Atos 23
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs NTLH
1 Gɔ Paulo ɔrara anɔ ɔnyɔ ma Yudase matɔ̃meɣɛdze ma loba maasɛ i atɔ̃mekaɣɛkɔ̃ mmɔ kukaakɔ ne, ɔɣere ma sɔ, “Wũ manyii, wũ ɔtu iitã me ipɔ i Ɣaa anɔmi ame iba iabo nɔme ikpɛnɛ nɛgbe iso.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Gɔ Anania gɔ nɖe ma Yudase sɔrɛdzekpakpa pelepele i ma ndɛ̃ ɔnɔ Paulo ikaɖe ne, ɔɣere mma nɣɛ i Paulo kɔrɛ sɔ mapɛ wũ ɔrɔ̃ta i kanya.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ne Paulo ɔɣere wũ sɔ, “Ɣaa si ɔpɛ-ɔ ɔrɔ̃ta fɔ wũ! Ibere nɛ makua futututu aɖe! Mme atɔ̃meɣɛdze igbã aɖe? Mmara mɛ iso asi sɔ ato aɣɛgu me atɔ̃me ne, me ame iso iɖe ato ata aya gɔ ato aɣɛ sɔ mapɛ me ne!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ne mma nɣɛ i Paulo kɔrɛ i mmɔ to makarɛ wũ sɔ, “Ɣaa sɔrɛdzekpakpa pelepele ato atia?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Ne Paulo ɔtã mmuai sɔ, “Manyii, loiɣe sɔ ɔ̃ nɖe sɔrɛdzekpakpa pelepele, tee loiɖegu wũ ika ngbɔ. Alasɔ matsɛrɛ masɛ i Ɔko Sekelea ame sɔ, ‘Midaaɣɛ ira nyanyarĩa i mi tɔ̃ɖedze iso.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Gɔ Paulo ɔnya ɔɖi ite sɔ mma loba maasakanya ne, ma ndɛ̃ mawɛ̃ ɔbɔrɛ i ikuri nɛ marɔ ma Zadukise, fiɛ mawɛ̃ ana ɖe ma Farisise ne, ɔla kulu teteree sɔ, “Wũ manyii, ɔ Farisise loɖe, fiɛ ma Farisise ana loɣe me! Mato maɣɛgu me atɔ̃me alasɔ lofɔ loɖe sɔ makpise to maaledza ita!”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Gɔ ɔɣɛ itɔ̃me nɛgbe ne, kakpadzɛ̃ ɔbo i aturikuri wagbe ndɛ̃, maɣɛ so aka anyɔ.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Alasɔ ma Zadukise sɛ maɣɛ sɔ makpise iisibata gu Ɣaa makpabo na gu siwarã agbãagbã ana na. Ɣɛɛ ma Farisise ɔfɔ ara wagbe ɔɖuɖu maɖe.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Kulu siare ɔbo i ma ndɛ̃. Mmara matedze ma nɖe ma Farisise ɔya Paulo i kama sɔ gbaã iɖe. Matsɛ iɣɛ ku silɔ kpagɛa sɔ, “Boinya kuira nyanyarĩa i ɔ̃ iso! Siainyɔ Siwarã sirere ɣee Ɣaa kpabo loba ɔ̃ɔɖegu wũ ika!”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Kakpadzɛ̃ gagbe ɔkɔlɛ kato kabua. Ma ɔɖuɖu ɔmɔɛ̃ Paulo matsɛ wũ ikpakpadzɛ̃. Ne gɔ makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔnigã sɔ mato maakpadzɛ̃ wũ matutu ne, ɔɣere ɔ̃ makpakpɛ̃dze sɔ masɛ maafɔ wũ mabɔ maapia i iyo ame.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Iyi nɛmɔ kasɛ̃ ne, Bosate ɔba ɔ̃aya i Paulo kɔrɛ ɔɣere wũ sɔ, “Paulo, na ɔtu! Kumɛgɔ ame aɣɛ wũ iso itɔ̃me ngbe i Yerusalem ne, ngbɔ ame aaɣɛ i Roma ana ne.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Gɔ kaɖe ɔsɛ̃ ne, ma Yudase mawɛ̃ ɔkã ndamu sɔ maibaɖe ɣee manɛ kuira si maiɖoe Paulo!
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Mma lobara adzuni wagbe aaɖe lɛ marɛrɛ̃ sina gu kama.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Makɛlɛ masɔrɛdze makpakpa gu ma matɔ̃ɖedze kɔrɛ masɛ maaɣere ma sɔ, “Bokã ndamu sɔ boibaɖe ɣee bonɛ kuira si boiɖoe Paulo.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ne ɔso mi gu atɔ̃memaɣɛdze si miɣere makpakpɛ̃dze ɔkpakpa sɔ ɔledza Paulo ikɔ ibɔ kasarɛkɔ̃ ngbe. Mibara lɛ mito mibie sɔ mikarɛ wũ atɔ̃me mibua. Si maɔɖi wũ mato mabɔ ne, iyɔ boɔɖoe wũ i ɔri.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ɣɛɛ gɔ Paulo ɔnyiiko ɔbirɛrɛĩ ɔnɔ ara wagbe ɔɖuɖu ne, ɔtere ɔkɛlɛ ngbegɔ mapia Paulo iyo ɔsɛ ɔ̃aɣere wũ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ne Paulo ɔkpere makpakpɛ̃dze ɔwɛ̃ gɔ nɣɛ i mmɔ ɔpia iyo ɔɣere wũ sɔ, “Kɔ ɔporoporoi gɔgbe kɛlɛgu mi tɔ̃ɖedze kɔrɛ. Ɔba itɔ̃me nyaa iwɛ̃ ɔ̃aɣere wũ.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ne ɔso kpakpɛ̃dze ɔkɔ ɔbi ɔkɛlɛgu ma tɔ̃ɖedze kɔrɛ. Ɔɣere wũ sɔ, “Paulo gɔ mapia i iyo ngbe loɣere me sɔ lokɔ ɔbi gɔgbe lobɔ fɔ kɔrɛ si ɔba ɔ̃aɣere-ɔ itɔ̃me nyaa iwɛ̃.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔmɔɛ̃ ɔporoporoi gɔgbe i kɔrɔ̃, ne ɔkɔ wũ ɔkɛlɛgu kuruɛ ɔkarɛ wũ sɔ, “Be iɖe ato abie sɔ aaɣere me?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ne ɔɣere wũ sɔ, “Ma Yudase mawɛ̃ ɔbara kanya kawɛ̃ ku ma makpakpa sɔ maaba matã-ɔ iti sɔ miɖi Paulo mibɔ kasarɛkɔ̃ mmɔ kɔrãkaɖe ku adzuni sɔ maakarɛ wũ atɔ̃me awɛ̃.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Daakã ma atsue, alasɔ ma mawɛ̃ ma loaɖe lɛ maturi sina wɛrɛ i ɔri iso masia wũ. Mmagbe ɔkã ndamu sɔ maaɖoe Paulo fiɛ maaɖe ara ɣee maanɛ ndu. Ne ɔso ne, mato mabie fɔ ibuai. Maɔsɛ mawɛrɛ koko i ɔri iso, alasɔ mafɔ maɖe sɔ ato aatɔrã atã ma.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze gɔgbe ɔsɛ̃ ɔtã wũ sɔ, “Daatã sɔ kuwɛ̃ aakpese ɔnɔ itɔ̃me nɛ aba aaɣere me i ngbe ɖuɖuuɖu!” Ne ka ɔɖi wũ ɔri ne.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ne makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔkpere ɔ̃ makpakpɛ̃dze makpakpa inyɔ ɔɣere ma sɔ, “Mibie makpakpɛ̃dze alafa anyɔ ma loakɛlɛ Kaisarea nɔme kasɛ̃ lɛ iɖɔwũ kaiwɛ̃ ame. Ibua ne mibie mma loala afele maturi alafa anyɔ gu mma loasɛ i apɔngɔ iso ma wũ ma sikɔdzɛ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Mitã Paulo apɔngɔ si ɔ̃asɛ iso si mikɔ wũ pɔkɔsɔɔ mikɛlɛgu abã ɔkpakpa Felike kɔrɛ.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ne ɔtsɛrɛ ɔko gɔ nse i karɔ̃ ngbe ɔtã abã ɔkpakpa sɔ,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Ɔko gɔgbe ɔbɔrɛ i mme Klaudio Lisia kɔrɛ losu losese-ɔ, wũ Sate Felike, loya-ɔ.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Ma Yudase ɔmɔɛ̃ ɔrɛrɛ̃ gɔgbe sɔ si maɖoe fiɛ lotã makpakpɛ̃dze ɔfɔ wũ, alasɔ lonɔ sɔ ɔ Romase ɔɖe.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Lokɔ wũ lokɛlɛgu ma kasarɛkɔ̃ sɔ si bonɔ nnɛ iɖe ɔbara.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Lonya sɔ ara wa mato maɣɛ ɔse i ma Yudase mmara ara iso gɔ iiɖe iɣɛrɛ nɛ loatã sɔ mapia wũ iyo ɣee maɖoe wũ iɖe.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Gɔ ɔwɛ̃ ɔɣere me sɔ mato mabara adzuni i ɔ̃ iso sɔ maaɖoe wũ ne, lonyɔ sɔ loasu wũ lobɔ fɔ kɔrɛ si akpere ɔ̃ gu mma lona itɔ̃me sɔ masu ma itɔ̃me mabɔ fɔ kɔrɛ.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ne ɔso kasɛ̃ gamɔ ne, makpakpɛ̃dze ɔbara nnɛ maɣere ma tutuutu, makɔ Paulo masɛ maabo Antipatri.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Gɔ kaɖe ɔsɛ̃ ne, makpakpɛ̃dze ma losɛ ngba ɔkpese makɛlɛ ma kawekɔ̃, ne matã mma nsi i apɔngɔ iso ɔkɔ Paulo makɛlɛgu Kaisarea ne.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Gɔ masɛ maabo ne, masu Paulo gu ɔko gɔ matã ma matã abã ɔkpakpa.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Ɔwi gɔ ɔto ɔka ɔko ne, ɔkarɛ Paulo ngbegɔ ɔbɔrɛ. Gɔ ɔtsue sɔ Paulo ɔbɔrɛ i Kilikia ne,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ɔɣere wũ sɔ, “Loabo i fɔ itɔ̃me ame kukaakɔ si fɔ kanya maɖaɛdze ɔɔba.” Ne ka ɔtã ɔ̃ makpakpɛ̃dze ma mpia i mmɔ ɔsu Paulo mapia i iyo nɛ i Herodes ɔtsue ame si madzuɛ̃ wũ ne.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.