Romanos 4

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Be nɖe nnɛ boawo ɔɣɛ sɔ bo ɔwa tɛtɛ Abraham ɔnya i Itɔ̃me nɛgbe iso?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Si sɔ kurabarara iso iki fiɛ Ɣaa ɔnya Abraham sɔ ɔbɔlɔlɔ ne, iyɔ ɔba nnɛ iso ɔ̃aya ɔ̃aɖe ndamu. Ɣɛɛ ɔ̃ibawo ndamu ɔɖe i Ɣaa anɔ alasɔ iiɖe ɔ̃ kurabarara kuɖe ɔnyɔ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Ɔko Sekelea ɔɣɛ sɔ, “Abraham ɔfɔ Ɣaa ɔɖe ne ɔso Ɣaa ɔnyɔ wũ sɔ ɔse bɔlɔlɔ.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ngɔ lobara karabara iisɛ ɔsu ɔ̃ kuso lɛ ira tsɛa, ɣɛɛ ɔsɛ ɔsu ɔ̃ kuso lɛ ira nɛ nɖe ɔ̃ karabara kusia.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ɣɛɛ mma losu so masia i kafɔkaɖe iso fiɛ iiɖe ma kurabarara iso, mafɔ Ɣaa gɔ nsɛ ɔbara ɔturi bɔlɔlɔ maɖe ne, ma i Ɣaa sɛ ɔnyɔ sɔ mase bɔlɔlɔ ne.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Igara David ɔɣɛ sɔ ɔturi gɔ i Ɣaa ɔnyɔ sɔ ɔse bɔlɔlɔ iiɖe ɔ̃ kurabarara ɔso ne, ɔ̃awe isoɣɔ gbaã. David ɔɣɛ sɔ,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “So aaɣɔ
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 So aɣɔ ngɔ
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Isoɣɔ nɛ iso Itɔ̃me i David to ɔɣɛ ngbe ne, mma lotu sirɛrɛ̃ ire kere iɖe? Ooɣo! Mma ɔɖuɖu loitu sirɛrɛ̃ ana ire iɖe alasɔ Ɔko Sekelea ɔɣɛ sɔ, “Abraham ɔfɔ Ɣaa ɔɖe, ne ɔso Ɣaa ɔfɔ wũ sɔ ɔse bɔlɔlɔ.”
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Mme ɔwi iɖe i Ɣaa ɔfɔ wũ sɔ ɔse bɔlɔlɔ? Ɔwi gɔ ame ɔ̃itu sirɛrɛ̃ ɛɛbɛrɛ ɔwi gɔ ame ɔ̃ɔtu? Iiɖe ɔwi gɔ ɔ̃ɔtu sirɛrɛ̃, ɣɛɛ fiɛ ɔ̃atu.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Sirɛrɛ̃ itu kubarara gɔ i Abraham ɔbara ne, ikparĩ kere iɖe nɛ lote sɔ Ɣaa ɔfɔ wũ. Alasɔ ɔ̃ kafɔkaɖe lotã sɔ Ɣaa ɔfɔ wũ sɔ ɔse bɔlɔlɔ fiɛ ɔ̃aba ɔ̃atu sirɛrɛ̃. Iki kafɔkaɖe ame ne, Abraham ɔkpese mafɔɖedze ɔɖuɖu ɔse. Ɣaa ɔki i Abraham iso ɔfɔ ma ɔɖuɖu sɔ mase bɔlɔlɔ atoa sɔ maitu sirɛrɛ̃.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Abraham ɖe ɔse ɔtã mma lotu sirɛrɛ̃ ana. Ɣɛɛ iiɖe gɔ matu sirɛrɛ̃ ɔso, ɣɛɛ kumɛgɔ masɛ ngbã i kafɔkaɖe ame lɛ ma ɔse Abraham awe tɔtɔ fiɛ ɔ̃atu sirɛrɛ̃.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ɣaa ɔkã ndamu ɔtã Abraham gu ɔ̃ mawa tɛtɛ sɔ maaɖe kayiiso ɔɖuɖu ara. Iiɖe kumɛgɔ i Abraham gu ɔ̃ mawa ɔsiai Mmara kama ɔso fiɛ Ɣaa ɔkã ndamu mɛgbe. Ɣɛɛ ɔkã ndamu mɛgbe alasɔ ɔfɔ Abraham sɔ ɔse bɔlɔlɔ iki i ɔ̃ kafɔkaɖe ɔso.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Si kayiiso ara iɖe ndamu mɛ i Ɣaa ɔkã ne mma lobara i mmara iso mire kere miɖe ne, iyɔ kafɔkaɖe ɖe siefe. Fiɛ iyɔ Ɣaa ndamu na kusia kukuwɛ̃.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Alasɔ mmara sɛ miɖi Ɣaa sikpã mite bo, fiɛ si mina ne, me ita iya iso ana iisɛ iwe.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ne ɔso ndamu mɛgbe ne, kafɔkaɖe kama miɣɛ. Alasɔ iiɖe mma i Ɣaa ɔtã mmara ɔnɔwɛ̃ nɖe Abraham mawa. Ɣɛɛ mma losiai ɔ̃ kafɔkaɖe kama ana. Alasɔ Abraham nɖe mafɔɖedze ɔɖuɖu ɔse.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Alasɔ ngbɔ i Ɔko Sekelea ɔɣɛ sɔ, “Loɔsu-ɔ lobara abuiti gbodzoo ɔse.” Ne ɔso ndamu mɛgbe ɔya i Ɣaa anɔ. Ɣaa gɔ i Abraham ɔfɔ ɔɖe ne, ɔ̃ nsɛ ɔtara makpise ɔbɔ ngbã ame, ɔkpere ara wa nna i kayi koko ɔbɔ kayi ne.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ɔwi gɔ i ɔriinyɔ na kɔra ne, Abraham ɔya i kafɔkaɖe ame teteree. Ɔfɔ ɔɖe sɔ ɔto ɔ̃akpese abuiti gbodzoo ɔse lɛ kumɛgɔ i Ɣaa ɔɣɛ i Ɔko Sekelea ame sɔ, “Fɔ ɔɣekparɛ to ɔ̃asi gbodzoo lɛ awãmi.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abraham ɔɔfɔ lɛ akɔ kulafa, ɣɛɛ ne, nrɔɔ̃ ifɛfɛ̃ wũ i kafɔkaɖe ame atoa sɔ ɔnya sɔ ka ɔɣɛ i ikpibiɔ ɔkpokpo fiɛ Sara ana ɔɔfe ɔbi ɔɣewi.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ara wagbe iifɛfɛ̃ wũ nrɔɔ̃ i kafɔkaɖe ame ɣɛɛ ɔmɔɛ̃ Ɣaa ndamu ɔla teteree fiɛ ɔ̃ kafɔkaɖe ana ɔwe ɔle kabua ɔsu ile ɔtã Ɣaa.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ɔtsue sekelee sɔ Ɣaa ba ɔle gɔ ɔ̃abara nnɛ ɔɣɛ ɔsɛ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Iki i kafɔkaɖe gagbe ɔso ne, Ɣaa ɔnyɔ wũ sɔ ɔse bɔlɔlɔ.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Fiɛ iiɖe ɔ̃ ɔnɔwɛ̃ saã iso matsɛrɛ ara wagbe masɛ sɔ, “Ɣaa ɔnya wũ sɔ ɔse bɔlɔlɔ.”
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Ɣɛɛ ise i bo ma ana i Ɣaa aanya sɔ bose bɔlɔlɔ iki i kumɛgɔ bofɔ wũ boɖe sɔ ɔtara Bosate Yesu ɔbɔrɛgu i makpise ame ɔso.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ɣaa ɔtã maɖi Kristo matã ala bo ikpi ɔso. Fiɛ ɔtara wũ ɔbɔrɛgu i makpise ame sɔ si ɔ̃abara bo bose bɔlɔlɔ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.