2 Coríntios 10
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT
1 Ja Pablo, ncꞌe Cristo mꞌaaⁿ na candyaꞌ tsꞌoom jaa ndoꞌ tꞌmaⁿ tsꞌoom ñꞌeⁿndyo̱ waa na matsꞌaa tyꞌoo nda̱a̱ꞌyoꞌ. Ee waa ñꞌoom quia na mꞌaaⁿya ñꞌeⁿndyoꞌ, jeeⁿ nioomꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ sa̱a̱ quia na tquia mꞌaaⁿya ñꞌeⁿndyoꞌ, jeeⁿ sꞌandyo̱.
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 Macaⁿꞌa cwii nayaꞌñeeⁿ nda̱a̱ꞌyoꞌ quia na jnda̱ tua̱nndaꞌa na mꞌaⁿꞌyoꞌ, ntꞌomndyoꞌ ꞌo na cwinduꞌyoꞌ na matsꞌaa chaꞌxjeⁿ cwilꞌa nnꞌaⁿ na tyoolaꞌyuꞌ, tilꞌaꞌyoꞌ na nlcaⁿnaꞌ na nntseijndeiiꞌ ꞌndyo̱ nacjoꞌyoꞌ. Ee quia na jnda̱ mamꞌaaⁿ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ nliuꞌyoꞌ na tiꞌmaaⁿꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ na nntseijndeiiꞌ ꞌndyo̱ nacjoo naⁿꞌñeeⁿ.
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Ee meiiⁿ na laxmaaⁿyâ chaꞌxjeⁿ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ sa̱a̱ tiquilaꞌjnda̱a̱yâ chaꞌxjeⁿ cwilꞌa joona na cwilaꞌjnda̱na na calaꞌjomndye nnꞌaⁿ ñequio ñꞌoom na cwiñequiana.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 Ee lꞌo̱ tsꞌiaaⁿ na cwiwilꞌueeꞌndyô̱ cha catyuiiꞌ tsꞌiaaⁿtyeⁿ na matseijndaaꞌñe tsaⁿjndii tilaꞌxmaⁿnaꞌ chaꞌxjeⁿ joo na cwiwilꞌueeꞌndye ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ. Juu najndeii na cwiluiiñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tseixmaⁿnaꞌ lꞌo̱ tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿyâ na nntseityuiiꞌnaꞌ najndeii na matseixmaⁿ tsaⁿjndii.
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 Ñequio najndeii na matseixmaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwilaꞌtyuiiꞌâ chaꞌtso ñꞌoom na jndo̱ꞌ nꞌom nnꞌaⁿ na cwiꞌoo nacjoomꞌm. Ndoꞌ mati meiⁿquia na matseitꞌmaaⁿꞌñe cheⁿnquii tsꞌaⁿ, na juu joꞌ matseitsaaⁿꞌñenaꞌ na nntseiꞌno̱ⁿꞌ tsꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Chaꞌtso cantyja na matseitiuu tsꞌaⁿ, matsꞌaa na cjuꞌcjenaꞌ juu joꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo, cha catseicanda̱a̱ꞌñe tsꞌaⁿ jo nnoom.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Ndoꞌ quia na jnda̱ macwilaꞌcanda̱a̱ꞌndyoꞌñꞌeⁿꞌyoꞌ, mꞌaⁿcꞌa̱a̱yâ na nntaꞌwiiꞌa meiⁿquia nnꞌaⁿ na cwilaꞌwendye nacjooyâ.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 ꞌO macanda̱ cweꞌ ljoꞌ na cwiwitquiooꞌ, joꞌ cwitjeiꞌyoꞌ cwenta. Meiⁿꞌñeeⁿcheⁿ ꞌo na macwjiꞌ cwenta na mꞌaaⁿñe cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo, matsonaꞌ na cwjiꞌya tsaⁿꞌñeeⁿ cwenta na mati jâ majoꞌ laꞌxmaaⁿyâ.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Meiⁿ ticatsꞌaanaꞌ na tia ntyjii na matseijndeiiꞌ ꞌndyo̱ naquiiꞌ tsꞌiaaⁿ na matseixmaⁿya na tyꞌiom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ja. Ee tquiaaⁿ na matseixmaⁿya na ljoꞌ cha nnteijndeiinaꞌ na nntsanajnda̱ꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ, nchii cha nlcoꞌwiꞌnaꞌ ꞌo.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Meiⁿ ticatsonaꞌ na cwiindyoꞌ ꞌo nncꞌoomꞌ tsꞌom na matseiljeiya cartameiiⁿ cweꞌ cha catseicatyꞌuenaꞌ juu.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 Waa ñꞌoom na cwilue ntꞌom ncꞌiaaꞌyoꞌ na matseiteincuuꞌndyo̱ ndoꞌ na jeeⁿ jnda̱ ñꞌoom cho carta ꞌnaⁿya. Mati cwiluena quia mawa̱ na mꞌaⁿꞌyoꞌ quia joꞌ cwiwitquiooꞌ na ja tsꞌaⁿ na meiⁿ cweꞌ tiꞌnaaⁿꞌto meiⁿ tiꞌnaⁿya na nntseichuꞌa ñꞌoom.
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Nquii tsꞌaⁿ na luaaꞌ mꞌaaⁿꞌ tsꞌom, catseiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ quia na jnda̱ mamꞌaⁿtjo̱o̱ⁿꞌa mati mañeꞌcwii xjeⁿ nntsꞌaa chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na teiljeii cjooꞌ cartawaañe.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Tquie nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ na jeeⁿ neiⁿncooꞌ ñꞌoom cwilaꞌneiⁿna nda̱a̱ꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ chiuu cwilaꞌxmaⁿ nquieena. Jâ xocalꞌaayâ na ljoꞌ. Laxmaⁿna nnꞌaⁿ na cweꞌ cwilꞌato quia na cwitjeiiꞌ cheⁿnquieena cwenta cantyja ꞌnaaⁿna ñequio chiuu cwiꞌoomꞌaⁿ ntꞌomcheⁿ ncꞌiaana.
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 Sa̱a̱ tixocwino̱o̱ⁿꞌâ na nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyo̱ cheⁿncjo̱o̱yâ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌiaaⁿ na laxmaaⁿyâ. Jâ ñequiiꞌcheⁿ nlana̱a̱ⁿyâ cantyjati na matseijndaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom ee jom tquiaaⁿ na squia̱ꞌcaño̱o̱ⁿyâ ꞌo na mꞌaⁿꞌyoꞌ tsjoom Corinto.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Joꞌ chii quia cwilꞌuuyâ na Tyꞌo̱o̱tsꞌom tyꞌioom tsꞌiaaⁿ jâ na calaꞌcandiiyâ ꞌo cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo, tyoowino̱o̱ⁿꞌâ meiiⁿ na wanaaⁿ na nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyo̱ cheⁿncjo̱o̱yâ. Ee majâ squia̱ꞌcaño̱o̱ⁿjndya̱a̱yâ ꞌo ñequio ñꞌoom nayaꞌñeeⁿ.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Meiⁿ tixocalꞌuuyâ na cwentaa jâ tsꞌiaaⁿ na jnda̱ machꞌee cwiicheⁿ. Jâ wandyo̱ꞌ cwilꞌaayâ. Cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ na juu na cwilayuꞌya nꞌomꞌyoꞌ ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, nleitꞌmaⁿtinaꞌ chaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ joꞌ nncjaawitꞌmaⁿti tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ na cwilꞌaayâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ, sa̱a̱ na nluii naljoꞌ chaꞌxjeⁿ na matseijndaaꞌñê.
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 Quia joꞌ nnda̱a̱ nntsañꞌo̱o̱ⁿyâ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na tquiati mꞌaⁿna ñequio tsjomꞌyoꞌ yuu na tyoondyena juunaꞌ. Ee naljoꞌ nntseitsaaⁿꞌñenaꞌ na lꞌuuyâ na tsꞌiaaⁿ na machꞌee cwiicheⁿ tsꞌaⁿ tseixmaⁿnaꞌ tsꞌiaaⁿ na lꞌaa jâ.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 Joꞌ chii tsꞌaⁿ na ñeꞌcatseitꞌmaaⁿꞌñe cheⁿnquii, catseitꞌmaaⁿꞌñe cantyja na machꞌee Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿñe.
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 Ee nchii matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ tsꞌaⁿ quia na matseijndeii cheⁿnquii na jeeⁿ cwijaacanjoomꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ. Matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ juu quia na macjaaweeꞌ ntyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿñe.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.