Hebreus 6
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ACF
1 Ne ɔso mitã bokɛlɛ katɔ̃ si bonyua sibiɛtɛ ɔwi ara wa bosuã i Kristo ame bosɛ. Mitã sɔ boabɔrɛ i karɔ̃kasɛkɔ̃ ara ite i kumɛgɔ boafiniki i ara wa nna kusia kama gu kumɛgɔ boafɔ Ɣaa boɖe iso.
1 Por isso, deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até à perfeição, não lançando de novo o fundamento do arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 Mitã bonyua karɔ̃kasɛkɔ̃ ara ite i Ɣaa itupie gu nrɔɔ̃ isia maturi iso gu makpise ita gu kawirikɔ̃ atɔ̃me iɣɛgu iso.
2 E da doutrina dos batismos, e da imposição das mãos, e da ressurreição dos mortos, e do juízo eterno.
3 Ne ɔso mitã bokɛlɛ katɔ̃, fiɛ si Ɣaa ɔtɔrã ne ngbɔ boabara ne.
3 E isto faremos, se Deus o permitir.
4 Mma loɔwe i kafɔkaɖe ame manya fiɛ makpese kama ne, nda maabara fiɛ maakpese mafiniki? Maɔti Ɣaa karatã manyɔ fiɛ Siwarã Bielea ana ɔɔwe i ma ame sinya.
4 Porque é impossível que os que já uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 Iki i ma ara inya ame ne, maɣe sɔ Ɣaa itɔ̃me lɛ, fiɛ maɔti kayi ga nto kaba ɔle manyɔ,
5 E provaram a boa palavra de Deus, e as virtudes do século futuro,
6 si makpese i ma kafɔkaɖe kama ne, maisibawo ɔfiniki ɔsiai Ɣaa alasɔ mato maledza Ɣaa Ɔbi ipɛ imatãra i kudziri iso, mapia wũ kunuarɛ i maturi ndɛ̃.
6 E recaíram, sejam outra vez renovados para arrependimento; pois assim, quanto a eles, de novo crucificam o Filho de Deus, e o expõem ao vitupério.
7 Si kado ɔpɛ ɔfere i karɔ̃ fiɛ kanɛ ndu, katã aɖera ɔlɛ atã mma ɔso makpɛ̃ ne, Ɣaa sɛ ɔtã karɔ̃ gamɔ kusɛkusɛ.
7 Porque a terra que embebe a chuva, que muitas vezes cai sobre ela, e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada, recebe a bênção de Deus;
8 Ɣɛɛ si karɔ̃ gamɔ ne miyu gu atongbã lore i kã iso ne, kana kusia kukuwɛ̃. Kabore kabo sigbarĩ fiɛ katsɔrakɔ̃ ne, mato maapia kã ɔtɔ.
8 Mas a que produz espinhos e abrolhos, é reprovada, e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 Manyii, atoa sɔ boɖe ika kumɛgɔgbe ne, mi ɣɛɛ ne, bofɔ mi boɖe sɔ miɣe ara sɛɛ iki i kumɛgɔ i Ɣaa aafɔ mi iso.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores, e coisas que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 Alasɔ Ɣaa ne, ɔturi bɔlɔlɔa ɔɖe gɔ ɔ̃ibaɣara mi karabara sɛɛ, mi kuɖɔɛ gɔ miɖi mite wũ gu ibuai nɛ mitã mafɔɖedze fiɛ mitogu itã ipɛ i kiniɔ.
10 Porque Deus não é injusto para se esquecer da vossa obra, e do trabalho do amor que para com o seu nome mostrastes, enquanto servistes aos santos; e ainda servis.
11 Ɣɛɛ boto bobie teteree sɔ mi ɔbiara aapia kubɛ ngbɔ mila miɔnyɔ ɔri ku ɔtu ɔɖuɖu isɛ iabo kawirikɔ̃.
11 Mas desejamos que cada um de vós mostre o mesmo cuidado até ao fim, para completa certeza da esperança;
12 Ne ɔso midaaɖe madãdze, ɣɛɛ boto bobie sɔ miasore mma losu kafɔkaɖe gu iɣaraso mifɔ kaɣɛkasɛ ga i Ɣaa ɔɣɛ ɔsɛ.
12 Para que vos não façais negligentes, mas sejais imitadores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Ɔwi gɔ i Ɣaa ɔkã ndamu ɔtã Abraham ne, ɔtarĩgu so alasɔ kuwɛ̃ na gɔ lomɔ ɔɖo wũ fiɛ ɔ̃atarĩgu.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, como não tinha outro maior por quem jurasse, jurou por si mesmo,
14 Ɔɣɛ sɔ, “Gbaã ne, loatã-ɔ kusɛkusɛ, lotã fɔ mawa ɔsi gbodzoo.”
14 Dizendo: Certamente, abençoando te abençoarei, e multiplicando te multiplicarei.
15 Ne ɔso gɔ Abraham ɔɣara so pɔkɔsɔɔ ɔmɔɛ̃ so ɔla ne, nnɛ i Ɣaa ɔɣɛ ɔsɛ ɔpɛgu wũ kɔrɔ̃.
15 E assim, esperando com paciência, alcançou a promessa.
16 Maturi sɛ matarĩgu ara wa lomɔ aɖo ma mɔmɔ si mato mabie sɔ masia ita i nnɛ mato maɣɛ iso sɔ gbaã iɖe ne kakpadzɛ̃ kukawɛ̃ na iso.
16 Porque os homens certamente juram por alguém superior a eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda a contenda.
17 Ne ɔso i Ɣaa ɔtarĩgu ira ɔsu ɔsia ita i nnɛ ɔɣɛ ɔsɛ sɔ ɔ̃abara iso ne. Alasɔ ɔbie sɔ ikpa mma loafɔ ɔ̃ kaɣɛkasɛ sɔ nnɛ ɔɣɛ ɔsɛ iisɛ ifiniki.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais abundantemente a imutabilidade do seu conselho aos herdeiros da promessa, se interpôs com juramento;
18 Ne ɔso Ɣaa ɔbara ara ka anyɔ wa loibafiniki, wã nɖe kaɣɛkasɛ gu ndamu mɛ ɔkã fiɛ wã aka wã anyɔ wagbe iibawo sila ɔɖe. Nwagbe ɔso i bo mma lotere botarĩgu wũ na ifɔ̃ ɖuɖuuɖu ne, alasɔ boto bonyɔ ara wa ɔɣɛ ɔsɛ ɔri.
18 Para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos a firme consolação, nós, os que pomos o nosso refúgio em reter a esperança proposta;
19 Ɔriinyɔ nɛgbe lomɔɛ̃ bo ngbã ito lɛ kumɛgɔ i siɖu sɛ simɔɛ̃ kudziri sila i karɔ̃ ame. Isɛ ikɔ bo ikigu i ɔkati gɔ masa i isɔrɛyo ame ikɛlɛ kasɔrɛkɔ̃ kasekelekɔ̃ ga mpia i kame ame.
19 A qual temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até ao interior do véu,
20 Mmɔ i Yesu ɔbo i bo kanya lɛ ɔɖeakatɔ̃ ne. Fiɛ ɔ̃ loba ɔ̃akpese sɔrɛdzekpakpa pelepele lɛ Melkisedek gɔ nna kawirikɔ̃ ne.
20 Onde Jesus, nosso precursor, entrou por nós, feito eternamente sumo sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.