1 Tessalonicenses 2

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ꞌO nnꞌaaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ, mancjoꞌtiꞌyoꞌ nquiuꞌyoꞌ na ticweꞌ tsꞌiaaⁿꞌndyo na sacajndo̱o̱ꞌâ ꞌo.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 ꞌO manquiuꞌyaꞌyoꞌ na jeeⁿ tꞌmaⁿ jlaꞌjnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ tsjoom Filipos jâ ndoꞌ jlaꞌseiꞌna jâ, sa̱a̱ meiiⁿ na luaaꞌ, xcwe xjeⁿ na tjo̱o̱ⁿyâ nawiꞌwaaꞌ, tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tꞌmaⁿ nꞌo̱o̱ⁿyâ na tquiaayâ ñꞌoom nda̱a̱ꞌyoꞌ cantyja na macwjiꞌnꞌmaaⁿñê añmaaⁿ nnꞌaⁿ.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Ee ñꞌoom na cwiñequiaayâ cwiluiiñenaꞌ ñꞌoom na mayuuꞌ, nchii ñꞌoom na tijndaaꞌya nquiuuyâ, ndoꞌ nchii cweꞌ na ñeꞌcalaꞌntja̱a̱ⁿyâ nnꞌaⁿ, meiⁿ nchii na cwinquio̱ꞌnnꞌaaⁿyâ nnꞌaⁿ.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Wandyo̱ꞌ waa cantyja ꞌnaaⁿyâ, ee tjaweeꞌ ntyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿndyô̱ ndoꞌ tyꞌioom tsꞌiaaⁿ jâ na nñequiaayâ ñꞌoom na macwjiꞌnꞌmaaⁿñê añmaaⁿ nnꞌaⁿ. Nchii cwilꞌaayâ tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ cha na nncjaaweeꞌ nꞌom nnꞌaⁿ ñꞌeⁿndyô̱, sa̱a̱ cha nqueⁿ nncjaaweeꞌ tsꞌoom, ee jom nlqueeⁿ cwenta chiuu nꞌo̱o̱ⁿyâ.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 ꞌO manquiuꞌyaꞌyoꞌ na tijoom ñejlaꞌcaꞌnaaⁿꞌndyô̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, meiⁿ nchii tquio̱ꞌnnꞌaaⁿyâ ꞌo na nntjeiiꞌâ tsjo̱ꞌñjeeⁿ lueeꞌyoꞌ. Tyꞌo̱o̱tsꞌom noomꞌm na ljoꞌ.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Meiiⁿjom ndiiꞌ tyoolꞌua̱a̱yâ na nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndye nnꞌaⁿ jâ, meiⁿ nda̱a̱ꞌ ꞌo meiⁿ nda̱a̱ ntꞌomcheⁿ.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Jâ tyojndo̱o̱ꞌâ ꞌo ñequio na jnda nquiuuyâ ñꞌeⁿndyoꞌ chaꞌxjeⁿ cwii yuscu na jeeⁿ wiꞌ tsꞌom ntseinda, ya cwenta machꞌee joona.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Tꞌmaⁿ waa na jeeⁿ wiꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ ꞌo, nchii tomti neiiⁿyâ na tyoñequiaayâ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ꞌyoꞌ sa̱a̱ mati chiuu waa na tyomꞌaaⁿyâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ. Luaaꞌ waa ncꞌe na jeeⁿ jnda nquiuuyâ ꞌo.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 ꞌO nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ tyootsuuꞌ nꞌomꞌyoꞌ chiuu na tyolaꞌjnda̱a̱yayâ na nntaꞌntjo̱o̱ⁿyâ na tcaⁿnaꞌ jâ. Naxuee natsjom tyolꞌaayâ tsꞌiaaⁿ cha tîcatio̱o̱yâ xuu nacjoꞌyoꞌ na nnteiꞌxeꞌyoꞌ jâ yocheⁿ na tyoñequiaayâ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ꞌyoꞌ.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 ꞌO nnꞌaaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ, manquiuꞌyoꞌ ndoꞌ mati mantyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom chiuu ñetꞌo̱o̱ⁿyâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ. Tyolaꞌcanda̱a̱ꞌndyô̱ jo nnoom na tyolꞌaayâ yuu na matyꞌiomyanaꞌ ndoꞌ meiⁿcwii tsꞌaⁿ xonda̱a̱ ntso na jlaꞌtjo̱o̱ndyô̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 ꞌO manquiuꞌyoꞌ chiuu waa na ñetꞌo̱o̱ⁿyâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ na tyomꞌaaⁿyâ chaꞌcwijom machꞌee tsꞌaⁿ ñequio ntseinda,
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 tyolana̱a̱ⁿyâ ñꞌoom nda̱a̱ꞌyoꞌ na tyoñequiaanaꞌ na tꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ, tyolaꞌjndo̱o̱ꞌâ nꞌomꞌyoꞌ na cꞌomꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ na matsonaꞌ na cꞌom nnꞌaⁿ na maqueeⁿꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom na calajomndyena cantyja na matsa̱ꞌntjoom ndoꞌ ñequio na matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Quia tyondyeꞌyoꞌ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tyoñequiaayâ nda̱a̱ꞌyoꞌ mana toꞌñoomꞌyoꞌ juunaꞌ. Joꞌ na cwiñeꞌquiaayâ na quianlꞌuaaⁿꞌaⁿ cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ. Ee jlaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ na ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom juunaꞌ nchii ñꞌoom na cweꞌ cwilaꞌtiuu nnꞌaⁿ. Ndoꞌ mayuuꞌ na joꞌ juunaꞌ. Joꞌ chii cwiwitquiooꞌ tsꞌiaaⁿ na machꞌeeⁿ naquiiꞌ nꞌomꞌ ꞌo na cwilaꞌyuꞌyoꞌ ñꞌeⁿñê.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 ꞌO nnꞌaaⁿya, ljoꞌwaayu ñetjomꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ ñetjoom ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ ndyuaa Judea. Ee nquiee nnꞌaⁿ tsjomꞌyoꞌ ñetaꞌwiꞌna ꞌo chaꞌxjeⁿ tuii ndyuaa Judea, tyotaꞌwiꞌ nnꞌaⁿ judíos ncꞌiaana na cwilayuꞌ ñequio Cristo Jesús.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Nnꞌaⁿ judíosꞌñeeⁿ jlaꞌcueeꞌna Ta Jesús, chaꞌxjeⁿ weloona tyolaꞌcwjeena profetas ndoꞌ mati jleintyjo̱ nnꞌaⁿ judíos jâ. Tiquilꞌana yuu na cjaaweeꞌ ntyjeeⁿ ñꞌeⁿndyena, ndoꞌ mꞌaⁿna nacjoo chaꞌtsondye nnꞌaⁿ,
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 ee quia na ñeꞌcalana̱a̱ⁿyâ ñequio nnꞌaⁿ na tachii judíos cha mati nnda̱a̱ nncwjiꞌnꞌmaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona, tiñeꞌquiandyena na nlꞌaayâ na ljoꞌ, ndoꞌ na cwilꞌana na luaaꞌ, cwilaꞌcwaljooꞌtina jnaaⁿna jo nnoom. Sa̱a̱ jeꞌ juu na jeeⁿ cwajndii na matseiwꞌeeⁿ nnꞌaⁿ mama tꞌuiinaꞌ joona.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 ꞌO nnꞌaaⁿya, cantyjati xuee na tjeiꞌnaꞌ jâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ, meiiⁿ tacontyꞌiaayâ ꞌo sa̱a̱ ñequiiꞌcheⁿ cwijaañjoomꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ ꞌo chiuu cwitsamꞌaⁿꞌtiꞌyoꞌ. Joꞌ chii jeeⁿ cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ na nntsaacajndo̱o̱nndaꞌâ ꞌo.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Jeeⁿ ñeꞌcatsaayâ na mꞌaⁿꞌyoꞌ, majndeiiticheⁿ ja Pablo jndye ndiiꞌ sꞌaanaꞌ na ñeꞌcjo̱ sa̱a̱ seitsaaⁿꞌñe Satanás na nlꞌaayâ na ljoꞌ.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 ¿Ljoꞌ joꞌ na nñequiaanaꞌ na cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ndoꞌ na nñequiaanaꞌ na neiiⁿyâ oo na nntantjo̱o̱ⁿyâ jo nnoom? ¿Aa nchii maꞌo joꞌ? Ee maꞌo cwiluiindyoꞌ chaꞌtso nmeiⁿꞌ na nntseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ ja jo nnom Ta Jesucristo quia na nndyonnaaⁿꞌaⁿ.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Ncꞌe ꞌo, joꞌ matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jâ ndoꞌ mañequiaanaꞌ na neiiⁿyâ.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.