ ñꞌeⁿ Cristo,
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 ee cwiljoya tsꞌo̱o̱ⁿ meiiⁿ na cato̱ⁿꞌnaꞌ ja ñꞌeⁿ Cristo, ndoꞌ meiiⁿ nncjuꞌwiꞌnaꞌ añmaaⁿya xeⁿ na cantyja ꞌnaaⁿꞌ joꞌ nnteijndeiinaꞌ nnꞌaⁿya na mañeꞌcwii tsjaaⁿ cwiluiindyo̱ ñꞌeⁿndyena.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Joona cwiluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ nquii Israel na jndyowicantyjooꞌ. Tjaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona na ntseinaaⁿ. Juu na tseixmaaⁿ na caxueeñê tyomꞌaaⁿ quiiꞌntaaⁿna quia na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyena. Tquiaaⁿ ljeii nnom Moisés na matsa̱ꞌntjomnaꞌ chiuu nncꞌomna. Seijndaaꞌñê chiuu lꞌue tsꞌoom na nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena jom naquiiꞌ watsꞌom, ndoꞌ jndye nnom ntꞌomcheⁿ ñꞌoom tsoom nda̱a̱na na nntsꞌaaⁿ.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Cwiluiindyena ndacantyjo welooya ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿ joona tuiiñe Cristo na tsꞌaⁿ jom, na chaꞌtso na chaꞌtso cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ cwiluiiñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ñequiiꞌcheⁿ na calaꞌtꞌmaaⁿꞌndye nnꞌaⁿ jom. Amén.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Ndoꞌ meiⁿ nchii ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel na nntsꞌaaⁿ, tîcatseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ. Luaaꞌ waa ee nnꞌaⁿ na jndyowicantyjooꞌ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ Israel, tichaꞌtsondyena na mayuuꞌcheⁿ cwiluiindyena nnꞌaⁿ Israel.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ee tichaꞌtsondye ntseindacantyjo Abraham mayuuꞌcheⁿ na cwiluiindyena ntseinaaⁿ, ee tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Ntseindacantyjo tiꞌjndaꞌ Isaac, joona nncwjaaꞌñenaꞌ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Ñꞌoommeiⁿꞌ cwiñeꞌquianaꞌ na caliuuya na nchii cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjaaⁿ na cwiluiindye nnꞌaⁿ, joꞌ na macwjaaꞌñenaꞌ na cwiluiindyena ntseinda Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tomti cwiluiindyena ntseinaaⁿ ncꞌe ñꞌoom na tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel na nntsꞌaaⁿ.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Ee tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Abraham chiuu na nntsꞌaaⁿ, luaa matsonaꞌ: “Tiempomeiiⁿ nndyo̱o̱nndaꞌa na mꞌaⁿꞌyoꞌ, ndoꞌ nquii scuꞌ Sara nnleiñꞌoom cwii tyochjoo ndaꞌyoꞌ.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ndoꞌ nchii macanda̱ luaaꞌ waa na maꞌmo̱ⁿnaꞌ chiuu na maqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ na ntseinaaⁿ. Ee we ntseinda Rebeca ñecwii tsotyena majuu Isaac na cwiluiiñe welooya.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ¿chiuu ya nlꞌuu? ¿Aa ticwixcwe ljoꞌ machꞌee Tyꞌo̱o̱tsꞌom? Jeeⁿ ticꞌoomꞌnaꞌ.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Ee tsoom nnom Moisés: “ꞌÑeeⁿ juu na matseitiuuya na nnteijndeiya maxjeⁿ nnteijndeiya tsaⁿꞌñeeⁿ, ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na matseitiuuya na nncꞌo̱o̱ⁿya na wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya maxjeⁿ joꞌ nntsꞌaaya.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Joꞌ chii Tyꞌo̱o̱tsꞌom nchii macwjeeⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ na nntseixmaⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ cweꞌ ee na lꞌue tsꞌom nquii, oo cweꞌ ncꞌe na jeeⁿ matseijndeii tsꞌaⁿ na nncjaaweeꞌ tsꞌoom ñꞌeⁿñe. Jom macwjeeⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ na nluiiñe cwentaaⁿꞌaⁿ ee na wiꞌ tsꞌoom juu.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ee naquiiꞌ ñꞌoomꞌm na teiljeii matsonaꞌ chiuu tsoom nnom rey ndyuaa Egipto. Tsoom: “Ja tquiaya na cwiluiindyuꞌ rey, cha cantyja ꞌnaⁿꞌ nleitquiooꞌ na jndo̱ya ndoꞌ cha nnꞌaⁿ na chaꞌwaa tsjoomnancue caliuna chiuu tꞌmaⁿ tseixmaⁿ xueya.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ꞌñeeⁿ juu na lꞌue tsꞌoom na nncꞌoom na wiꞌ tsꞌoom maxjeⁿ joꞌ nntsꞌaaⁿ, ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na nntsꞌaaⁿ na nntseiquieꞌ tsꞌom, maxjeⁿ joꞌ nluii.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Nnda̱a̱ nntsꞌaanaꞌ na mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na nntso no̱o̱ⁿ: “Xeⁿ na luaaꞌ waa quia joꞌ ¿chiuu na matseincjooꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom ljoꞌ cwilꞌa nnꞌaⁿ? Ee tjaaꞌnaⁿ tsꞌaⁿ nnda̱a̱ nncjaa nacjooꞌ ljoꞌ na lꞌue tsꞌoom.”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 ꞌU na cweꞌ tsꞌaⁿ ꞌu, ¿ljoꞌ tsꞌiaaⁿꞌ na ñeꞌcatseincjooꞌndyuꞌ nacjooꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? ¿Aa matyꞌiomnaꞌ na xuaa na tuii ñꞌeⁿ tsꞌocachu nntsonaꞌ nnom tsꞌaⁿ na sꞌaa juunaꞌ: “¿Chiuu tsꞌiaaⁿꞌ na luaaꞌ saꞌ ja?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ee tsꞌaⁿ na machꞌee tsꞌiaaⁿ ñꞌeⁿ tsꞌocachu, nqueⁿ ntyjeeⁿ ljoꞌ tsꞌiaaⁿ na ñeꞌcatsꞌaaⁿ ñꞌeⁿ joonaꞌ. Mañꞌeⁿ tsꞌoꞌñeeⁿ nntsꞌaaⁿ cwii xuaa na yaticheⁿ oo cwii na cweꞌ cwantindyo.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ndoꞌ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ¿ljoꞌ machꞌeenaꞌ xeⁿ seijndaaꞌñê na mꞌmo̱o̱ⁿ na matseiwꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌtjo̱o̱ndyena nnoom, ndoꞌ nntsꞌaaⁿ na nleitquiooꞌ juu najndeii na cwiluiiñê? Jndyocaa xuee na tintycwii na machꞌeeⁿ na wjaanioomñe ñequio nnꞌaⁿ na laꞌxmaⁿ na nntꞌueeⁿ joona ncꞌe na ticalcweꞌ nꞌomna jnaaⁿna, na laꞌxmaⁿna na nntsuundyena.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Sꞌaaⁿ na luaaꞌ cha cantyja ꞌnaaⁿ jaa nleitquiooꞌ na juu na cwiluiitꞌmaⁿñê, jeeⁿ tꞌmaⁿ tseixmaⁿnaꞌ, jaa na cwitjo̱o̱cheⁿ na ncuaa chaꞌtso, tyꞌoom na wiꞌ tsꞌoom na seijndaaꞌñê na nlaꞌjomndyo̱ na matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Tyꞌo̱o̱tsꞌom tqueeⁿꞌñê jaa na laꞌxmaaⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ. Ntꞌomndyo̱ jaa tjeiiꞌñê quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ judíos ndoꞌ ntꞌom tjeiiꞌñê quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ gentiles.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Chaꞌxjeⁿ na matso ñꞌoom naquiiꞌ libro na seiljeii Oseas:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Matsoticheⁿ ljeiiꞌñeeⁿ:
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Mati seineiⁿ Isaías cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ Israel, tsoom: “Nnꞌaⁿ na wjaawicantyjooꞌ nnꞌaⁿ Israel, meiiⁿ na nleijndyendyena chaꞌna jndye teiꞌ ꞌndyoo ndaaluee, sa̱a̱ cweꞌ cwantindye joona nluiꞌnꞌmaaⁿndyena.”
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Ndoꞌ tjatsoticheⁿnaꞌ: “Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom maxjeⁿ nntseicanda̱a̱ꞌñê ñꞌom ꞌñom ñequio nnꞌaⁿ tsjoomnancue, na nncuꞌxeeⁿ joona chaꞌxjeⁿ na matsonaꞌ ndoꞌ jndeii mꞌaaⁿ na nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Chaꞌxjeⁿ na jnda̱ tso Isaías:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Chiuu nlꞌuuyo̱o̱ jeꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoommeiⁿꞌ? Joo nnꞌaⁿ na nchii judíos cwiluiindyena tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona na tjaa jnaⁿ cwicolaꞌxmaⁿna, ncꞌe na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñê. Ndoꞌ majootona na nchii ñelꞌueena na nluiꞌnꞌmaaⁿndyena.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Ndoꞌ nnꞌaⁿ Israel jeꞌ, na tyoqueⁿndyena na nlaꞌcanda̱a̱ꞌndyena chiuu tꞌmaⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés cha queⁿnaꞌ joona na tjaa jnaⁿ laꞌxmaⁿna, tîcanda̱a̱ nlaꞌcanda̱na juunaꞌ.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Ndoꞌ chiuu na luaaꞌ tjoomna? Luaaꞌ tjoomna ee tyocantyjaaꞌya nꞌomna na nluiꞌnꞌmaaⁿndyena ncꞌe na tyolaꞌcanda̱a̱ꞌndyena ljoꞌ na matsa̱ꞌntjom ljeii na tqueⁿ Moisés, ee nchii tyolaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ ncꞌe naljoꞌ, joꞌ chii matseijoomꞌnaꞌ cantyja ꞌnaaⁿna na jnda̱ teiꞌtyꞌuiina “Tsjo̱ꞌ na cwiwiꞌtyꞌuii nnꞌaⁿ”
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 ee waa ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ naquiiꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na teiljeii na matsonaꞌ:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.