Jó 29
Albanian Version (ALB1) vs NTLH
1 Jobi e rifilloi ligjëratën e tij dhe tha:
1 E Jó continuou a sua fala e disse:
2 "Ah, sikur të isha si në muajt e së kaluarës, si në ditët kur Perëndia më mbronte,
2 “Ah! Se eu pudesse voltar meses atrás, para os dias em que Deus me protegia!
3 kur llamba e tij shkëlqente mbi kokën time dhe me dritën e saj ecja në mes të errësirës;
3 Naquele tempo, Deus iluminava o meu caminho, e com a sua luz eu podia andar na escuridão.
4 siç isha në ditët e pjekurisë sime, kur mendja e fshehtë e Perëndisë kujdesej për çadrën time,
4 Naqueles dias, eu estava bem de vida, e a amizade de Deus era a proteção do meu lar.
5 kur i Plotfuqishmi ishte akoma me mua dhe bijtë e mi më rrinin përqark;
5 O Todo-Poderoso estava comigo, e os meus filhos viviam ao meu redor.
6 kur laja këmbët e mia në gjalpë dhe shkëmbi derdhte për mua rrëke vaji.
6 Em casa sempre havia leite à vontade e também azeite, tirado das oliveiras plantadas entre as pedras.
7 Kur dilja ne drejtim të portës së qytetit dhe ngrija fronin tim në shesh,
7 Quando eu saía para a reunião do tribunal e me assentava entre os juízes,
8 të rinjtë, duke më parë, hiqeshin mënjanë, pleqtë ngriheshin dhe qëndronin më këmbë;
8 os moços me viam e abriam passagem, e os idosos se punham de pé.
9 princat ndërprisnin bisedat dhe vinin dorën mbi gojë;
9 As pessoas mais importantes paravam de falar e ficavam em silêncio.
10 zëri i krerëve bëhej më i dobët dhe gjuha e tyre ngjitej te qiellza.
10 As autoridades se calavam; não diziam mais nada.
11 veshi që më dëgjonte, më shpallte të lumtur, dhe syri që më shihte, dëshmonte për mua,
11 “Quem me ouvia falar me dava parabéns; os que me viam falavam bem de mim,
12 sepse çliroja të varfrin që klithte për ndihmë, dhe jetimin që nuk kishte njeri që ta ndihmonte.
12 pois eu ajudava os pobres que pediam ajuda e cuidava dos órfãos que não tinham quem os protegesse.
13 Bekimi i atij që ishte duke vdekur zbriste mbi mua dhe unë e gëzoja zemrën e gruas së ve.
13 Pessoas que estavam na miséria me abençoavam, e as viúvas se alegravam com o meu auxílio.
14 Isha i veshur me drejtësi dhe ajo më mbulonte; drejtësia ime më shërbente si mantel dhe si çallmë.
14 A minha justiça e a minha honestidade faziam parte de mim; eram como a roupa que eu uso todos os dias.
15 Isha sy për të verbërin dhe këmbë për çalamanin;
15 Eu era olhos para os cegos e pés para os aleijados.
16 isha një baba për të varfrit dhe hetoja rastin që nuk njihja.
16 Era pai dos pobres e defensor dos direitos dos estrangeiros.
17 I thyeja nofullat njeriut të keq dhe rrëmbeja gjahun nga dhëmbët e tij.
17 Eu acabava com o poder dos exploradores e livrava das suas garras as vítimas.
18 Dhe mendoja: "Kam për të vdekur në folenë time dhe do të shumëzoj ditët e mia si rëra;
18 “Eu pensava assim: ‘Vou viver uma vida longa e morrer em casa, com todo o conforto.
19 rrënjët e mia do të zgjaten në drejtim të ujërave, vesa do të qëndrojë tërë natën në degën time;
19 Serei como uma árvore de raízes que chegam até a água, uma árvore que todas as noites é molhada pelo orvalho.
20 lavdia ime do të jetë gjithnjë e re tek unë dhe harku im do të fitojë forcë të re në dorën time".
20 Todos só falarão bem de mim, e eu serei sempre vigoroso e forte.’
21 Të pranishmit më dëgjonin duke pritur dhe heshtnin për të dëgjuar këshillën time.
21 Todas as pessoas me davam atenção e em silêncio escutavam os meus conselhos.
22 Mbas fjalës sime ata nuk përgjigjeshin, dhe fjalët e mia binin mbi ta si pika vese.
22 Quando acabava de falar, ninguém discordava. As minhas palavras entravam na cabeça deles como se fossem gotas de água na areia.
23 Më prisnin ashtu si pritet shiu dhe hapnin gojën e tyre si për shiun e fundit.
23 Todos as esperavam ansiosos, como se espera a chuva no tempo de calor.
24 Unë u buzëqeshja kur kishin humbur besimin, dhe nuk mund ta pakësonin dritën e fytyrës sime.
24 Eu sorria para aqueles que tinham perdido a esperança; o meu rosto alegre lhes dava coragem.
25 Kur shkoja tek ata, ulesha si kryetar dhe rrija si një mbret midis trupave të tij, si një që ngushëllon të dëshpëruarit.
25 Eu era como um chefe, decidindo o que eles deviam fazer; eu os dirigia como um rei à frente do seu exército e os consolava nas horas de aflição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.