Jó 29
Albanian Version (ALB1) vs ARIB
1 Jobi e rifilloi ligjëratën e tij dhe tha:
1 E prosseguindo Jó no seu discurso, disse:
2 "Ah, sikur të isha si në muajt e së kaluarës, si në ditët kur Perëndia më mbronte,
2 Ah! quem me dera ser como eu fui nos meses do passado, como nos dias em que Deus me guardava;
3 kur llamba e tij shkëlqente mbi kokën time dhe me dritën e saj ecja në mes të errësirës;
3 quando a sua lâmpada luzia sobre o minha cabeça, e eu com a sua luz caminhava através das trevas;
4 siç isha në ditët e pjekurisë sime, kur mendja e fshehtë e Perëndisë kujdesej për çadrën time,
4 como era nos dias do meu vigor, quando o íntimo favor de Deus estava sobre a minha tenda;
5 kur i Plotfuqishmi ishte akoma me mua dhe bijtë e mi më rrinin përqark;
5 quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus filhos em redor de mim;
6 kur laja këmbët e mia në gjalpë dhe shkëmbi derdhte për mua rrëke vaji.
6 quando os meus passos eram banhados em leite, e a rocha me deitava ribeiros de azeite!
7 Kur dilja ne drejtim të portës së qytetit dhe ngrija fronin tim në shesh,
7 Quando eu saía para a porta da cidade, e na praça preparava a minha cadeira,
8 të rinjtë, duke më parë, hiqeshin mënjanë, pleqtë ngriheshin dhe qëndronin më këmbë;
8 os moços me viam e se escondiam, e os idosos se levantavam e se punham em pé;
9 princat ndërprisnin bisedat dhe vinin dorën mbi gojë;
9 os príncipes continham as suas palavras, e punham a mão sobre a sua boca;
10 zëri i krerëve bëhej më i dobët dhe gjuha e tyre ngjitej te qiellza.
10 a voz dos nobres emudecia, e a língua se lhes pegava ao paladar.
11 veshi që më dëgjonte, më shpallte të lumtur, dhe syri që më shihte, dëshmonte për mua,
11 Pois, ouvindo-me algum ouvido, me tinha por bem-aventurado; e vendo-me algum olho, dava testemunho de mim;
12 sepse çliroja të varfrin që klithte për ndihmë, dhe jetimin që nuk kishte njeri që ta ndihmonte.
12 porque eu livrava o miserável que clamava, e o órfão que não tinha quem o socorresse.
13 Bekimi i atij që ishte duke vdekur zbriste mbi mua dhe unë e gëzoja zemrën e gruas së ve.
13 A bênção do que estava a perecer vinha sobre mim, e eu fazia rejubilar-se o coração da viúva.
14 Isha i veshur me drejtësi dhe ajo më mbulonte; drejtësia ime më shërbente si mantel dhe si çallmë.
14 vestia-me da retidão, e ela se vestia de mim; como manto e diadema era a minha justiça.
15 Isha sy për të verbërin dhe këmbë për çalamanin;
15 Fazia-me olhos para o cego, e pés para o coxo;
16 isha një baba për të varfrit dhe hetoja rastin që nuk njihja.
16 dos necessitados era pai, e a causa do que me era desconhecido examinava com diligência.
17 I thyeja nofullat njeriut të keq dhe rrëmbeja gjahun nga dhëmbët e tij.
17 E quebrava os caninos do perverso, e arrancava-lhe a presa dentre os dentes.
18 Dhe mendoja: "Kam për të vdekur në folenë time dhe do të shumëzoj ditët e mia si rëra;
18 Então dizia eu: No meu ninho expirarei, e multiplicarei os meus dias como a areia;
19 rrënjët e mia do të zgjaten në drejtim të ujërave, vesa do të qëndrojë tërë natën në degën time;
19 as minhas raízes se estendem até as águas, e o orvalho fica a noite toda sobre os meus ramos;
20 lavdia ime do të jetë gjithnjë e re tek unë dhe harku im do të fitojë forcë të re në dorën time".
20 a minha honra se renova em mim, e o meu arco se revigora na minha mão.
21 Të pranishmit më dëgjonin duke pritur dhe heshtnin për të dëgjuar këshillën time.
21 A mim me ouviam e esperavam, e em silêncio atendiam ao meu conselho.
22 Mbas fjalës sime ata nuk përgjigjeshin, dhe fjalët e mia binin mbi ta si pika vese.
22 Depois de eu falar, nada replicavam, e minha palavra destilava sobre eles;
23 Më prisnin ashtu si pritet shiu dhe hapnin gojën e tyre si për shiun e fundit.
23 esperavam-me como à chuva; e abriam a sua boca como à chuva tardia.
24 Unë u buzëqeshja kur kishin humbur besimin, dhe nuk mund ta pakësonin dritën e fytyrës sime.
24 Eu lhes sorria quando não tinham confiança; e não desprezavam a luz do meu rosto;
25 Kur shkoja tek ata, ulesha si kryetar dhe rrija si një mbret midis trupave të tij, si një që ngushëllon të dëshpëruarit.
25 eu lhes escolhia o caminho, assentava-me como chefe, e habitava como rei entre as suas tropas, como aquele que consola os aflitos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.