1 Tessalonicenses 2
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH
1 ꞌO nnꞌaaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ, mancjoꞌtiꞌyoꞌ nquiuꞌyoꞌ na ticweꞌ tsꞌiaaⁿꞌndyo na sacajndo̱o̱ꞌâ ꞌo.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 ꞌO manquiuꞌyaꞌyoꞌ na jeeⁿ tꞌmaⁿ jlaꞌjnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ tsjoom Filipos jâ ndoꞌ jlaꞌseiꞌna jâ, sa̱a̱ meiiⁿ na luaaꞌ, xcwe xjeⁿ na tjo̱o̱ⁿyâ nawiꞌwaaꞌ, tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tꞌmaⁿ nꞌo̱o̱ⁿyâ na tquiaayâ ñꞌoom nda̱a̱ꞌyoꞌ cantyja na macwjiꞌnꞌmaaⁿñê añmaaⁿ nnꞌaⁿ.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Ee ñꞌoom na cwiñequiaayâ cwiluiiñenaꞌ ñꞌoom na mayuuꞌ, nchii ñꞌoom na tijndaaꞌya nquiuuyâ, ndoꞌ nchii cweꞌ na ñeꞌcalaꞌntja̱a̱ⁿyâ nnꞌaⁿ, meiⁿ nchii na cwinquio̱ꞌnnꞌaaⁿyâ nnꞌaⁿ.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Wandyo̱ꞌ waa cantyja ꞌnaaⁿyâ, ee tjaweeꞌ ntyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿndyô̱ ndoꞌ tyꞌioom tsꞌiaaⁿ jâ na nñequiaayâ ñꞌoom na macwjiꞌnꞌmaaⁿñê añmaaⁿ nnꞌaⁿ. Nchii cwilꞌaayâ tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ cha na nncjaaweeꞌ nꞌom nnꞌaⁿ ñꞌeⁿndyô̱, sa̱a̱ cha nqueⁿ nncjaaweeꞌ tsꞌoom, ee jom nlqueeⁿ cwenta chiuu nꞌo̱o̱ⁿyâ.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 ꞌO manquiuꞌyaꞌyoꞌ na tijoom ñejlaꞌcaꞌnaaⁿꞌndyô̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, meiⁿ nchii tquio̱ꞌnnꞌaaⁿyâ ꞌo na nntjeiiꞌâ tsjo̱ꞌñjeeⁿ lueeꞌyoꞌ. Tyꞌo̱o̱tsꞌom noomꞌm na ljoꞌ.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 Meiiⁿjom ndiiꞌ tyoolꞌua̱a̱yâ na nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndye nnꞌaⁿ jâ, meiⁿ nda̱a̱ꞌ ꞌo meiⁿ nda̱a̱ ntꞌomcheⁿ.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 Jâ tyojndo̱o̱ꞌâ ꞌo ñequio na jnda nquiuuyâ ñꞌeⁿndyoꞌ chaꞌxjeⁿ cwii yuscu na jeeⁿ wiꞌ tsꞌom ntseinda, ya cwenta machꞌee joona.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Tꞌmaⁿ waa na jeeⁿ wiꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ ꞌo, nchii tomti neiiⁿyâ na tyoñequiaayâ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ꞌyoꞌ sa̱a̱ mati chiuu waa na tyomꞌaaⁿyâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ. Luaaꞌ waa ncꞌe na jeeⁿ jnda nquiuuyâ ꞌo.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 ꞌO nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ tyootsuuꞌ nꞌomꞌyoꞌ chiuu na tyolaꞌjnda̱a̱yayâ na nntaꞌntjo̱o̱ⁿyâ na tcaⁿnaꞌ jâ. Naxuee natsjom tyolꞌaayâ tsꞌiaaⁿ cha tîcatio̱o̱yâ xuu nacjoꞌyoꞌ na nnteiꞌxeꞌyoꞌ jâ yocheⁿ na tyoñequiaayâ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ꞌyoꞌ.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 ꞌO nnꞌaaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ, manquiuꞌyoꞌ ndoꞌ mati mantyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom chiuu ñetꞌo̱o̱ⁿyâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ. Tyolaꞌcanda̱a̱ꞌndyô̱ jo nnoom na tyolꞌaayâ yuu na matyꞌiomyanaꞌ ndoꞌ meiⁿcwii tsꞌaⁿ xonda̱a̱ ntso na jlaꞌtjo̱o̱ndyô̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 ꞌO manquiuꞌyoꞌ chiuu waa na ñetꞌo̱o̱ⁿyâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ na tyomꞌaaⁿyâ chaꞌcwijom machꞌee tsꞌaⁿ ñequio ntseinda,
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 tyolana̱a̱ⁿyâ ñꞌoom nda̱a̱ꞌyoꞌ na tyoñequiaanaꞌ na tꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ, tyolaꞌjndo̱o̱ꞌâ nꞌomꞌyoꞌ na cꞌomꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ na matsonaꞌ na cꞌom nnꞌaⁿ na maqueeⁿꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom na calajomndyena cantyja na matsa̱ꞌntjoom ndoꞌ ñequio na matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Quia tyondyeꞌyoꞌ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tyoñequiaayâ nda̱a̱ꞌyoꞌ mana toꞌñoomꞌyoꞌ juunaꞌ. Joꞌ na cwiñeꞌquiaayâ na quianlꞌuaaⁿꞌaⁿ cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ. Ee jlaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ na ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom juunaꞌ nchii ñꞌoom na cweꞌ cwilaꞌtiuu nnꞌaⁿ. Ndoꞌ mayuuꞌ na joꞌ juunaꞌ. Joꞌ chii cwiwitquiooꞌ tsꞌiaaⁿ na machꞌeeⁿ naquiiꞌ nꞌomꞌ ꞌo na cwilaꞌyuꞌyoꞌ ñꞌeⁿñê.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 ꞌO nnꞌaaⁿya, ljoꞌwaayu ñetjomꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ ñetjoom ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ ndyuaa Judea. Ee nquiee nnꞌaⁿ tsjomꞌyoꞌ ñetaꞌwiꞌna ꞌo chaꞌxjeⁿ tuii ndyuaa Judea, tyotaꞌwiꞌ nnꞌaⁿ judíos ncꞌiaana na cwilayuꞌ ñequio Cristo Jesús.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Nnꞌaⁿ judíosꞌñeeⁿ jlaꞌcueeꞌna Ta Jesús, chaꞌxjeⁿ weloona tyolaꞌcwjeena profetas ndoꞌ mati jleintyjo̱ nnꞌaⁿ judíos jâ. Tiquilꞌana yuu na cjaaweeꞌ ntyjeeⁿ ñꞌeⁿndyena, ndoꞌ mꞌaⁿna nacjoo chaꞌtsondye nnꞌaⁿ,
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 ee quia na ñeꞌcalana̱a̱ⁿyâ ñequio nnꞌaⁿ na tachii judíos cha mati nnda̱a̱ nncwjiꞌnꞌmaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona, tiñeꞌquiandyena na nlꞌaayâ na ljoꞌ, ndoꞌ na cwilꞌana na luaaꞌ, cwilaꞌcwaljooꞌtina jnaaⁿna jo nnoom. Sa̱a̱ jeꞌ juu na jeeⁿ cwajndii na matseiwꞌeeⁿ nnꞌaⁿ mama tꞌuiinaꞌ joona.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 ꞌO nnꞌaaⁿya, cantyjati xuee na tjeiꞌnaꞌ jâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ, meiiⁿ tacontyꞌiaayâ ꞌo sa̱a̱ ñequiiꞌcheⁿ cwijaañjoomꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ ꞌo chiuu cwitsamꞌaⁿꞌtiꞌyoꞌ. Joꞌ chii jeeⁿ cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ na nntsaacajndo̱o̱nndaꞌâ ꞌo.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Jeeⁿ ñeꞌcatsaayâ na mꞌaⁿꞌyoꞌ, majndeiiticheⁿ ja Pablo jndye ndiiꞌ sꞌaanaꞌ na ñeꞌcjo̱ sa̱a̱ seitsaaⁿꞌñe Satanás na nlꞌaayâ na ljoꞌ.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 ¿Ljoꞌ joꞌ na nñequiaanaꞌ na cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ndoꞌ na nñequiaanaꞌ na neiiⁿyâ oo na nntantjo̱o̱ⁿyâ jo nnoom? ¿Aa nchii maꞌo joꞌ? Ee maꞌo cwiluiindyoꞌ chaꞌtso nmeiⁿꞌ na nntseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ ja jo nnom Ta Jesucristo quia na nndyonnaaⁿꞌaⁿ.
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 Ncꞌe ꞌo, joꞌ matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jâ ndoꞌ mañequiaanaꞌ na neiiⁿyâ.
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.