1 Pedro 2
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs BKJ
1 Ne ɔso minyua ikpi igbã biara ɔbara. Mila gu adzuni nyanyarĩa ite maturi, sirerɛ ikpɛ̃ gu sitia si sidaawe i mi ndɛ̃.
1 Abandonando toda a malícia, e todo o engano, e hipocrisias, e invejas, e toda a maledicência.
2 Ɣaa itɔ̃me nɛ mailupu kuira si ikpɛ̃ mi ɔkã teteree lɛ kumɛgɔ i inyɛdu sɛ ikpɛ̃ mabi ɣɛtɛ ɔkã si miamɔ i mi iɖi ame.
2 Como bebês recém-nascidos, desejai o leite genuíno da palavra, a fim de que assim possais crescer,
3 Alasɔ mi mɔmɔ ɔɔti Bosate kayiribielea minyɔ sɔ ilɛ.
3 se é que já provastes que o Senhor é benévolo.
4 Ne ɔso mibore mibo Bosate gɔ nɖe ita nɛ mba ngbã fiɛ iire kuira i mayotsuedze anɔ, ɣɛɛ ne i Ɣaa ɔɖi, fiɛ ɔ̃ katɔ̃ ne, ne lofɔ kuɣa iɖo.
4 Chegando-vos para ele, como para uma pedra viva, reprovada, de fato, pelos homens, mas eleita por Deus, e preciosa.
5 Misu so mitã lɛ ata wa mba ngbã si Ɣaa si ɔsu mi ɔtsue Siwarã ame isɔrɛyo nɛ ame miaɖe masɔrɛdze ma nse sekelee. Misu siwarã ame ara wa lokote misɔrɛ Ɣaa iki i Yesu Kristo iso.
5 Vós também, como pedras vivas, sois edificados uma casa espiritual, um sacerdócio santo, para oferecer sacrifícios espirituais, aceitáveis a Deus por Jesus Cristo.
6 Alasɔ Ɔko Sekelea ɔɣɛ sɔ,
6 Porquanto também a Escritura contém: Eis que ponho em Sião a principal pedra angular, eleita e preciosa; e aquele que nela crer não será confundido.
7 Ita nɛgbe ɔfɔ kuɣa gbaã i mi ma lofɔ miɖe kɔrɛ, ɣɛɛ mma loifɔ maɖe ne, matsue sɔ,
7 E assim para vós, os que credes, ele é precioso, mas para os desobedientes, a pedra que os construtores reprovaram, essa mesma foi feita a principal da esquina.
8 Ɔko Sekelea kakɔi kawɛ̃ ana ɔɣɛ sɔ,
8 E uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, também para aqueles que tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.
9 Ɣɛɛ mi ne, maturi ma i Ɣaa ɔɖi ɔsɛ miɖe, masɔrɛdze ma nsɛ male Igara, kaɖe ga nse sekelee, Ɣaa mɔmɔ maturi ma ɔɖi ɔsɛ sɔ maapɛ ɔ̃ awawãra imomo miɖe. Mma i Ɣaa ɔkpere ɔbɔrɛgu i idududu ame ɔbɔ ɔ̃ ikpawaĩ siare ame.
9 Mas vós sois uma geração escolhida, um sacerdócio real, uma nação santa, um povo peculiar, para que anuncieis os louvores daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz.
10 Ɔwi gɔ lofe ame ne, miiɖe Ɣaa maturi, ɣɛɛ kiniɔ ne, ɔ̃ maturi ka miɖe. Ɔwi gɔ lofe ame ne, Ɣaa iinyɔ mi nnya, ɣɛɛ kiniɔ ne, Ɣaa ɔɔnyɔ mi nnya.
10 Vós que em tempo passado não éreis povo, mas sois agora o povo de Deus; que não tínheis alcançado misericórdia, mas agora alcançastes misericórdia.
11 Manyii ɖɔɛse, lɛ mma nɖe mafɔ gu marisɛdze i kayi gagbe ame ne, nto loka mi sɔ midaabara i sosina ara lalaa wa nsɛ akpɛ̃ mi ɔkã fiɛ ata aɣɛ i mi ɔkala iso.
11 Mui amados, rogo-vos, como estrangeiros e peregrinos, que vos abstenhais das concupiscências carnais, que guerreiam contra a alma.
12 Mi nsɛgbai i mma loiɖe mafɔɖedze ndɛ̃ si mise sekelee sɔ atoa sɔ masɛ maɣɛ sɔ mito mibara ara lalaa ne, maanya mi ara sɛɛ wa mito mibara sɔ maasu ile matã Ɣaa ku ɔ̃ iyi nɛ ɔ̃aledza iba iso.
12 Sendo o vosso comportamento honesto entre os gentios, para que, apesar de falarem mal de vós, como falam de malfeitores, possam glorificar a Deus no dia da visitação, pelas boas obras que em vós hão de contemplar.
13 Bosate gɔ boto bosɔrɛ ɔso ne, mibɔ so karɔ̃ mitã mma ɔɖuɖu nto maɖe mi iso gu Roma Igarakpakpa ana.
13 Submetei-vos, pois, a todo decreto humano por amor ao Senhor; quer seja ao rei, como superior;
14 Mibɔ so karɔ̃ ana mitã makpakpa ma i Igarakpakpa sɛ ɔpia sɔ makpadzɛ̃ ara lalaa mabaradze kutsue si male mma nto mabara ara sɛɛ.
14 quer aos governadores, ou àqueles por ele enviados para castigo dos malfeitores, e para louvor dos que fazem o bem.
15 Alasɔ Ɣaa kuɖɔɛ nɖe sɔ miabara isɛɛ sɔ mma loikpa anɔ sidzimi aate. Iyɔ maibaɣɛ inyakpi kuiwɛ̃ i mi iso.
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo o bem, possais silenciar a ignorância dos homens insensatos.
16 Misɛ ngbã lɛ mma nsigu so, ɣɛɛ midaasu mi isɛguso mibara ara lalaa. Misɛ lɛ mma nɖe Ɣaa masande.
16 Como livres, e não usando a liberdade como uma capa para a malícia, mas como servos de Deus.
17 Miwarɛ maturi ɔɖuɖu si miɖɔɛ mafɔɖedze ɔɖuɖu. Minigã Ɣaa, si miwarɛ Igarakpakpa ana.
17 Honrai a todos os homens. Amai a fraternidade. Temei a Deus. Honrai ao rei.
18 Mi ma nɖe maɖabo ne, mibɔ so karɔ̃ mitã mi makɔse si miwarɛ ma. Iiɖe makɔse ma nsɛ maɖɔɛ mi fiɛ masɛ manyɔ mi nnya kere, ɣɛɛ ta mma nɖe matilese ana.
18 Servos, sujeitai-vos aos vossos senhores com todo o temor, não somente aos bons e gentis, mas também aos perversos.
19 Si ɔturi to ɔwe inyɛ nɛ loikote alasɔ ɔto ɔbara Ɣaa kuɖɔɛ ne, Ɣaa sɛ ɔtã wũ kusɛkusɛ.
19 Pois isso é digno de reconhecimento, que um homem, por causa da consciência para com Deus, passe por aflição, sofrendo injustamente.
20 Si mibara ara lalaa fiɛ mina ɔtu miya mapɛ mi ne, mme ile mpia i ne ame? Ɣɛɛ si mina ɔtu miwe inyɛ i isɛɛ ibara ame ne, Ɣaa aanagu mi isoɣɔ.
20 Porque, que glória será essa, se sois esbofeteados por vossas faltas, devendo suportar pacientemente? Mas se, fazendo o bem, sofreis por isso, e suportais pacientemente, isso é aceitável a Deus.
21 Nnɛgbe ɔso i Ɣaa ɔkpere mi ɔbɔ ne, alasɔ Kristo ɔ̃ wũ ɔwe inyɛ i mi iti ɔnyua ikparĩ ɔsɛ sɔ miasiai ɔ̃ ngbama.
21 Porque para isto sois chamados; pois Cristo também sofreu por nós, deixando-nos um exemplo, para que sigais as suas pisadas.
22 “Ɔ̃ibara ikpi kuiwɛ̃,
22 O qual não pecou, e nem malícia se achou em sua boca.
23 Gɔ matia wũ ne, ɔ̃itia ɔti kuso, mma lote wũ ɔɣiã ne, ɔ̃igbarĩ ma, ɣɛɛ ɔsu ɔ̃ ɔtu ɔsia i Ɣaa iso, ngɔ nsɛ ɔɣɛ atɔ̃me i ɔri iso.
23 O qual, quando injuriado, não devolvia a injúria, e quando sofria, não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente.
24 Kristo mɔmɔ lofɔ bo akpi ɔsore ku ɔwi gɔ mapɛ wũ mamatãra i kudziri iso. Ɔbara nnɛgbe sɔ si boabɔrɛ i ikpi nrɔɔ̃ ame, ɣɛɛ boasɛ ngbã botã isɛɛ ibara, fiɛ iki i ɔ̃ aɣɛi wa ɔfɔ ame ne, miɔna isosarɛ.
24 Aquele que em seu próprio corpo levou os nossos pecados sobre o madeiro, para que nós, mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes curados.
25 Ɔwiɔ ne, mise lɛ masɛrɛrerɔ̃ ma loyu ɔri, ɣɛɛ kiniɔ ne, Ɣaa ɔɔkpesera mi ɔbɔ Masɛrɛkɔdze gu ngɔ nto ɔdzuɛ̃ mi kɔrɛ.
25 Porque éreis como ovelhas extraviadas; mas agora voltastes ao Pastor e Bispo das vossas almas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.