Hebreus 6
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ARA
1 Ne ɔso mitã bokɛlɛ katɔ̃ si bonyua sibiɛtɛ ɔwi ara wa bosuã i Kristo ame bosɛ. Mitã sɔ boabɔrɛ i karɔ̃kasɛkɔ̃ ara ite i kumɛgɔ boafiniki i ara wa nna kusia kama gu kumɛgɔ boafɔ Ɣaa boɖe iso.
1 Por isso, pondo de parte os princípios elementares da doutrina de Cristo, deixemo-nos levar para o que é perfeito, não lançando, de novo, a base do arrependimento de obras mortas e da fé em Deus,
2 Mitã bonyua karɔ̃kasɛkɔ̃ ara ite i Ɣaa itupie gu nrɔɔ̃ isia maturi iso gu makpise ita gu kawirikɔ̃ atɔ̃me iɣɛgu iso.
2 o ensino de batismos e da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Ne ɔso mitã bokɛlɛ katɔ̃, fiɛ si Ɣaa ɔtɔrã ne ngbɔ boabara ne.
3 Isso faremos, se Deus permitir.
4 Mma loɔwe i kafɔkaɖe ame manya fiɛ makpese kama ne, nda maabara fiɛ maakpese mafiniki? Maɔti Ɣaa karatã manyɔ fiɛ Siwarã Bielea ana ɔɔwe i ma ame sinya.
4 É impossível, pois, que aqueles que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 Iki i ma ara inya ame ne, maɣe sɔ Ɣaa itɔ̃me lɛ, fiɛ maɔti kayi ga nto kaba ɔle manyɔ,
5 e provaram a boa palavra de Deus e os poderes do mundo vindouro,
6 si makpese i ma kafɔkaɖe kama ne, maisibawo ɔfiniki ɔsiai Ɣaa alasɔ mato maledza Ɣaa Ɔbi ipɛ imatãra i kudziri iso, mapia wũ kunuarɛ i maturi ndɛ̃.
6 e caíram, sim, é impossível outra vez renová-los para arrependimento, visto que, de novo, estão crucificando para si mesmos o Filho de Deus e expondo-o à ignomínia.
7 Si kado ɔpɛ ɔfere i karɔ̃ fiɛ kanɛ ndu, katã aɖera ɔlɛ atã mma ɔso makpɛ̃ ne, Ɣaa sɛ ɔtã karɔ̃ gamɔ kusɛkusɛ.
7 Porque a terra que absorve a chuva que frequentemente cai sobre ela e produz erva útil para aqueles por quem é também cultivada recebe bênção da parte de Deus;
8 Ɣɛɛ si karɔ̃ gamɔ ne miyu gu atongbã lore i kã iso ne, kana kusia kukuwɛ̃. Kabore kabo sigbarĩ fiɛ katsɔrakɔ̃ ne, mato maapia kã ɔtɔ.
8 mas, se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Manyii, atoa sɔ boɖe ika kumɛgɔgbe ne, mi ɣɛɛ ne, bofɔ mi boɖe sɔ miɣe ara sɛɛ iki i kumɛgɔ i Ɣaa aafɔ mi iso.
9 Quanto a vós outros, todavia, ó amados, estamos persuadidos das coisas que são melhores e pertencentes à salvação, ainda que falamos desta maneira.
10 Alasɔ Ɣaa ne, ɔturi bɔlɔlɔa ɔɖe gɔ ɔ̃ibaɣara mi karabara sɛɛ, mi kuɖɔɛ gɔ miɖi mite wũ gu ibuai nɛ mitã mafɔɖedze fiɛ mitogu itã ipɛ i kiniɔ.
10 Porque Deus não é injusto para ficar esquecido do vosso trabalho e do amor que evidenciastes para com o seu nome, pois servistes e ainda servis aos santos.
11 Ɣɛɛ boto bobie teteree sɔ mi ɔbiara aapia kubɛ ngbɔ mila miɔnyɔ ɔri ku ɔtu ɔɖuɖu isɛ iabo kawirikɔ̃.
11 Desejamos, porém, continue cada um de vós mostrando, até ao fim, a mesma diligência para a plena certeza da esperança;
12 Ne ɔso midaaɖe madãdze, ɣɛɛ boto bobie sɔ miasore mma losu kafɔkaɖe gu iɣaraso mifɔ kaɣɛkasɛ ga i Ɣaa ɔɣɛ ɔsɛ.
12 para que não vos torneis indolentes, mas imitadores daqueles que, pela fé e pela longanimidade, herdam as promessas.
13 Ɔwi gɔ i Ɣaa ɔkã ndamu ɔtã Abraham ne, ɔtarĩgu so alasɔ kuwɛ̃ na gɔ lomɔ ɔɖo wũ fiɛ ɔ̃atarĩgu.
13 Pois, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Ɔɣɛ sɔ, “Gbaã ne, loatã-ɔ kusɛkusɛ, lotã fɔ mawa ɔsi gbodzoo.”
14 dizendo: Certamente, te abençoarei e te multiplicarei.
15 Ne ɔso gɔ Abraham ɔɣara so pɔkɔsɔɔ ɔmɔɛ̃ so ɔla ne, nnɛ i Ɣaa ɔɣɛ ɔsɛ ɔpɛgu wũ kɔrɔ̃.
15 E assim, depois de esperar com paciência, obteve Abraão a promessa.
16 Maturi sɛ matarĩgu ara wa lomɔ aɖo ma mɔmɔ si mato mabie sɔ masia ita i nnɛ mato maɣɛ iso sɔ gbaã iɖe ne kakpadzɛ̃ kukawɛ̃ na iso.
16 Pois os homens juram pelo que lhes é superior, e o juramento, servindo de garantia, para eles, é o fim de toda contenda.
17 Ne ɔso i Ɣaa ɔtarĩgu ira ɔsu ɔsia ita i nnɛ ɔɣɛ ɔsɛ sɔ ɔ̃abara iso ne. Alasɔ ɔbie sɔ ikpa mma loafɔ ɔ̃ kaɣɛkasɛ sɔ nnɛ ɔɣɛ ɔsɛ iisɛ ifiniki.
17 Por isso, Deus, quando quis mostrar mais firmemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu propósito, se interpôs com juramento,
18 Ne ɔso Ɣaa ɔbara ara ka anyɔ wa loibafiniki, wã nɖe kaɣɛkasɛ gu ndamu mɛ ɔkã fiɛ wã aka wã anyɔ wagbe iibawo sila ɔɖe. Nwagbe ɔso i bo mma lotere botarĩgu wũ na ifɔ̃ ɖuɖuuɖu ne, alasɔ boto bonyɔ ara wa ɔɣɛ ɔsɛ ɔri.
18 para que, mediante duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, forte alento tenhamos nós que já corremos para o refúgio, a fim de lançar mão da esperança proposta;
19 Ɔriinyɔ nɛgbe lomɔɛ̃ bo ngbã ito lɛ kumɛgɔ i siɖu sɛ simɔɛ̃ kudziri sila i karɔ̃ ame. Isɛ ikɔ bo ikigu i ɔkati gɔ masa i isɔrɛyo ame ikɛlɛ kasɔrɛkɔ̃ kasekelekɔ̃ ga mpia i kame ame.
19 a qual temos por âncora da alma, segura e firme e que penetra além do véu,
20 Mmɔ i Yesu ɔbo i bo kanya lɛ ɔɖeakatɔ̃ ne. Fiɛ ɔ̃ loba ɔ̃akpese sɔrɛdzekpakpa pelepele lɛ Melkisedek gɔ nna kawirikɔ̃ ne.
20 onde Jesus, como precursor, entrou por nós, tendo-se tornado sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.