Lucas 19
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NVT
1 ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܐܝܼܪܝܼܚܘܿ.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܬܵܡܵܐ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܥܲܬܝܼܪܵܐ ܫܸܡܹܗ ܙܲܟܲܝ، ܓܘܼܪܵܐ ܕܡܵܟ݂ܣܹ̈ܐ.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 ܒܵܥܹܐ ܗܘܵܐ ܕܚܵܙܹܐ ܗܘܵܐ ܠܝܼܫܘܿܥ ܡܵܢܝܼ ܝܠܹܗ، ܘܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܟܸܢܫܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܟܸܪܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܩܵܘܡܬܵܐ.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 ܪܚܝܼܛ ܠܹܗ ܠܩܲܕܡܵܐ ܘܐܣܝܼܩ ܠܹܗ ܠܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܬܹܐܢܹ̈ܐ ܕܚܵܙܹܐ ܗܘܵܐ ܠܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܒܸܬ ܥܵܒܹܪ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܗ̇ܝ ܐܘܼܪܚܵܐ.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 ܐܝܼܡܲܢ ܕܡܛܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗ̇ܝ ܕܘܼܟܵܐ ܘܓܘܼܫܸܩ ܠܹܗ ܥܸܠܸܠܔ ܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܙܲܟܲܝ، ܡܲܠܝܸܙ ܘܨܠܝܼ، ܣܵܒܵܒ ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܐܸܕܝܘܿܡ ܝܵܘܡܵܐ ܕܫܵܪܹܝܢ ܓܵܘ ܒܲܝܬܘܼܟ݂.“
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 ܡܘܼܠܝܸܙ ܠܹܗ ܙܲܟܲܝ ܘܨܠܹܐ ܠܹܗ، ܘܩܘܼܒܸܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܒܚܲܕܘܼܬܵܐ.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 ܐܝܼܢܵܐ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܛܘܼܪܛܸܡ ܠܗܘܿܢ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܘܫܪܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣ ܐܢܵܫܵܐ ܚܲܛܵܝܵܐ.“
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 ܘܟܠܹܐ ܠܹܗ ܙܲܟܲܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܡܵܪܲܢ: ”ܚܙܝܼ ܡܵܪܝܼ، ܦܲܠܓܵܐ ܕܡܸܢܕܝܼܝܼ ܒܸܬ ܝܵܗܒܹܢܹܗ ܠܡܸܣܟܹܢܹ̈ܐ، ܘܐܸܢ ܙܠܝܼܡܵܐ ܝܘܸܢ ܠܐܢܵܫܵܐ، ܒܸܬ ܦܵܪܥܹܢܹܗ ܚܲܕ ܒܐܲܪܒܥܵܐ.“
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܸܕܝܘܿܡ ܝܵܘܡܵܐ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܦܘܼܪܩܵܢܵܐ ܠܐܵܗܵܐ ܒܲܝܬܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܐܘܼܦ ܐܵܗܵܐ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܝܼܠܹܗ.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 ”ܣܵܒܵܒ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܕܛܵܥܹܐ ܘܦܲܪܸܩ ܠܗ̇ܘ ܕܝܼܗܘܵܐ ܛܠܝܼܩܵܐ.“
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܲܢܹܐ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܚܲܕ ܡܲܬܠܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܩܲܪܒܘܼܢܹܐ ܝܗܘܵܐ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܘܚܵܫܒ݂ܝܼ ܗܘܵܘ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܒܸܬ ܦܵܝܫܵܐ ܗܘܵܐ ܓܠܝܼܬܵܐ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 ܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܡܥܲܠܝܵܐ ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܚܲܕ ܐܲܬܪܵܐ ܪܸܚܩܵܐ ܕܩܲܒܸܠܔ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܘܕܵܐܹܪ.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 ”ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܥܸܣܪܵܐ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܥܸܣܪܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܲܦܠܸܚܘܼܢ ܠܗܘܿܢ ܗܲܠܔ ܕܕܵܝܪܹܢ.‘
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 ”ܐܝܼܢܵܐ ܒܢܲܝ̈ ܡܕܝܼܢ݇ܬܹܗ ܟܹܐ ܣܵܢܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ، ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܡܸܢܹܗ ܐܝܼܙܓܲܕܹ̈ܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܠܹܐ ܒܵܣܡܵܐ ܠܲܢ ܕܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܥܵܒܹܕ ܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܥܲܠܲܢ.‘
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 ”ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܡܲܠܟܵܐ، ܕܝܼܪܹܗ ܘܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܕܦܵܝܫܝܼ ܩܸܪܝܹܐ ܐܵܢܝܼ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹܐ ܕܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܙܘܼܙܹ̈ܐ، ܕܝܵܕܹܥ ܗܘܵܐ ܡܘܼܕܝܼ ܟܠܔ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܩܸܢܝܵܐ ܝܗܘܵܐ.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܵܪܝܼ، ܟܲܟܪܘܼܟ݂ ܩܢܹܐ ܠܹܗ ܥܸܣܪܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.‘
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 ”ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡܵܪܹܗ: ’ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܪܹܓܵܐ ܛܵܒ݂ܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܗܘܹܐ ܠܘܼܟ݂ ܡܗܘܼܡܢܵܐ ܒܚܲܕ ܡܸܢܕܝܼ ܙܥܘܿܪܵܐ، ܗܘܝܼ ܡܕܲܒܪܵܢܵܐ ܥܲܠܔ ܥܣܲܪ ܡܕܝܼܢܵܬܹ̈ܐ.‘
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 ”ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܵܪܝܼ، ܟܲܟܪܘܼܟ݂ ܩܢܹܐ ܠܹܗ ܚܲܡܫܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.‘
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 ”ܐܘܼܦ ܠܗ̇ܘ ܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܗܘܝܼ ܡܕܲܒܪܵܢܵܐ ܥܲܠܔ ܚܲܡܸܫ ܡܕܝܼܢܵܬܹ̈ܐ.‘
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 ”ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܵܪܝܼ، ܗܵܐ ܫܩܘܿܠܔ ܟܲܟܪܘܼܟ݂ ܕܝܼܗܘܵܐ ܠܟܸܣܠܝܼ، ܐܣܝܼܪܵܐ ܓܵܘ ܝܵܠܸܚܬܵܐ،
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 ”’ܣܵܒܵܒ ܙܕܝܼܥ ܠܝܼ ܡܸܢܘܼܟ݂ ܕܐܢܵܫܵܐ ܩܸܫܝܵܐ ܝܘܸܬ. ܟܹܐ ܫܵܩܠܹܬ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܕܠܵܐ ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܘܼܟ݂، ܘܟܹܐ ܚܵܨܕܹܬ ܡܸܢܕܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܕܠܵܐ ܙܪܝܼܥ ܠܘܼܟ݂.‘
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 ”ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡܵܪܹܗ: ’ܡ̣ܢ ܦܘܼܡܘܼܟ݂ ܒܸܬ ܕܵܝܢܹܢܘܼܟ݂ ܝܵܐ ܪܹܓܵܐ ܒܝܼܫܵܐ. ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܸܬ ܗܘܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܩܸܫܝܵܐ ܝܘܸܢ، ܟܹܐ ܫܵܩܠܹܢ ܡܸܢܕܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܕܠܵܐ ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܝܼ، ܘܟܹܐ ܚܵܨܕܹܢ ܡܸܢܕܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܕܠܵܐ ܙܪܝܼܥ ܠܝܼ،
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ”’ܒܵܣ ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܠܵܐ ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܘܼܟ݂ ܙܘܼܙܝܼ ܠܟܸܣ ܨܲܪ̈ܵܦܹܐ ܕܐܵܬܹܝܢ ܗܘܵܐ ܘܫܵܩܠܹܢ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܥܲܡ ܙܵܘܕܘܼܢܝܹܗ؟‘
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܐܵܢܝܼ ܕܟܸܠܝܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܟܸܣܠܹܗ: ’ܫܩܘܿܠܘܼܢ ܡܸܢܹܗ ܟܲܟܪܵܐ ܘܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܠܹܗ ܠܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܥܸܣܪܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ.‘
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 ”ܘܐܵܢܝܼ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ’ܡܵܪܲܢ، ܗ̇ܘ ܐܝܼܬ ܠܹܗ ܥܸܣܪܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ.‘
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 ”ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ’ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܐܸܠܹܗ، ܘܡ̇ܢ ܕܠܲܝܬ ܠܹܗ، ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܫܩܝܼܠܵܐ ܡܸܢܹܗ.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 ”’ܐܝܼܢܵܐ ܕܸܫ̃ܡܸܢܝܼ̈، ܐܵܢܝܼ ܕܠܵܐ ܒܣܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܠܗܘܿܢ ܕܗܵܘܹܝܢ ܗܘܵܐ ܡܲܠܟܵܐ ܥܲܠܵܝܗܝ، ܡܲܝܬܹܝܡܘܼܢ ܠܗܘܿܢ ܘܩܛܘܿܠܘܼܢ ܠܗܘܿܢ ܩܲܕܡܝܼ.‘“
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 ܟܲܕ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܐܲܢܹܐ، ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܠܐܘܼܪܚܹܗ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܩܲܕܡܵܐ ܩܲܕܡܵܝܗܝ ܒܹܐܣܵܩܵܐ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 ܐܝܼܡܲܢ ܕܡܛܹܐ ܠܹܗ ܠܒܹܝܬ ܦܵܓܹ̈ܐ ܘܠܒܹܝܬ ܥܲܢܝܵܐ، ܠܓܹܒܵܐ ܕܛܘܼܪܵܐ ܕܦܝܵܫܵܐ ܝܠܹܗ ܩܸܪܝܵܐ ܛܘܼܪܵܐ ܕܙܲܝ̈ܬܹܐ، ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܬܪܹܝ ܡ̣ܢ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ،
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܠܡܵܬܵܐ ܕܝܼܠܵܗ̇ ܠܒܲܠܩܘܼܒ݂ܠܲܢ، ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܥܵܒ݂ܪܝܼܬܘܿܢ ܓܵܘܘܼܗ̇، ܒܸܬ ܡܲܫ݇ܟ̰ܚܝܼܬܘܿܢ ܓ̰ܲܥܫܵܐ ܐܣܝܼܪܵܐ ܗ̇ܘ ܕܐܢܵܫܵܐ ܗܸܟ̃ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܪܟܝܼܒ݂ܵܐ ܥܲܠܘܼܗܝ. ܫܪܹܝܡܘܼܢ ܘܡܲܝܬܹܝܡܘܼܢ ܠܹܗ.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 ”ܘܐܸܢ ܐܢܵܫܵܐ ܒܲܩܸܪܵܘܟ݂ܘܿܢ: ’ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܫܪܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܐܸܠܹܗ؟‘ ܓ̰ܲܘܸܒܝܼܬܘܿܢ ܠܹܗ: ’ܡܵܪܲܢ ܣܢܝܼܩܵܐ ܝܠܹܗ ܐܸܠܹܗ.‘“
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܕܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܫܘܼܕܪܹܐ ܘܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 ܘܟܲܕ ܒܸܫܪܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ ܠܓ̰ܲܥܫܵܐ، ܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܵܪ̈ܵܘܵܬܘܼܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܫܪܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܠܐܵܗܵܐ ܓ̰ܲܥܫܵܐ؟“
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܡܵܪܲܢ ܣܢܝܼܩܵܐ ܝܠܹܗ ܐܸܠܹܗ.“
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 ܘܡܘܼܝܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܘܕܪܹܐ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܔ ܓ̰ܲܥܫܵܐ ܓ̰ܘܼܠܵܝ̈ܗܝ، ܘܪܟܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܥܲܠܘܼܗܝ.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 ܟܲܕ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ، ܐܵܢܝܼ ܕܥܲܡܹܗ ܫܲܘܝܼ ܗܘܵܘ ܓ̰ܘܼܠܵܝ̈ܗܝ ܒܐܘܼܪܚܵܐ.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 ܐܝܼܡܲܢ ܕܡܛܹܐ ܠܹܗ ܠܡܲܨܠܲܝܬܵܐ ܕܛܘܼܪܵܐ ܕܙܲܝ̈ܬܹܐ، ܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܟܠܹܗ ܟܸܢܫܵܐ ܕܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܒܸܚܕܵܝܵܐ ܘܫܲܒܘܼܚܹܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܒܩܵܠܵܐ ܪܵܡܵܐ ܒܘܼܬ ܟܠܵܝܗܝ ܚܲܝ̈ܠܹܐ ܓܘܼܪܹ̈ܐ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 ܘܐܵܡܪܝܼ ܗܘܵܘ:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 ܐܝܼܢܵܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܐܵܡܪܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ: ”ܪܲܒܝܼ، ܡܲܫܬܸܩ ܠܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܟ݂.“
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܸܢ ܐܲܢܹܐ ܫܵܬܩܝܼ، ܟܹܐܦܹ̈ܐ ܒܸܬ ܡܲܩܘܸܚܝܼ.“
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 ܟܲܕ ܩܘܼܪܒܸܢܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܘܚܸܙܝܵܐ ܠܹܗ، ܒܟܹܐ ܠܹܗ ܥܲܠܘܼܗ̇،
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܕܝܵܕܥܲܬܝ ܗܘܵܐ ܐܲܢ݇ܬ ܒܐܵܗܵܐ ܝܵܘܡܵܐ ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܬ ܡܲܝܬܹܐ ܗܘܵܐ ܥܲܠܵܟ݂ܝ ܫܠܵܡܵܐ! ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܕܝܼܵܐ ܛܸܫܝܵܐ ܝܠܹܗ ܡܸܢܵܟ݂ܝ.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 ”ܒܸܬ ܐܵܬܝܼ ܥܲܠܵܟ݂ܝ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܕܒܸܬ ܚܲܪܕܝܼ ܠܵܟ݂ܝ ܕܸܫ̃ܡܸܢܵܟ݂ܝ̈، ܡܵܚܝܼ ܫܘܼܪܵܐ ܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܵܟ݂ܝ، ܘܚܵܠܨܝܼ ܠܵܟ݂ܝ ܡ̣ܢ ܟܠܔ ܓܹܒܵܐ.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 ”ܒܸܬ ܬܵܠܚܝܼ ܠܵܟ݂ܝ ܘܒܢܘܿܢܵܟ݂ܝ̈ ܓܵܘܵܟ݂ܝ. ܠܹܐ ܫܵܒ݂ܩܝܼ ܓܵܘܵܟ݂ܝ ܟܹܐܦܵܐ ܥܲܠܔ ܟܹܐܦܵܐ ܣܵܒܵܒ ܠܵܐ ܝܕܝܼܥ ܠܵܟ݂ܝ ܙܲܒ݂ܢܵܐ ܕܣܲܚܒܲܪܬܵܟ݂ܝ.“
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗܲܝܟܠܵܐ ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܦܲܠܘܼܛܹܐ ܠܐܵܢܝܼ ܕܒܸܙܒ݂ܵܢܵܐ ܝܗܘܵܘ ܘܙܲܒܘܼܢܹܐ.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܕܒܲܝܬܝܼ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܲܝܬܵܐ ܕܨܠܘܿܬܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܚܬܘܿܢ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܓܸܦܝܼܬܵܐ ܕܓܹܢܵܒܹ̈ܐ.“
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 ܘܟܠܔ ܝܵܘܡܵܐ ܟܹܐ ܡܲܠܸܦ ܗܘܵܐ ܒܗܲܝܟܠܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܣܵܦܪܹ̈ܐ ܘܪܹ̈ܝܫܵܢܹܐ ܕܥܲܡܵܐ ܒܵܥܝܼ ܗܘܵܘ ܕܩܵܛܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 ܐܝܼܢܵܐ ܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡܲܫ݇ܟ̰ܚܝܼ ܗܘܵܘ ܚܕܵܐ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܩܵܛܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܒܸܫܡܵܥܵܐ ܝܗܘܵܘ ܠܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗܝ.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.