1 Tessalonicenses 2
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARIB
1 ꞌO nnꞌaaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ, mancjoꞌtiꞌyoꞌ nquiuꞌyoꞌ na ticweꞌ tsꞌiaaⁿꞌndyo na sacajndo̱o̱ꞌâ ꞌo.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 ꞌO manquiuꞌyaꞌyoꞌ na jeeⁿ tꞌmaⁿ jlaꞌjnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ tsjoom Filipos jâ ndoꞌ jlaꞌseiꞌna jâ, sa̱a̱ meiiⁿ na luaaꞌ, xcwe xjeⁿ na tjo̱o̱ⁿyâ nawiꞌwaaꞌ, tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tꞌmaⁿ nꞌo̱o̱ⁿyâ na tquiaayâ ñꞌoom nda̱a̱ꞌyoꞌ cantyja na macwjiꞌnꞌmaaⁿñê añmaaⁿ nnꞌaⁿ.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Ee ñꞌoom na cwiñequiaayâ cwiluiiñenaꞌ ñꞌoom na mayuuꞌ, nchii ñꞌoom na tijndaaꞌya nquiuuyâ, ndoꞌ nchii cweꞌ na ñeꞌcalaꞌntja̱a̱ⁿyâ nnꞌaⁿ, meiⁿ nchii na cwinquio̱ꞌnnꞌaaⁿyâ nnꞌaⁿ.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Wandyo̱ꞌ waa cantyja ꞌnaaⁿyâ, ee tjaweeꞌ ntyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿndyô̱ ndoꞌ tyꞌioom tsꞌiaaⁿ jâ na nñequiaayâ ñꞌoom na macwjiꞌnꞌmaaⁿñê añmaaⁿ nnꞌaⁿ. Nchii cwilꞌaayâ tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ cha na nncjaaweeꞌ nꞌom nnꞌaⁿ ñꞌeⁿndyô̱, sa̱a̱ cha nqueⁿ nncjaaweeꞌ tsꞌoom, ee jom nlqueeⁿ cwenta chiuu nꞌo̱o̱ⁿyâ.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 ꞌO manquiuꞌyaꞌyoꞌ na tijoom ñejlaꞌcaꞌnaaⁿꞌndyô̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, meiⁿ nchii tquio̱ꞌnnꞌaaⁿyâ ꞌo na nntjeiiꞌâ tsjo̱ꞌñjeeⁿ lueeꞌyoꞌ. Tyꞌo̱o̱tsꞌom noomꞌm na ljoꞌ.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Meiiⁿjom ndiiꞌ tyoolꞌua̱a̱yâ na nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndye nnꞌaⁿ jâ, meiⁿ nda̱a̱ꞌ ꞌo meiⁿ nda̱a̱ ntꞌomcheⁿ.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Jâ tyojndo̱o̱ꞌâ ꞌo ñequio na jnda nquiuuyâ ñꞌeⁿndyoꞌ chaꞌxjeⁿ cwii yuscu na jeeⁿ wiꞌ tsꞌom ntseinda, ya cwenta machꞌee joona.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Tꞌmaⁿ waa na jeeⁿ wiꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ ꞌo, nchii tomti neiiⁿyâ na tyoñequiaayâ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ꞌyoꞌ sa̱a̱ mati chiuu waa na tyomꞌaaⁿyâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ. Luaaꞌ waa ncꞌe na jeeⁿ jnda nquiuuyâ ꞌo.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 ꞌO nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ tyootsuuꞌ nꞌomꞌyoꞌ chiuu na tyolaꞌjnda̱a̱yayâ na nntaꞌntjo̱o̱ⁿyâ na tcaⁿnaꞌ jâ. Naxuee natsjom tyolꞌaayâ tsꞌiaaⁿ cha tîcatio̱o̱yâ xuu nacjoꞌyoꞌ na nnteiꞌxeꞌyoꞌ jâ yocheⁿ na tyoñequiaayâ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ꞌyoꞌ.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 ꞌO nnꞌaaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ, manquiuꞌyoꞌ ndoꞌ mati mantyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom chiuu ñetꞌo̱o̱ⁿyâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ. Tyolaꞌcanda̱a̱ꞌndyô̱ jo nnoom na tyolꞌaayâ yuu na matyꞌiomyanaꞌ ndoꞌ meiⁿcwii tsꞌaⁿ xonda̱a̱ ntso na jlaꞌtjo̱o̱ndyô̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 ꞌO manquiuꞌyoꞌ chiuu waa na ñetꞌo̱o̱ⁿyâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ na tyomꞌaaⁿyâ chaꞌcwijom machꞌee tsꞌaⁿ ñequio ntseinda,
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 tyolana̱a̱ⁿyâ ñꞌoom nda̱a̱ꞌyoꞌ na tyoñequiaanaꞌ na tꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ, tyolaꞌjndo̱o̱ꞌâ nꞌomꞌyoꞌ na cꞌomꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ na matsonaꞌ na cꞌom nnꞌaⁿ na maqueeⁿꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom na calajomndyena cantyja na matsa̱ꞌntjoom ndoꞌ ñequio na matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Quia tyondyeꞌyoꞌ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tyoñequiaayâ nda̱a̱ꞌyoꞌ mana toꞌñoomꞌyoꞌ juunaꞌ. Joꞌ na cwiñeꞌquiaayâ na quianlꞌuaaⁿꞌaⁿ cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ. Ee jlaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ na ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom juunaꞌ nchii ñꞌoom na cweꞌ cwilaꞌtiuu nnꞌaⁿ. Ndoꞌ mayuuꞌ na joꞌ juunaꞌ. Joꞌ chii cwiwitquiooꞌ tsꞌiaaⁿ na machꞌeeⁿ naquiiꞌ nꞌomꞌ ꞌo na cwilaꞌyuꞌyoꞌ ñꞌeⁿñê.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 ꞌO nnꞌaaⁿya, ljoꞌwaayu ñetjomꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ ñetjoom ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ ndyuaa Judea. Ee nquiee nnꞌaⁿ tsjomꞌyoꞌ ñetaꞌwiꞌna ꞌo chaꞌxjeⁿ tuii ndyuaa Judea, tyotaꞌwiꞌ nnꞌaⁿ judíos ncꞌiaana na cwilayuꞌ ñequio Cristo Jesús.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Nnꞌaⁿ judíosꞌñeeⁿ jlaꞌcueeꞌna Ta Jesús, chaꞌxjeⁿ weloona tyolaꞌcwjeena profetas ndoꞌ mati jleintyjo̱ nnꞌaⁿ judíos jâ. Tiquilꞌana yuu na cjaaweeꞌ ntyjeeⁿ ñꞌeⁿndyena, ndoꞌ mꞌaⁿna nacjoo chaꞌtsondye nnꞌaⁿ,
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 ee quia na ñeꞌcalana̱a̱ⁿyâ ñequio nnꞌaⁿ na tachii judíos cha mati nnda̱a̱ nncwjiꞌnꞌmaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona, tiñeꞌquiandyena na nlꞌaayâ na ljoꞌ, ndoꞌ na cwilꞌana na luaaꞌ, cwilaꞌcwaljooꞌtina jnaaⁿna jo nnoom. Sa̱a̱ jeꞌ juu na jeeⁿ cwajndii na matseiwꞌeeⁿ nnꞌaⁿ mama tꞌuiinaꞌ joona.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 ꞌO nnꞌaaⁿya, cantyjati xuee na tjeiꞌnaꞌ jâ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ, meiiⁿ tacontyꞌiaayâ ꞌo sa̱a̱ ñequiiꞌcheⁿ cwijaañjoomꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ ꞌo chiuu cwitsamꞌaⁿꞌtiꞌyoꞌ. Joꞌ chii jeeⁿ cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ na nntsaacajndo̱o̱nndaꞌâ ꞌo.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Jeeⁿ ñeꞌcatsaayâ na mꞌaⁿꞌyoꞌ, majndeiiticheⁿ ja Pablo jndye ndiiꞌ sꞌaanaꞌ na ñeꞌcjo̱ sa̱a̱ seitsaaⁿꞌñe Satanás na nlꞌaayâ na ljoꞌ.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 ¿Ljoꞌ joꞌ na nñequiaanaꞌ na cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ndoꞌ na nñequiaanaꞌ na neiiⁿyâ oo na nntantjo̱o̱ⁿyâ jo nnoom? ¿Aa nchii maꞌo joꞌ? Ee maꞌo cwiluiindyoꞌ chaꞌtso nmeiⁿꞌ na nntseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ ja jo nnom Ta Jesucristo quia na nndyonnaaⁿꞌaⁿ.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Ncꞌe ꞌo, joꞌ matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jâ ndoꞌ mañequiaanaꞌ na neiiⁿyâ.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.