Hebreus 6

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ne ɔso mitã bokɛlɛ katɔ̃ si bonyua sibiɛtɛ ɔwi ara wa bosuã i Kristo ame bosɛ. Mitã sɔ boabɔrɛ i karɔ̃kasɛkɔ̃ ara ite i kumɛgɔ boafiniki i ara wa nna kusia kama gu kumɛgɔ boafɔ Ɣaa boɖe iso.
1 Pelo que, deixando os princípios da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 Mitã bonyua karɔ̃kasɛkɔ̃ ara ite i Ɣaa itupie gu nrɔɔ̃ isia maturi iso gu makpise ita gu kawirikɔ̃ atɔ̃me iɣɛgu iso.
2 de doutrina sobre batismos, e de imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e sobre juízo eterno.
3 Ne ɔso mitã bokɛlɛ katɔ̃, fiɛ si Ɣaa ɔtɔrã ne ngbɔ boabara ne.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Mma loɔwe i kafɔkaɖe ame manya fiɛ makpese kama ne, nda maabara fiɛ maakpese mafiniki? Maɔti Ɣaa karatã manyɔ fiɛ Siwarã Bielea ana ɔɔwe i ma ame sinya.
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 Iki i ma ara inya ame ne, maɣe sɔ Ɣaa itɔ̃me lɛ, fiɛ maɔti kayi ga nto kaba ɔle manyɔ,
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo que há de vir,
6 si makpese i ma kafɔkaɖe kama ne, maisibawo ɔfiniki ɔsiai Ɣaa alasɔ mato maledza Ɣaa Ɔbi ipɛ imatãra i kudziri iso, mapia wũ kunuarɛ i maturi ndɛ̃.
6 se eles caírem, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que eles de novo crucificam para si mesmo o Filho de Deus, expondo-o em uma vergonha aberta.
7 Si kado ɔpɛ ɔfere i karɔ̃ fiɛ kanɛ ndu, katã aɖera ɔlɛ atã mma ɔso makpɛ̃ ne, Ɣaa sɛ ɔtã karɔ̃ gamɔ kusɛkusɛ.
7 Porque a terra que absorve a chuva que cai sobre ela, e produz erva útil, provê para aqueles que a lavram e recebe a bênção da parte de Deus.
8 Ɣɛɛ si karɔ̃ gamɔ ne miyu gu atongbã lore i kã iso ne, kana kusia kukuwɛ̃. Kabore kabo sigbarĩ fiɛ katsɔrakɔ̃ ne, mato maapia kã ɔtɔ.
8 Mas aquela que produz espinhos e abrolhos é rejeitada, e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Manyii, atoa sɔ boɖe ika kumɛgɔgbe ne, mi ɣɛɛ ne, bofɔ mi boɖe sɔ miɣe ara sɛɛ iki i kumɛgɔ i Ɣaa aafɔ mi iso.
9 Porém, amados, esperamos coisas melhores de vós, e coisas que acompanham a salvação, embora falemos assim.
10 Alasɔ Ɣaa ne, ɔturi bɔlɔlɔa ɔɖe gɔ ɔ̃ibaɣara mi karabara sɛɛ, mi kuɖɔɛ gɔ miɖi mite wũ gu ibuai nɛ mitã mafɔɖedze fiɛ mitogu itã ipɛ i kiniɔ.
10 Porque Deus não é injusto para que se esqueça de vossa obra, e do trabalho de amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto ministrastes aos santos, e ainda os servis.
11 Ɣɛɛ boto bobie teteree sɔ mi ɔbiara aapia kubɛ ngbɔ mila miɔnyɔ ɔri ku ɔtu ɔɖuɖu isɛ iabo kawirikɔ̃.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até a completa certeza da esperança até o fim.
12 Ne ɔso midaaɖe madãdze, ɣɛɛ boto bobie sɔ miasore mma losu kafɔkaɖe gu iɣaraso mifɔ kaɣɛkasɛ ga i Ɣaa ɔɣɛ ɔsɛ.
12 Para que não estejais ociosos, mas sejais seguidores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Ɔwi gɔ i Ɣaa ɔkã ndamu ɔtã Abraham ne, ɔtarĩgu so alasɔ kuwɛ̃ na gɔ lomɔ ɔɖo wũ fiɛ ɔ̃atarĩgu.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não havia alguém maior por quem jurar, ele jurou por si mesmo,
14 Ɔɣɛ sɔ, “Gbaã ne, loatã-ɔ kusɛkusɛ, lotã fɔ mawa ɔsi gbodzoo.”
14 dizendo: Certamente abençoando eu te abençoarei e multiplicando eu te multiplicarei.
15 Ne ɔso gɔ Abraham ɔɣara so pɔkɔsɔɔ ɔmɔɛ̃ so ɔla ne, nnɛ i Ɣaa ɔɣɛ ɔsɛ ɔpɛgu wũ kɔrɔ̃.
15 E assim, tendo Abraão perseverado pacientemente, obteve a promessa.
16 Maturi sɛ matarĩgu ara wa lomɔ aɖo ma mɔmɔ si mato mabie sɔ masia ita i nnɛ mato maɣɛ iso sɔ gbaã iɖe ne kakpadzɛ̃ kukawɛ̃ na iso.
16 Porque os homens verdadeiramente juram pelo maior, e o juramento de confirmação é, para eles, um fim de toda contenda.
17 Ne ɔso i Ɣaa ɔtarĩgu ira ɔsu ɔsia ita i nnɛ ɔɣɛ ɔsɛ sɔ ɔ̃abara iso ne. Alasɔ ɔbie sɔ ikpa mma loafɔ ɔ̃ kaɣɛkasɛ sɔ nnɛ ɔɣɛ ɔsɛ iisɛ ifiniki.
17 E assim Deus, desejando mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, confirmou-o com juramento;
18 Ne ɔso Ɣaa ɔbara ara ka anyɔ wa loibafiniki, wã nɖe kaɣɛkasɛ gu ndamu mɛ ɔkã fiɛ wã aka wã anyɔ wagbe iibawo sila ɔɖe. Nwagbe ɔso i bo mma lotere botarĩgu wũ na ifɔ̃ ɖuɖuuɖu ne, alasɔ boto bonyɔ ara wa ɔɣɛ ɔsɛ ɔri.
18 para que através de duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, pudéssemos ter uma poderosa consolação, nós, que procuramos refúgio na esperança colocada diante de nós.
19 Ɔriinyɔ nɛgbe lomɔɛ̃ bo ngbã ito lɛ kumɛgɔ i siɖu sɛ simɔɛ̃ kudziri sila i karɔ̃ ame. Isɛ ikɔ bo ikigu i ɔkati gɔ masa i isɔrɛyo ame ikɛlɛ kasɔrɛkɔ̃ kasekelekɔ̃ ga mpia i kame ame.
19 Esperança essa que temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 Mmɔ i Yesu ɔbo i bo kanya lɛ ɔɖeakatɔ̃ ne. Fiɛ ɔ̃ loba ɔ̃akpese sɔrɛdzekpakpa pelepele lɛ Melkisedek gɔ nna kawirikɔ̃ ne.
20 onde o precursor entrou por nós, o próprio Jesus, feito sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.