Apocalipse 14
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs VC
1 Ne kama ne, lonya Sɛrɛrerɔ̃ Ibi gɔ iɣɛ i Zion kube iso. Maturi kukpi kulafa sina-ina ma atɔngbo iso matsɛrɛ ɔ̃ iyere gu ɔ̃ Ɔse iyere masia ɣɛ wũ i kɔrɛ.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Lonɔ silɔ siwɛ̃ dzɛ nto sire lɛ ndu nto mikpase i ata iso, ɣee kado nto ɔɖu teteree i kato. Silɔ dzɛ lonɔ ɔre lɛ maturi sisango ifɛ̃ silɔ ana.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Mato maka kuka ɣɛtɛ i sigaraiyara gu ara wa mba ngbã aka ana gu makpakpa katɔ̃. Kuwɛ̃ iibawo kuka gɔmɔ ɔsuã iɖo maturi kukpi kulafa sina-ina ma iti ɔtã kuso i kayiiso ɔnɔwɛ̃.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Ma nɖe marɛrɛ̃ ma loirɛgu ɔrɔ̃go manya lɛ marɔ̃go ma loirɛgu ɔrɛrɛ̃ manya. Ma nɖe mma nsɛ masiai Sɛrɛrerɔ̃ Ibi makɛlɛ kakɔi biara ga ɔsɛ ne. Ma iti iɖe ɔtã kuso i maturi awune ndɛ̃ fiɛ ma nɖe maturi ɖeakatɔ̃ ma masu matã Ɣaa gu Sɛrɛrerɔ̃ Ibi ne.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Maila sila manya, fiɛ mainya iɣɛrɛ kuiwɛ̃ ana i ma iso.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Lonya Ɣaa kpabo mama ana gɔ nto ɔfɛrɛrɛ i kato gu karɔ̃ ndɛ̃. Itɔ̃me Bielea nɛ nna kawirikɔ̃ pia wũ i nrɔɔ̃ ame ɔ̃apɛ ne imomo ɔtã kayiiso maturi ɔɖuɖu, maturi agbãagbã, kalɛ biara, siɖe biara gu kaɖe biara.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ɣaa kpabo ɔla kulu teteree ɔɣɛ sɔ, “Minigã Ɣaa si misu kuwarɛ mitã wũ, alasɔ ɔwi ɔɔɣo sɔ ɔ̃aɣɛgu kayiiso maturi atɔ̃me. Misɔrɛ ɔ̃ gɔ lobara kato gu karɔ̃, ɔpo gu siwore dzɛ nto sibore sife ɔɖuɖu!”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ɣaa kpabo nyɔare siai ɔɖeakatɔ̃ ɔto ɔɣɛ sɔ, “Ɔ̃ɔbiɛ o-o! Babilonia gɔ lofɔ iyere ɔɔbiɛ o-o! Ɔmagɛ̃ gɔ lomidza nɖebi ɔɖuɖu ɔ̃ asɔrɔ̃ iɖe ndã fiɛ ɔkpadzɛ̃ Ɣaa sikpã ɔbɔ ma iso ɔɔbiɛbiɛ wɔsɔwɔsɔ!”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ɣaa kpabo tɛare gɔ nsiai ngɔmɔ ɔla kulu teteree ɔɣɛ sɔ, “Si ɔrere ɔsɔrɛ bɔi lalaa ɣee ɔ̃ kumiamia itĩ, ɣee ɔfɔ ɔ̃ ikparĩ i itɔngbo, ɣee karɔtɔ̃ ne,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 ɔ̃anɛ Ɣaa sikpã siare gu kutsue ikpadzɛ̃ ndã mɛ mailupu ndu fiɛ mafere me i ibui ame miyi. Ɣaa aasu ɔtɔ gu atumagɛrɛĩ mabara ngɔmɔ kako i ɔ̃ makpabo sekelea gu Sɛrɛrerɔ̃ Ibi katɔ̃.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Kuɣɔ gɔ loabɔrɛ i ikpo nɛ ame ɔ̃ate ma kako iibanyi kunya! Mma losɔrɛ bɔi lalaa gu ɔ̃ kumiamia itĩ gu mma lofɔ ɔ̃ iyere ikparĩ iibana iwarã manya kasɛ̃ i kakɔme.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 “Maɣɛ nnɛgbe sɔ si mma nɖe Ɣaa maturi fiɛ mamɔɛ̃ Ɣaa itɔ̃me mato fiɛ mafɔ Yesu maɖe ana aana ɔtu i inyɛwe ame.”
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ne lonɔ silɔ siwɛ̃ ɔbɔrɛ i kato sito siɣɛ sɔ, “Tsɛrɛ nnɛgbe Ita i kiniɔ ne, so aaɣɔ mma mpia i Bosate ame fiɛ makpi.” Ne Ɣaa Siwarã ɔfɔ kanya sɔ, “Gbaã ne, maatã ma kusɛkusɛ fiɛ maana iwarã i ma inyɛwe ame, alasɔ ma kurabarara to kuasiai ma.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ne kama ne, lonya idɔdɔ fudza iwɛ̃ nɛ iso i ɔwɛ̃ si lɛ Ɔturi Awune Ɔbi awe. Ɔtɔ̃me sikãrɛtɛa ikoto fiɛ ɔnyɔĩ gɔ mba ɔbe pia wũ i kɔrɔ̃ ame.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ɣaa kpabo mama ɔbɔrɛ i Isɔrɛyo ɔla kulu teteree ɔɣere ngɔ nsi i idɔdɔ iso sɔ, “Ɔraɖui ɔsɔrɛ̃wi ɔɔɣo! Nabarã ɔnyɔĩ si asɔrɛ̃ ɔraɖui alasɔ kayiiso maturi ɔɖuɖu ɔɔkote matã isɔrɛ̃.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ne ɔso ngɔ nsi i idɔdɔ iso ɔnabarã ɔ̃ ɔnyɔĩ ɔsese kayiiso ɔsɔrɛ̃ kã ɔraɖui.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Lonya Ɣaa kpabo mama ɔbɔrɛ i isɔrɛyo nɛ i kato ame. Ɔ̃ wũ ɔto ɔnyɔĩ gɔ mba ɔbe i kɔrɔ̃.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ɣaa kpabo mama gɔ mba ɔle i ɔtɔ iso ɔbɔrɛ i isɔrɛkasege ame. Ɔla kulu teteree ɔɣere kpabo gɔ nto ɔnyɔĩ gɔ mba ɔbe i kɔrɔ̃ sɔ, “Adziribi wa loɣɔ̃ ɔɔbe! Nabarã fɔ ɔnyɔĩ si asɔrɛ̃ adziribi wa i kayiiso ndã kawakɔ̃ ame.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Ne ɔso Ɣaa kpabo ɔnabarã ɔ̃ ɔnyɔĩ ɔsese i kayiiso ɔɖaɛ wain abi wa mpia i karɔ̃ iso. Ɔbodza wã ɔfere i nnɛ ame masɛ makã wain ame gɔ nnɛgbe nɣɛ i Ɣaa sikpã siare kanya.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Mabio adziribi i kabenya fiɛ ima to ibore ibɔrɛ i nnɛ ame masɛ makã adziribi. Iwodoro lɛ ngba miru fiɛ ibore agu alafa anyɔ.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.