Atos 25

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gɔ Festo ɔba ɔ̃ɔbo ibuiti nɛ iso ɔto ɔba ɔ̃aɖe ikpɛnɛ tɛare ne, ɔrui i Kaisarea ɔkɛlɛ Yerusalem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Mmɔ i masɔrɛdze makpakpa gu ma Yudase matɔ̃ɖedze ɔɣere wũ Paulo iso itɔ̃me, matã wũ iti sɔ,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 ɔbualɛ ma si ɔɖi Paulo ɔbɔ i Yerusalem. Ma adzuni loɖe sɔ maawɛrɛ i ɔri iso maɖoe wũ.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Ɣɛɛ Festo ɔɣere ma sɔ, “Yorɛdze Paulo pia i Kaisarea, fiɛ mme wũ loto loakɛlɛ mmɔ i ɔwi kurukutu ame.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Ne ɔso mitã sɔ mi matɔ̃ɖedze si masiai me maba maɖi ɔ̃ aɣɛrɛ mate.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Lɛ akpɛnɛ farafana ito ikɛlɛ aweo ame ne, Festo ɔkpese ɔkɛlɛ Kaisarea. Iyi nɛ ɔbo mmɔ kaɖesɛ̃a ne, ɔsɛ i Paulo itɔ̃me iso.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Gɔ Paulo ɔba atɔ̃mekaɣɛkɔ̃ ne, ma Yudase ma lobɔrɛ i Yerusalem ɔba maaki malɔ wũ matsɛ nnya siare gbodzoo iɖaɛ isia wũ iso i ara wa ma mɔmɔ maɣe sɔ ana i ne ame.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Paulo ɔɖi so kanya ɔɣere ma sɔ, “Loiɣɛrɛ ma Yudase mmara ɣee ma isɔrɛyo ɣee Igarakpakpa mmara iso.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Ɣɛɛ gɔ Festo to ɔbie sɔ ma Yudase si maɖɔɛ ɔ̃ itɔ̃me ɔso ne, ɔkarɛ Paulo sɔ, “Abie sɔ aakɛlɛ Yerusalem si losɛ loaɣɛgu-ɔ atɔ̃me i mmɔ?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Paulo ɔɣere wũ sɔ, “Ooɣo! Loɣɛ i karɔ̃ gagbe ɔɖuɖu igara mɔmɔ atɔ̃mekaɣɛkɔ̃, ngbegɔ ikote sɔ maaɣɛgu me atɔ̃me. Fɔ mɔmɔ aɣe sɔ loiɣɛrɛ ma Yudase.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Si lobara nnɛ lokote sɔ maaɖoe me ne, lotɔrã sɔ maɖoe me! Ɣɛɛ si loiɣɛrɛ ne, idaaba sɔ fɔ ɣee kuwɛ̃ aasu me ɔtã mmagbe. Ne ɔso nto lobie sɔ loasu wũ itɔ̃me lokɛlɛgu Igarakpakpa katɔ̃!”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Ne kama gɔ Festo ɔsɛ iti ame gu makpakpa ne, ɔɣere wũ sɔ, “Gɔ fɔ sɔ aasu fɔ itɔ̃me akɛlɛgu Igarakpakpa katɔ̃ ɔso ne, ɔ̃ katɔ̃ aakɛlɛ.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Ayi arɛ̃saã kama ne, Igara Agripa gu ɔ̃ ɔnyiiko gɔ marɔ Bernike ɔba Festo kɔrɛ i Kaisarea sɔ si maba maya wũ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Mawe i mmɔ ayi gbodzoo, ne ɔso Festo ɔsu Paulo itɔ̃me ɔɣere igara gɔgbe sɔ, “Ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ pia i iyo ngbe gɔ Felike ɔnyua wũ ɔsɛ.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Gɔ losɛ Yerusalem ne, masɔrɛdze makpakpa gu ma Yudase matɔ̃ɖedze ɔɣere me ara i ɔ̃ iso, maɣere me sɔ lotã wũ kukpi ipɔ.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 “Loɖi karɔ̃ lote ma ɔluwɛ̃ sɔ ma Romase mmara iitã ɔri sɔ maatã ɔturi ipɔ fiɛ maaɣɛgu wũ atɔ̃me. Ikote sɔ maatã wũ ɔri sɔ ɔ̃ gu mma lona atɔ̃me aasarɛ maɖi so kanya tɔtɔ.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Ne ɔwi gɔ maba ngbe, i itɔ̃me nɛgbe ɔso ne, loinina ɔwi ɖuɖuuɖu. Iyi nɛmɔ ame kaɖesɛ̃a ne, losɛ i atɔ̃mekaɣɛkɔ̃ iyara iso lotã sɔ maɖi ɔrɛrɛ̃ gɔgbe mabɔ me.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Ɣɛɛ ne, atɔ̃me wa maɣɛ masegu i ɔ̃ iso ne, iiɖe nwa lonyɔ ɔri lotã.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ara wa iso maɖaɛ wũ kanya nɖe ma kafɔkaɖe iso gu ɔrɛrɛ̃ gɔ marɔ Yesu gɔ lokpi, fiɛ Paulo to ɔɣɛ sɔ ɔpia ngbã iso!
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Lokpɔkpɔtɔ alasɔ loiɣe kumɛgɔ loaɖaɛ itɔ̃me. Ne ɔso lokarɛ Paulo si ɔ̃atɔrã bokɛlɛ Yerusalem si boasɛ boafafarɛ ɔ̃ itɔ̃me ame i mmɔ.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Ɣɛɛ Paulo ɔɣɛ sɔ ɔ̃asu ɔ̃ itɔ̃me ɔkɛlɛgu Igarakpakpa kɔrɛ. Ne ɔso lotã sɔ masu wũ mapia i iyo gbɔgbɔɔgbɔ ɔwi gɔ loasese wũ Igarakpakpa kɔrɛ.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Ne Igara Agripa ɔɣere Festo sɔ, “Lobie sɔ mme mɔmɔ loanɔ ɔ̃ itɔ̃me.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Ne gɔ kaɖe ɔsɛ̃ ne, Igara Agripa gu Bernike ɔpia ma agarara, fiɛ maba atɔ̃mekaɣɛkɔ̃ mmɔ. Makpakpɛ̃dze ɔkpakpa gu kaɖe makpakpa ɔsiai ma kama. Ne Festo ɔtã maɖi Paulo mabɔ ne.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Ne Festo ɔɣɛ sɔ, “Igara Agripa gu mi ma losakanya ngbe, ɔrɛrɛ̃ gɔgbe nɖe ngɔ i ma Yudase ma i Yerusalem gu mma i Kaisarea ngbe ɔɖuɖu to mabie sɔ maɖoe ne.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Ɣɛɛ i wũ adzuni kanya ne, ɔ̃ibara kuira nɛ lokote itã sɔ maaɖoe wũ, ɣɛɛ gɔ sɔ ɔ̃ itɔ̃me si ikɛlɛ Igarakpakpa kɔrɛ ɔso ne, lonyɔ sɔ loasese wũ.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Ɣɛɛ lona kuira pɔtĩ nɛ loatsɛrɛ losese Igarakpakpa i ɔ̃ iso. Ne ɔso fiɛ loɖi wũ lobɔ mi ɔɖuɖu katɔ̃ titirio fɔ Igara Agripa sɔ iaki itɔ̃me nɛgbe ame irere ne, loana nnɛ loatsɛrɛ.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Alasɔ ne, iikote sɔ loasu yorɛdze losese Igarakpakpa atɔ̃mekaɣɛkɔ̃ gɔ loitsɛrɛ ɔ̃ aɣɛrɛ losese igara.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.