Jó 29
Albanian Version (ALB1) vs ARA
1 Jobi e rifilloi ligjëratën e tij dhe tha:
1 Prosseguiu Jó no seu discurso e disse:
2 "Ah, sikur të isha si në muajt e së kaluarës, si në ditët kur Perëndia më mbronte,
2 Ah! Quem me dera ser como fui nos meses passados, como nos dias em que Deus me guardava!
3 kur llamba e tij shkëlqente mbi kokën time dhe me dritën e saj ecja në mes të errësirës;
3 Quando fazia resplandecer a sua lâmpada sobre a minha cabeça, quando eu, guiado por sua luz, caminhava pelas trevas;
4 siç isha në ditët e pjekurisë sime, kur mendja e fshehtë e Perëndisë kujdesej për çadrën time,
4 como fui nos dias do meu vigor, quando a amizade de Deus estava sobre a minha tenda;
5 kur i Plotfuqishmi ishte akoma me mua dhe bijtë e mi më rrinin përqark;
5 quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus filhos, em redor de mim;
6 kur laja këmbët e mia në gjalpë dhe shkëmbi derdhte për mua rrëke vaji.
6 quando eu lavava os pés em leite, e da rocha me corriam ribeiros de azeite.
7 Kur dilja ne drejtim të portës së qytetit dhe ngrija fronin tim në shesh,
7 Quando eu saía para a porta da cidade, e na praça me era dado sentar-me,
8 të rinjtë, duke më parë, hiqeshin mënjanë, pleqtë ngriheshin dhe qëndronin më këmbë;
8 os moços me viam e se retiravam; os idosos se levantavam e se punham em pé;
9 princat ndërprisnin bisedat dhe vinin dorën mbi gojë;
9 os príncipes reprimiam as suas palavras e punham a mão sobre a boca;
10 zëri i krerëve bëhej më i dobët dhe gjuha e tyre ngjitej te qiellza.
10 a voz dos nobres emudecia, e a sua língua se apegava ao paladar.
11 veshi që më dëgjonte, më shpallte të lumtur, dhe syri që më shihte, dëshmonte për mua,
11 Ouvindo-me algum ouvido, esse me chamava feliz; vendo-me algum olho, dava testemunho de mim;
12 sepse çliroja të varfrin që klithte për ndihmë, dhe jetimin që nuk kishte njeri që ta ndihmonte.
12 porque eu livrava os pobres que clamavam e também o órfão que não tinha quem o socorresse.
13 Bekimi i atij që ishte duke vdekur zbriste mbi mua dhe unë e gëzoja zemrën e gruas së ve.
13 A bênção do que estava a perecer vinha sobre mim, e eu fazia rejubilar-se o coração da viúva.
14 Isha i veshur me drejtësi dhe ajo më mbulonte; drejtësia ime më shërbente si mantel dhe si çallmë.
14 Eu me cobria de justiça, e esta me servia de veste; como manto e turbante era a minha equidade.
15 Isha sy për të verbërin dhe këmbë për çalamanin;
15 Eu me fazia de olhos para o cego e de pés para o coxo.
16 isha një baba për të varfrit dhe hetoja rastin që nuk njihja.
16 Dos necessitados era pai e até as causas dos desconhecidos eu examinava.
17 I thyeja nofullat njeriut të keq dhe rrëmbeja gjahun nga dhëmbët e tij.
17 Eu quebrava os queixos do iníquo e dos seus dentes lhe fazia eu cair a vítima.
18 Dhe mendoja: "Kam për të vdekur në folenë time dhe do të shumëzoj ditët e mia si rëra;
18 Eu dizia: no meu ninho expirarei, multiplicarei os meus dias como a areia.
19 rrënjët e mia do të zgjaten në drejtim të ujërave, vesa do të qëndrojë tërë natën në degën time;
19 A minha raiz se estenderá até às águas, e o orvalho ficará durante a noite sobre os meus ramos;
20 lavdia ime do të jetë gjithnjë e re tek unë dhe harku im do të fitojë forcë të re në dorën time".
20 a minha honra se renovará em mim, e o meu arco se reforçará na minha mão.
21 Të pranishmit më dëgjonin duke pritur dhe heshtnin për të dëgjuar këshillën time.
21 Os que me ouviam esperavam o meu conselho e guardavam silêncio para ouvi-lo.
22 Mbas fjalës sime ata nuk përgjigjeshin, dhe fjalët e mia binin mbi ta si pika vese.
22 Havendo eu falado, não replicavam; as minhas palavras caíam sobre eles como orvalho.
23 Më prisnin ashtu si pritet shiu dhe hapnin gojën e tyre si për shiun e fundit.
23 Esperavam-me como à chuva, abriam a boca como à chuva de primavera.
24 Unë u buzëqeshja kur kishin humbur besimin, dhe nuk mund ta pakësonin dritën e fytyrës sime.
24 Sorria-me para eles quando não tinham confiança; e a luz do meu rosto não desprezavam.
25 Kur shkoja tek ata, ulesha si kryetar dhe rrija si një mbret midis trupave të tij, si një që ngushëllon të dëshpëruarit.
25 Eu lhes escolhia o caminho, assentava-me como chefe e habitava como rei entre as suas tropas, como quem consola os que pranteiam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.