Lucas 2

ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs BKJ

Sair da comparação
1 ܒܐܵܢܝܼ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܡ̣ܢ ܐܵܓ݂ܘܼܣܛܘܿܣ ܩܹܣܲܪ ܕܦܵܝܫܝܼ ܡܘܼܟܬܸܒܹܐ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܡܲܠܟܘܼܬܹܗ.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 ܐܵܗܵܐ ܡܲܟܬܲܒ݂ܬܵ‌ܐ ܩܲܕܡܵܝܬܵ‌ܐ ܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܒܥܕܵܢܵܐ ܕܩܸܘܪܝܼܢܘܿܣ ܝܼܗܘܵܐ ܫܲܠܝܼܛܵܐ ܒܣܘܼܪܝܼܵܐ.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܟܠܔ ܐܢܵܫܵܐ ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵ‌ܐ ܕܓܵܢܹܗ ܕܡܲܟܬܸܒ݂ ܗܘܵܐ.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 ܘܐܣܝܼܩ ܠܹܗ ܐܘܼܦ ܝܵܘܣܸܦ ܡ̣ܢ ܢܵܨܪܲܬ، ܡܕܝܼܢ݇ܬܵ‌ܐ ܕܓܠܝܼܠܵܐ، ܠܝܼܗܘܼܕ، ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵ‌ܐ ܕܕܵܘܝܼܕ ܕܦܝܵܫܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܩܪܝܼܬܵ‌ܐ ܒܹܝܬܠܚܸܡ، ܣܵܒܵܒ ܡ̣ܢ ܒܲܝܬܵ‌ܐ ܘܫܲܪܒܬܵ‌ܐ ܕܕܵܘܝܼܕ ܝܼܗܘܵܐ.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܕܡܲܟܬܸܒ݂ ܗܘܵܐ ܬܵܡܵܐ ܥܲܡ ܡܲܪܝܲܡ ܛܠܝܼܒܬܹܗ ܟܲܕ ܗ̇ܝ ܒܛܝܼܢܬܵ‌ܐ.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 ܘܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܬܵܡܵܐ ܝܗܘܵܘ ܡܛܹܐ ܠܗܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܕܗܲܨܠܵܐ ܗܘܵܐ.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 ܘܝܠܝܼܕ ܠܵܗ̇ ܒܪܘܿܢܘܼܗ̇ ܒܘܼܟ݂ܪܵܐ، ܘܟܘܼܪܡܸܟ݂ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܒܒܲܢܕܹ̈ܐ، ܘܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܵܗ̇ ܒܐܘܼܪܹܐ، ܣܵܒܵܒ ܠܲܝܬ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܕܘܼܟܵܐ ܓܵܘ ܡܲܫܪܝܵܐ.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܪ̈ܵܥܝܹܐ ܒܗ̇ܝ ܕܘܼܟܵܐ ܫܸܪܝܹܐ ܒܚܲܩܠܵܐ، ܒܸܢܛܵܪܵܐ ܒܲܕ̈ܠܹܐ ܕܠܲܝܠܹܐ ܥܲܠܔ ܦܸܣܩܵܝܗ‌ܝ.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 ܘܗܵܐ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܵܝܗ‌ܝ، ܘܬܸܫܒܘܿܚܬܵ‌ܐ ܕܡܵܪܝܵܐ ܒܘܼܗܪܸܢܵܗ̇ ܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܵܝܗ‌ܝ، ܘܙܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܙܕܘܼܥܬܵ‌ܐ ܓܘܼܪܬܵ‌ܐ.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ: ”ܠܵܐ ܙܵܕܥܝܼܬܘܿܢ، ܣܵܒܵܒ ܗܵܐ ܡܲܫܚܘܼܕܹܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܚܲܕܘܼܬܵ‌ܐ ܓܘܼܪܬܵ‌ܐ ܕܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ ܠܟܠܹܗ ܥܵܠܡܵܐ.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 ”ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܝܠܝܼܕܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܕܝܘܿܡ ܝܵܘܡܵܐ ܓܵܘ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵ‌ܐ ܕܕܵܘܝܼܕ، ܦܵܪܘܿܩܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܝܼܠܹܗ ܡܫܝܼܚܵܐ ܡܵܪܝܵܐ.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 ”ܘܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܢܝܼܫܲܢܩܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ: ܒܸܬ ܡܲܫ݇ܟ̰ܚܝܼܬܘܿܢ ܝܵܠܵܕ݇ܐ ܟܘܼܪܡܸܟ݂ܵܐ ܒܒܲܢܕܹ̈ܐ، ܘܡܘܼܬܒ݂ܵܐ ܒܐܘܼܪܹܐ.“
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 ܘܡܸܢܫܸܠܬܵܢܹܐ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܚܸܙܝܹܐ ܥܲܡ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܚܲܝܠܵܘܵܬܹ̈‌ܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܪܵܒܵܐ، ܫܲܒܘܼܚܹܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 ”ܬܸܫܒܘܿܚܬܵ‌ܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܒܲܡܪ̈ܵܘܡܹܐ، ܘܥܲܠܔ ܐܲܪܥܵܐ ܫܠܵܡܵܐ ܘܣܲܒ݂ܪܵܐ ܛܵܒ݂ܵܐ ܠܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ.“
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 ܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܟܲܕ ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܠܟܸܣܠܵܝܗ‌ܝ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܠܫܡܲܝܵܐ، ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ ܪ̈ܵܥܝܹܐ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܐܵܙܲܠ݇ܚ ܗܲܠܔ ܒܹܝܬܠܚܸܡ، ܘܚܵܙܲܚ ܠܐܵܗܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ، ܐܲܝܟ݂ ܕܡܵܪܝܵܐ ܩܲܕܡ ܡܲܕܸܥ ܠܲܢ.“
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 ܘܐܬܹ‌ܐ ܠܗܘܿܢ ܒܓ̰ܲܠܕܘܼܬܵ‌ܐ ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܡܲܪܝܲܡ ܘܠܝܵܘܣܸܦ، ܘܠܝܵܠܵܕ݇ܐ ܡܘܼܬܒ݂ܵܐ ܒܐܘܼܪܹܐ.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܡܘܼܕܸܥ ܠܗܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܗܘܼܡܙܸܡܵܐ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܝܵܠܵܕ݇ܐ.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 ܘܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܵܢܝܼ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼܵܢܹ̈ܐ ܕܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܐܡܝܼܪܹܐ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܡ̣ܢ ܪ̈ܵܥܝܹܐ.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 ܐܝܼܢܵܐ ܡܲܪܝܲܡ ܢܵܛܪܵܐ ܗܘܵܐ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ، ܘܬܲܚܡܸܢܵܐ ܗܘܵܐ ܒܘܼܬ ܕܝܼܵܝܗ‌ܝ ܒܠܸܒܘܼܗ̇.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 ܕܝܼܪܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܪ̈ܵܥܝܹܐ ܟܲܕ ܫܲܒܘܼܚܹܐ ܘܡܲܐܣܘܼܩܹܐ ܫܘܼܒ݂ܚܹ̈ܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܒܘܼܬ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܘܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܐܡܝܼܪܵܐ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܒܝܲܕ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܬܘܼܡܸܡ ܠܗܘܿܢ ܬܡܵܢܝܵܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܕܦܵܐܹܫ ܓܙܝܼܪܵܐ ܝܵܠܵܕ݇ܐ، ܩܪܹܐ ܠܗܘܿܢ ܫܸܡܹܗ ܝܼܫܘܿܥ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܦܝܼܫܵܐ ܝܗܘܵܐ ܩܸܪܝܵܐ ܒܝܲܕ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܕܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܒܛܝܼܢܵܐ ܒܟܹܪ݇ܣܵܐ.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 ܟܲܕ ܬܘܼܡܸܡ ܠܗܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܕܕܲܟܲܝܬܵܝܗ‌ܝ ܐܲܝܟ݂ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܕܡܘܼܫܹܐ، ܡܘܼܐܣܸܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܕܡܲܩܪܸܒ݂ܝܼ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܡܵܪܝܵܐ.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 ܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܠܹܗ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ:
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 ܘܗܵܕܟ݂ܵܐ ܡܘܼܩܪܸܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܕܸܒ݂ܚܵܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܝܼܠܹܗ ܐܡܝܼܪܵܐ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ:
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܫܸܡܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ، ܐܢܵܫܵܐ ܟܹܐܢܵܐ ܘܙܲܕܝܼܩܵܐ ܝܗܘܵܐ، ܘܒܸܣܦܵܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܠܝܵܗܒ݂ܵܠܬܵ‌ܐ ܕܠܸܒܵܐ ܕܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ، ܘܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 ܘܦܝܼܫܵܐ ܝܗܘܵܐ ܓܸܠܝܵܐ ܐܸܠܹܗ ܒܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܕܠܹܐ ܚܵܙܹܐ ܡܵܘܬܵ‌ܐ ܗܲܠܔ ܕܚܵܙܹܐ ܡܫܝܼܚܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 ܐܵܗܵܐ ܐܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܠܗܲܝܟܠܵܐ ܡܗܘܼܕܝܵܐ ܒܪܘܼܚܵܐ، ܒܥܕܵܢܵܐ ܕܡܲܥܒ݂ܘܼܪܹܐ ܝܗܘܵܘ ܐܲܒ݂ܵܗܹ̈ܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܠܝܵܠܵܕ݇ܐ ܕܥܵܒ݂ܕܝܼ ܐܸܠܹܗ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܦܝܼܫܵܐ ܝܠܹܗ ܦܩܝܼܕܵܐ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 ܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܠܝܵܠܵܕ݇ܐ ܥܲܠܔ ܕܪ̈ܲܥܢܵܢܘܼܗ‌ܝ، ܘܫܘܼܒܸܚ ܠܹܗ ܠܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 ”ܝܵܐ ܡܵܪܝܵܐ، ܐܵܕܝܼܵܐ ܫܩܘܿܠܔ ܠܪܹܓܘܼܟ݂ ܒܫܠܵܡܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼܟ݂،
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 ܣܵܒܵܒ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܥܲܝ̈ܢܝܼ ܦܘܼܪܩܵܢܘܼܟ݂،
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 ܗ̇ܘ ܕܗܘܼܕܸܪܘܼܟ݂ ܩܲܕܡ ܥܲܝ̈ܢܹܐ ܕܟܠܹܗ ܥܵܠܡܵܐ،
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 ܒܲܗܪܵܐ ܕܒܲܗܪܸܢ ܠܐܸܡܘܵܬܹ̈‌ܐ، ܘܚܸܩܪܵܐ ܠܥܲܡܘܼܟ݂ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ.“
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 ܝܵܘܣܸܦ ܘܡܲܪܝܲܡ ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܒܐܲܢܹܐ ܕܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܐܡܝܼܪܹܐ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 ܒܘܼܪܟ݂ܵܝ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܡܲܪܝܲܡ ܝܸܡܹܗ ܕܝܵܠܵܕ݇ܐ: ”ܐܵܗܵܐ ܝܵܠܵܕ݇ܐ ܡܘܼܬܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܩܵܐ ܢܦܵܠܬܵ‌ܐ ܘܩܝܵܡܬܵ‌ܐ ܕܪܵܒܵܐ ܓܵܘ ܒܢܲܝ̈ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ، ܘܠܢܝܼܫܲܢܩܵܐ ܕܡܲܩܲܪܵܨܘܼܬܵ‌ܐ،
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 ”ܕܦܵܝܫܝܼ ܓܸܠܝܹܐ ܚܘܼܫܵܒܹ̈ܐ ܕܪܵܒܵܐ ܠܸܒܵܘܵܬܹ̈‌ܐ، ܘܪܘܼܡܚܵܐ ܒܸܬ ܥܵܒ݂ܪܵܐ ܒܓܵܢܵܟ݂ܝ.“
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܚܕܵܐ ܢܒ݂ܝܼܬܵ‌ܐ ܫܸܡܘܼܗ̇ ܚܲܢܵܐ، ܒܪܵܬܵ‌ܐ ܕܦܢܘܼܐܹܝܠܔ، ܡ̣ܢ ܫܲܒ݂ܛܵܐ ܕܐܵܫܹܝܪ، ܓܘܼܪܬܵ‌ܐ ܒܫܸܢܹ̈ܐ ܘܚܝܹܐ ܠܵܗ̇ ܫܒܲܥ ܫܸܢܹ̈ܐ ܥܲܡ ܓܲܒ݂ܪܘܼܗ̇ ܗܵܐ ܡ̣ܢ ܒܬܘܼܠܘܼܬܘܼܗ̇.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 ܗܘܝܼܬܵ‌ܐ ܝܗܘܵܐ ܐܲܪܡܸܠܬܵ‌ܐ ܩܘܼܪܒܵܐ ܠܬܡܵܢܝܼ ܘܐܲܪܒܲܥ ܫܸܢܹ̈ܐ، ܘܒܟܠܔ ܥܕܵܢܵܐ ܗܵܘܝܵܐ ܗܘܵܐ ܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ ܒܨܵܘܡܵܐ ܘܒܨܠܘܿܬܵ‌ܐ، ܘܒܸܣܓ݂ܵܕܵܐ ܒܐܝܼܡܵܡܵܐ ܘܒܠܲܝܠܹܐ،
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 ܐܘܼܦ ܗ̇ܝ ܟܠܹܐ ܠܵܗ̇ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܘܫܘܼܒܸܚ ܠܵܗ̇ ܠܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܗܲܡܙܸܡܵܐ ܗܘܵܐ ܒܘܼܬ ܝܼܫܘܿܥ ܥܲܡ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܵܢܝܼ ܕܒܸܣܦܵܪܵܐ ܝܗܘܵܘ ܠܦܘܼܪܩܵܢܵܐ ܕܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 ܘܟܲܕ ܬܘܼܡܸܡ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܐܲܝܟ݂ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ، ܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܓܠܝܼܠܵܐ، ܠܢܵܨܪܲܬ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܝܗ‌ܝ.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 ܘܝܵܠܵܕ݇ܐ ܓܘܼܪܘܸܣ ܠܹܗ، ܘܚܘܼܠܸܢܹܗ ܒܪܘܼܚܵܐ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܠܝܵܐ ܚܸܟ݂ܡܬܵ‌ܐ، ܘܫܵܦܵܩܲܬ ܕܡܵܪܝܵܐ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ ܝܗܘܵܐ.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 ܒܟܠܔ ܫܹܢ݇ܬܵ‌ܐ ܐܲܒ݂ܵܗܹ̈ܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܟܹܐ ܐܵܙܠ݇ܝܼ ܗܘܵܘ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܩܵܐ ܥܹܐܕܵܐ ܕܦܸܨܚܵܐ.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 ܐܝܼܡܲܢ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܬܪܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ، ܐܣܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܠܥܹܐܕܵܐ ܡܐܲܝܟ݂ ܥܵܕܲܬ.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܬܘܼܡܸܡ ܠܗܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܕܥܹܐܕܵܐ ܕܝܼܪܗܘܿܢ ܝܵܘܣܸܦ ܘܡܲܪܝܲܡ، ܘܝܼܫܘܿܥ ܝܵܠܵܕ݇ܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ. ܝܵܘܣܸܦ ܘܝܸܡܹܗ ܠܵܐ ܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ،
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 ܣܵܒܵܒ ܚܫܝܼܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܕܥܲܡ ܚܲܒ݂ܪ̈ܵܘܵܬܘܼܗ‌ܝ ܝܗܘܵܐ. ܐܬܹ‌ܐ ܠܗܘܿܢ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܚܲܕ ܝܵܘܡܵܐ، ܘܛܥܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܵܬܪܹܗ ܓܵܘ ܚܸܙܡܵܢܵܝ̈ܗ‌ܝ ܘܓܵܘ ܐܵܢܝܼ ܕܝܵܕܥܝܼ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ،
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 ܘܠܵܐ ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ. ܕܝܼܪܗܘܿܢ ܡܸܢܕܪܸܫ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܒܵܬܪܹܗ.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 ܘܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܬܠܵܬܵ‌ܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ، ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ، ܝܬܝܼܒ݂ܵܐ ܓܵܘ ܡܲܠܦܵܢܹ̈ܐ، ܒܸܫܡܵܥܵܐ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ، ܘܒܲܩܘܼܪܵܝ ܒܘܼܩܵܪܹ̈ܐ.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 ܥܲܓ̰ܒܝܼ ܗܘܵܘ ܒܚܸܟ݂ܡܬܹܗ ܘܒܓ̰ܘܼܘܵܒܘܼ̈ܗ‌ܝ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܵܢܝܼ ܕܫܵܡܥܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 ܐܝܼܡܲܢ ܕܒܵܒܘܼܗ‌ܝ ܘܝܸܡܹܗ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ. ܘܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܝܸܡܹܗ: ”ܒܪܘܿܢܝܼ، ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܘܼܟ݂ ܒܝܼܲܢ؟ ܐܵܢܵܐ ܘܒܵܒܘܼܟ݂ ܓ̰ܘܼܢܓ̰ܸܪܲܢ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܒܵܬܪܘܼܟ݂.“
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܗܘܵܘ ܒܵܬܪܝܼ؟ ܠܹܐ ܝܵܕܥܝܼܬܘܿܢ ܗܘܵܘ ܕܓܵܘ ܒܲܝܬܵ‌ܐ ܕܒܵܒܝܼ ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܗܵܘܹܝܢ؟“
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܦܘܼܪܡܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܵܗܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 ܘܨܠܹܐ ܠܹܗ ܥܲܡܵܝܗ‌ܝ ܘܐܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܠܢܵܨܪܲܬ، ܘܟܹܐ ܫܵܠܹܡ ܗܘܵܐ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ. ܘܝܸܡܹܗ ܟܹܐ ܢܵܛܪܵܐ ܗܘܵܐ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܒܠܸܒܘܼܗ̇.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 ܘܝܼܫܘܿܥ ܓܲܪܘܘܼܣܹܐ ܝܗܘܵܐ ܒܩܵܘܡܬܵ‌ܐ ܘܒܚܸܟ݂ܡܬܵ‌ܐ، ܘܒܫܵܦܵܩܲܬ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.