Romanos 9
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ACF
1 Ja Pablo, ncꞌe na matseiyuꞌa ñꞌeⁿ Jesucristo, matseina̱ⁿya ñꞌoom na mayuuꞌ, nchii cweꞌ cantu. Juu na mꞌaaⁿꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, maꞌmo̱ⁿ Espíritu Santo na mayuuꞌ joꞌ.
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 Ee tꞌmaⁿ waa na matseichjooꞌnaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ ndoꞌ matseiꞌndaaꞌna ntyjiiya cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿya nnꞌaⁿ judíos na tiꞌñeꞌcalayuꞌ ñꞌeⁿ Cristo,
2 Que tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 ee cwiljoya tsꞌo̱o̱ⁿ meiiⁿ na cato̱ⁿꞌnaꞌ ja ñꞌeⁿ Cristo, ndoꞌ meiiⁿ nncjuꞌwiꞌnaꞌ añmaaⁿya xeⁿ na cantyja ꞌnaaⁿꞌ joꞌ nnteijndeiinaꞌ nnꞌaⁿya na mañeꞌcwii tsjaaⁿ cwiluiindyo̱ ñꞌeⁿndyena.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser anátema de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Joona cwiluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ nquii Israel na jndyowicantyjooꞌ. Tjaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona na ntseinaaⁿ. Juu na tseixmaaⁿ na caxueeñê tyomꞌaaⁿ quiiꞌntaaⁿna quia na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyena. Tquiaaⁿ ljeii nnom Moisés na matsa̱ꞌntjomnaꞌ chiuu nncꞌomna. Seijndaaꞌñê chiuu lꞌue tsꞌoom na nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena jom naquiiꞌ watsꞌom, ndoꞌ jndye nnom ntꞌomcheⁿ ñꞌoom tsoom nda̱a̱na na nntsꞌaaⁿ.
4 Que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e as alianças, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Cwiluiindyena ndacantyjo welooya ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿ joona tuiiñe Cristo na tsꞌaⁿ jom, na chaꞌtso na chaꞌtso cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ cwiluiiñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ñequiiꞌcheⁿ na calaꞌtꞌmaaⁿꞌndye nnꞌaⁿ jom. Amén.
5 Dos quais são os pais, e dos quais é Cristo segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Ndoꞌ meiⁿ nchii ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel na nntsꞌaaⁿ, tîcatseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ. Luaaꞌ waa ee nnꞌaⁿ na jndyowicantyjooꞌ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ Israel, tichaꞌtsondyena na mayuuꞌcheⁿ cwiluiindyena nnꞌaⁿ Israel.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Ee tichaꞌtsondye ntseindacantyjo Abraham mayuuꞌcheⁿ na cwiluiindyena ntseinaaⁿ, ee tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Ntseindacantyjo tiꞌjndaꞌ Isaac, joona nncwjaaꞌñenaꞌ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ.”
7 Nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Ñꞌoommeiⁿꞌ cwiñeꞌquianaꞌ na caliuuya na nchii cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjaaⁿ na cwiluiindye nnꞌaⁿ, joꞌ na macwjaaꞌñenaꞌ na cwiluiindyena ntseinda Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tomti cwiluiindyena ntseinaaⁿ ncꞌe ñꞌoom na tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel na nntsꞌaaⁿ.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Ee tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Abraham chiuu na nntsꞌaaⁿ, luaa matsonaꞌ: “Tiempomeiiⁿ nndyo̱o̱nndaꞌa na mꞌaⁿꞌyoꞌ, ndoꞌ nquii scuꞌ Sara nnleiñꞌoom cwii tyochjoo ndaꞌyoꞌ.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Ndoꞌ nchii macanda̱ luaaꞌ waa na maꞌmo̱ⁿnaꞌ chiuu na maqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ na ntseinaaⁿ. Ee we ntseinda Rebeca ñecwii tsotyena majuu Isaac na cwiluiiñe welooya.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 Porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 Foi-lhe dito a ela: O maior servirá ao menor.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e odiei a Esaú.
14 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ¿chiuu ya nlꞌuu? ¿Aa ticwixcwe ljoꞌ machꞌee Tyꞌo̱o̱tsꞌom? Jeeⁿ ticꞌoomꞌnaꞌ.
14 Que diremos pois? que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma.
15 Ee tsoom nnom Moisés: “ꞌÑeeⁿ juu na matseitiuuya na nnteijndeiya maxjeⁿ nnteijndeiya tsaⁿꞌñeeⁿ, ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na matseitiuuya na nncꞌo̱o̱ⁿya na wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya maxjeⁿ joꞌ nntsꞌaaya.”
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer, e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Joꞌ chii Tyꞌo̱o̱tsꞌom nchii macwjeeⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ na nntseixmaⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ cweꞌ ee na lꞌue tsꞌom nquii, oo cweꞌ ncꞌe na jeeⁿ matseijndeii tsꞌaⁿ na nncjaaweeꞌ tsꞌoom ñꞌeⁿñe. Jom macwjeeⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ na nluiiñe cwentaaⁿꞌaⁿ ee na wiꞌ tsꞌoom juu.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Ee naquiiꞌ ñꞌoomꞌm na teiljeii matsonaꞌ chiuu tsoom nnom rey ndyuaa Egipto. Tsoom: “Ja tquiaya na cwiluiindyuꞌ rey, cha cantyja ꞌnaⁿꞌ nleitquiooꞌ na jndo̱ya ndoꞌ cha nnꞌaⁿ na chaꞌwaa tsjoomnancue caliuna chiuu tꞌmaⁿ tseixmaⁿ xueya.”
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei; para em ti mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ꞌñeeⁿ juu na lꞌue tsꞌoom na nncꞌoom na wiꞌ tsꞌoom maxjeⁿ joꞌ nntsꞌaaⁿ, ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na nntsꞌaaⁿ na nntseiquieꞌ tsꞌom, maxjeⁿ joꞌ nluii.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Nnda̱a̱ nntsꞌaanaꞌ na mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na nntso no̱o̱ⁿ: “Xeⁿ na luaaꞌ waa quia joꞌ ¿chiuu na matseincjooꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom ljoꞌ cwilꞌa nnꞌaⁿ? Ee tjaaꞌnaⁿ tsꞌaⁿ nnda̱a̱ nncjaa nacjooꞌ ljoꞌ na lꞌue tsꞌoom.”
19 Dir-me-ás então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem tem resistido à sua vontade?
20 ꞌU na cweꞌ tsꞌaⁿ ꞌu, ¿ljoꞌ tsꞌiaaⁿꞌ na ñeꞌcatseincjooꞌndyuꞌ nacjooꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? ¿Aa matyꞌiomnaꞌ na xuaa na tuii ñꞌeⁿ tsꞌocachu nntsonaꞌ nnom tsꞌaⁿ na sꞌaa juunaꞌ: “¿Chiuu tsꞌiaaⁿꞌ na luaaꞌ saꞌ ja?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Ee tsꞌaⁿ na machꞌee tsꞌiaaⁿ ñꞌeⁿ tsꞌocachu, nqueⁿ ntyjeeⁿ ljoꞌ tsꞌiaaⁿ na ñeꞌcatsꞌaaⁿ ñꞌeⁿ joonaꞌ. Mañꞌeⁿ tsꞌoꞌñeeⁿ nntsꞌaaⁿ cwii xuaa na yaticheⁿ oo cwii na cweꞌ cwantindyo.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Ndoꞌ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ¿ljoꞌ machꞌeenaꞌ xeⁿ seijndaaꞌñê na mꞌmo̱o̱ⁿ na matseiwꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌtjo̱o̱ndyena nnoom, ndoꞌ nntsꞌaaⁿ na nleitquiooꞌ juu najndeii na cwiluiiñê? Jndyocaa xuee na tintycwii na machꞌeeⁿ na wjaanioomñe ñequio nnꞌaⁿ na laꞌxmaⁿ na nntꞌueeⁿ joona ncꞌe na ticalcweꞌ nꞌomna jnaaⁿna, na laꞌxmaⁿna na nntsuundyena.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Sꞌaaⁿ na luaaꞌ cha cantyja ꞌnaaⁿ jaa nleitquiooꞌ na juu na cwiluiitꞌmaⁿñê, jeeⁿ tꞌmaⁿ tseixmaⁿnaꞌ, jaa na cwitjo̱o̱cheⁿ na ncuaa chaꞌtso, tyꞌoom na wiꞌ tsꞌoom na seijndaaꞌñê na nlaꞌjomndyo̱ na matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom.
23 Para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Tyꞌo̱o̱tsꞌom tqueeⁿꞌñê jaa na laꞌxmaaⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ. Ntꞌomndyo̱ jaa tjeiiꞌñê quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ judíos ndoꞌ ntꞌom tjeiiꞌñê quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ gentiles.
24 Os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Chaꞌxjeⁿ na matso ñꞌoom naquiiꞌ libro na seiljeii Oseas:
25 Como também diz em Oséias:Chamarei meu povo ao que não era meu povo;E amada à que não era amada.
26 Matsoticheⁿ ljeiiꞌñeeⁿ:
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito:Vós não sois meu povo;Aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Mati seineiⁿ Isaías cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ Israel, tsoom: “Nnꞌaⁿ na wjaawicantyjooꞌ nnꞌaⁿ Israel, meiiⁿ na nleijndyendyena chaꞌna jndye teiꞌ ꞌndyoo ndaaluee, sa̱a̱ cweꞌ cwantindye joona nluiꞌnꞌmaaⁿndyena.”
27 Também Isaías clama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Ndoꞌ tjatsoticheⁿnaꞌ: “Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom maxjeⁿ nntseicanda̱a̱ꞌñê ñꞌom ꞌñom ñequio nnꞌaⁿ tsjoomnancue, na nncuꞌxeeⁿ joona chaꞌxjeⁿ na matsonaꞌ ndoꞌ jndeii mꞌaaⁿ na nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ.”
28 Porque ele completará a obra e abreviá-la-á em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Chaꞌxjeⁿ na jnda̱ tso Isaías:
29 E como antes disse Isaías:Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência,Teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos como Gomorra.
30 ¿Chiuu nlꞌuuyo̱o̱ jeꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoommeiⁿꞌ? Joo nnꞌaⁿ na nchii judíos cwiluiindyena tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona na tjaa jnaⁿ cwicolaꞌxmaⁿna, ncꞌe na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñê. Ndoꞌ majootona na nchii ñelꞌueena na nluiꞌnꞌmaaⁿndyena.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Ndoꞌ nnꞌaⁿ Israel jeꞌ, na tyoqueⁿndyena na nlaꞌcanda̱a̱ꞌndyena chiuu tꞌmaⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés cha queⁿnaꞌ joona na tjaa jnaⁿ laꞌxmaⁿna, tîcanda̱a̱ nlaꞌcanda̱na juunaꞌ.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 ¿Ndoꞌ chiuu na luaaꞌ tjoomna? Luaaꞌ tjoomna ee tyocantyjaaꞌya nꞌomna na nluiꞌnꞌmaaⁿndyena ncꞌe na tyolaꞌcanda̱a̱ꞌndyena ljoꞌ na matsa̱ꞌntjom ljeii na tqueⁿ Moisés, ee nchii tyolaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ ncꞌe naljoꞌ, joꞌ chii matseijoomꞌnaꞌ cantyja ꞌnaaⁿna na jnda̱ teiꞌtyꞌuiina “Tsjo̱ꞌ na cwiwiꞌtyꞌuii nnꞌaⁿ”
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois tropeçaram na pedra de tropeço;
33 ee waa ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ naquiiꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na teiljeii na matsonaꞌ:
33 Como está escrito:Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de escândalo;E todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.