Lucas 11
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ACF
1 Iyi iwɛ̃ ne, Yesu ɔwe i kakɔi kawɛ̃ ɔto ɔkparama kayi. Gɔ ɔro ne, ɔ̃ marasuãdze mawɛ̃ ɔba ɔ̃ kɔrɛ maɣere wũ sɔ, “Bosate, te bo kumɛgɔ boakparama kayi lɛ Yohanes ɔte ɔ̃ marasuãdze awe.”
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Ne Yesu to ɔɣere ma sɔ, “Si mito mikparama kayi ne, miɣɛ sɔ,
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 Tã bo ikpɛnɛ ame araɖea iyi biara.
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Si asu bo akpi atsɛ bo,
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Ne Yesu to ɔɣere ɔ̃ marasuãdze sɔ, “Si mi ndɛ̃ ɔrere ɔsɛ ɔ̃ ɔlaa iyo ku kasɛ̃ ndɛ̃ ɔsɛ ɔ̃atara wũ sɔ, ‘Wũ ɔlaa, nyɛ abolo abo atɛ tã me,
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 alasɔ wũ ɔlaa ɔwɛ̃ ɔse i ɔri ɔba ɔ̃abo me kiniɔ, ɣɛɛ lona ku araɖea wa loatã wũ!’
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 “Si fɔ ɔlaa gɔmɔ ɔɣere-ɔ sɔ, ‘Daaba aaɖa me! Bo gu wũ mabi ka borɛ fiɛ boɔsɛ̃ akui ana. Loisibawo ɔledza ita iba iatã-ɔ kuira.’
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Si iba ngbɔ ne, be iɖe aabara? Nto loɣere mi sɔ si kulaa kerekere ɔso ne, ɔ̃ibata. Ɣɛɛ kumɛgɔ aɣɛ atogu wũ iti itã ɔso ne, ɔto ɔ̃ata ɔtã-ɔ ira biara nɛ ato abie.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 “Ne ɔso nto loɣere mi sɔ, mikarɛ ara si maatã mi ara, mibie ara si miana, mipɛ kukui kɔrɔ̃ si maasese mi iyo.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Alasɔ ɔbiara gɔ nsɛ ɔkarɛ ira ne, ɔsɛ ɔfɔ. Ɔbiara gɔ nsɛ ɔbie ira ne, ɔsɛ ɔna ne, fiɛ ɔbiara gɔ nsɛ ɔkpura kukui kɔrɔ̃ ne, masɛ masese matã wũ.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 “Fiɛ mi ma nɖe maɣese ne, mi ɔwɛ̃ aasu aɣɛ ɔtã ɔ̃ ɔbi si ɔkarɛ wũ ikpɛ?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Ɣee ɔsu ɔboitɛtɛ ɔtã wũ si ɔkarɛ wũ ikɔkɔɣɔ?
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Si mi ma nɖe makpibaradze kɔra ɣe kumɛgɔ miasu ara sɛɛ mitã mi mabi ne, iyɔ mi ɔse gɔ mpia i kato ɣɛɛ? Be ɔso ɔ̃ibasu ɔ̃ Siwarã Bielea ɔtã mma nto makarɛ wũ?”
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Ɔwi ɔwɛ̃ ne, Yesu to ɔsa siwarã lalaa dzɛ lotã sɔ ɔturi iito ɔwo ika ɔɖe. Ne gɔ siwarã dzɛmɔ ɔbɔrɛ i ɔmumu gɔmɔ ame ne, ɔtsɛ ika iɖe ne ɔso ibara mma nɣɛ i mmɔ ɣii.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Ɣɛɛ ma ndɛ̃ mawɛ̃ ɔɣɛ sɔ, “Siwarã lalaa igara Beelzebul ɔɖe lotã wũ ɔle gɔ ɔsu ɔto ɔsa siwarã lalaa ɔɖi.”
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Mawɛ̃ ana ɔla Yesu manyɔ ne ɔso maɣere wũ sɔ ɔbara iwawãra ɔte sɔ Ɣaa kɔrɛ ɔbɔrɛ.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Ɣɛɛ Yesu ɣe nnɛ mpia i ma adzuni ame. Ne ɔso ɔɣere ma sɔ, “Karɔ̃ biara ga maturi loɣɛɣɛ so mato makpɛ̃gu so ne, karɔ̃ gamɔ to kaakpese ikpakpi. Ngbɔ ame si iyo irere maturi ɔta maɣɛ so iso mato makpɛ̃gu so ne, iyo nɛmɔ to iasasame.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Ne ɔso si Ɔbosam sigarakaɖekɔ̃ ɔta siɣɛ so iso ne, nda i sigarakaɖekɔ̃ dzɛmɔ aawo ɔya? Nto loɣɛ ngbɔ ala mito miɣɛ sɔ nto losa siwarã lalaa i Beelzebul iyere ame.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Si Beelzebul ɔle iso nto losa sɛ̃ ne, nna ɔle iso i mi masiaidze to masa siwarã lalaa maɖi i maturi ame? Mi mɔmɔ masiaidze to maatã mi ipɔ.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Ɣɛɛ si Ɣaa Siwarã ɔle ame nto losa siwarã lalaa ne, mitsue kukaakɔ sɔ Ɣaa sigara ɔɖewi ɔɔba ɔ̃abo mi ndɛ̃.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 “Si ɔturi gɔ mba ɔle ɔnyɔme akpadza ɔto ɔdzuɛ̃ ɔ̃ iyo ne, ɔ̃ kuira iibayu.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Ɣɛɛ si ngɔ mba ɔle ɔɖo wũ ɔba ɔ̃akpɛ̃gu wũ fiɛ ɔɖe wũ iso ne, ɔto ɔ̃afɔ ɔ̃ akpakpɛ̃ra wa ɔɖuɖu ɔsu ɔto ɔdzuɛ̃ so ala ɔsu ɔ̃ karana ɔ̃aɣɛɣɛ ɔ̃ malaa.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Ngɔ loiɣɛgu me ne, mitsue sɔ ɔta ɔɣɛ me iso gbaã. Ngɔ loito ɔsagu me ara kanya ne, ɔto ɔsamarã ara.
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Si masa siwarã lalaa maɖi i ɔturi ame ne, sisɛ sikɛlɛ siawe siki sibie kawekɔ̃ i kakorekɔ̃. Si siina kukakɔi ne, sisɛ siɣere so sɔ, ‘Loakpese lokɛlɛ iyo nɛ ame masa me maɖi.’
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Ne ɔso siaba sianya sɔ maɔfiɛ iyo nɛmɔ ame maledza ira biara se kukaakɔ.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Iyɔ siakpese sikɛlɛ siakɔ siwarã lalaa aka akɔdzɛ mama dzɛ lonyanyarĩ siɖo sɛ̃ sibua so iso. Maabo i ngɔmɔ ame mawe, ne ɔso ɔ̃ kawirikɔ̃ to kaanyanyarĩ kaɖo ɔ̃ karɔ̃kasɛkɔ̃.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Gɔ Yesu ɔɣɛ ara wagbe ɔro ne, ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ i maturi ndɛ̃ mmɔ ɔla kulu ɔɣɛ sɔ, “So aaɣɔ ɔrɔ̃go gɔ loɣe-ɔ gu ngɔ lotã-ɔ inyɛ ameme!”
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Ne Yesu to ɔtã wũ mmuai sɔ, “Mma nto manɔ Ɣaa itɔ̃me fiɛ mato mabara i ne iso i so aaɣɔ!”
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Gɔ maturi ma loki malɔ Yesu ɔɔsi mabua ne, ɔɣere ma sɔ, “Minyɔ kumɛgɔ kiniɔgbe maturi ba ɔtile! Mato mabie awawãra sɔ maanya ɣɛɛ maibanya kuiwɛ̃ iɖo Ɣaa kanyaɖidze Yona ire igbã.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Kumɛgɔ ame i Ɣaa kanyaɖidze Yona ɔɖe ikparĩ ɔtã Niniwe maturi ne, ngbɔ ame i Ɔturi Awune Ɔbi ana aaɖe ikparĩ ɔta kiniɔgbe maturi ne.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Atɔ̃me iɣɛyi ne, Igararɔ̃go gɔ lobɔrɛ i bo karɔ̃ kala isɛ to ɔ̃ata ɔya ɔtã mi kiniɔgbe maturi ipɔ, alasɔ ɔsɛ ɔri dzoroo ɔbɔrɛ i kayi iti tsɔra ɔba ɔ̃akã Salomo atɔ̃me wa ame i inɔgba pia atsue. Ɣɛɛ nto loɣere mi sɔ ngɔ inɔgba loɖo Salomo ire pia i mi ndɛ̃ ngbe.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Niniwe maturi to maata maya masɔ̃ mi arɔĩ i katɔ̃ ku atɔ̃me iɣɛyi. Alasɔ ɔwi gɔ i Yona ɔɣere ma Ɣaa itɔ̃me ne, mafiniki i ma ara lalaa wa mato mabara ame. Ɣɛɛ nto loɣere mi sɔ ne, ngɔ loɖo Yona pia i mi ndɛ̃ ngbe!
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Kuwɛ̃ iisɛ ɔtsue ɔkãniɛ ɔsu ɔwɛrɛra ɣee ɔfu ara. Ɣɛɛ ɔsɛ ɔtara ɔsia i ngbegɔ i maturi ma loabo iyo aanya kukaakɔ.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Ɔturi anɔmi nɖe ɔkaniɛ atã wũ. Si fɔ anɔmi to anya kukaakɔ ne, iyɔ fɔ ame ɔɖuɖu ɔkpa. Ɣɛɛ si fɔ anɔmi iito anya kukaakɔ ne, idududu sɔɔ̃ iɖe i fɔ ame.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Ne ɔso nyɔ sɔ aibatã ikpawaĩ nɛ mpia i fɔ ame ɔkpese idududu.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Si ikpawaĩ ɔyi i fɔ ame ɔɖuɖu fiɛ fɔ kukakɔi na i idududu ame ne, tsue sɔ fɔ iso ɔɖuɖu ɔɔkpa lɛ kumɛgɔ matsue ɔkaniɛ masia i ira iso fiɛ iyo ɔɖuɖu ame ɔkpa awe.”
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Gɔ Yesu ɔɖe ika ɔro ne, ɔ Farisise ɔwɛ̃ ɔkpere wũ sɔ ɔba ɔ̃aɖe ara i ɔ̃ iyo. Ɔkɛlɛ ɔsɛ ɔ̃asɛ i iyo ame sɔ maaɖe ara.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Ibara ɔ Farisise gɔmɔ ɣii gɔ ɔnya sɔ Yesu iifore nrɔɔ̃ lɛ kumɛgɔ i kubarara ɔte kanya fiɛ ɔtsɛ aɖera iɖe.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Ne ɔso Bosate ɔɣere wũ sɔ, “Mi ma Farisise ne, misɛ mifore mi aɖerɔi gu akɔi kama ɣɛɛ ne, mi ame ɔyigu ɔtile gu anyanyara ɔɖuɖu ibara.
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Madzimifɔ! Ɣaa gɔ lobara ira kama ne, iiɖe ɔ̃ ame lobara kame ne?
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Misu ira biara nɛ mpia i mi arɔi gu akɔi ame mitã mawɛrɛba si mi ira biara aakpa sekelee i Ɣaa katɔ̃.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 “Ndzo miɖe mitã mi ma Farisise! Misɛ miɖi mi araɖea ika weova ta aposarɛbi, ibura, sikɔma agbãagbã mitã Ɣaa. Ɣɛɛ misɛ̃ sɔ miibaɣɛ atɔ̃me i ɔri iso fiɛ miiɖɔɛ Ɣaa ana. Ara wagbe ikote sɔ miasu mibua i nwa mimɔɛ̃ mito iso ne. Ɣɛɛ miibanyua kuiwɛ̃ misɛ.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 “Ndzo miɖe mitã mi ma Farisise! Alasɔ misɛ mibie nsɛkɔ̃ kɔlɛa i mi kusarɛkɔ̃. Misɛ mibie sɔ maturi si maya mi ku karɔ̃ ibɔso i kuɣa ame.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 “Ndzo miɖe mitã mi, alasɔ mise lɛ akpibiɔ wa maisɛ ikpo fiɛ maturi sɛ maki i wã iso i idaatsue ame.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Mmɔ i mmaratedze ɔwɛ̃ i ma ndɛ̃ to ɔɣere wũ sɔ, “Ratedze, Si aɣɛ ngbɔ ne, ato atia bo bo wũ.”
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Ne Yesu ɔtã wũ mmuai sɔ, “Ndzo miɖe mitã mi mmara matedze ana. Ato wa i maturi iibawo ɔsore ne, wã aɖe misu misorera ma fiɛ miito mibara adzuni sɔ miabuai ma masore wã.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 “Ndzo miɖe mitã mi alasɔ mitsue Ɣaa kanyamaɖidze ma loɔkpi akpibiɔ, ɣɛɛ ne, mi mawa loɖoe ma.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Fiɛ mi mɔmɔ to mitɔrã misia sɔ ara wa i mi mawa ɔbara ne, apia mi isoɣɔ. Maɖoe Ɣaa kanyamaɖidze, ne mi wũ miɔtsue ma akpibiɔ ne.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Nnɛgbe ɔso i Ɣaa iwola ɔɣɛ sɔ, ‘Loasese wũ kanyamaɖidze gu makpabo i ma ndɛ̃, maaɖoe mawɛ̃, makpɛ̃gu mawɛ̃.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Ne ɔso kiniɔgbe maturi ɔɖuɖu ne, mato maakpadzɛ̃ ma kutsue i Ɣaa kanyamaɖidze ma ɔɖuɖu maɔɖoe, ita i karɔ̃kasɛkɔ̃ iba iabo kiniɔ.
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Ita i ɔwi gɔ maɖoe Abel isɛ iabo Zakaria gɔ maɖoe i isɔrɛkasege gu ngbegɔ marɔ sɔ kasekelekɔ̃ ndɛ̃. Gbaã nto loɣere mi sɔ Ɣaa to ɔ̃akpadzɛ̃ kiniɔgbe maturi kutsue i ma ɔɖuɖu iti!
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 “Ndzo miɖe mitã mi mmara matedze! Alasɔ iyo nɛ ame i iwola pia ne, misɛ̃ ne akui misɛ. Mi mɔmɔ ne, misɛ̃ sɔ miito mibo i ne ame. Mma ana nto mabie sɔ maabo ne, mitɛ̃ ma ɔri sɔ madaabo.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 Gɔ Yesu ɔrui i mmɔ ne, ma Farisise gu mmara matedze ɔnagu wũ sikpã gbaã matsɛ wũ atɔ̃me ikpadzɛ̃ gu i ara agbãagbã iso.
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 Mabie ɔri gɔ iso maaki fiɛ ɔ̃aɣɛ inyakpi irere fiɛ maaya i ne iso matã wũ ipɔ.
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.