Lucas 13
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs BKJ
1 Ɔwi gɔmɔ ame ne, mawɛ̃ ma mpia i mmɔ ɔɣere Yesu kumɛgɔ i Pilato ɔɖoe Galilea maturi mawɛ̃ ku ɔwi gɔ mato mafɛ̃ ara matã Ɣaa.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Mmɔ i Yesu ɔkarɛ ma sɔ, “Mifɔ miɖe sɔ Galilea maturi mamɔ nɖe makpibaradze maɖo ɔso fiɛ maɖoe ma ngbɔ?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Ooɣo, iiɖe ngbɔ iɖe! Ɣɛɛ nto loɣere mi sɔ si miinyua ara lalaa ibara ne, mi wũ ngbɔ ame miakpi ne.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Maturi iweo-farafana ma i Siloa iyo kɔlɛa nɛmɔ ɔbiɛ ifu ɣɛɛ? Mifɔ miɖe sɔ ma nɖe makpibaradze maɖo mma ɔɖuɖu mpia i Yerusalem?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Ooɣo, iiɖe ngbɔ iɖe! Nto loɣere mi sɔ si miifiniki minyua mi akpi ibara ne, ngbɔ ame i mi ɔɖuɖu aakpi ne.”
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Yesu ɔpɛ igbã nɛgbe sɔ, “Ɔwi ɔwɛ̃ ame ne, ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ ɔwe gɔ lopia kuɖedziri i ɔ̃ kakpɛkɔ̃ ame. Ɔsɛ kuɖedziri gɔgbe katɔ̃ sɔ ɔ̃abie kɔ̃ abi, ɣɛɛ ɔ̃ina kuiwɛ̃.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Mmɔ ɔɣere ngɔ nto ɔnyɔ kakpɛkɔ̃ iso sɔ, ‘Akɔ atɛ sɔɔ̃ loɔba loabie adziribi i kudziri gɔgbe iso fiɛ loina kuiwɛ̃ ne. Ɖaɛ kɔ̃ alasɔ kuto kunina karɔ̃ ga iso kuɣɛ.’
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 “Ɣɛɛ ngɔ nto ɔnyɔ kakpɛkɔ̃ iso ɔtã wũ mmuai sɔ, ‘Bokɔse, tã botã kɔ̃ ikɔ iwɛ̃ saã bobua bonyɔ. Loakuri kɔ̃ kayirinɔ lofere ara wa loatã karɔ̃ iɖa lonyɔ.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Si kuɣɔ̃ abi ne, iyɔ ilɛ. Ɣɛɛ si kuiɣɔ̃ abi ne, boawo kɔ̃ ɔɖaɛ ɔpɛyu.’ ”
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Iwarãyi iwɛ̃ iso ne, Yesu ɔsɛ ɔ̃ate ara i ma Yudase kasarɛkɔ̃.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ ana ɔwe i mmɔ gɔ siwarã lalaa ɔɔnyɛra wũ akɔ aweo-farafana sɔɔ̃. Siwarã dzɛgbe ɔtã sɔ ɔrɔ̃go gɔgbe ɔkɔ, ɔ̃isɛ ɔwo ɔta ɔya tɔrɔrɔ.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Gɔ Yesu ɔnya wũ ne, ɔkpere wũ ɔɣere sɔ, “Ɔrɔ̃go, ɔɔna isosarɛ!”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Yesu ɔsu ɔ̃ nrɔɔ̃ ɔsia wũ iso. Ɔluwɛ̃ ne, ɔrɔ̃go gɔgbe ko lota ɔya tɔrɔrɔ ɔtsɛ Ɣaa ile.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Sikpã ɔmɔɛ̃ ɔkpakpa gɔ nto ɔnyɔ kasarɛkɔ̃ mmɔ iso gbaã sɔ Yesu ɔsa nyɛse ku Iwarãyi iso. Ne ɔso ɔɣere maturi ɔɖuɖu sɔ, “Boba ayi akuɔ wa boasu bobara bo karabara ne ɔso si irere to mi ndɛ̃ ɔrere fiɛ ɔto ɔbie sɔ masa wũ ne, ɔba i ayi wamɔ ame ne iiɖe Iwarãyi iso!”
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Mmɔ i Bosate to ɔtã wũ mmuai sɔ, “Mi maladze, manantsuĩ gu mafirimu ma nsɛ mabara mi karabara ne, mi nna loikurisi ma i siwɛ̃ ame sɔ makɛlɛ ndu kanɛkɔ̃?
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Ɣɛɛ ne, Abraham ɔ̃ ɔwa tɛtɛ gɔ i Ɔbosam ɔpia ɔnyɛ akɔ aweo farafana ngbe ne, iikote sɔ maasa wũ ku Iwarãyi?”
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Itɔ̃me nɛ i Yesu ɔɣɛ ngbe ɔtã sɔ kunuarɛ ɔkpɛ̃ ɔ̃ matsirise ɣɛɛ maturi tsɔra ɔna isoɣɔ i awawãra wa ɔto ɔbara ɔɖuɖu iso.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ne Yesu to ɔkarɛ ma sɔ, “Miɣe nnɛ maasu Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ makateragu? Be iɖe boasu bokateragu iakote?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Ise lɛ idziribi kosoi iwɛ̃ nɛ i ɔrɛrɛ̃ ɔsu ɔsɛ ɔ̃apɛ i ɔ̃ kakpɛkɔ̃ ame. Gɔ ɔraɖui gɔgbe ɔre ne, ɔmɔ ɔkpese kudziri siare gɔ kurodzai aabara ayo i kɔ̃ akpa ame.”
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Yesu ɔledza ma igbã mama ipɛ iɣɛ sɔ, “Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ sɛ siɣa lɛ ngbe.
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ ɔsu inyagɛ̃ kua ɔpia i mmɔre mɛ losi ame, ɔkpɔkɔtɔ ɔsakanya gbɔgbɔɔgbɔ mmɔre ɔɖuɖu ɔnyagɛ̃.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Yesu ɔwe ɔki i simagɛ̃ gu ngorowase ame ɔto ɔte maturi ara ku ɔwi gɔ ɔto ɔkɛlɛ Yerusalem.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Mmɔ i ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ to ɔkarɛ wũ sɔ, “Tete, maturi kɛkɛĩ kere loana iɖi?”
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 “Pia kubɛ si aki i kayogodɔ̃ mɔmɔrĩa ame. Alasɔ maturi gbodzoo to maabie sɔ maaki i mmɔ mabo ɣɛɛ maibawo ɔbo.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Ɔwi to ɔba gɔ iyosate to ɔ̃ata ɔmɔɛ̃ kukui ɔsɛ̃. Iyɔ mi ma lokuti miɣɛ i kayoma to miatsɛ kukui ikpukpura iɣɛ sɔ, ‘Tete, sese bo iyo!’
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 “Iyɔ mito miaɣɛ sɔ, ‘Bo gu-ɔ ɔɖe ara bonɛ ara fiɛ ate ara i bo ɔmagɛ̃ ame!’ ”
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 “Ɣɛɛ ɔto ɔ̃aledza mi iɣere sɔ, ‘Loiɣe ngbegɔ mibɔrɛ! Mirui me i kɔrɛ, mi ara lalaa mabaradze ɔɖuɖu.’
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 “Kaku gu inyɛwe aaba si minya Abraham gu Isak gu Yakob gu Ɣaa kanyamaɖidze ɔɖuɖu i Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ ame ɣɛɛ Ɣaa aasa mi sɔ midaabo.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Maturi to maabɔrɛ i kuɣɛ̃kabɔrɛkɔ̃ gu kɔ̃ iyo kabokɔ̃ maba. Maabɔrɛ i kato gu kala isɛ maba maasakanya i Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ maɖe ara manɛ ara.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Maturi mawɛ̃ ma nɖe matsɔra to maakpese maɖeakatɔ̃. Fiɛ maɖeakatɔ̃ mawɛ̃ to maakpese matsɔra.”
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Ɔwi gɔmɔ ame ne, ma Farisise mawɛ̃ ɔba Yesu kɔrɛ maba maɣere wũ sɔ, “Bara mala si abɔrɛ ngbe akɛlɛ kakɔi mama ala Igara Herodes to ɔbie sɔ ɔ̃aɖoe-ɔ.”
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Ne Yesu to ɔɣere ma sɔ, “Mikɛlɛ miaɣere raninadze gɔmɔ sɔ, ‘Nɔme ne, loasa siwarã lalaa loɖi i maturi ame, losa manyɛse isɛ iabo kɔrãkaɖe. Ikpɛnɛ tɛare iso ne, loaro wũ karabara.’
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Ne ɔso kiniɔ ne, ita i nɔme isɛ iabo kɔranɔwɛ̃ ne, loaɣo ɔri. Alasɔ iikote sɔ maaɖoe Ɣaa kanyaɖidze i kakɔi mama iɖo Yerusalem ɔmagɛ̃ ame.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 “Yerusalem, Yerusalem! Fɔ gɔ maturi nto maɖoe Ɣaa kanyamaɖidze, fiɛ masɛ mabara mma i Ɣaa ɔpia katɔ̃me i fɔ kɔrɛ ɔtile mapɛ ma ata. Ɔwi gbodzoo ame loɔwarɛ nrɔɔ̃ losɔ̃-ɔ sɔ loafu fɔ maturi lɛ kɔkɔ ɔnyi sɛ ɔwarɛ ɔ̃ abue ɔfu ɔ̃ mabi ɣɛɛ masɛ̃ sɔ lodaabara.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Nnɛgbe ɔso ne, Ɣaa to ɔ̃aɖi ɔmagɛ̃ gɔgbe atsue. Nto loɣere-ɔ gbaã sɔ ne, aisibanya me gbɔgbɔɔgbɔ ɔwi gɔ miala kulu miɣɛ sɔ, ‘Maale ngɔ nto ɔba i Bosate iyere ame!’ ”
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.