2 Coríntios 12

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Atoa sɔ kusia kukuwɛ̃ na i ndamu iɖe ame ne, ikote sɔ loaɖe ndamu. Kiniɔ ne, loakɛlɛgu i katɔ̃ loɣɛ iɖi ite gu ara wɛrɛa wa i Bosate ɔɖi ɔte me iso.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Loɣe Kristo ɔre ɔwɛ̃ gɔ i Bosate ɔsu ɔkɛlɛgu kuɖokpo tɛare i akɔ aweo-ana wa lofe ame. Sosina ame ɔwe o-o siwarã ame ɔwe o-o ne, loibawo ɔtsue, ɣɛɛ Ɣaa ɔ̃ ɔɣe.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 Mme sɔ loɣe ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ gɔ masu makɛlɛgu kato. Ɣɛɛ lɛ nto loɣɛ ne, loiɣe si sosina ame iɖe ɔkɛlɛ, ɣee siwarã ame iɖe, ɣɛɛ Ɣaa ɔ̃ ɔɣe.
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 I Paradiso mmɔ ne, ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ɔnɔ ara wa maitã ɔri sɔ maɣɛ gu nwã karɔ̃ ɔ̃ibawo ɔɖi.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Ne ɔso loaɖe ndamu i ɔrɛrɛ̃ gɔgbe iso, ɣɛɛ iiɖe mme mɔmɔ iso. Si loaɖe ndamu ne, ara wa lote sɔ lona ɔle kuwɛ̃ iso loaɖe.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Fiɛ si mme sɔ loaɖe ndamu kɔra ne, loibaɖe ngɔ loikpa anɔ, alasɔ loibaɣɛ ara wa loiɖe ɔnukuare. Ɣɛɛ loibaɖe ndamu fiɛ maturi aaba maabu sɔ loɖe ɔturi siare loɖo kumɛgɔ ikote i wũ ikaɖe gu kurabarara ame.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Ne ɔso si loibaɖe ndamu i awawãra gbodzoo wa lonɔ ɔso ne, Ɣaa ɔsu ɔnyɛ gɔ nsɛ ɔbo lɛ siyu ɔpia i wũ ame. Ɔnyɛ gɔgbe se lɛ Ɔbosam kpabo sɔ ɔpɛ me si loibakɔlɛ so kato.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Ikpɛ itɛ lokparama kayi loɣere Ɣaa sɔ ɔɖi ɔnyɛ gɔgbe i wũ ame.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Ɣɛɛ ɔɣere me sɔ, “Wũ abualɛra nɖe nnɛ lonya-ɔ, alasɔ wũ ɔle sɛ ɔte i fɔ ɔle idaawe ame ɔbua.” Ne ɔso so aaɣɔ me fiɛ loawo ndamu ɔɖe i wũ ɔle idaawe iti si Kristo ɔle aawe i wũ ame.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Ne ɔso si lona ɔle fiɛ mato matia me, ɣee nto lowe inyɛ, ɣee mato mati me kama, ɣee ara to awe me ɔle ne, ɔtu sɛ ɔɣɔ me ala Kristo ɔso, alasɔ si lona wũ iso ɔle ne, ne nsɛ lona Kristo ame ɔle ne.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Nto lobara ara lɛ ngɔ iikpa, ɣɛɛ mi lotã nto lobara ngbɔ alasɔ mi ikote sɔ miale me fiɛ. Katɔ̃memasɛdze kɔlɛa mamɔ iilɛ maɖo me i ɔri kuwɛ̃ iso atoa sɔ loiɖe kuira.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Awawãra siare gu akparĩ gu ɔle karabara ga lobara i mi ndɛ̃ ku ɔtu ɣɔa kerekere ɔɔte sɔ katɔ̃mesɛdze mɔmɔ loɖe.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Ira sɛɛ iwɛ̃ pia gɔ lobara lotã mafɔɖedze mama fiɛ loitã mi? Ɛɛbɛrɛ sɔ loikpese ato i mi iso ɔso? Misu iɣɛrɛ nɛmɔ mitsɛ me.
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Ɔkpɛ tɛare nto lobie sɔ loba mi kɔrɛ ne, ɣɛɛ loito lobie mi ibuai kuiwɛ̃. Mi mɔmɔ nto lobie ne iiɖe mi sikã alasɔ iiɖe mabi nsɛ mabie karana mafu ma maɣese ɣɛɛ maɣese nsɛ mabie masɛ mabi.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Iba me ɔmɛrɛ̃ sɔ loabara wũ karana ɔɖuɖu gu ɔle karabara i mi iso. Be ɔso miibaɖɔɛ me si mme nto loɖɔɛ mi wodoroo ngbɔ?
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Mianɔgu me karɔ̃ sɔ loikpese mi ato. Ɣɛɛ mawɛ̃ aaɣɛ sɔ inɔgba losu nto losɔsɔla mi.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Loki i mma lopia mi ɔwɛ̃ iso loɖe mi amumu?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Lopɛ Tito nrɔɔ̃ sɔ ɔkɛlɛ fiɛ loɖi fɔɖedze ɔwɛ̃ ana losiaira wũ. Tito ɔba ɔ̃aɖe mi amumu? Iiɖe adzuni awɛ̃ aɖe bo, fiɛ iiɖe ɔbara ɔwɛ̃ ɔɖe bo?
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Ɔbu mito sɔ ɔwi gɔgbe ɔɖuɖu ame ne kanya boto boɖi so? Ooɣo! Boto boɖe mi ika lɛ kumɛgɔ i Kristo aabie sɔ boɖe mi ika i Ɣaa katɔ̃. Fiɛ ira biara nɛ boabara ne, bo manyii, bosɛ bobara si bosu bobuai mi
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Nto lonigã sɔ kumɛgɔ lonyɔ ɔri sɔ mise ne, loibaba loanya mi ngbɔ. Fiɛ mi wũ kumɛgɔ minyɔ ɔri sɔ lose ne, miibanya me ngbɔ. Nto lonigã sɔ loaba loatu kalɔ, kanɔbɛbɛ, sikpã, wũ ɔnɔwɛ̃ saã ɔkpɛ, maturi iyere inina, maturi iso ara iɣɛ, kato ikɔlɛso gu iɣɛɣɛso i mi ndɛ̃.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Nto lonigã ana sɔ ɔwi gɔ loaledza mi kɔrɛ iba ne, wũ Ɣaa to ɔ̃abɔ me karɔ̃ i mi katɔ̃ sɔ loabiɛ i mma lobara akpi wa nɖe asɔrɔ̃ra, anyanyara mafegu fiɛ maifiniki iti.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.