Marcos 5
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs BKJ
1 Nwagbe kama ne, Yesu gu ɔ̃ marasuãdze ɔsɛ Gadara ibuiti ame i Galilea ibu kama.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Gɔ Yesu ɔnya ɔbɔrɛ i ɔkolo ame ne, ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ gɔ ame i siwarã lalaa pia ɔsarɛgu wũ.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ɔrɛrɛ̃ gɔgbe kawekɔ̃ nɖe maturi kabiarakɔ̃. Kuwɛ̃ iisɛ ɔwo wũ ɔnyi ku ala nane ngɔsɔngɔsɔn.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Ɔwi gbodzoo si mawo wũ nrɔɔ̃ gu ngba ɔnyi ne, ɔsɛ ɔtu ngɔsɔngɔsɔn gu kugbagɔrɔĩ ɔɖi so. Ɔwe ɔle gɔ kuwɛ̃ iisɛ ɔwo wũ ɔmɔɛ̃.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Kasɛ̃ ɔɖuɖu gu anɔwã ne, ɔsɛ ɔwe ɔki i kabiarakɔ̃ gu kubemi iso, ɔla kulu, ɔsu ata ɔtutu so.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Gɔ ɔnya Yesu dzoroo ne, ɔtere ɔba ɔ̃apɛ agɛgɛ̃ i ɔ̃ katɔ̃.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Ne ɔla kulu teteree ɔɣɛ sɔ, “Yesu, Ɣaa gɔ nɖe Ɔlesate Ɔbi! Be mpia i bo gu-ɔ inyɔ ndɛ̃? Loto-ɔ i kukpa i Ɣaa iyere ame sɔ daakpadzɛ̃ me kutsue!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ɔɣɛ ngbɔ alasɔ ɔnɔ Yesu ɔɣɛ sɔ, “Siwarã lalaa, bɔrɛ i ɔ̃ ame!”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Ne Yesu ɔkarɛ sɔ, “Nda marɔ-ɔ?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ɔpɛ Yesu nrɔɔ̃ teteree sɔ ɔdaasa ma ɔɖi i karɔ̃ gamɔ ame.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Makparako gbodzoo ɣɛ mato maɖe ara i kabemi kawɛ̃ kuruɛ i mmɔ.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Siwarã lalaa ɔtã Yesu iti sɔ, “Sa bo pia i makparako ma nɣɛ i mmɔ ame.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Ne ɔtã ɔri fiɛ siwarã lalaa ɔbɔrɛ i ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ame sibo i makparako ame ne. Makparako ma losi lɛ kukpi kunyɔ ɔtere kpitikpitikpiti maso kabemi mabo i itubu ame makpi.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Mma nto manyɔ makparako iso ɔtere makɛlɛ miya gu simagɛ̃ tsɔra ame, masɛ maaɣɛ nwa loba. Ne ɔso maturi ɔtere masɛ sɔ maanyɔ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Gɔ maba Yesu kɔrɛ ne, manya ngɔ ame i siwarã lalaa ɔwe sɔ ɔsi i karɔ̃, ɔpia awu, iti ame ɔɔkpa wũ waĩ. Ifɔ̃ ɔmɔɛ̃ ma ɔɖuɖu gbaã.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Mma lonya nnɛ loba ɔɣere maturi nwa loba i ɔrɛrɛ̃ gɔmɔ gu makparako iso.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Ne ɔso mapɛ Yesu nrɔɔ̃ sɔ ɔbɔrɛ i ma karɔ̃ iso.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Gɔ Yesu ɔbo i ɔkolo ame ne, ɔrɛrɛ̃ gɔ ame i siwarã lalaa ɔwe ɔpɛ wũ nrɔɔ̃ sɔ, “Tã me losiai-ɔ.”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Yesu iitɔrãgu wũ. Ɣɛɛ ne, ɔɣere wũ sɔ, “Kpese kɛlɛ fɔ mɔmɔ maturi kɔrɛ sɛ aaɣere ma kumɛgɔ i Bosate ɔbuai-ɔ fiɛ ɔnyɔ-ɔ nnya.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ne ɔso ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ɔrui ɔkila simagɛ̃ iweo dzɛmɔ ame, ɔɣere ma ibiara nɛ i Yesu ɔbara ɔtã wũ gɔ ibara mma lonɔ ɣii.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yesu ɔkpese ɔbɔrɛ i mmɔ ɔkɛlɛ ibu ibesɛ nɛ i kama. Gɔ ɔbo mmɔ ne, maturi gbodzoo ɔsarɛgu wũ.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ gɔ marɔ Yairo fiɛ ɔɖe ma Yudase kasarɛkɔ̃ ɔkpakpa ɔba mmɔ. Gɔ ɔnya Yesu ne, ɔpɛ agɛgɛ̃ i ɔ̃ katɔ̃.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ne ɔpɛ wũ nrɔɔ̃ teteree ɔɣɛ sɔ, “Wũ ɔbi birɔ̃gomi to ɔnyɛ gbaã, ne ɔso ba sia wũ fɔ kɔrɔ̃ iso si ɔna isosarɛ!”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Yesu ɔta ɔsiai wũ.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ gɔ i ara to afere akɔ aweo-anyɔ buu ɔwe i maturi ndɛ̃.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Atoa sɔ sinyɛ masadze to matã wũ awa ne, ɔwe i ibo ame. Ɔ̃ɔnina ɔ̃ sikã ɔɖuɖu ɔsa ɔnyɛ gɔgbe, ɣɛɛ ɔ̃ito ɔsarɛ. Ɣɛɛ ɔnyagɛ̃ kere i ɔnyɛ togu.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Ɔnɔ Yesu iyere, ne ɔso ɔbo i maturi ndɛ̃, ɔki i Yesu kama isɛ ɔpɛgu ɔ̃ awu kutsueti.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Ala ɔɣere so sɔ, “Si loana ɔ̃ awu kere lopɛgu ne, loto loasarɛ.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Ne ɔso gɔ ɔpɛgu Yesu awu kere ne, ara wa nto afere wũ ko loɖaɛ! Ne ɔtsue i ɔ̃ ame sɔ ɔ̃ɔna isosarɛ ne.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Ɔluwɛ̃ Yesu ɔtsue sɔ ɔle ɔwɛ̃ ɔbɔrɛ i ɔ̃ ame. Ne ɔso ɔtui ɔfiniki ɔkarɛ mma nsiai wũ sɔ, “Nna ɔɖe lopɛgu me awu?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ɔ̃ marasuãdze ɔɣere wũ sɔ, “Nyɔ kumɛgɔ i maturi ɔki malɔ bo. Be ɔso fiɛ ato akarɛ sɔ nna lopɛgu-ɔ?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Yesu ɣɛ ɔto ɔpiapia anɔmi sɔ ɔ̃anya ngɔ lopɛgu wũ.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Ɔrɔ̃go ana ɔtsue kumɛgɔ ka ise wũ. Ne ɔso i ifɔ̃ ame ne, ɔsɛ ɔba ɔ̃apɛ agɛgɛ̃ i Yesu ngbatɔ̃. Ne ɔɖi ɔte wũ kumɛgɔ iba ne.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Wũ ɔbi birɔ̃gomi, fɔ kafɔkaɖe losa-ɔ. Rui kɛlɛ i isoɣɔ ame. Fɔ ɔnyɛ ɔɔlɛ-ɔ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Gɔ Yesu togu ika iɖe ne, maturi ɔbɔrɛ i Yario iyo maba maaɣere wũ sɔ, “Fɔ ɔbi birɔ̃gomi ɔɔkpi. Be ɔso akpese ato aɖaa Ratedze?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu iifɔ itɔ̃me ne maɣɛ mmɔ. Ne ɔɣere Yairo sɔ, “Daanigã, fɔɖe kere!”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yesu iibie sɔ kuwɛ̃ si ɔsiai wũ, ne ɔso ɔkɔ Petro gu Yakobo gu ɔ̃ ɔnyiibi Yohanes marui makɛlɛ Yairo iyo.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Gɔ mabo iyo fiɛ Yesu ɔnya sikpabo, kulu gu kaku ga mato mabiɛ ne,
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 ɔbo i ma ndɛ̃, ne ɔkarɛ sɔ, “Be nsɛgu kulu gɔgbe? Be fiɛ mito mibiɛ? Ɔbi iikpi, sirɛ kere ɔto ɔrɛ!”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Gɔ ɔɣɛ ngbɔ ne, mma nɣɛ i mmɔ ɔtsɛ wũ ima.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Yesu ɔmɔɛ̃ wũ i kɔrɔ̃, ne ɔɣɛ sɔ, “Talita Kumi.” Ne karɔ̃ i ma aɖe siɖe ame nɖe sɔ, “Ɔbirɔ̃gomi, ta!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ɔluwɛ̃ kabirɔ̃gomi ga loɔfɔ akɔ aweo-anyɔ kere lota katsɛ isɛ iki. Nnɛgbe ɔbara ma ɔɖuɖu ɣaa gbaã!
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Yesu ɔsi ma mmara sɔ madaaɣere kuwɛ̃ ɖuɖuuɖu. Ne ka ɔɣere ma sɔ, “Mitã wũ aɖera ɔɖe.”
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.