Atos 25
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ACF
1 Festusr turhu profins yi mfnahmor. Mfnahhato husfirpa yiham tohmor. Husfirpa yiham Sisariat toh tanyhato tfit Jerusalemko yimor.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Jerusalemt mfnahmotr bro prismi Judaroh bro yimam kfo hutt memomr,
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 “Kangn, nmoh yima yuhum ayak marnyayanm to bt nd yimar wakfafkahtn anietwar asha Jerusalemko.” Yuwi memom, “Inji kfo nhehakhato mirahr, ‘Aneya,’ yihotat rhu rafakhato wasrahnomr.”
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Festusr sinyahato kfo memorm, “Porr Sisariat kalabus tohwor. Na asha be dfik yiham toh tanyhato tfit Sisariako tuka yiruha.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Ndnettn nikmoh bro tohak yimam nanpno Sisariako aiswam. Aikahmn nd yimarhu nefm kotkfot htahato htikfot.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Festusr rompno Jerusalemt 8-pela o 10-pela marm toh tanyhato Sisariako yimor. Sisariat yihato marr rhumo yiharn kotyuk kunys yihato kfo memorm, “Porr wayakkomr.”
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Porr kotyuk kunys yi mfnahmotr nd Jerusalemko toh tany yimo bro yimam kot mtohhato rroh mrokfom mtumomm. Be tu krho mrokfom tumom. To nd rroh mrokfom be mtu furamomm. Nhai tu mna duha mrokfom ptharmom. Be kfo wok fura bofuramomr.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Porr sinyahato kfo memor, “Na nhai wom tamoh neft narmoya. Na nhai Judaroh boririfhu mrokfom faso kformoyanm o Judaroh nkifra rmontn o Sisarn. Nhai.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festusr memor, “Judaroh yima yuhum ayak marnyaya.” Ndnetrn ttiwonmorr Porr, “Nine Jerusalemko yinyefte yibonwo? Yi yibonwone ee btn wusha Jerusalemtn ninhu kotkfot wany hiruhann.”
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Porr sinyahto kfo ptha memor, “Ndar na tohwa kunys asot Rom gafmanrhu kot wanyuk kunys. Asot ndar kunyrpat kot wanyuk kunys. Ni tu tawisafwo na nhai wom neft narmoya.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Na wom neft mnamota kangm, ‘Awasnomr,’ to na nhai yakrmekfot. Nd rom kotkfot htewat nhai mna duhatet. Na nhai be rroh tirmn yi furakfot. Na kfiwa Sisarn nanhu kotkfot bi htewant.”
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Be Festusr rorhu kaunsermpno rhuhato napthamomn kfo memor, “Ninhu kotkfot Sisarpno htamont to be bi Sisarpno htewunomn. Rorn wany hirahrn ninhu kotkfot.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Wom yiham rhunihato king Agripari turhu mndarem Bernaisit niamof Sisariat. Memof, “Aikahnonn Festusr mkfo yindhor tanyrahno.”
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Bok yiham Sisariat tohmof. Ndnettn Festusr kingrpno yihato Porrhu mrokfom kfo nuhas bonuhasmorr. Kfo memorr, “Tor wom yimar Feliksr kalabus htamotrr tor kalabus tohwor.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Na Jerusalemt yimohat htimoya Judaroh bro prism yo eldam rorrpar krhopam htahato kfo memoma, ‘Inji nayet yimar was hehur thukfot.’
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Inji kfomotma tfit kfo wok memoyanm, ‘Nom Rom thofnom nhai ndhtet nef duhatenom. Nhai wom yimar mrokfot tafi frhikak duha be bmbri was furaknikahnomr. Nd yimar mrokfeter afo nd kotimyuk yimampno natoh natohhato mrokfo pthakfot.’
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Ndnettn rom asha nanpno niamohat nhai wom kuknarmoya rroh kotkfothu yakitohneft. Hwe fnah ndwom marrn na kotyuk kunys rhuhato nakumoyanm nd yimarhu niahato rroh mrokfothu toh pthaneft.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Nd ror kotimyuk yimam tohmom to memoya, ‘Rorn kotim twanhiwum.’ To nhai. Nhai wom tamoh tamoh nefm ror nayukm ptharmom. Nhai.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Be nd turoh lotu yuharoh kfo nambur nmbuham, ‘o nhai nd yimar tunmoh nkifra lotu yuhat yak hikkahr,’ nd mrokfom pthamom yo Jisasr nohmo yuhat, ndm kfo pthamom. Porr bi kfo memorm, ‘Jisasr nohmohat to mirahko ka yopt tohwor. Nhai. Ror bi sinyamor.’
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Memoya, ‘Mrokfo mna yuham afo frhik bohik marnyakruhanr.’ To nhai. Nhai yima yuhur afo yak marnyar-moya, ndnettn kfo ttiwon titamoyanr Jerusalemko yihato tfit wompam frhikak marnyaneft.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Porr tfit kotkfot kfo memort, ‘Na kanga afo rumgat tohkahann kto Sisar tfit nanhu kotkfot wany hirahra.’ Be Porr inji kfomotr be rumgat afo htanymoyanr. Kto tfit Sisarpno rorhu kotkfot kotrahrt.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Agripar sinyahato kfo memor, “Na kanga na tukann afo rorhu kotkfot wany hiruhanr.” Festusr memor, “Nohokn bt wawany hitwanr.”
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Hwe fnah dbha Agripa Bernaisi-rof kotyuk wondht wondh hmbrine-hato kotyuk kunys yimof rpatn nd taunthu bro tohak yimami amiroh bro krnungothetm. Nd kotyuk kunys bi kawondh hmbre bugamomt. Kotyuk kunys rim rhumotm Festusr kfomotr Porr tfit faknamomr.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Porr kotyuk kunysn rim tohmotr Festusr kfo memorm, “Wahti bugako ndar yimar. Jerusalemt tohyuk Judami asha tohyukm bro mrokfot kfo memom, ‘Nd yimar wawastwanr. Mirahr nd yimar wom aruha.’
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Na inji wanyhato kfo memoya, ‘To ndar yimar tamoh neft namotr yamukoma, “Wawasnr?” ’ Turn sinyahato kfo memor, ‘Nanhu mrokfot Sisar afo wany hirahra.’ To be na rorhu tng yuhat hikhato memoya, ‘Sisar wany hirahrr.’
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Ror barkof kotkfot toh hnamohat tafi mrokfom yak marnyar-moyanm, ndnatn nhai rorhu mrokfom gontwat htahato nmoh bro yima Sisarpno htafrmoyant. Ndnatn king Agripaye yo niko bro yimako, nikompno ndar yimar hnewanr. Rorhu mrokfom ptharuhatrm wany hik marnyahato gontwatn rorhu mrokfom htaruhanm.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Be yimarhu mrokfom yak marnya he duha Sisarpno htafneft, ndt nhai hifat.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.