Atos 25

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Festusr turhu profins yi mfnahmor. Mfnahhato husfirpa yiham tohmor. Husfirpa yiham Sisariat toh tanyhato tfit Jerusalemko yimor.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Jerusalemt mfnahmotr bro prismi Judaroh bro yimam kfo hutt memomr,
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 “Kangn, nmoh yima yuhum ayak marnyayanm to bt nd yimar wakfafkahtn anietwar asha Jerusalemko.” Yuwi memom, “Inji kfo nhehakhato mirahr, ‘Aneya,’ yihotat rhu rafakhato wasrahnomr.”
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Festusr sinyahato kfo memorm, “Porr Sisariat kalabus tohwor. Na asha be dfik yiham toh tanyhato tfit Sisariako tuka yiruha.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Ndnettn nikmoh bro tohak yimam nanpno Sisariako aiswam. Aikahmn nd yimarhu nefm kotkfot htahato htikfot.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Festusr rompno Jerusalemt 8-pela o 10-pela marm toh tanyhato Sisariako yimor. Sisariat yihato marr rhumo yiharn kotyuk kunys yihato kfo memorm, “Porr wayakkomr.”
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Porr kotyuk kunys yi mfnahmotr nd Jerusalemko toh tany yimo bro yimam kot mtohhato rroh mrokfom mtumomm. Be tu krho mrokfom tumom. To nd rroh mrokfom be mtu furamomm. Nhai tu mna duha mrokfom ptharmom. Be kfo wok fura bofuramomr.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Porr sinyahato kfo memor, “Na nhai wom tamoh neft narmoya. Na nhai Judaroh boririfhu mrokfom faso kformoyanm o Judaroh nkifra rmontn o Sisarn. Nhai.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festusr memor, “Judaroh yima yuhum ayak marnyaya.” Ndnetrn ttiwonmorr Porr, “Nine Jerusalemko yinyefte yibonwo? Yi yibonwone ee btn wusha Jerusalemtn ninhu kotkfot wany hiruhann.”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Porr sinyahto kfo ptha memor, “Ndar na tohwa kunys asot Rom gafmanrhu kot wanyuk kunys. Asot ndar kunyrpat kot wanyuk kunys. Ni tu tawisafwo na nhai wom neft narmoya.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Na wom neft mnamota kangm, ‘Awasnomr,’ to na nhai yakrmekfot. Nd rom kotkfot htewat nhai mna duhatet. Na nhai be rroh tirmn yi furakfot. Na kfiwa Sisarn nanhu kotkfot bi htewant.”
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Be Festusr rorhu kaunsermpno rhuhato napthamomn kfo memor, “Ninhu kotkfot Sisarpno htamont to be bi Sisarpno htewunomn. Rorn wany hirahrn ninhu kotkfot.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Wom yiham rhunihato king Agripari turhu mndarem Bernaisit niamof Sisariat. Memof, “Aikahnonn Festusr mkfo yindhor tanyrahno.”
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Bok yiham Sisariat tohmof. Ndnettn Festusr kingrpno yihato Porrhu mrokfom kfo nuhas bonuhasmorr. Kfo memorr, “Tor wom yimar Feliksr kalabus htamotrr tor kalabus tohwor.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Na Jerusalemt yimohat htimoya Judaroh bro prism yo eldam rorrpar krhopam htahato kfo memoma, ‘Inji nayet yimar was hehur thukfot.’
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Inji kfomotma tfit kfo wok memoyanm, ‘Nom Rom thofnom nhai ndhtet nef duhatenom. Nhai wom yimar mrokfot tafi frhikak duha be bmbri was furaknikahnomr. Nd yimar mrokfeter afo nd kotimyuk yimampno natoh natohhato mrokfo pthakfot.’
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ndnettn rom asha nanpno niamohat nhai wom kuknarmoya rroh kotkfothu yakitohneft. Hwe fnah ndwom marrn na kotyuk kunys rhuhato nakumoyanm nd yimarhu niahato rroh mrokfothu toh pthaneft.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Nd ror kotimyuk yimam tohmom to memoya, ‘Rorn kotim twanhiwum.’ To nhai. Nhai wom tamoh tamoh nefm ror nayukm ptharmom. Nhai.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Be nd turoh lotu yuharoh kfo nambur nmbuham, ‘o nhai nd yimar tunmoh nkifra lotu yuhat yak hikkahr,’ nd mrokfom pthamom yo Jisasr nohmo yuhat, ndm kfo pthamom. Porr bi kfo memorm, ‘Jisasr nohmohat to mirahko ka yopt tohwor. Nhai. Ror bi sinyamor.’
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Memoya, ‘Mrokfo mna yuham afo frhik bohik marnyakruhanr.’ To nhai. Nhai yima yuhur afo yak marnyar-moya, ndnettn kfo ttiwon titamoyanr Jerusalemko yihato tfit wompam frhikak marnyaneft.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Porr tfit kotkfot kfo memort, ‘Na kanga afo rumgat tohkahann kto Sisar tfit nanhu kotkfot wany hirahra.’ Be Porr inji kfomotr be rumgat afo htanymoyanr. Kto tfit Sisarpno rorhu kotkfot kotrahrt.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Agripar sinyahato kfo memor, “Na kanga na tukann afo rorhu kotkfot wany hiruhanr.” Festusr memor, “Nohokn bt wawany hitwanr.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Hwe fnah dbha Agripa Bernaisi-rof kotyuk wondht wondh hmbrine-hato kotyuk kunys yimof rpatn nd taunthu bro tohak yimami amiroh bro krnungothetm. Nd kotyuk kunys bi kawondh hmbre bugamomt. Kotyuk kunys rim rhumotm Festusr kfomotr Porr tfit faknamomr.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Porr kotyuk kunysn rim tohmotr Festusr kfo memorm, “Wahti bugako ndar yimar. Jerusalemt tohyuk Judami asha tohyukm bro mrokfot kfo memom, ‘Nd yimar wawastwanr. Mirahr nd yimar wom aruha.’
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Na inji wanyhato kfo memoya, ‘To ndar yimar tamoh neft namotr yamukoma, “Wawasnr?” ’ Turn sinyahato kfo memor, ‘Nanhu mrokfot Sisar afo wany hirahra.’ To be na rorhu tng yuhat hikhato memoya, ‘Sisar wany hirahrr.’
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Ror barkof kotkfot toh hnamohat tafi mrokfom yak marnyar-moyanm, ndnatn nhai rorhu mrokfom gontwat htahato nmoh bro yima Sisarpno htafrmoyant. Ndnatn king Agripaye yo niko bro yimako, nikompno ndar yimar hnewanr. Rorhu mrokfom ptharuhatrm wany hik marnyahato gontwatn rorhu mrokfom htaruhanm.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Be yimarhu mrokfom yak marnya he duha Sisarpno htafneft, ndt nhai hifat.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.