Romanos 9
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVI
1 Ja Pablo, ncꞌe na matseiyuꞌa ñꞌeⁿ Jesucristo, matseina̱ⁿya ñꞌoom na mayuuꞌ, nchii cweꞌ cantu. Juu na mꞌaaⁿꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, maꞌmo̱ⁿ Espíritu Santo na mayuuꞌ joꞌ.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Ee tꞌmaⁿ waa na matseichjooꞌnaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ ndoꞌ matseiꞌndaaꞌna ntyjiiya cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿya nnꞌaⁿ judíos na tiꞌñeꞌcalayuꞌ ñꞌeⁿ Cristo,
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 ee cwiljoya tsꞌo̱o̱ⁿ meiiⁿ na cato̱ⁿꞌnaꞌ ja ñꞌeⁿ Cristo, ndoꞌ meiiⁿ nncjuꞌwiꞌnaꞌ añmaaⁿya xeⁿ na cantyja ꞌnaaⁿꞌ joꞌ nnteijndeiinaꞌ nnꞌaⁿya na mañeꞌcwii tsjaaⁿ cwiluiindyo̱ ñꞌeⁿndyena.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Joona cwiluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ nquii Israel na jndyowicantyjooꞌ. Tjaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona na ntseinaaⁿ. Juu na tseixmaaⁿ na caxueeñê tyomꞌaaⁿ quiiꞌntaaⁿna quia na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyena. Tquiaaⁿ ljeii nnom Moisés na matsa̱ꞌntjomnaꞌ chiuu nncꞌomna. Seijndaaꞌñê chiuu lꞌue tsꞌoom na nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena jom naquiiꞌ watsꞌom, ndoꞌ jndye nnom ntꞌomcheⁿ ñꞌoom tsoom nda̱a̱na na nntsꞌaaⁿ.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Cwiluiindyena ndacantyjo welooya ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿ joona tuiiñe Cristo na tsꞌaⁿ jom, na chaꞌtso na chaꞌtso cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ cwiluiiñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ñequiiꞌcheⁿ na calaꞌtꞌmaaⁿꞌndye nnꞌaⁿ jom. Amén.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Ndoꞌ meiⁿ nchii ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel na nntsꞌaaⁿ, tîcatseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ. Luaaꞌ waa ee nnꞌaⁿ na jndyowicantyjooꞌ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ Israel, tichaꞌtsondyena na mayuuꞌcheⁿ cwiluiindyena nnꞌaⁿ Israel.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Ee tichaꞌtsondye ntseindacantyjo Abraham mayuuꞌcheⁿ na cwiluiindyena ntseinaaⁿ, ee tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Ntseindacantyjo tiꞌjndaꞌ Isaac, joona nncwjaaꞌñenaꞌ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ.”
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Ñꞌoommeiⁿꞌ cwiñeꞌquianaꞌ na caliuuya na nchii cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjaaⁿ na cwiluiindye nnꞌaⁿ, joꞌ na macwjaaꞌñenaꞌ na cwiluiindyena ntseinda Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tomti cwiluiindyena ntseinaaⁿ ncꞌe ñꞌoom na tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel na nntsꞌaaⁿ.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Ee tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Abraham chiuu na nntsꞌaaⁿ, luaa matsonaꞌ: “Tiempomeiiⁿ nndyo̱o̱nndaꞌa na mꞌaⁿꞌyoꞌ, ndoꞌ nquii scuꞌ Sara nnleiñꞌoom cwii tyochjoo ndaꞌyoꞌ.”
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Ndoꞌ nchii macanda̱ luaaꞌ waa na maꞌmo̱ⁿnaꞌ chiuu na maqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ na ntseinaaⁿ. Ee we ntseinda Rebeca ñecwii tsotyena majuu Isaac na cwiluiiñe welooya.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 — ausente —
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ¿chiuu ya nlꞌuu? ¿Aa ticwixcwe ljoꞌ machꞌee Tyꞌo̱o̱tsꞌom? Jeeⁿ ticꞌoomꞌnaꞌ.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Ee tsoom nnom Moisés: “ꞌÑeeⁿ juu na matseitiuuya na nnteijndeiya maxjeⁿ nnteijndeiya tsaⁿꞌñeeⁿ, ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na matseitiuuya na nncꞌo̱o̱ⁿya na wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya maxjeⁿ joꞌ nntsꞌaaya.”
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Joꞌ chii Tyꞌo̱o̱tsꞌom nchii macwjeeⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ na nntseixmaⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ cweꞌ ee na lꞌue tsꞌom nquii, oo cweꞌ ncꞌe na jeeⁿ matseijndeii tsꞌaⁿ na nncjaaweeꞌ tsꞌoom ñꞌeⁿñe. Jom macwjeeⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ na nluiiñe cwentaaⁿꞌaⁿ ee na wiꞌ tsꞌoom juu.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Ee naquiiꞌ ñꞌoomꞌm na teiljeii matsonaꞌ chiuu tsoom nnom rey ndyuaa Egipto. Tsoom: “Ja tquiaya na cwiluiindyuꞌ rey, cha cantyja ꞌnaⁿꞌ nleitquiooꞌ na jndo̱ya ndoꞌ cha nnꞌaⁿ na chaꞌwaa tsjoomnancue caliuna chiuu tꞌmaⁿ tseixmaⁿ xueya.”
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ꞌñeeⁿ juu na lꞌue tsꞌoom na nncꞌoom na wiꞌ tsꞌoom maxjeⁿ joꞌ nntsꞌaaⁿ, ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na nntsꞌaaⁿ na nntseiquieꞌ tsꞌom, maxjeⁿ joꞌ nluii.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Nnda̱a̱ nntsꞌaanaꞌ na mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na nntso no̱o̱ⁿ: “Xeⁿ na luaaꞌ waa quia joꞌ ¿chiuu na matseincjooꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom ljoꞌ cwilꞌa nnꞌaⁿ? Ee tjaaꞌnaⁿ tsꞌaⁿ nnda̱a̱ nncjaa nacjooꞌ ljoꞌ na lꞌue tsꞌoom.”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 ꞌU na cweꞌ tsꞌaⁿ ꞌu, ¿ljoꞌ tsꞌiaaⁿꞌ na ñeꞌcatseincjooꞌndyuꞌ nacjooꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? ¿Aa matyꞌiomnaꞌ na xuaa na tuii ñꞌeⁿ tsꞌocachu nntsonaꞌ nnom tsꞌaⁿ na sꞌaa juunaꞌ: “¿Chiuu tsꞌiaaⁿꞌ na luaaꞌ saꞌ ja?”
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Ee tsꞌaⁿ na machꞌee tsꞌiaaⁿ ñꞌeⁿ tsꞌocachu, nqueⁿ ntyjeeⁿ ljoꞌ tsꞌiaaⁿ na ñeꞌcatsꞌaaⁿ ñꞌeⁿ joonaꞌ. Mañꞌeⁿ tsꞌoꞌñeeⁿ nntsꞌaaⁿ cwii xuaa na yaticheⁿ oo cwii na cweꞌ cwantindyo.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Ndoꞌ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ¿ljoꞌ machꞌeenaꞌ xeⁿ seijndaaꞌñê na mꞌmo̱o̱ⁿ na matseiwꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌtjo̱o̱ndyena nnoom, ndoꞌ nntsꞌaaⁿ na nleitquiooꞌ juu najndeii na cwiluiiñê? Jndyocaa xuee na tintycwii na machꞌeeⁿ na wjaanioomñe ñequio nnꞌaⁿ na laꞌxmaⁿ na nntꞌueeⁿ joona ncꞌe na ticalcweꞌ nꞌomna jnaaⁿna, na laꞌxmaⁿna na nntsuundyena.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Sꞌaaⁿ na luaaꞌ cha cantyja ꞌnaaⁿ jaa nleitquiooꞌ na juu na cwiluiitꞌmaⁿñê, jeeⁿ tꞌmaⁿ tseixmaⁿnaꞌ, jaa na cwitjo̱o̱cheⁿ na ncuaa chaꞌtso, tyꞌoom na wiꞌ tsꞌoom na seijndaaꞌñê na nlaꞌjomndyo̱ na matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Tyꞌo̱o̱tsꞌom tqueeⁿꞌñê jaa na laꞌxmaaⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ. Ntꞌomndyo̱ jaa tjeiiꞌñê quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ judíos ndoꞌ ntꞌom tjeiiꞌñê quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ gentiles.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Chaꞌxjeⁿ na matso ñꞌoom naquiiꞌ libro na seiljeii Oseas:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Matsoticheⁿ ljeiiꞌñeeⁿ:
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Mati seineiⁿ Isaías cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ Israel, tsoom: “Nnꞌaⁿ na wjaawicantyjooꞌ nnꞌaⁿ Israel, meiiⁿ na nleijndyendyena chaꞌna jndye teiꞌ ꞌndyoo ndaaluee, sa̱a̱ cweꞌ cwantindye joona nluiꞌnꞌmaaⁿndyena.”
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Ndoꞌ tjatsoticheⁿnaꞌ: “Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom maxjeⁿ nntseicanda̱a̱ꞌñê ñꞌom ꞌñom ñequio nnꞌaⁿ tsjoomnancue, na nncuꞌxeeⁿ joona chaꞌxjeⁿ na matsonaꞌ ndoꞌ jndeii mꞌaaⁿ na nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ.”
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Chaꞌxjeⁿ na jnda̱ tso Isaías:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 ¿Chiuu nlꞌuuyo̱o̱ jeꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoommeiⁿꞌ? Joo nnꞌaⁿ na nchii judíos cwiluiindyena tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona na tjaa jnaⁿ cwicolaꞌxmaⁿna, ncꞌe na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñê. Ndoꞌ majootona na nchii ñelꞌueena na nluiꞌnꞌmaaⁿndyena.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Ndoꞌ nnꞌaⁿ Israel jeꞌ, na tyoqueⁿndyena na nlaꞌcanda̱a̱ꞌndyena chiuu tꞌmaⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés cha queⁿnaꞌ joona na tjaa jnaⁿ laꞌxmaⁿna, tîcanda̱a̱ nlaꞌcanda̱na juunaꞌ.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 ¿Ndoꞌ chiuu na luaaꞌ tjoomna? Luaaꞌ tjoomna ee tyocantyjaaꞌya nꞌomna na nluiꞌnꞌmaaⁿndyena ncꞌe na tyolaꞌcanda̱a̱ꞌndyena ljoꞌ na matsa̱ꞌntjom ljeii na tqueⁿ Moisés, ee nchii tyolaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ ncꞌe naljoꞌ, joꞌ chii matseijoomꞌnaꞌ cantyja ꞌnaaⁿna na jnda̱ teiꞌtyꞌuiina “Tsjo̱ꞌ na cwiwiꞌtyꞌuii nnꞌaⁿ”
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 ee waa ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ naquiiꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na teiljeii na matsonaꞌ:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.