Atos 25
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NVI
1 Festusr turhu profins yi mfnahmor. Mfnahhato husfirpa yiham tohmor. Husfirpa yiham Sisariat toh tanyhato tfit Jerusalemko yimor.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 Jerusalemt mfnahmotr bro prismi Judaroh bro yimam kfo hutt memomr,
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 “Kangn, nmoh yima yuhum ayak marnyayanm to bt nd yimar wakfafkahtn anietwar asha Jerusalemko.” Yuwi memom, “Inji kfo nhehakhato mirahr, ‘Aneya,’ yihotat rhu rafakhato wasrahnomr.”
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Festusr sinyahato kfo memorm, “Porr Sisariat kalabus tohwor. Na asha be dfik yiham toh tanyhato tfit Sisariako tuka yiruha.
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Ndnettn nikmoh bro tohak yimam nanpno Sisariako aiswam. Aikahmn nd yimarhu nefm kotkfot htahato htikfot.”
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Festusr rompno Jerusalemt 8-pela o 10-pela marm toh tanyhato Sisariako yimor. Sisariat yihato marr rhumo yiharn kotyuk kunys yihato kfo memorm, “Porr wayakkomr.”
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Porr kotyuk kunys yi mfnahmotr nd Jerusalemko toh tany yimo bro yimam kot mtohhato rroh mrokfom mtumomm. Be tu krho mrokfom tumom. To nd rroh mrokfom be mtu furamomm. Nhai tu mna duha mrokfom ptharmom. Be kfo wok fura bofuramomr.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Porr sinyahato kfo memor, “Na nhai wom tamoh neft narmoya. Na nhai Judaroh boririfhu mrokfom faso kformoyanm o Judaroh nkifra rmontn o Sisarn. Nhai.”
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Festusr memor, “Judaroh yima yuhum ayak marnyaya.” Ndnetrn ttiwonmorr Porr, “Nine Jerusalemko yinyefte yibonwo? Yi yibonwone ee btn wusha Jerusalemtn ninhu kotkfot wany hiruhann.”
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Porr sinyahto kfo ptha memor, “Ndar na tohwa kunys asot Rom gafmanrhu kot wanyuk kunys. Asot ndar kunyrpat kot wanyuk kunys. Ni tu tawisafwo na nhai wom neft narmoya.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Na wom neft mnamota kangm, ‘Awasnomr,’ to na nhai yakrmekfot. Nd rom kotkfot htewat nhai mna duhatet. Na nhai be rroh tirmn yi furakfot. Na kfiwa Sisarn nanhu kotkfot bi htewant.”
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Be Festusr rorhu kaunsermpno rhuhato napthamomn kfo memor, “Ninhu kotkfot Sisarpno htamont to be bi Sisarpno htewunomn. Rorn wany hirahrn ninhu kotkfot.”
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Wom yiham rhunihato king Agripari turhu mndarem Bernaisit niamof Sisariat. Memof, “Aikahnonn Festusr mkfo yindhor tanyrahno.”
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Bok yiham Sisariat tohmof. Ndnettn Festusr kingrpno yihato Porrhu mrokfom kfo nuhas bonuhasmorr. Kfo memorr, “Tor wom yimar Feliksr kalabus htamotrr tor kalabus tohwor.
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Na Jerusalemt yimohat htimoya Judaroh bro prism yo eldam rorrpar krhopam htahato kfo memoma, ‘Inji nayet yimar was hehur thukfot.’
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Inji kfomotma tfit kfo wok memoyanm, ‘Nom Rom thofnom nhai ndhtet nef duhatenom. Nhai wom yimar mrokfot tafi frhikak duha be bmbri was furaknikahnomr. Nd yimar mrokfeter afo nd kotimyuk yimampno natoh natohhato mrokfo pthakfot.’
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 Ndnettn rom asha nanpno niamohat nhai wom kuknarmoya rroh kotkfothu yakitohneft. Hwe fnah ndwom marrn na kotyuk kunys rhuhato nakumoyanm nd yimarhu niahato rroh mrokfothu toh pthaneft.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Nd ror kotimyuk yimam tohmom to memoya, ‘Rorn kotim twanhiwum.’ To nhai. Nhai wom tamoh tamoh nefm ror nayukm ptharmom. Nhai.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Be nd turoh lotu yuharoh kfo nambur nmbuham, ‘o nhai nd yimar tunmoh nkifra lotu yuhat yak hikkahr,’ nd mrokfom pthamom yo Jisasr nohmo yuhat, ndm kfo pthamom. Porr bi kfo memorm, ‘Jisasr nohmohat to mirahko ka yopt tohwor. Nhai. Ror bi sinyamor.’
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 Memoya, ‘Mrokfo mna yuham afo frhik bohik marnyakruhanr.’ To nhai. Nhai yima yuhur afo yak marnyar-moya, ndnettn kfo ttiwon titamoyanr Jerusalemko yihato tfit wompam frhikak marnyaneft.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Porr tfit kotkfot kfo memort, ‘Na kanga afo rumgat tohkahann kto Sisar tfit nanhu kotkfot wany hirahra.’ Be Porr inji kfomotr be rumgat afo htanymoyanr. Kto tfit Sisarpno rorhu kotkfot kotrahrt.”
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Agripar sinyahato kfo memor, “Na kanga na tukann afo rorhu kotkfot wany hiruhanr.” Festusr memor, “Nohokn bt wawany hitwanr.”
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Hwe fnah dbha Agripa Bernaisi-rof kotyuk wondht wondh hmbrine-hato kotyuk kunys yimof rpatn nd taunthu bro tohak yimami amiroh bro krnungothetm. Nd kotyuk kunys bi kawondh hmbre bugamomt. Kotyuk kunys rim rhumotm Festusr kfomotr Porr tfit faknamomr.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Porr kotyuk kunysn rim tohmotr Festusr kfo memorm, “Wahti bugako ndar yimar. Jerusalemt tohyuk Judami asha tohyukm bro mrokfot kfo memom, ‘Nd yimar wawastwanr. Mirahr nd yimar wom aruha.’
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 Na inji wanyhato kfo memoya, ‘To ndar yimar tamoh neft namotr yamukoma, “Wawasnr?” ’ Turn sinyahato kfo memor, ‘Nanhu mrokfot Sisar afo wany hirahra.’ To be na rorhu tng yuhat hikhato memoya, ‘Sisar wany hirahrr.’
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Ror barkof kotkfot toh hnamohat tafi mrokfom yak marnyar-moyanm, ndnatn nhai rorhu mrokfom gontwat htahato nmoh bro yima Sisarpno htafrmoyant. Ndnatn king Agripaye yo niko bro yimako, nikompno ndar yimar hnewanr. Rorhu mrokfom ptharuhatrm wany hik marnyahato gontwatn rorhu mrokfom htaruhanm.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Be yimarhu mrokfom yak marnya he duha Sisarpno htafneft, ndt nhai hifat.”
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.