Atos 13

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Antiok tohmo sios, rroh womm profet hingrneft kakitohmoum. Wommn Bro Nkifrarhu mrokfot kmi thofm kfo hta bohta nuhasmoumm. Nd hus bro hingrneff yakitohmoa yimaroh yufam Barnabasr, Simeonr wom yufat futamoumr Niger yo Sairini korhof yima Lusiusr yo Manainr, gafana Herotrpno myewarho fnahmo yimar ee womr Sorr.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Wom yiha nuwa kurhato be Bro Nkifrarpno kfo bruttna yifahtamom. Inji namotm Bro Nkifrarhu Yafothat fak nuhas memotm, “Barnabas Sorrof nanhu hingrneftn wayak htatwako. Nd hingrneft hingrnayukfn fakmoyanf.”
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Inji wanyhato nd yimam nuwa kurhato kfo bruttnamomn tir htany-momf. Inji nafmotmf yimof.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 Bro Nkifrarhu Yafothat kfo tkruretfn to be yimohat Selusiat yimof. Ndharn tfit sift yaknihato yimof ailan Saiprus.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Nd ailanrhu taun Salamis yau habrihato Judam rhu rifiny inji namoa rmonmn yimoafn Jisasrhu mrokfom kfo ptha nuhasmoufm. Jon Makr rpat yimom. Rorn hingrnanho hany inji namourf.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 Nd ailan Saiprushu kmim fau htfas bugamofm. Yau htfas bugahato Pafos mfnahmof. Nd kmi Pafosn wom Judar mhtimofr. Rorhu yufat Bar-Jisas. Nd yimar metroh thu bbrakyuk shrmi yo kiret nyingayetroh hingrneft kakitohmour. Yimam kfo nheh memourm, “Na profeta.”
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 Nd yimar nd ailan Saiprushu primiarpno tohmour. Primiarhu yufat Sergius Paulus. Nd Sergiusrhu dukefm tu dboriohm, Jisasrhu mrokfom wany yibonetrn Barnabas Sorrof nakuyak-morf.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Barnabas Sorrof yihato memouf, “Jisasrhu mrokfom akfo ptha nuhasnonr.” Nd yima Bar-Jisasr Grik yarmumat ndhtet yimam kuta-moumr Elimas. Ror buha tohhato rof mrokfom kfo wok bowokhato kfo ptha wuna bowunamourf. Nd Elimasr nhai wofnrmor Sergiusr Jisasrhu mrokfothu wanyneft. Ndnetrn kfo ptha wuna bowuna hanymourf.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 Be Sorr, wom yufat Porr, Bro Nkifrarhu Yafothat thu bmtaknimottr nd Elimasr yukatohhato kfo memorr,
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 “Ni tu be tndhrhu yone. Bro Nkifrarhu dborioh rhu nmbuham, dborioh nefm kangm yimam ahiknomm ninn tfit buha mtohhato faso faso kfo hta bohtewunm. Ninhu ndhtet neft be tu nhai yafho thuwonkahnt.
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Hrek Bro Nkifrar kfiwatr ninhu nyingam mmrta kih bugewum. Nhai bmbri yukatoh wutharuhatnm tamoh tamohm.” Porr inji kfo hanymor yudbat Elimasrhu nyingam hti ksptaknimomrn bi be. Nyingam kspta kih bugamomr. Be tuha yak tato botatohato yakitohakniyuk yimam fak hambro habrimour.
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Nd ailan Saiprushu primiar inji htihato memor, “Dajohmn, ndar yimaf tu yafothet hingrneft hingrnewuf.” Inji htimorn Jisasrhu mrokfom riwany yakiowakmorm.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 Porri nd rorpno yimo yimam Pafos htanyhato tfit sift yaknihato Pamfilia profinskorhof taun Pergat yimom. Jon Makr Pergat mkekutak-morn tfit Jerusalemko yimor.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Pergat htanymomtn tfit Pisidia distrikkorhof kmi Antiokt yimom. Sabat yiharn rom rpat yihato Judam rhu rifinymoa rmontn rpat rim rhumom.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Nd rmonthu bro yimam Bro Nkifrarhu boririfhu mrokfomi profetroh mrokfom kfo ptha bugani-mommn wom yimar kfo tkrurafmom Por Barnabasrofhu yihom kfohato wom kfo bmta mrokfom mtohhato kfo pthaneft.
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Nd yimar yihato rof yihom kfomotrf Porr sinyahato frgadimorm rmont rhu rifinymo tuhan yindars. Frgadinihato barkof mrokfot tumort, “Niko Isrerko yo niko yima tangiko rpat asha rhu rifinyhato Bro Nkifrar kfo bruttniwako wawanyaf hany marnyatwakomm na ptharuha mrokfom.
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Isrerroh Bro Nkifrarn nmoh bapem krugomrom fakmorm. Memor, ‘Bi nanuhem.’ Ndnetmn turoh kmit htanyhato Ijifko yitohmohat tur kfomotr nhai kukenhato sinyarmom. Kto tur kfomotr Ijift htanymomt. Nhaf turhu bbukeftpno hanymorm.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 Rom 40 gunyjim bugam yima toh duha tkit yuhar yau fnahmohat turhu tirmn rhu hanymom.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 Yi hanymomn Kenan bbinysoft bi 7-pela kantri kmimn bi tohett Bro Nkifrar yak bati thu buga-hato nkiframn tfit fak htamor. Kfo memorm, ‘Asot bi nikmoh tohyuk bbinysoft. Asha watohtwako.’ Nd nefm 450 gunyjimm rhuhnamom.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 Isrerm nd Kenan bbinysoft yak bi tohwomt ee rhu nmbuharoh yak hta bohta marnyayuk yimam, kutewumm jasm, fak htahemorm. Nd jasmpno tohhany toh hanymomn profet Samuerrpnone be.
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 Yo tfit memom, ‘Kingmn tawo yakrahnom.’ Inji kfomotm Kisrhu yinem Sorrn, Benjamin yon kunys, rorn nd king hingrneft Bro Nkifrar fak htamor. Ror nd king hingrneft yakhato 40 gunyjimm tohhato hingrnamor.
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 Bro Nkifrar Sorr yak tuhafhato nfri kingr yak htahemohat Defitr fak htamor. Yak htanihato Bro Nkifrar Isrerm kfo ptha nuhas memorm, ‘Jesirhu yinem Defit kanjohot yimam nanhu yima yuhur wofnwor. Ndhtet yimarn nanhu yima yuhur hik marnyarahrr.’
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Nom Isrernom nmoh nrfa htiyakyuk yima Jisasr Bro Nkifrar kfomotr to nd Defitrhu frikef yuhatn niamor.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Jisasr tafi rihingrnak duhatrn afo Jon Baftaisrparn Bro Nkifrarhu hingrneft yakitohhato Isrerm kfomourm rroh fasoh fasoh nefroh mong trohhato baftais yakneft.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Hingrna hanymorn tu wuroh hingrna tmbho twanhoruha Isrerm ttiwonmorm, ‘Nane finji duke-wokma? Ka nikmoh dukefm duka kangko, “Ka asor bi nmoh nrfa htiyakyuk yimar?” Kfiwanko na nhai. Nd yimar niko gari hasiwar htirahkomr nanhu mongkorn. Na hingrna tmbho-niruha ror nierahr. Na nhai ror kanjo tu dboriohann, btn na wasihato rorhu hona wuraroh dbkaf mtitofm teh nyusakafhekfot.’
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 Niko nanhu nanyma kmi Isrerko, Abraham frikeft trhayuk yon kunys yo niko yima tangiko, Bro Nkifrar hikwako, Bro Nkifrar kfo memohat, ‘Minrfa htiyakruhanm,’ nd mrokfot to nmoh minrfa htiyakneft kfomor.
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 — ausente —
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 — ausente —
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Profetm kfomo mrokfom rhu hik bugamom. Nhai wom neft profetm kfoyukt rim tohtarmot. Kto yuht bgre miyetr yak kasuhak-momn thatipt yaknihato tahi muhtn rihtamomt.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Rihtamomr to nhai rhurmor. Bro Nkifrarn tfit kasinyamorr. Tfit ufaufaumor.
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Ror sinyanimohat rorpno Galiliko toh tany Jerusalemko rpat yiyukmpno, rompno mnriyafmoatr htiyafmoumr. Romn htiyaf hatohhato Judam kfo nuhasni hanitmm rorhu nohhato sinyani nmbuhat.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 No Barnabasrpno gutniuskfot kfo nuhaswononko, Bro Nkifrar nmoh nkiframpno kfo memohat, ‘Niko minrfa htiyakruha yimar nierahr.’
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 Arihat nd ror nkiframpno kfomo mrokfot nom yonnom htimonomt nd mrokfot rhu hik mifmot ror kfomo yuhatn. Nd yimar ror kfomor to Jisasr kfomor. Nd yimar to bi nia twanhomorn nohhato tfit sinyamor. Bi tu Bro Nkifrarhu Yoner. Nd mrokfot to be Defitrhu windohm yorhwa windoh gonborngthu sapta 2-kfot Bro Nkifrar kfomor,
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 — ausente —
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 — ausente —
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 Defitr ror bbinysoft tohmohat Bro Nkifrarhu dukefrn hikmor. Ror noh-mohat turhu nkifra bbinysoft yop-motmr rorhu tha tipt mikfe bdgnimot.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Nd yima Jisasr Bro Nkifrar kasinya-morn nhai rorhu thatipt mikfe bdgnirmot.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 Ndnettn niko nanhu yimatko wawany marnyakomm no Barnabasrpno pthiwa mrokfom. Wahtiko, nd yima Jisasr nikmoh fasoh nefroh yak thuyukr niamor.
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Nhai Mosesrhu boririfhu mrokfom yimam hikhato rroh yima yuhum Bro Nkifrar hti wuthakahrm. Nhai. Yimam Jisasrhu dukefrpno korhm, tom nd yimaroh yima yuhum Bro Nkifrar hti wuthewurm.
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Yimbhindangm atohetohaf hanyswamko. Bingot profetm kfomo neft yakrahtko, yo! Profetm kfo memom,
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 ‘Niko yimako na pthiwa mrokfom wanyhato
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Porr nd mrokfom kfo pthanimormn memof, “Barnabasrpno fnahnihato yirahno,” kfo memomf, “Tfit nd wom Sabat yiha waniekahfnn nd hrek pthi mrokfot wompam wakfo nuhas hik bohik nuhastwafnnom.”
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Kfo ptha dukafmotmf fnahni hanymof asha yonmari Juda rifhur yo nd yima fura bofurat Judaroh nefm hiketm fau hik hanymomf. Kfo memofm, “Nikmoh rhu toh nmbuham Bro Nkifrar yak htayuk dukefrpar hikkfot.”
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Tfit ndwom Sabat yihar yimof. Nd Sabat yihar nd taunthu met yindars yi rhu rifinyhato Brorhu mrokfom wany yakitohmom.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Judam nd rifinymo yonmari rifhur htihato kfo memom, “Tamohmpno Bro Nkifrarhu mrokfom kfo ptha nuhaswafm?” Nd nambur rifhurpno ruhetmn Porr ptha hanymoa mrokfom rom kfo ptha nheh hany ptha wuna hany inji namom.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Por Barnabasrof inji htihato kfo nnhu memofm, “No nia pthaneft niko Judakompno bi nia pthanihato kto yima tangimpno yihato Bro Nkifrarhu mrokfot ptharfonont. Tmift, tukomn kfo kurmoko mrokfom yakhato toh marnya nkifraneft. Ndnettn nhai nikompno yihato mrokfom kfo ptharuhatno. Tawo wom kmimpno yihato ptha nuhasrahno.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Nhai be tunmoh fijo nd wom yimampno yihato Bro Nkifrarhu mrokfot ptha nuhasruhatnomm. Nhai. Bror Nkifrar kfo memornom,
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Nd yima tangim nd Porr pthamo mrokfom wanyhato rroh yima yuhum yindhormomm. Yima yuhum yindhor-hato Bro Nkifrar kfo yindhormomr. Bok yimam Bro Nkifrar thu yuhur hanymorm hifa rhu nmbuham yakhato be nd dborioh rhu nmbuhamn toh nkifraneft. Nd yimamn Porr pthamo mrokfom fakitohmomm.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Rom yakitohhato tfit romn nd Brorhu mrokfot myaknihato nd distrik bugat kfo nuhas fnah bugamomm.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Judam inji htihato Antiokthu bro yimam yo tu Bro Nkifrar hikwa yufet metm rpat wanakfo kasinyakhato yimomn Barnabasrof faso faso yak bebobebak-hato fak tuhafmomf.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Wuroh yi swanhorahno wom neft fak nuhas tanymofm. Rof hmbreyuk hona wuraroh bbfut frdbofta nuhasmofm. “Be nhai tfit ndar kmit nieruhatno, bi be.” Nd dukeftpno frdbofta nuhasmofm. Be rof nd kmi Antiokt htanyhato Aikoniamko yimof.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Nd rof htanymo kmi Antiokthu yimam, Jisasrhu mrokfom yakitohetm, rom Bro Nkifrarhu Yafothar thu nawohmotrm rom be yindhor rifhurpno toh hasomom.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.