Atos 23

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Gɔ Paulo ɔrara anɔ ɔnyɔ ma Yudase matɔ̃meɣɛdze ma loba maasɛ i atɔ̃mekaɣɛkɔ̃ mmɔ kukaakɔ ne, ɔɣere ma sɔ, “Wũ manyii, wũ ɔtu iitã me ipɔ i Ɣaa anɔmi ame iba iabo nɔme ikpɛnɛ nɛgbe iso.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Gɔ Anania gɔ nɖe ma Yudase sɔrɛdzekpakpa pelepele i ma ndɛ̃ ɔnɔ Paulo ikaɖe ne, ɔɣere mma nɣɛ i Paulo kɔrɛ sɔ mapɛ wũ ɔrɔ̃ta i kanya.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Ne Paulo ɔɣere wũ sɔ, “Ɣaa si ɔpɛ-ɔ ɔrɔ̃ta fɔ wũ! Ibere nɛ makua futututu aɖe! Mme atɔ̃meɣɛdze igbã aɖe? Mmara mɛ iso asi sɔ ato aɣɛgu me atɔ̃me ne, me ame iso iɖe ato ata aya gɔ ato aɣɛ sɔ mapɛ me ne!”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Ne mma nɣɛ i Paulo kɔrɛ i mmɔ to makarɛ wũ sɔ, “Ɣaa sɔrɛdzekpakpa pelepele ato atia?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Ne Paulo ɔtã mmuai sɔ, “Manyii, loiɣe sɔ ɔ̃ nɖe sɔrɛdzekpakpa pelepele, tee loiɖegu wũ ika ngbɔ. Alasɔ matsɛrɛ masɛ i Ɔko Sekelea ame sɔ, ‘Midaaɣɛ ira nyanyarĩa i mi tɔ̃ɖedze iso.’ ”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Gɔ Paulo ɔnya ɔɖi ite sɔ mma loba maasakanya ne, ma ndɛ̃ mawɛ̃ ɔbɔrɛ i ikuri nɛ marɔ ma Zadukise, fiɛ mawɛ̃ ana ɖe ma Farisise ne, ɔla kulu teteree sɔ, “Wũ manyii, ɔ Farisise loɖe, fiɛ ma Farisise ana loɣe me! Mato maɣɛgu me atɔ̃me alasɔ lofɔ loɖe sɔ makpise to maaledza ita!”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Gɔ ɔɣɛ itɔ̃me nɛgbe ne, kakpadzɛ̃ ɔbo i aturikuri wagbe ndɛ̃, maɣɛ so aka anyɔ.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Alasɔ ma Zadukise sɛ maɣɛ sɔ makpise iisibata gu Ɣaa makpabo na gu siwarã agbãagbã ana na. Ɣɛɛ ma Farisise ɔfɔ ara wagbe ɔɖuɖu maɖe.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Kulu siare ɔbo i ma ndɛ̃. Mmara matedze ma nɖe ma Farisise ɔya Paulo i kama sɔ gbaã iɖe. Matsɛ iɣɛ ku silɔ kpagɛa sɔ, “Boinya kuira nyanyarĩa i ɔ̃ iso! Siainyɔ Siwarã sirere ɣee Ɣaa kpabo loba ɔ̃ɔɖegu wũ ika!”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Kakpadzɛ̃ gagbe ɔkɔlɛ kato kabua. Ma ɔɖuɖu ɔmɔɛ̃ Paulo matsɛ wũ ikpakpadzɛ̃. Ne gɔ makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔnigã sɔ mato maakpadzɛ̃ wũ matutu ne, ɔɣere ɔ̃ makpakpɛ̃dze sɔ masɛ maafɔ wũ mabɔ maapia i iyo ame.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Iyi nɛmɔ kasɛ̃ ne, Bosate ɔba ɔ̃aya i Paulo kɔrɛ ɔɣere wũ sɔ, “Paulo, na ɔtu! Kumɛgɔ ame aɣɛ wũ iso itɔ̃me ngbe i Yerusalem ne, ngbɔ ame aaɣɛ i Roma ana ne.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Gɔ kaɖe ɔsɛ̃ ne, ma Yudase mawɛ̃ ɔkã ndamu sɔ maibaɖe ɣee manɛ kuira si maiɖoe Paulo!
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Mma lobara adzuni wagbe aaɖe lɛ marɛrɛ̃ sina gu kama.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Makɛlɛ masɔrɛdze makpakpa gu ma matɔ̃ɖedze kɔrɛ masɛ maaɣere ma sɔ, “Bokã ndamu sɔ boibaɖe ɣee bonɛ kuira si boiɖoe Paulo.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Ne ɔso mi gu atɔ̃memaɣɛdze si miɣere makpakpɛ̃dze ɔkpakpa sɔ ɔledza Paulo ikɔ ibɔ kasarɛkɔ̃ ngbe. Mibara lɛ mito mibie sɔ mikarɛ wũ atɔ̃me mibua. Si maɔɖi wũ mato mabɔ ne, iyɔ boɔɖoe wũ i ɔri.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Ɣɛɛ gɔ Paulo ɔnyiiko ɔbirɛrɛĩ ɔnɔ ara wagbe ɔɖuɖu ne, ɔtere ɔkɛlɛ ngbegɔ mapia Paulo iyo ɔsɛ ɔ̃aɣere wũ.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Ne Paulo ɔkpere makpakpɛ̃dze ɔwɛ̃ gɔ nɣɛ i mmɔ ɔpia iyo ɔɣere wũ sɔ, “Kɔ ɔporoporoi gɔgbe kɛlɛgu mi tɔ̃ɖedze kɔrɛ. Ɔba itɔ̃me nyaa iwɛ̃ ɔ̃aɣere wũ.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Ne ɔso kpakpɛ̃dze ɔkɔ ɔbi ɔkɛlɛgu ma tɔ̃ɖedze kɔrɛ. Ɔɣere wũ sɔ, “Paulo gɔ mapia i iyo ngbe loɣere me sɔ lokɔ ɔbi gɔgbe lobɔ fɔ kɔrɛ si ɔba ɔ̃aɣere-ɔ itɔ̃me nyaa iwɛ̃.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔmɔɛ̃ ɔporoporoi gɔgbe i kɔrɔ̃, ne ɔkɔ wũ ɔkɛlɛgu kuruɛ ɔkarɛ wũ sɔ, “Be iɖe ato abie sɔ aaɣere me?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Ne ɔɣere wũ sɔ, “Ma Yudase mawɛ̃ ɔbara kanya kawɛ̃ ku ma makpakpa sɔ maaba matã-ɔ iti sɔ miɖi Paulo mibɔ kasarɛkɔ̃ mmɔ kɔrãkaɖe ku adzuni sɔ maakarɛ wũ atɔ̃me awɛ̃.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Daakã ma atsue, alasɔ ma mawɛ̃ ma loaɖe lɛ maturi sina wɛrɛ i ɔri iso masia wũ. Mmagbe ɔkã ndamu sɔ maaɖoe Paulo fiɛ maaɖe ara ɣee maanɛ ndu. Ne ɔso ne, mato mabie fɔ ibuai. Maɔsɛ mawɛrɛ koko i ɔri iso, alasɔ mafɔ maɖe sɔ ato aatɔrã atã ma.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze gɔgbe ɔsɛ̃ ɔtã wũ sɔ, “Daatã sɔ kuwɛ̃ aakpese ɔnɔ itɔ̃me nɛ aba aaɣere me i ngbe ɖuɖuuɖu!” Ne ka ɔɖi wũ ɔri ne.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ne makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔkpere ɔ̃ makpakpɛ̃dze makpakpa inyɔ ɔɣere ma sɔ, “Mibie makpakpɛ̃dze alafa anyɔ ma loakɛlɛ Kaisarea nɔme kasɛ̃ lɛ iɖɔwũ kaiwɛ̃ ame. Ibua ne mibie mma loala afele maturi alafa anyɔ gu mma loasɛ i apɔngɔ iso ma wũ ma sikɔdzɛ.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Mitã Paulo apɔngɔ si ɔ̃asɛ iso si mikɔ wũ pɔkɔsɔɔ mikɛlɛgu abã ɔkpakpa Felike kɔrɛ.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Ne ɔtsɛrɛ ɔko gɔ nse i karɔ̃ ngbe ɔtã abã ɔkpakpa sɔ,
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 Ɔko gɔgbe ɔbɔrɛ i mme Klaudio Lisia kɔrɛ losu losese-ɔ, wũ Sate Felike, loya-ɔ.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Ma Yudase ɔmɔɛ̃ ɔrɛrɛ̃ gɔgbe sɔ si maɖoe fiɛ lotã makpakpɛ̃dze ɔfɔ wũ, alasɔ lonɔ sɔ ɔ Romase ɔɖe.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Lokɔ wũ lokɛlɛgu ma kasarɛkɔ̃ sɔ si bonɔ nnɛ iɖe ɔbara.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Lonya sɔ ara wa mato maɣɛ ɔse i ma Yudase mmara ara iso gɔ iiɖe iɣɛrɛ nɛ loatã sɔ mapia wũ iyo ɣee maɖoe wũ iɖe.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Gɔ ɔwɛ̃ ɔɣere me sɔ mato mabara adzuni i ɔ̃ iso sɔ maaɖoe wũ ne, lonyɔ sɔ loasu wũ lobɔ fɔ kɔrɛ si akpere ɔ̃ gu mma lona itɔ̃me sɔ masu ma itɔ̃me mabɔ fɔ kɔrɛ.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Ne ɔso kasɛ̃ gamɔ ne, makpakpɛ̃dze ɔbara nnɛ maɣere ma tutuutu, makɔ Paulo masɛ maabo Antipatri.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Gɔ kaɖe ɔsɛ̃ ne, makpakpɛ̃dze ma losɛ ngba ɔkpese makɛlɛ ma kawekɔ̃, ne matã mma nsi i apɔngɔ iso ɔkɔ Paulo makɛlɛgu Kaisarea ne.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Gɔ masɛ maabo ne, masu Paulo gu ɔko gɔ matã ma matã abã ɔkpakpa.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Ɔwi gɔ ɔto ɔka ɔko ne, ɔkarɛ Paulo ngbegɔ ɔbɔrɛ. Gɔ ɔtsue sɔ Paulo ɔbɔrɛ i Kilikia ne,
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 ɔɣere wũ sɔ, “Loabo i fɔ itɔ̃me ame kukaakɔ si fɔ kanya maɖaɛdze ɔɔba.” Ne ka ɔtã ɔ̃ makpakpɛ̃dze ma mpia i mmɔ ɔsu Paulo mapia i iyo nɛ i Herodes ɔtsue ame si madzuɛ̃ wũ ne.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.