Romanos 9

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ja Pablo, ncꞌe na matseiyuꞌa ñꞌeⁿ Jesucristo, matseina̱ⁿya ñꞌoom na mayuuꞌ, nchii cweꞌ cantu. Juu na mꞌaaⁿꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, maꞌmo̱ⁿ Espíritu Santo na mayuuꞌ joꞌ.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Ee tꞌmaⁿ waa na matseichjooꞌnaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ ndoꞌ matseiꞌndaaꞌna ntyjiiya cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿya nnꞌaⁿ judíos na tiꞌñeꞌcalayuꞌ ñꞌeⁿ Cristo,
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 ee cwiljoya tsꞌo̱o̱ⁿ meiiⁿ na cato̱ⁿꞌnaꞌ ja ñꞌeⁿ Cristo, ndoꞌ meiiⁿ nncjuꞌwiꞌnaꞌ añmaaⁿya xeⁿ na cantyja ꞌnaaⁿꞌ joꞌ nnteijndeiinaꞌ nnꞌaⁿya na mañeꞌcwii tsjaaⁿ cwiluiindyo̱ ñꞌeⁿndyena.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Joona cwiluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ nquii Israel na jndyowicantyjooꞌ. Tjaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona na ntseinaaⁿ. Juu na tseixmaaⁿ na caxueeñê tyomꞌaaⁿ quiiꞌntaaⁿna quia na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyena. Tquiaaⁿ ljeii nnom Moisés na matsa̱ꞌntjomnaꞌ chiuu nncꞌomna. Seijndaaꞌñê chiuu lꞌue tsꞌoom na nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena jom naquiiꞌ watsꞌom, ndoꞌ jndye nnom ntꞌomcheⁿ ñꞌoom tsoom nda̱a̱na na nntsꞌaaⁿ.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Cwiluiindyena ndacantyjo welooya ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿ joona tuiiñe Cristo na tsꞌaⁿ jom, na chaꞌtso na chaꞌtso cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ cwiluiiñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ñequiiꞌcheⁿ na calaꞌtꞌmaaⁿꞌndye nnꞌaⁿ jom. Amén.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Ndoꞌ meiⁿ nchii ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel na nntsꞌaaⁿ, tîcatseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ. Luaaꞌ waa ee nnꞌaⁿ na jndyowicantyjooꞌ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ Israel, tichaꞌtsondyena na mayuuꞌcheⁿ cwiluiindyena nnꞌaⁿ Israel.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Ee tichaꞌtsondye ntseindacantyjo Abraham mayuuꞌcheⁿ na cwiluiindyena ntseinaaⁿ, ee tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Ntseindacantyjo tiꞌjndaꞌ Isaac, joona nncwjaaꞌñenaꞌ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Ñꞌoommeiⁿꞌ cwiñeꞌquianaꞌ na caliuuya na nchii cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjaaⁿ na cwiluiindye nnꞌaⁿ, joꞌ na macwjaaꞌñenaꞌ na cwiluiindyena ntseinda Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tomti cwiluiindyena ntseinaaⁿ ncꞌe ñꞌoom na tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel na nntsꞌaaⁿ.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Ee tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Abraham chiuu na nntsꞌaaⁿ, luaa matsonaꞌ: “Tiempomeiiⁿ nndyo̱o̱nndaꞌa na mꞌaⁿꞌyoꞌ, ndoꞌ nquii scuꞌ Sara nnleiñꞌoom cwii tyochjoo ndaꞌyoꞌ.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Ndoꞌ nchii macanda̱ luaaꞌ waa na maꞌmo̱ⁿnaꞌ chiuu na maqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ na ntseinaaⁿ. Ee we ntseinda Rebeca ñecwii tsotyena majuu Isaac na cwiluiiñe welooya.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ¿chiuu ya nlꞌuu? ¿Aa ticwixcwe ljoꞌ machꞌee Tyꞌo̱o̱tsꞌom? Jeeⁿ ticꞌoomꞌnaꞌ.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Ee tsoom nnom Moisés: “ꞌÑeeⁿ juu na matseitiuuya na nnteijndeiya maxjeⁿ nnteijndeiya tsaⁿꞌñeeⁿ, ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na matseitiuuya na nncꞌo̱o̱ⁿya na wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya maxjeⁿ joꞌ nntsꞌaaya.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Joꞌ chii Tyꞌo̱o̱tsꞌom nchii macwjeeⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ na nntseixmaⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ cweꞌ ee na lꞌue tsꞌom nquii, oo cweꞌ ncꞌe na jeeⁿ matseijndeii tsꞌaⁿ na nncjaaweeꞌ tsꞌoom ñꞌeⁿñe. Jom macwjeeⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ na nluiiñe cwentaaⁿꞌaⁿ ee na wiꞌ tsꞌoom juu.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Ee naquiiꞌ ñꞌoomꞌm na teiljeii matsonaꞌ chiuu tsoom nnom rey ndyuaa Egipto. Tsoom: “Ja tquiaya na cwiluiindyuꞌ rey, cha cantyja ꞌnaⁿꞌ nleitquiooꞌ na jndo̱ya ndoꞌ cha nnꞌaⁿ na chaꞌwaa tsjoomnancue caliuna chiuu tꞌmaⁿ tseixmaⁿ xueya.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ꞌñeeⁿ juu na lꞌue tsꞌoom na nncꞌoom na wiꞌ tsꞌoom maxjeⁿ joꞌ nntsꞌaaⁿ, ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na nntsꞌaaⁿ na nntseiquieꞌ tsꞌom, maxjeⁿ joꞌ nluii.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Nnda̱a̱ nntsꞌaanaꞌ na mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na nntso no̱o̱ⁿ: “Xeⁿ na luaaꞌ waa quia joꞌ ¿chiuu na matseincjooꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom ljoꞌ cwilꞌa nnꞌaⁿ? Ee tjaaꞌnaⁿ tsꞌaⁿ nnda̱a̱ nncjaa nacjooꞌ ljoꞌ na lꞌue tsꞌoom.”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 ꞌU na cweꞌ tsꞌaⁿ ꞌu, ¿ljoꞌ tsꞌiaaⁿꞌ na ñeꞌcatseincjooꞌndyuꞌ nacjooꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? ¿Aa matyꞌiomnaꞌ na xuaa na tuii ñꞌeⁿ tsꞌocachu nntsonaꞌ nnom tsꞌaⁿ na sꞌaa juunaꞌ: “¿Chiuu tsꞌiaaⁿꞌ na luaaꞌ saꞌ ja?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Ee tsꞌaⁿ na machꞌee tsꞌiaaⁿ ñꞌeⁿ tsꞌocachu, nqueⁿ ntyjeeⁿ ljoꞌ tsꞌiaaⁿ na ñeꞌcatsꞌaaⁿ ñꞌeⁿ joonaꞌ. Mañꞌeⁿ tsꞌoꞌñeeⁿ nntsꞌaaⁿ cwii xuaa na yaticheⁿ oo cwii na cweꞌ cwantindyo.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para ­desonra?
22 Ndoꞌ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ¿ljoꞌ machꞌeenaꞌ xeⁿ seijndaaꞌñê na mꞌmo̱o̱ⁿ na matseiwꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌtjo̱o̱ndyena nnoom, ndoꞌ nntsꞌaaⁿ na nleitquiooꞌ juu najndeii na cwiluiiñê? Jndyocaa xuee na tintycwii na machꞌeeⁿ na wjaanioomñe ñequio nnꞌaⁿ na laꞌxmaⁿ na nntꞌueeⁿ joona ncꞌe na ticalcweꞌ nꞌomna jnaaⁿna, na laꞌxmaⁿna na nntsuundyena.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Sꞌaaⁿ na luaaꞌ cha cantyja ꞌnaaⁿ jaa nleitquiooꞌ na juu na cwiluiitꞌmaⁿñê, jeeⁿ tꞌmaⁿ tseixmaⁿnaꞌ, jaa na cwitjo̱o̱cheⁿ na ncuaa chaꞌtso, tyꞌoom na wiꞌ tsꞌoom na seijndaaꞌñê na nlaꞌjomndyo̱ na matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Tyꞌo̱o̱tsꞌom tqueeⁿꞌñê jaa na laꞌxmaaⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ. Ntꞌomndyo̱ jaa tjeiiꞌñê quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ judíos ndoꞌ ntꞌom tjeiiꞌñê quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ gentiles.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Chaꞌxjeⁿ na matso ñꞌoom naquiiꞌ libro na seiljeii Oseas:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Matsoticheⁿ ljeiiꞌñeeⁿ:
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Mati seineiⁿ Isaías cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ Israel, tsoom: “Nnꞌaⁿ na wjaawicantyjooꞌ nnꞌaⁿ Israel, meiiⁿ na nleijndyendyena chaꞌna jndye teiꞌ ꞌndyoo ndaaluee, sa̱a̱ cweꞌ cwantindye joona nluiꞌnꞌmaaⁿndyena.”
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Ndoꞌ tjatsoticheⁿnaꞌ: “Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom maxjeⁿ nntseicanda̱a̱ꞌñê ñꞌom ꞌñom ñequio nnꞌaⁿ tsjoomnancue, na nncuꞌxeeⁿ joona chaꞌxjeⁿ na matsonaꞌ ndoꞌ jndeii mꞌaaⁿ na nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Chaꞌxjeⁿ na jnda̱ tso Isaías:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 ¿Chiuu nlꞌuuyo̱o̱ jeꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoommeiⁿꞌ? Joo nnꞌaⁿ na nchii judíos cwiluiindyena tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona na tjaa jnaⁿ cwicolaꞌxmaⁿna, ncꞌe na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñê. Ndoꞌ majootona na nchii ñelꞌueena na nluiꞌnꞌmaaⁿndyena.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Ndoꞌ nnꞌaⁿ Israel jeꞌ, na tyoqueⁿndyena na nlaꞌcanda̱a̱ꞌndyena chiuu tꞌmaⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés cha queⁿnaꞌ joona na tjaa jnaⁿ laꞌxmaⁿna, tîcanda̱a̱ nlaꞌcanda̱na juunaꞌ.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 ¿Ndoꞌ chiuu na luaaꞌ tjoomna? Luaaꞌ tjoomna ee tyocantyjaaꞌya nꞌomna na nluiꞌnꞌmaaⁿndyena ncꞌe na tyolaꞌcanda̱a̱ꞌndyena ljoꞌ na matsa̱ꞌntjom ljeii na tqueⁿ Moisés, ee nchii tyolaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ ncꞌe naljoꞌ, joꞌ chii matseijoomꞌnaꞌ cantyja ꞌnaaⁿna na jnda̱ teiꞌtyꞌuiina “Tsjo̱ꞌ na cwiwiꞌtyꞌuii nnꞌaⁿ”
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 ee waa ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ naquiiꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na teiljeii na matsonaꞌ:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.