Atos 23
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ACF
1 Porr kaunserm yukatohhato kfo memorm, “Bar yimako, na Bro Nkifrarpno rim tohnihato toh hnamo yiham na nhai wom fasoh nefm na hnarmoya. Nanhu yima yuhur nhai krho ba inji nakahr. Nanhu yima yuhur be yindhorwor.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Inji kfo hanymotr prisroh bro tohak yima Ananaiasr brbo toh hanyuk yimam kfomotrm tngko frsrfa thumomr.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Porr kfo memor, “Ananaiase, Bro Nkifrar tawo inji frsrfarahrn. Ni kangn, ‘Nkifra boririfhut htiyakhato kotimwann.’ Ndt fura mrokfot kfiwun. Nkifra boririfhut ahtiyakkahnn to inji kforfotnm tngko frsrfarfoma?”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Porrpno brbo tohyuk yimam kfo memom, “Bro Nkifrarhu bro tohak prisr inji faso kfo duha.”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Porr kfo memor, “Na nhai merfoya, ‘Ndarr Bro Nkifrarhu bro tohak priser.’ Bi ahti dukayanr, to nhai inji kforfotanr. Bro Nkifrarhu rfa borngt kfo kangt, ‘Mirahn ninhu kmi thofroh tohak yimar faso faso akfoyanr.’ Na nd mrokforpat tawisafwa.”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Nd kaunser yimam Porr bi hti nhtamorm. Nd kaunser yimam tohmo yimam womm Sadyusim, yo womm Farisim. Inji hti nhtahato wom mrokfot kfo memor, “Bar yimako, na Farisiya. Na Farisiroh yona. Nanhu dukeft duka kangt, yimam noh hanitam kto tfit sinyarahm. Na inji kfiwota ndnatn kot tohwa.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Porr inji ptha hanymor ka Sadyu-simi Farisim tum mnatuhaknihato nna kfo hamuhakni nna kfo hamuhaknihato nafak mkumom. Sadyusim rom inji tohmom. Farisim rom inji tohmom.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 (Sadyusim kfo kangm, “Yimam noh hanitam nhai tfit sinyaruhatm.” Yo womt kfo kangm, “Mounmotmi yafotham nhai rhukahm.” Sadyusim inji inji kfiwum. Farisim nndo kfiwum. Rom kfo kangm, “Yimam nohwam kto tfit sinya hanyrahm. Yo mount mounmotetet. Yimam yafothetem.”)
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Inji nna kfo hamuhaknihato Farisim Porrpno tohhato ptha nuhaknimomr. Nkifra boririfhuthu tisam Farisimpno rpat tohmoam, romn sinya tohhato kfo memom, “Nome nda yima Porr nhai wom krhopam htikahnomr. Ror pthiwa mrokfom ka wom yafotharn o mounmotrn pthahemo mrokfom pthiwur.”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Farisimi Sadyusim masat masat nakfo hamuh nakfo hamuhmotm amiroh krnungothetr inji htihato kfo memor, “Ndar yimam inji nakfo hamuh nakfo hamuhakniruhamn Porr kmbru pukum kanjo rinatehta rinatehta-ruhamrn teh tmbhorahmr.” Be nd dukeftpno soldiam kfo tkrurafmotrm soldiam mibrnyihato mifakmomr. Judampno tohetrn miyakhato tu soldiam tohyuk kuny kmifako hanymomr.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Ndwom yifungrn Bror Porrpno brbo yihato kfo memorr, “Mirahn ayakrmeya. Watoh bmtatwa. Nanhu mrokfot asha Jerusalemt ni pthamohat, nhai yakrmehato ptharmont. Tohhato nanhu mrokfot ptha nanyjarmont. Romko yi shoft to be nd yuhat wahiktwa.”
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Hwe fnah dbha wom Judam waji famom. Memom, “Porr awasnom.” Mrokfot fak dbkafmomt. Kfo memom, “Porr was mif mifrahnomr. Yimar tafi wasrfonomr, nhai womr bmbri nuwa ya bupa ya inji naruhatr. Awi afo.”
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Porrhu was mrokfot kfo htamo yimaroh nambakfot 40-kfoti wom yimam.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Nd yimam bro prismi eldampno yihato kfo memom, “Nome tu kfo mifmifwonom. Nom nhai bmbri nuwa yemska inji naruhatnom Porr was duha. Bi Porr was tinghato yima yuhum miforhmnom ee bt nuwa ya inji narahnom.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Ndnettn nom kfo kangnom nikomi kaunserm amiroh krnungothetr wakfafkahtkomr afo hnerahrr Porr. Wakfaf wamitwako, ‘Porr afo aniekahtr afo mrokfom frhikakrahnomr.’ Inji wakfo nhehak-kahtkomr mirahr, ‘Aneya,’ yihotohat toh rafakhato wasrahnomr.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Rom inji kfomohat Porrhu yindamem yonr inji wanyhato soldia-roh kuny kmifako yihato Porr kfo nuhas bonuhasmorr Judam kfo htatamo mrokfom.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Porr inji wanyhato wom soldiaroh tohukatohr nakuyakhato kfo memorr, “Nda yima damiagr yaknihato krnungothetrpno wahanyswanr. Rorpno wom mrokfeter.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Be nd tohukatohr nd yima damiagr yaknihato krnungothetrpno hanyhato mkfo memor, “Rumgat tohwa yima Porr kfefitra nda yima damiagr hniyanr. Wom mrokfetrn hniyanr.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Be nd krnungothetr nd yima damiagr yaknimorr rim rhumof. Turpaf rim rhuhato kfo memorr, “Tamoh mrokfom hne? Wakfo pthakahtn awanya.”
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Nd yima damiagr kfo memorr, “Judam bi kfo htarom Porrhu hanyuk mrokfot. Merom, ‘Kfafruhatnom nohok hnerahrr.’ Merom, ‘Kfo nheh mirahnom, “Afo ahnekahtrr kaunsermn rorhu mrokfot frhik bohik marnyarahmt.” ’
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Na kfiwann mirahn rroh tng yuhatn ahika. Rroh yimaroh nambakfot 40-kfoti wom thomna yimam rhu rafak memom, ‘Porr wasrahnom.’ Bro mrokfot fak dbkafhato memom, ‘Nom nhai bmbri nuwa yemska inji naruhat-nom. Bi Porr wasninome ee bt nuwa yemskarahnom.’ Nd mrokfot inji kfo htahato to be ninhu kfo yakio tngrpat gari hasiwum.”
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Be nd krnungothetr nd yima damiagrhu mrokfom wany-hato memorr, “Hifa nd kfo hamong htatamo mrokfom bi wanuyanm. Ni yi shoft mirahn womm akfo amiya, ‘Nann nd nd mrokfom kfahuyanr.’”
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Nd krnungothetr nakuyakmorf hus soldiaroh tohak yimaf. Yimotf kfo memorf, “Wayak htatafnm 200 soldiam yo hos hatoneyuk 70 soldiam yo kfra inyarut hatoneyuk 200 soldiam. Wayak htatakahfnm hrek 9 kilok yifung wahasinyakahfnm Sisariako wahanyswafnm.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 Porrhu hatonayuk hosm rpat wayak hta bohtatwafnm. Rpat wahany marnyakahfnr aiswar Feliksrpno. Feliksr nambawan gaf-maner.”
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Nd soldiaroh krnungothetr gontwat wandfahato kfo memor,
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Na Klodius Lisiasa. Ndar gontwat ni gafmanrhu tohak yima Feliksnpno wandfiwant.
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Wom yimar Judam yakmomr memom, ‘Awasnomr.’ Nd yimar Rom thofrn memom, ‘Awasnom.’ Na inji wanyhato nanhu soldiam yaknihato mita nrfak-monomr.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Kfo memotm, ‘Awasnomr,’ ndnatn tu Judaroh kaunsermpno memoya, ‘Ahanykahanr afo wany hikruha. Tamohmpno yamukam, “Awasnomr?” ’
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Be tu Judaroh kaunsermpno rhuhato nafrhikhato nhai wom tamoh krhopam htirmoyanrn, bt miruha wasrahmr o kalabus htarahmr. Be nd nkifra boririfhuthu hik marnya duha nmbuhatpno memom, ‘Awasnomr.’
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 To bi wanyroyant mrokfot bi kfo habofkni kangm, ‘Awasnomr nd yimar.’ Ndnat ninpno niewur nd yimar. Nd rorpno namburwa yimam kfafroyanm. Ninpno tohhato rroh mrokfom ptharuhatmm wawanyswanm. Be injirpa”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Be nd soldiam krnungothetrhu mrokfot hikhato nd yifungrn Porr yaknihato hanymomr taun Antipatrisn.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Tfit ndwom marrn hos hatonayuk soldiamn tfit Porr yaknihato taun Sisariako hanymomr. Be nd bbinysof yuhat yau hanymo soldiam bi hos hatonayuk soldiam miyaknitwomre be rom ndha mtohakhato tfit tu soldiaroh kuny kmifako yimom Jerusalemko.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Nd hos hatonayuk soldiamn Porr yakni hanymohat be hanymomrn Sisariat mfnahhato bro gafman yimar myak nuhashato gontwat hemomr.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Gafmanroh tohak yimar nd gontwat yakhato htimortn Porr kfo ttiwonmorr, “Nine fitoh profins thofe?” Porr memor, “Na Silisia thofa.”
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Be inji ttiwonnihato kfo memorr, “Nd yimam ninpno nna kfiwam bi nieme, ninhu mrokfom wanyruhanm.” Be soldiam kfomotrm Porr hanymomr Feliksrhu bro kunyr htatahato toh-yukatohmomr.
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.