Atos 23

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gɔ Paulo ɔrara anɔ ɔnyɔ ma Yudase matɔ̃meɣɛdze ma loba maasɛ i atɔ̃mekaɣɛkɔ̃ mmɔ kukaakɔ ne, ɔɣere ma sɔ, “Wũ manyii, wũ ɔtu iitã me ipɔ i Ɣaa anɔmi ame iba iabo nɔme ikpɛnɛ nɛgbe iso.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Gɔ Anania gɔ nɖe ma Yudase sɔrɛdzekpakpa pelepele i ma ndɛ̃ ɔnɔ Paulo ikaɖe ne, ɔɣere mma nɣɛ i Paulo kɔrɛ sɔ mapɛ wũ ɔrɔ̃ta i kanya.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Ne Paulo ɔɣere wũ sɔ, “Ɣaa si ɔpɛ-ɔ ɔrɔ̃ta fɔ wũ! Ibere nɛ makua futututu aɖe! Mme atɔ̃meɣɛdze igbã aɖe? Mmara mɛ iso asi sɔ ato aɣɛgu me atɔ̃me ne, me ame iso iɖe ato ata aya gɔ ato aɣɛ sɔ mapɛ me ne!”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Ne mma nɣɛ i Paulo kɔrɛ i mmɔ to makarɛ wũ sɔ, “Ɣaa sɔrɛdzekpakpa pelepele ato atia?”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Ne Paulo ɔtã mmuai sɔ, “Manyii, loiɣe sɔ ɔ̃ nɖe sɔrɛdzekpakpa pelepele, tee loiɖegu wũ ika ngbɔ. Alasɔ matsɛrɛ masɛ i Ɔko Sekelea ame sɔ, ‘Midaaɣɛ ira nyanyarĩa i mi tɔ̃ɖedze iso.’ ”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Gɔ Paulo ɔnya ɔɖi ite sɔ mma loba maasakanya ne, ma ndɛ̃ mawɛ̃ ɔbɔrɛ i ikuri nɛ marɔ ma Zadukise, fiɛ mawɛ̃ ana ɖe ma Farisise ne, ɔla kulu teteree sɔ, “Wũ manyii, ɔ Farisise loɖe, fiɛ ma Farisise ana loɣe me! Mato maɣɛgu me atɔ̃me alasɔ lofɔ loɖe sɔ makpise to maaledza ita!”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Gɔ ɔɣɛ itɔ̃me nɛgbe ne, kakpadzɛ̃ ɔbo i aturikuri wagbe ndɛ̃, maɣɛ so aka anyɔ.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Alasɔ ma Zadukise sɛ maɣɛ sɔ makpise iisibata gu Ɣaa makpabo na gu siwarã agbãagbã ana na. Ɣɛɛ ma Farisise ɔfɔ ara wagbe ɔɖuɖu maɖe.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Kulu siare ɔbo i ma ndɛ̃. Mmara matedze ma nɖe ma Farisise ɔya Paulo i kama sɔ gbaã iɖe. Matsɛ iɣɛ ku silɔ kpagɛa sɔ, “Boinya kuira nyanyarĩa i ɔ̃ iso! Siainyɔ Siwarã sirere ɣee Ɣaa kpabo loba ɔ̃ɔɖegu wũ ika!”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Kakpadzɛ̃ gagbe ɔkɔlɛ kato kabua. Ma ɔɖuɖu ɔmɔɛ̃ Paulo matsɛ wũ ikpakpadzɛ̃. Ne gɔ makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔnigã sɔ mato maakpadzɛ̃ wũ matutu ne, ɔɣere ɔ̃ makpakpɛ̃dze sɔ masɛ maafɔ wũ mabɔ maapia i iyo ame.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Iyi nɛmɔ kasɛ̃ ne, Bosate ɔba ɔ̃aya i Paulo kɔrɛ ɔɣere wũ sɔ, “Paulo, na ɔtu! Kumɛgɔ ame aɣɛ wũ iso itɔ̃me ngbe i Yerusalem ne, ngbɔ ame aaɣɛ i Roma ana ne.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Gɔ kaɖe ɔsɛ̃ ne, ma Yudase mawɛ̃ ɔkã ndamu sɔ maibaɖe ɣee manɛ kuira si maiɖoe Paulo!
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Mma lobara adzuni wagbe aaɖe lɛ marɛrɛ̃ sina gu kama.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Makɛlɛ masɔrɛdze makpakpa gu ma matɔ̃ɖedze kɔrɛ masɛ maaɣere ma sɔ, “Bokã ndamu sɔ boibaɖe ɣee bonɛ kuira si boiɖoe Paulo.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Ne ɔso mi gu atɔ̃memaɣɛdze si miɣere makpakpɛ̃dze ɔkpakpa sɔ ɔledza Paulo ikɔ ibɔ kasarɛkɔ̃ ngbe. Mibara lɛ mito mibie sɔ mikarɛ wũ atɔ̃me mibua. Si maɔɖi wũ mato mabɔ ne, iyɔ boɔɖoe wũ i ɔri.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Ɣɛɛ gɔ Paulo ɔnyiiko ɔbirɛrɛĩ ɔnɔ ara wagbe ɔɖuɖu ne, ɔtere ɔkɛlɛ ngbegɔ mapia Paulo iyo ɔsɛ ɔ̃aɣere wũ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Ne Paulo ɔkpere makpakpɛ̃dze ɔwɛ̃ gɔ nɣɛ i mmɔ ɔpia iyo ɔɣere wũ sɔ, “Kɔ ɔporoporoi gɔgbe kɛlɛgu mi tɔ̃ɖedze kɔrɛ. Ɔba itɔ̃me nyaa iwɛ̃ ɔ̃aɣere wũ.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Ne ɔso kpakpɛ̃dze ɔkɔ ɔbi ɔkɛlɛgu ma tɔ̃ɖedze kɔrɛ. Ɔɣere wũ sɔ, “Paulo gɔ mapia i iyo ngbe loɣere me sɔ lokɔ ɔbi gɔgbe lobɔ fɔ kɔrɛ si ɔba ɔ̃aɣere-ɔ itɔ̃me nyaa iwɛ̃.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔmɔɛ̃ ɔporoporoi gɔgbe i kɔrɔ̃, ne ɔkɔ wũ ɔkɛlɛgu kuruɛ ɔkarɛ wũ sɔ, “Be iɖe ato abie sɔ aaɣere me?”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Ne ɔɣere wũ sɔ, “Ma Yudase mawɛ̃ ɔbara kanya kawɛ̃ ku ma makpakpa sɔ maaba matã-ɔ iti sɔ miɖi Paulo mibɔ kasarɛkɔ̃ mmɔ kɔrãkaɖe ku adzuni sɔ maakarɛ wũ atɔ̃me awɛ̃.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Daakã ma atsue, alasɔ ma mawɛ̃ ma loaɖe lɛ maturi sina wɛrɛ i ɔri iso masia wũ. Mmagbe ɔkã ndamu sɔ maaɖoe Paulo fiɛ maaɖe ara ɣee maanɛ ndu. Ne ɔso ne, mato mabie fɔ ibuai. Maɔsɛ mawɛrɛ koko i ɔri iso, alasɔ mafɔ maɖe sɔ ato aatɔrã atã ma.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze gɔgbe ɔsɛ̃ ɔtã wũ sɔ, “Daatã sɔ kuwɛ̃ aakpese ɔnɔ itɔ̃me nɛ aba aaɣere me i ngbe ɖuɖuuɖu!” Ne ka ɔɖi wũ ɔri ne.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ne makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔkpere ɔ̃ makpakpɛ̃dze makpakpa inyɔ ɔɣere ma sɔ, “Mibie makpakpɛ̃dze alafa anyɔ ma loakɛlɛ Kaisarea nɔme kasɛ̃ lɛ iɖɔwũ kaiwɛ̃ ame. Ibua ne mibie mma loala afele maturi alafa anyɔ gu mma loasɛ i apɔngɔ iso ma wũ ma sikɔdzɛ.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Mitã Paulo apɔngɔ si ɔ̃asɛ iso si mikɔ wũ pɔkɔsɔɔ mikɛlɛgu abã ɔkpakpa Felike kɔrɛ.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Ne ɔtsɛrɛ ɔko gɔ nse i karɔ̃ ngbe ɔtã abã ɔkpakpa sɔ,
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 Ɔko gɔgbe ɔbɔrɛ i mme Klaudio Lisia kɔrɛ losu losese-ɔ, wũ Sate Felike, loya-ɔ.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Ma Yudase ɔmɔɛ̃ ɔrɛrɛ̃ gɔgbe sɔ si maɖoe fiɛ lotã makpakpɛ̃dze ɔfɔ wũ, alasɔ lonɔ sɔ ɔ Romase ɔɖe.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Lokɔ wũ lokɛlɛgu ma kasarɛkɔ̃ sɔ si bonɔ nnɛ iɖe ɔbara.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Lonya sɔ ara wa mato maɣɛ ɔse i ma Yudase mmara ara iso gɔ iiɖe iɣɛrɛ nɛ loatã sɔ mapia wũ iyo ɣee maɖoe wũ iɖe.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Gɔ ɔwɛ̃ ɔɣere me sɔ mato mabara adzuni i ɔ̃ iso sɔ maaɖoe wũ ne, lonyɔ sɔ loasu wũ lobɔ fɔ kɔrɛ si akpere ɔ̃ gu mma lona itɔ̃me sɔ masu ma itɔ̃me mabɔ fɔ kɔrɛ.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Ne ɔso kasɛ̃ gamɔ ne, makpakpɛ̃dze ɔbara nnɛ maɣere ma tutuutu, makɔ Paulo masɛ maabo Antipatri.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Gɔ kaɖe ɔsɛ̃ ne, makpakpɛ̃dze ma losɛ ngba ɔkpese makɛlɛ ma kawekɔ̃, ne matã mma nsi i apɔngɔ iso ɔkɔ Paulo makɛlɛgu Kaisarea ne.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Gɔ masɛ maabo ne, masu Paulo gu ɔko gɔ matã ma matã abã ɔkpakpa.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Ɔwi gɔ ɔto ɔka ɔko ne, ɔkarɛ Paulo ngbegɔ ɔbɔrɛ. Gɔ ɔtsue sɔ Paulo ɔbɔrɛ i Kilikia ne,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 ɔɣere wũ sɔ, “Loabo i fɔ itɔ̃me ame kukaakɔ si fɔ kanya maɖaɛdze ɔɔba.” Ne ka ɔtã ɔ̃ makpakpɛ̃dze ma mpia i mmɔ ɔsu Paulo mapia i iyo nɛ i Herodes ɔtsue ame si madzuɛ̃ wũ ne.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.