Mateus 9

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu ɔbo i ɔkolo ame ɔkpese ɔwara itubu ɔkɛlɛ ma aɖe.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Mawɛ̃ ɔsu ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ gɔ lofɛfɛ̃ ɔrɛ i ɔkala iso mabɔ wũ. Gɔ Yesu ɔnya ma kafɔkaɖe ne, ɔɣere nyɛse sɔ, “Na ɔtu wũ ɔbi, losu fɔ akpi lotsɛ-ɔ.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Ne mmara matedze mawɛ̃ mmɔ to maɣere so sɔ, “Ngɔgbe to ɔɣɛ imusuora!”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Yesu ɔtsue nnɛ mpia i ma adzuni ame ne ɔso ɔɣere ma sɔ, “Be ɔso mito misusu adzuni nyanyarĩa wagbe i mi situ ame?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Be iɣɛ nse pɔkɔsɔɔ iɖo sɔ ‘Losu fɔ akpi lotsɛ-ɔ,’ ɛɛbɛrɛ sɔ, ‘Ta ya si asɛ’?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Loate mi sɔ mme, Ɔturi Awune Ɔbi, ba ɔle i kayi gagbe ame sɔ loasu akpi lotsɛ.” Ne ɔso ɔɣere ngɔ lofɛfɛ̃ ɔrɛ sɔ, “Ta ya si asu fɔ ɔkala si akɛlɛ iyo.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Ɔrɛrɛ̃ ɔta ɔya ɔrui ɔkɛlɛ iyo.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Gɔ maturi ɔnya nnɛ loba ne, manigã, matsɛ Ɣaa ile sɔ ɔsu ɔle gɔgbe igbã ɔtã maturi.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Gɔ Yesu ɔrui i mmɔ ɔkɛlɛ katɔ̃ kɛkɛĩ ne, ɔnya lampofɔdze ɔwɛ̃ gɔ marɔ Mateo si i ɔ̃ karabara kabarakɔ̃. Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Ba siai me.” Ɔluwɛ̃ ne, Mateo ɔta ɔsiai wũ.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Gɔ Yesu si ɔto ɔɖe ara i Mateo iyo ne, ma lampofɔdze gbodzoo gu makpibaradze ɔba maasɛgu wũ i ɔpɔrɔ̃ iti gu ɔ̃ marasuãdze.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Gɔ ma Farisise ɔnya nnɛgbe ne, makarɛ ɔ̃ marasuãdze sɔ, “Be ɔso i mi ratedze to ɔɖe ara ku mmagbe igbã?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Yesu ɔnɔ nnɛ mato maɣɛ, ne ɔtã ma mmuai sɔ, “Manyɛse i kuabaradze ɔnya ne iiɖe mma nsarɛ.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Misɛ mianyɔnyɔ itɔ̃me nɛ mpia i Ɔko Sekelea ame sɔ, ‘Nnyainyɔ nto lobie ne iiɖe mabɔi isu ifɛ̃ ara itã’ karɔ̃. Alasɔ loiba lokpere mma nsɛ mabu so maturi sɛɛ sɔ mafiniki, ɣɛɛ makpibaradze loba lokpere.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Nwagbe kama ne, Ndupiedze Yohanes marasuãdze ɔba Yesu kɔrɛ maba maakarɛ wũ sɔ, “Be ɔso i bo gu ma Farisise sɛ bonyi kanya ɔwi biara, ɣɛɛ fɔ marasuãdze iisɛ manyi?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Yesu ɔtã ma mmuai sɔ, “Mibu sɔ ɔrɔ̃go kɔdze malaa aamararã so ayi kumɛgɔ i ɔrɔ̃go kɔdze pia i ma kɔrɛ? Ikpa sekelee sɔ maibabara ngbɔ! Ɣɛɛ iyi to iba gɔ mato maakɔ ɔrɔ̃go kɔdze maruigu i ma kɔrɛ. Ɔwi gɔmɔ mato maanyi kanya ne.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 “Kuwɛ̃ iisɛ ɔta ɔkati kuere ala kakatisɛi ɣɛtɛ, alasɔ si abara ngbɔ ne, kakatisɛi ɣɛtɛ gamɔ to kaakarĩ karui iyoi nɛ loabɛ iɖo iɖeakatɔ̃.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 “Ngbɔ ame i kuwɛ̃ iisɛ ɔsu ndã ɣɛtɛ ɔfere i bɔi ɔko akpo kuere ame ne. Si abara ngbɔ fiɛ ndã ɣɛtɛ ɔtsɛ ifu ne, miatã sɔ akpo kuere aabiɛ gɔ ndã gu bɔi ɔko akpo ɔɖuɖu aanina. Ne ɔso ndã ɣɛtɛ ne, bɔi ɔko akpo ɣɛtɛ ame masɛ mafere me sɔ wã anyɔ aase kukaakɔ.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Gɔ Yesu togu ma ika iɖe ne, ma Yudase tɔ̃ɖedze ɔwɛ̃ ɔba ɔ̃ kɔrɛ, ɔpɛ agɛgɛ̃ i ɔ̃ katɔ̃ ɔɣere wũ sɔ, “Wũ ɔbi birɔ̃gomi ɔkpi kiniɔkiniɔ ɣɛɛ ba sia wũ kɔrɔ̃ iso si arɛgɛ̃ra wũ.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Ne ɔso Yesu ɔta ɔsiai wũ ku ɔ̃ marasuãdze.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Gɔ Yesu to ɔkɛlɛ ne, ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ gɔ i ara to afere akɔ aweo-anyɔ ɔki i Yesu kama isɛ ɔpɛgu ɔ̃ awu kutsueti.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Ɔbara ngbɔ ala ɔɣere so sɔ, “Si lopɛgu ɔ̃ awu kutsueti ne, loto loana isosarɛ.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Yesu ɔfiniki ɔnyɔ, ne ɔnya ɔrɔ̃go ne. Ɔɣere wũ sɔ, “Na ɔtu, wũ ɔbi, fɔ kafɔkaɖe ɔɔsa-ɔ.” Ɔluwɛ̃ ne, ɔna isosarɛ.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Ne Yesu ɔkɛlɛ tɔ̃ɖedze gɔmɔ iyo ne. Gɔ ɔnya kudadã mafɛ̃dze gu mma nto mabiɛ kaku gu kulu titiiti ne,
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Ɔɣere ma sɔ, “Mibɔrɛ ne ɔbi iikpi, sirɛ kere ɔto ɔrɛ.” Gɔ ɔɣɛ ngbɔ ne, mama wũ.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Gɔ masa ɔbiara maɖi ne, Yesu ɔbo iyo ame i ɔbi kɔrɛ. Ɔmɔɛ̃ wũ kɔrɔ̃ ɔtara wũ ɔɣedza gbanadze.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Itɔ̃me nɛgbe ɔki ikã i karɔ̃ ndɛ̃ mɛmɔ ɔɖuɖu iso.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Gɔ Yesu ɔbɔrɛ i mmɔ ɔto ɔfe ne, manɔbiɛdze inyɔ ɔsiai wũ mato mala kulu teteree sɔ, “Igara David Ɔbi, nyɔ bo nnya!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Gɔ Yesu ɔbo iyo ame ne, maba ɔ̃ kɔrɛ, ne ɔkarɛ ma sɔ, “Mifɔ miɖe sɔ loawo mi ɔsa?”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Ne Yesu ɔpɛgu ma anɔmi ɔɣere ma sɔ, “Iba itã mi lɛ kumɛgɔ mifɔ miɖe.”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Ma anɔmi ɔbusi. Ne Yesu ɔsɛ̃ ɔtã ma teteree sɔ, “Midaaɣere kuwɛ̃ itɔ̃me nɛgbe.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Ɣɛɛ gɔ mabɔrɛ i mmɔ ne, mapɛ ne imomo i Yesu iso i karɔ̃ gamɔ ɔɖuɖu iso.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Gɔ mmagbe ɔrui mato makɛlɛ ne, mawɛ̃ ɔkɔ ɔmumu ɔwɛ̃ gɔ ame i siwarã lalaa pia mabɔ Yesu kɔrɛ.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Ne gɔ Yesu ɔsa siwarã lalaa ɔɖi i ɔ̃ ame ne, ɔtsɛ ika iɖe. Ibara maturi gbodzoo mamɔ ɣii, ne mato maɣere so sɔ, “Boinya nnɛgbe igbã bonya i Israel karɔ̃ iso.”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Ɣɛɛ ma Farisise ɔɣɛ sɔ, “Siwarã lalaa igara lotã wũ ɔle ɔto ɔsu ɔsa siwarã lalaa.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Yesu ɔsɛ ɔ̃awe ɔki i simagɛ̃ gu nsɛkɔ̃ ame ɔte ara i ma kusarɛkɔ̃, ɔɣɛ sigarakaɖekɔ̃ iso Itɔ̃me Bielea, fiɛ ɔsa sinyɛ agbãagbã gu isobo igbã biara.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Gɔ ɔnya maturi gbodzoo magbe ne, ma ara ɔɖo wũ kayiri alasɔ so ɔɔtu ma fiɛ maɔre nrɔɔ̃ lɛ masɛrɛ ma nna kɔdze.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Ne Ɔso ɔɣere ɔ̃ marasuãdze sɔ, “Ɔraɖui gɔ maasɔrɛ̃ ɔsi, ɣɛɛ marabaradze iisi.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Ne ɔso mitã kakpɛkɔ̃ Sate iti sɔ ɔsese marabaradze ɔ̃ kakpɛkɔ̃ ame.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.