Jó 29
Albanian Version (ALB1) vs NVI
1 Jobi e rifilloi ligjëratën e tij dhe tha:
1 Jó prosseguiu sua fala:
2 "Ah, sikur të isha si në muajt e së kaluarës, si në ditët kur Perëndia më mbronte,
2 "Como tenho saudade dos meses que se passaram, dos dias em que Deus cuidava de mim,
3 kur llamba e tij shkëlqente mbi kokën time dhe me dritën e saj ecja në mes të errësirës;
3 quando a sua lâmpada brilhava sobre a minha cabeça e por sua luz eu caminhava em meio às trevas!
4 siç isha në ditët e pjekurisë sime, kur mendja e fshehtë e Perëndisë kujdesej për çadrën time,
4 Como tenho saudade dos dias do meu vigor, quando a amizade de Deus abençoava a minha casa,
5 kur i Plotfuqishmi ishte akoma me mua dhe bijtë e mi më rrinin përqark;
5 quando o Todo-poderoso ainda estava comigo e meus filhos estavam ao meu redor,
6 kur laja këmbët e mia në gjalpë dhe shkëmbi derdhte për mua rrëke vaji.
6 quando as minhas veredas se embebiam em nata e a rocha me despejava torrentes de azeite.
7 Kur dilja ne drejtim të portës së qytetit dhe ngrija fronin tim në shesh,
7 "Quando eu ia à porta da cidade e tomava assento na praça pública;
8 të rinjtë, duke më parë, hiqeshin mënjanë, pleqtë ngriheshin dhe qëndronin më këmbë;
8 quando, ao me verem, os jovens saíam do caminho, e os idosos ficavam de pé;
9 princat ndërprisnin bisedat dhe vinin dorën mbi gojë;
9 os líderes se abstinham de falar e com a mão cobriam a boca.
10 zëri i krerëve bëhej më i dobët dhe gjuha e tyre ngjitej te qiellza.
10 As vozes dos nobres silenciavam, e suas línguas colavam-se ao céu da boca.
11 veshi që më dëgjonte, më shpallte të lumtur, dhe syri që më shihte, dëshmonte për mua,
11 Todos os que me ouviam falavam bem de mim, e quem me via me elogiava,
12 sepse çliroja të varfrin që klithte për ndihmë, dhe jetimin që nuk kishte njeri që ta ndihmonte.
12 pois eu socorria o pobre que clamava por ajuda, e o órfão que não tinha quem o ajudasse.
13 Bekimi i atij që ishte duke vdekur zbriste mbi mua dhe unë e gëzoja zemrën e gruas së ve.
13 O que estava à beira da morte me abençoava, e eu fazia regozijar-se o coração da viúva.
14 Isha i veshur me drejtësi dhe ajo më mbulonte; drejtësia ime më shërbente si mantel dhe si çallmë.
14 A retidão era a minha roupa; a justiça era o meu manto e o meu turbante.
15 Isha sy për të verbërin dhe këmbë për çalamanin;
15 Eu era os olhos do cego e os pés do aleijado.
16 isha një baba për të varfrit dhe hetoja rastin që nuk njihja.
16 Eu era o pai dos necessitados, e me interessava pela defesa de desconhecidos.
17 I thyeja nofullat njeriut të keq dhe rrëmbeja gjahun nga dhëmbët e tij.
17 Eu quebrava as presas dos ímpios e dos seus dentes arrancava as suas vítimas.
18 Dhe mendoja: "Kam për të vdekur në folenë time dhe do të shumëzoj ditët e mia si rëra;
18 "Eu pensava: ‘Morrerei em casa, e os meus dias serão numerosos como os grãos de areia.
19 rrënjët e mia do të zgjaten në drejtim të ujërave, vesa do të qëndrojë tërë natën në degën time;
19 Minhas raízes chegarão até as águas, e o orvalho passará a noite nos meus ramos.
20 lavdia ime do të jetë gjithnjë e re tek unë dhe harku im do të fitojë forcë të re në dorën time".
20 Minha glória se renovará em mim, e novo será o meu arco em minha mão’.
21 Të pranishmit më dëgjonin duke pritur dhe heshtnin për të dëgjuar këshillën time.
21 "Os homens me escutavam em ansiosa expectativa, aguardando em silêncio o meu conselho.
22 Mbas fjalës sime ata nuk përgjigjeshin, dhe fjalët e mia binin mbi ta si pika vese.
22 Depois que eu falava, eles nada diziam; minhas palavras caíam suavemente em seus ouvidos.
23 Më prisnin ashtu si pritet shiu dhe hapnin gojën e tyre si për shiun e fundit.
23 Esperavam por mim como quem espera por uma chuvarada, e bebiam minhas palavras como quem bebe a chuva da primavera.
24 Unë u buzëqeshja kur kishin humbur besimin, dhe nuk mund ta pakësonin dritën e fytyrës sime.
24 Quando eu lhes sorria, mal acreditavam; a luz do meu rosto lhes era preciosa.
25 Kur shkoja tek ata, ulesha si kryetar dhe rrija si një mbret midis trupave të tij, si një që ngushëllon të dëshpëruarit.
25 Era eu que escolhia o caminho para eles, e me assentava como seu líder; instalava-me como um rei no meio das suas tropas; eu era como um consolador dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.