Mateus 8

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Gɔ Yesu ɔso i kabemi iso ɔba ne, maturi gbodzoo ɔsiai wũ.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 Ne ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ gɔ nto ɔnyɛ ɔnyɛ rɛtɛa ɔba ɔ̃apɛ agɛgɛ̃ i ɔ̃ katɔ̃ ɔɣere wũ sɔ, “Bosate! Si aɖɔɛ ne, aawo me ɔsa lose sekelee.”
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 Yesu ɔɖi kɔrɔ̃ ɔpɛgu wũ ɔɣere wũ sɔ, “Loɖɔɛ, se sekelee.” Ɔluwɛ̃ ne, ɔsarɛ, ɔse sekelee.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 Mmɔ i Yesu to ɔɣere wũ sɔ, “Nyɔ kukaakɔ, daaɣere kuwɛ̃ kuira, ɣɛɛ kɛlɛ aasu so te Ɣaa sɔrɛdze si atã ara wa i Mose mmara ɔkarɛ si ite sɔ ka ase sekelee.”
4 Então Jesus lhe disse:
5 Ne kama gɔ Yesu ɔbo i Kapernaum ɔmagɛ̃ ame ne, Roma kpakpɛ̃dzekpakpa ɔwɛ̃ ɔba ɔ̃atu wũ ɔtã wũ iti sɔ,
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 “Bosate! Wũ ɔɖabo rɛ ɔto ɔnyɛ, ɔ̃ito ɔwo ɔta gɔ so to sibo wũ kukaakɔ.”
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 Yesu Ɔɣere wũ sɔ, “Loaba loasa wũ.”
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 Ɣɛɛ kpakpɛ̃dze gɔgbe ɔtã wũ mmuai sɔ, “Ooɣo! Bosate, loikote sɔ aaba wũ iyo, fɔ ɣɛ itɔ̃me iwɛ̃ kere ne wũ ɔɖabo to ɔ̃asarɛ.
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 Alasɔ mme wũ ɔkpakpa loɖe i makpakpa mama kayirinɔ. Loba makpakpɛ̃dze mama i wũ kayirinɔ. Nsɛ loɣere ngɔ sɔ, ‘Kɛlɛ ngbe,’ ɔkɛlɛ fiɛ nsɛ loɣere ɔmama ana sɔ, ‘Ba ngbe’ ɔba. Nsɛ loɣere wũ ɔɖabo sɔ, ‘Bara lɛ ngbe’ ɔbara.”
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 Gɔ Yesu ɔnɔ atɔ̃me wagbe ne, ibara wũ ɣaa, ne ɔɣere mma nsiai wũ sɔ, “I ɔnukuare ame ne, loinya kafɔkaɖe siare gagbe igbã lonya i Israel karɔ̃ ɔɖuɖu iso.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 Nto loɣere mi sɔ maturi gbodzoo to maabɔrɛ i kuɣɛ̃kabɔrɛkɔ̃ gu kɔ̃ iyo kabokɔ̃ maba maasɛ i ɔpɔrɔ̃ katɔ̃ maɖe ara ku Abraham gu Isak gu Yakob i Ɣaa sigarakaɖekɔ̃.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Ɣɛɛ mma nɖe sigarakaɖekɔ̃ mabi ne, maafuĩdza ma mapia i idududu nɛ mpia i kayoma ame. Mmɔ i kaku gu inyɛwe aawe ne.”
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 Ne Yesu ɔɣere kpakpɛ̃dzekpakpa gɔmɔ sɔ, “Kɛlɛ! Iaba itã-ɔ lɛ kumɛgɔ afɔ aɖe awe.” Ɔwi gɔmɔ ame ame i iyo ne, ɔɖabo ɔna isosarɛ.
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 Gɔ Yesu ɔsɛ Petro iyo ne, ɔnya sɔ Petro masɔrɔ̃go rɛ, ɔbe ɔtɔ ɔto ɔnyɛ.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 Yesu ɔpɛgu wũ kɔrɔ̃, ɔluwɛ̃ ne, ɔsarɛ ɔta ɔwa aɖera ɔtã wũ.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 Ne kutsuɛ ne, makɔ maturi gbodzoo ma i siwarã lalaa si i iso mabɔ Yesu. Ɔsu itɔ̃me iwɛ̃ ɔsa siwarã lalaa ɔɖi i ma ame fiɛ ɔsa mma ɔɖuɖu nto manyɛ.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 Nnɛ ɔbara ngbe ɔtã sɔ nnɛ i Ɣaa Kanyaɖidze Yesaya ɔɣɛ ɔsɛ ɔba i ne ame sɔ,
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Gɔ Yesu ɔnya maturi gbodzoo ma nɣɛ wũ i kɔrɛ mmɔ ne, ɔɣere ɔ̃ marasuãdze sɔ matã mawara ibu makɛlɛ ɔkpokpo gɔmɔ isɛ.
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 Mmaratedze ɔwɛ̃ ɔba ɔ̃atu wũ ɔɣere wũ sɔ, “Ratedze, loasiai-ɔ kakɔi biara ga aakɛlɛ.”
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 Ne Yesu to ɔtã wũ mmuai sɔ, “Mabɔi lalaa ba awo wa ame masɛ mawɛrɛ fiɛ kurodzai ana ba ayo, ɣɛɛ mme, Ɔturi Awune Ɔbi, na iti kasiakɔ̃.”
20 Jesus respondeu:
21 Rasuãdze ɔwɛ̃ ana ɔɣere wũ sɔ, “Bosate, loasiai-ɔ, ɣɛɛ ɖi me ɔri si nsɛ loabiara tete tɔtɔ.”
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Siai me si atã mma nse lɛ makpise si mabiara ma makpise.”
22 Jesus respondeu:
23 Yesu gu ɔ̃ marasuãdze ɔbo i ɔkolo ɔwɛ̃ ame marui.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Ɔluwɛ̃ ne, awɛ siare awɛ̃ ɔtsɛ ikpɛ̃ i itubu iso gɔ itã ndu to mita mibo i ɔkolo ame, ɣɛɛ Yesu rɛ ɔto ɔrɛ sirɛ.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 Marasuãdze ɔbore mabo wũ matara wũ sɔ, “Bosate, ɖi bo ne ɔkpi boto!”
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 Ne Yesu ɔtã ma mmuai sɔ, “Kafɔkaɖe tɛgɛlɛa maturi, midaanigã!” Ne ɔta ɔtɔ̃me ɔpia awɛ fiɛ anyua ɔkpɛ̃, ndu ana ɔlo kananana ne!
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 Ibara ma ɔɖuɖu ɣaa, ne mato makarɛ so sɔ, “Mme ɔturi igbã ɔɖe ngbe fiɛ ta awɛ gu ndu to makã wũ atsue?”
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Gɔ Yesu ɔwara itubu ɔbo i Gadara ibuiti ame ne, maturi inyɔ ma ame i siwarã lalaa si i iso ɔbɔrɛ i ɔkpolo gɔ ame masɛ mabiara maturi maba maasarɛgu wũ. Maba silalaa sɔ kuwɛ̃ iisɛ ɔki i ndɛ̃ mmɔ ɔfe.
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 Ɔluwɛ̃ ne, mala kulu maɣɛ sɔ, “Fɔ Ɣaa Ɔbi, be mpia i bo gu-ɔ ndɛ̃? Ɔba ɔɔba sɔ aba aakpadzɛ̃ bo kutsue aɖegu ɔwi gɔ masɛ katɔ̃?”
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Makparako ikuri iwɛ̃ ɣɛ i ndɛ̃ mɛmɔ isɛ mato maɖe ara.
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 Siwarã lalaa ɔtã Yesu iti sɔ, “Si aasa bo ne, tã bosɛ boabo i makparako ikuri nɛ nɣɛ i mmɔ ame.”
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 Yesu ɔɣere ma sɔ, “Mikɛlɛ ma ame.” Ne ɔso sibɔrɛ sisɛ siabo i ma ame. Makparako ikuri ɔɖuɖu ɔtere kpitikpitikpiti maso kabemi mabo i itubu ame makpi.
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Mma nto manyɔ makparako iso ɔtere makɛlɛ ɔmagɛ̃ ame masɛ maaɣere ma magɛ̃se nnɛ ɔɖuɖu loba gu nnɛ loba i mma iso i siwarã lalaa si iso.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 Ne ɔso kaɖe ɔɖuɖu ɔba maasakanya sɔ si manyɔ Yesu. Gɔ manya wũ ne, matã wũ iti sɔ ɔbɔrɛ i ma karɔ̃ iso.
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.