Lucas 19

ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs BKJ

Sair da comparação
1 ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܐܝܼܪܝܼܚܘܿ.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܬܵܡܵܐ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܥܲܬܝܼܪܵܐ ܫܸܡܹܗ ܙܲܟܲܝ، ܓܘܼܪܵܐ ܕܡܵܟ݂ܣܹ̈ܐ.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 ܒܵܥܹܐ ܗܘܵܐ ܕܚܵܙܹܐ ܗܘܵܐ ܠܝܼܫܘܿܥ ܡܵܢܝܼ ܝܠܹܗ، ܘܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܟܸܢܫܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܟܸܪܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܩܵܘܡܬܵ‌ܐ.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 ܪܚܝܼܛ ܠܹܗ ܠܩܲܕܡܵܐ ܘܐܣܝܼܩ ܠܹܗ ܠܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܬܹܐܢܹ̈ܐ ܕܚܵܙܹܐ ܗܘܵܐ ܠܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܒܸܬ ܥܵܒܹܪ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܗ̇ܝ ܐܘܼܪܚܵܐ.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 ܐܝܼܡܲܢ ܕܡܛܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗ̇ܝ ܕܘܼܟܵܐ ܘܓܘܼܫܸܩ ܠܹܗ ܥܸܠܸܠܔ ܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܙܲܟܲܝ، ܡܲܠܝܸܙ ܘܨܠܝܼ، ܣܵܒܵܒ ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܐܸܕܝܘܿܡ ܝܵܘܡܵܐ ܕܫܵܪܹܝܢ ܓܵܘ ܒܲܝܬܘܼܟ݂.“
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 ܡܘܼܠܝܸܙ ܠܹܗ ܙܲܟܲܝ ܘܨܠܹܐ ܠܹܗ، ܘܩܘܼܒܸܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܒܚܲܕܘܼܬܵ‌ܐ.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 ܐܝܼܢܵܐ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܵܢܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܛܘܼܪܛܸܡ ܠܗܘܿܢ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܘܫܪܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣ ܐܢܵܫܵܐ ܚܲܛܵܝܵܐ.“
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 ܘܟܠܹܐ ܠܹܗ ܙܲܟܲܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܡܵܪܲܢ: ”ܚܙܝܼ ܡܵܪܝܼ، ܦܲܠܓܵܐ ܕܡܸܢܕܝܼܝܼ ܒܸܬ ܝܵܗܒܹܢܹܗ ܠܡܸܣܟܹܢܹ̈ܐ، ܘܐܸܢ ܙܠܝܼܡܵܐ ܝܘܸܢ ܠܐܢܵܫܵܐ، ܒܸܬ ܦܵܪܥܹܢܹܗ ܚܲܕ ܒܐܲܪܒܥܵܐ.“
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܸܕܝܘܿܡ ܝܵܘܡܵܐ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܦܘܼܪܩܵܢܵܐ ܠܐܵܗܵܐ ܒܲܝܬܵ‌ܐ، ܣܵܒܵܒ ܐܘܼܦ ܐܵܗܵܐ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܝܼܠܹܗ.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 ”ܣܵܒܵܒ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܐܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܕܛܵܥܹܐ ܘܦܲܪܸܩ ܠܗ̇ܘ ܕܝܼܗܘܵܐ ܛܠܝܼܩܵܐ.“
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܲܢܹܐ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܚܲܕ ܡܲܬܠܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܩܲܪܒܘܼܢܹܐ ܝܗܘܵܐ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܘܚܵܫܒ݂ܝܼ ܗܘܵܘ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܒܸܬ ܦܵܝܫܵܐ ܗܘܵܐ ܓܠܝܼܬܵ‌ܐ ܡܲܠܟܘܼܬܵ‌ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 ܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܡܥܲܠܝܵܐ ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܚܲܕ ܐܲܬܪܵܐ ܪܸܚܩܵܐ ܕܩܲܒܸܠܔ ܡܲܠܟܘܼܬܵ‌ܐ ܘܕܵܐܹܪ.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 ”ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܥܸܣܪܵܐ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗ‌ܝ ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܥܸܣܪܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܲܦܠܸܚܘܼܢ ܠܗܘܿܢ ܗܲܠܔ ܕܕܵܝܪܹܢ.‘
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 ”ܐܝܼܢܵܐ ܒܢܲܝ̈ ܡܕܝܼܢ݇ܬܹܗ ܟܹܐ ܣܵܢܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ، ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܡܸܢܹܗ ܐܝܼܙܓܲܕܹ̈ܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܠܹܐ ܒܵܣܡܵܐ ܠܲܢ ܕܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܥܵܒܹܕ ܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܥܲܠܲܢ.‘
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 ”ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܡܲܠܟܵܐ، ܕܝܼܪܹܗ ܘܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܕܦܵܝܫܝܼ ܩܸܪܝܹܐ ܐܵܢܝܼ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹ‌ܐ ܕܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܙܘܼܙܹ̈ܐ، ܕܝܵܕܹܥ ܗܘܵܐ ܡܘܼܕܝܼ ܟܠܔ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗ‌ܝ ܩܸܢܝܵܐ ܝܗܘܵܐ.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 ܐܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܵܪܝܼ، ܟܲܟܪܘܼܟ݂ ܩܢܹܐ ܠܹܗ ܥܸܣܪܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.‘
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 ”ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡܵܪܹܗ: ’ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܪܹܓܵܐ ܛܵܒ݂ܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܗܘܹܐ ܠܘܼܟ݂ ܡܗܘܼܡܢܵܐ ܒܚܲܕ ܡܸܢܕܝܼ ܙܥܘܿܪܵܐ، ܗܘܝܼ ܡܕܲܒܪܵܢܵܐ ܥܲܠܔ ܥܣܲܪ ܡܕܝܼܢܵܬܹ̈‌ܐ.‘
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 ”ܐܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܵܪܝܼ، ܟܲܟܪܘܼܟ݂ ܩܢܹܐ ܠܹܗ ܚܲܡܫܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.‘
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 ”ܐܘܼܦ ܠܗ̇ܘ ܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܗܘܝܼ ܡܕܲܒܪܵܢܵܐ ܥܲܠܔ ܚܲܡܸܫ ܡܕܝܼܢܵܬܹ̈‌ܐ.‘
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 ”ܐܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܵܪܝܼ، ܗܵܐ ܫܩܘܿܠܔ ܟܲܟܪܘܼܟ݂ ܕܝܼܗܘܵܐ ܠܟܸܣܠܝܼ، ܐܣܝܼܪܵܐ ܓܵܘ ܝܵܠܸܚܬܵ‌ܐ،
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 ”’ܣܵܒܵܒ ܙܕܝܼܥ ܠܝܼ ܡܸܢܘܼܟ݂ ܕܐܢܵܫܵܐ ܩܸܫܝܵܐ ܝܘܸܬ. ܟܹܐ ܫܵܩܠܹܬ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܕܠܵܐ ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܘܼܟ݂، ܘܟܹܐ ܚܵܨܕܹܬ ܡܸܢܕܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܕܠܵܐ ܙܪܝܼܥ ܠܘܼܟ݂.‘
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 ”ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡܵܪܹܗ: ’ܡ̣ܢ ܦܘܼܡܘܼܟ݂ ܒܸܬ ܕܵܝܢܹܢܘܼܟ݂ ܝܵܐ ܪܹܓܵܐ ܒܝܼܫܵܐ. ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܸܬ ܗܘܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܩܸܫܝܵܐ ܝܘܸܢ، ܟܹܐ ܫܵܩܠܹܢ ܡܸܢܕܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܕܠܵܐ ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܝܼ، ܘܟܹܐ ܚܵܨܕܹܢ ܡܸܢܕܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܕܠܵܐ ܙܪܝܼܥ ܠܝܼ،
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 ”’ܒܵܣ ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܠܵܐ ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܘܼܟ݂ ܙܘܼܙܝܼ ܠܟܸܣ ܨܲܪ̈ܵܦܹܐ ܕܐܵܬܹܝܢ ܗܘܵܐ ܘܫܵܩܠܹܢ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܥܲܡ ܙܵܘܕܘܼܢܝܹܗ؟‘
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܐܵܢܝܼ ܕܟܸܠܝܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܟܸܣܠܹܗ: ’ܫܩܘܿܠܘܼܢ ܡܸܢܹܗ ܟܲܟܪܵܐ ܘܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܠܹܗ ܠܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܥܸܣܪܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ.‘
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 ”ܘܐܵܢܝܼ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ’ܡܵܪܲܢ، ܗ̇ܘ ܐܝܼܬ ܠܹܗ ܥܸܣܪܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ.‘
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 ”ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ’ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܐܸܠܹܗ، ܘܡ̇ܢ ܕܠܲܝܬ ܠܹܗ، ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܫܩܝܼܠܵܐ ܡܸܢܹܗ.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 ”’ܐܝܼܢܵܐ ܕܸܫ̃ܡܸܢܝܼ̈، ܐܵܢܝܼ ܕܠܵܐ ܒܣܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܠܗܘܿܢ ܕܗܵܘܹܝܢ ܗܘܵܐ ܡܲܠܟܵܐ ܥܲܠܵܝܗ‌ܝ، ܡܲܝܬܹܝܡܘܼܢ ܠܗܘܿܢ ܘܩܛܘܿܠܘܼܢ ܠܗܘܿܢ ܩܲܕܡܝܼ.‘“
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 ܟܲܕ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܐܲܢܹܐ، ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܠܐܘܼܪܚܹܗ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܩܲܕܡܵܐ ܩܲܕܡܵܝܗ‌ܝ ܒܹܐܣܵܩܵܐ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 ܐܝܼܡܲܢ ܕܡܛܹܐ ܠܹܗ ܠܒܹܝܬ ܦܵܓܹ̈ܐ ܘܠܒܹܝܬ ܥܲܢܝܵܐ، ܠܓܹܒܵܐ ܕܛܘܼܪܵܐ ܕܦܝܵܫܵܐ ܝܠܹܗ ܩܸܪܝܵܐ ܛܘܼܪܵܐ ܕܙܲܝ̈ܬܹ‌ܐ، ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܬܪܹܝ ܡ̣ܢ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗ‌ܝ،
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܠܡܵܬܵ‌ܐ ܕܝܼܠܵܗ̇ ܠܒܲܠܩܘܼܒ݂ܠܲܢ، ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܥܵܒ݂ܪܝܼܬܘܿܢ ܓܵܘܘܼܗ̇، ܒܸܬ ܡܲܫ݇ܟ̰ܚܝܼܬܘܿܢ ܓ̰ܲܥܫܵܐ ܐܣܝܼܪܵܐ ܗ̇ܘ ܕܐܢܵܫܵܐ ܗܸܟ̃ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܪܟܝܼܒ݂ܵܐ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ. ܫܪܹܝܡܘܼܢ ܘܡܲܝܬܹܝܡܘܼܢ ܠܹܗ.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 ”ܘܐܸܢ ܐܢܵܫܵܐ ܒܲܩܸܪܵܘܟ݂ܘܿܢ: ’ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܫܪܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܐܸܠܹܗ؟‘ ܓ̰ܲܘܸܒܝܼܬܘܿܢ ܠܹܗ: ’ܡܵܪܲܢ ܣܢܝܼܩܵܐ ܝܠܹܗ ܐܸܠܹܗ.‘“
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܕܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܫܘܼܕܪܹܐ ܘܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܝܼܫܘܿܥ.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 ܘܟܲܕ ܒܸܫܪܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ ܠܓ̰ܲܥܫܵܐ، ܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܵܪ̈ܵܘܵܬܘܼܗ‌ܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܫܪܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܠܐܵܗܵܐ ܓ̰ܲܥܫܵܐ؟“
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܡܵܪܲܢ ܣܢܝܼܩܵܐ ܝܠܹܗ ܐܸܠܹܗ.“
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 ܘܡܘܼܝܬܹ‌ܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܘܕܪܹܐ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܔ ܓ̰ܲܥܫܵܐ ܓ̰ܘܼܠܵܝ̈ܗ‌ܝ، ܘܪܟܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 ܟܲܕ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ، ܐܵܢܝܼ ܕܥܲܡܹܗ ܫܲܘܝܼ ܗܘܵܘ ܓ̰ܘܼܠܵܝ̈ܗ‌ܝ ܒܐܘܼܪܚܵܐ.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 ܐܝܼܡܲܢ ܕܡܛܹܐ ܠܹܗ ܠܡܲܨܠܲܝܬܵ‌ܐ ܕܛܘܼܪܵܐ ܕܙܲܝ̈ܬܹ‌ܐ، ܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܟܠܹܗ ܟܸܢܫܵܐ ܕܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܒܸܚܕܵܝܵܐ ܘܫܲܒܘܼܚܹܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܒܩܵܠܵܐ ܪܵܡܵܐ ܒܘܼܬ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܚܲܝ̈ܠܹܐ ܓܘܼܪܹ̈ܐ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 ܘܐܵܡܪܝܼ ܗܘܵܘ:
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 ܐܝܼܢܵܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܐܵܡܪܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ: ”ܪܲܒܝܼ، ܡܲܫܬܸܩ ܠܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܟ݂.“
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܸܢ ܐܲܢܹܐ ܫܵܬܩܝܼ، ܟܹܐܦܹ̈ܐ ܒܸܬ ܡܲܩܘܸܚܝܼ.“
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 ܟܲܕ ܩܘܼܪܒܸܢܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵ‌ܐ ܘܚܸܙܝܵܐ ܠܹܗ، ܒܟܹܐ ܠܹܗ ܥܲܠܘܼܗ̇،
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܕܝܵܕܥܲܬ‌ܝ ܗܘܵܐ ܐܲܢ݇ܬ ܒܐܵܗܵܐ ܝܵܘܡܵܐ ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܬ ܡܲܝܬܹ‌ܐ ܗܘܵܐ ܥܲܠܵܟ݂ܝ ܫܠܵܡܵܐ! ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܕܝܼܵܐ ܛܸܫܝܵܐ ܝܠܹܗ ܡܸܢܵܟ݂ܝ.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 ”ܒܸܬ ܐܵܬ‌ܝܼ ܥܲܠܵܟ݂ܝ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܕܒܸܬ ܚܲܪܕܝܼ ܠܵܟ݂ܝ ܕܸܫ̃ܡܸܢܵܟ݂ܝ̈، ܡܵܚܝܼ ܫܘܼܪܵܐ ܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܵܟ݂ܝ، ܘܚܵܠܨܝܼ ܠܵܟ݂ܝ ܡ̣ܢ ܟܠܔ ܓܹܒܵܐ.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 ”ܒܸܬ ܬܵܠܚܝܼ ܠܵܟ݂ܝ ܘܒܢܘܿܢܵܟ݂ܝ̈ ܓܵܘܵܟ݂ܝ. ܠܹܐ ܫܵܒ݂ܩܝܼ ܓܵܘܵܟ݂ܝ ܟܹܐܦܵܐ ܥܲܠܔ ܟܹܐܦܵܐ ܣܵܒܵܒ ܠܵܐ ܝܕܝܼܥ ܠܵܟ݂ܝ ܙܲܒ݂ܢܵܐ ܕܣܲܚܒܲܪܬܵܟ݂ܝ.“
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗܲܝܟܠܵܐ ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܦܲܠܘܼܛܹܐ ܠܐܵܢܝܼ ܕܒܸܙܒ݂ܵܢܵܐ ܝܗܘܵܘ ܘܙܲܒܘܼܢܹܐ.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܕܒܲܝܬ‌ܝܼ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܲܝܬܵ‌ܐ ܕܨܠܘܿܬܵ‌ܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܚܬܘܿܢ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܓܸܦܝܼܬܵ‌ܐ ܕܓܹܢܵܒܹ̈ܐ.“
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 ܘܟܠܔ ܝܵܘܡܵܐ ܟܹܐ ܡܲܠܸܦ ܗܘܵܐ ܒܗܲܝܟܠܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܣܵܦܪܹ̈ܐ ܘܪܹ̈ܝܫܵܢܹܐ ܕܥܲܡܵܐ ܒܵܥܝܼ ܗܘܵܘ ܕܩܵܛܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 ܐܝܼܢܵܐ ܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡܲܫ݇ܟ̰ܚܝܼ ܗܘܵܘ ܚܕܵܐ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܩܵܛܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܒܸܫܡܵܥܵܐ ܝܗܘܵܘ ܠܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗ‌ܝ.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.