Atos 25

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gɔ Festo ɔba ɔ̃ɔbo ibuiti nɛ iso ɔto ɔba ɔ̃aɖe ikpɛnɛ tɛare ne, ɔrui i Kaisarea ɔkɛlɛ Yerusalem.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Mmɔ i masɔrɛdze makpakpa gu ma Yudase matɔ̃ɖedze ɔɣere wũ Paulo iso itɔ̃me, matã wũ iti sɔ,
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 ɔbualɛ ma si ɔɖi Paulo ɔbɔ i Yerusalem. Ma adzuni loɖe sɔ maawɛrɛ i ɔri iso maɖoe wũ.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Ɣɛɛ Festo ɔɣere ma sɔ, “Yorɛdze Paulo pia i Kaisarea, fiɛ mme wũ loto loakɛlɛ mmɔ i ɔwi kurukutu ame.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Ne ɔso mitã sɔ mi matɔ̃ɖedze si masiai me maba maɖi ɔ̃ aɣɛrɛ mate.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Lɛ akpɛnɛ farafana ito ikɛlɛ aweo ame ne, Festo ɔkpese ɔkɛlɛ Kaisarea. Iyi nɛ ɔbo mmɔ kaɖesɛ̃a ne, ɔsɛ i Paulo itɔ̃me iso.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Gɔ Paulo ɔba atɔ̃mekaɣɛkɔ̃ ne, ma Yudase ma lobɔrɛ i Yerusalem ɔba maaki malɔ wũ matsɛ nnya siare gbodzoo iɖaɛ isia wũ iso i ara wa ma mɔmɔ maɣe sɔ ana i ne ame.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Paulo ɔɖi so kanya ɔɣere ma sɔ, “Loiɣɛrɛ ma Yudase mmara ɣee ma isɔrɛyo ɣee Igarakpakpa mmara iso.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Ɣɛɛ gɔ Festo to ɔbie sɔ ma Yudase si maɖɔɛ ɔ̃ itɔ̃me ɔso ne, ɔkarɛ Paulo sɔ, “Abie sɔ aakɛlɛ Yerusalem si losɛ loaɣɛgu-ɔ atɔ̃me i mmɔ?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Paulo ɔɣere wũ sɔ, “Ooɣo! Loɣɛ i karɔ̃ gagbe ɔɖuɖu igara mɔmɔ atɔ̃mekaɣɛkɔ̃, ngbegɔ ikote sɔ maaɣɛgu me atɔ̃me. Fɔ mɔmɔ aɣe sɔ loiɣɛrɛ ma Yudase.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Si lobara nnɛ lokote sɔ maaɖoe me ne, lotɔrã sɔ maɖoe me! Ɣɛɛ si loiɣɛrɛ ne, idaaba sɔ fɔ ɣee kuwɛ̃ aasu me ɔtã mmagbe. Ne ɔso nto lobie sɔ loasu wũ itɔ̃me lokɛlɛgu Igarakpakpa katɔ̃!”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Ne kama gɔ Festo ɔsɛ iti ame gu makpakpa ne, ɔɣere wũ sɔ, “Gɔ fɔ sɔ aasu fɔ itɔ̃me akɛlɛgu Igarakpakpa katɔ̃ ɔso ne, ɔ̃ katɔ̃ aakɛlɛ.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Ayi arɛ̃saã kama ne, Igara Agripa gu ɔ̃ ɔnyiiko gɔ marɔ Bernike ɔba Festo kɔrɛ i Kaisarea sɔ si maba maya wũ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Mawe i mmɔ ayi gbodzoo, ne ɔso Festo ɔsu Paulo itɔ̃me ɔɣere igara gɔgbe sɔ, “Ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ pia i iyo ngbe gɔ Felike ɔnyua wũ ɔsɛ.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Gɔ losɛ Yerusalem ne, masɔrɛdze makpakpa gu ma Yudase matɔ̃ɖedze ɔɣere me ara i ɔ̃ iso, maɣere me sɔ lotã wũ kukpi ipɔ.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 “Loɖi karɔ̃ lote ma ɔluwɛ̃ sɔ ma Romase mmara iitã ɔri sɔ maatã ɔturi ipɔ fiɛ maaɣɛgu wũ atɔ̃me. Ikote sɔ maatã wũ ɔri sɔ ɔ̃ gu mma lona atɔ̃me aasarɛ maɖi so kanya tɔtɔ.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Ne ɔwi gɔ maba ngbe, i itɔ̃me nɛgbe ɔso ne, loinina ɔwi ɖuɖuuɖu. Iyi nɛmɔ ame kaɖesɛ̃a ne, losɛ i atɔ̃mekaɣɛkɔ̃ iyara iso lotã sɔ maɖi ɔrɛrɛ̃ gɔgbe mabɔ me.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Ɣɛɛ ne, atɔ̃me wa maɣɛ masegu i ɔ̃ iso ne, iiɖe nwa lonyɔ ɔri lotã.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ara wa iso maɖaɛ wũ kanya nɖe ma kafɔkaɖe iso gu ɔrɛrɛ̃ gɔ marɔ Yesu gɔ lokpi, fiɛ Paulo to ɔɣɛ sɔ ɔpia ngbã iso!
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Lokpɔkpɔtɔ alasɔ loiɣe kumɛgɔ loaɖaɛ itɔ̃me. Ne ɔso lokarɛ Paulo si ɔ̃atɔrã bokɛlɛ Yerusalem si boasɛ boafafarɛ ɔ̃ itɔ̃me ame i mmɔ.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Ɣɛɛ Paulo ɔɣɛ sɔ ɔ̃asu ɔ̃ itɔ̃me ɔkɛlɛgu Igarakpakpa kɔrɛ. Ne ɔso lotã sɔ masu wũ mapia i iyo gbɔgbɔɔgbɔ ɔwi gɔ loasese wũ Igarakpakpa kɔrɛ.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Ne Igara Agripa ɔɣere Festo sɔ, “Lobie sɔ mme mɔmɔ loanɔ ɔ̃ itɔ̃me.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ne gɔ kaɖe ɔsɛ̃ ne, Igara Agripa gu Bernike ɔpia ma agarara, fiɛ maba atɔ̃mekaɣɛkɔ̃ mmɔ. Makpakpɛ̃dze ɔkpakpa gu kaɖe makpakpa ɔsiai ma kama. Ne Festo ɔtã maɖi Paulo mabɔ ne.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Ne Festo ɔɣɛ sɔ, “Igara Agripa gu mi ma losakanya ngbe, ɔrɛrɛ̃ gɔgbe nɖe ngɔ i ma Yudase ma i Yerusalem gu mma i Kaisarea ngbe ɔɖuɖu to mabie sɔ maɖoe ne.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Ɣɛɛ i wũ adzuni kanya ne, ɔ̃ibara kuira nɛ lokote itã sɔ maaɖoe wũ, ɣɛɛ gɔ sɔ ɔ̃ itɔ̃me si ikɛlɛ Igarakpakpa kɔrɛ ɔso ne, lonyɔ sɔ loasese wũ.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Ɣɛɛ lona kuira pɔtĩ nɛ loatsɛrɛ losese Igarakpakpa i ɔ̃ iso. Ne ɔso fiɛ loɖi wũ lobɔ mi ɔɖuɖu katɔ̃ titirio fɔ Igara Agripa sɔ iaki itɔ̃me nɛgbe ame irere ne, loana nnɛ loatsɛrɛ.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Alasɔ ne, iikote sɔ loasu yorɛdze losese Igarakpakpa atɔ̃mekaɣɛkɔ̃ gɔ loitsɛrɛ ɔ̃ aɣɛrɛ losese igara.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.