Lucas 14

ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs BKJ

Sair da comparação
1 ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܒܲܝܬܵ‌ܐ ܕܚܲܕ ܡ̣ܢ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܕܐܵܟܹܠܔ ܗܘܵܐ ܠܲܚܡܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵ‌ܐ، ܘܐܵܢܝܼ ܢܵܛܪܝܼ ܗܘܵܘ ܐܸܠܹܗ.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܬܵܡܵܐ ܩܲܕܡܘܼܗ‌ܝ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܡܪܝܼܥܵܐ، ܙܝܼܪܵܐ ܡ̣ܢ ܡ̈ܝܼܵܐ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܡ̣ܢ ܢܵܡܘܿܣܵܝܹ̈ܐ ܘܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܩܵܢܘܿܢܵܝܬܵ‌ܐ ܝܠܵܗ̇ ܠܒܲܣܘܼܡܹܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵ‌ܐ ܝܲܢ ܠܵܐ؟“
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܫܬܝܼܩ ܠܗܘܿܢ. ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܘܒܘܼܣܸܡ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܘܫܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܕܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܲܝܢܝܼ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܢ ܢܵܦܹܠܔ ܒܪܘܿܢܹܗ ܝܲܢ ܬܵܘܪܹܗ ܓܵܘ ܒܹܐܪܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵ‌ܐ، ܠܹܐ ܦܲܠܸܛ ܠܹܗ ܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ؟“
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 ܘܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܗܘܿܢ ܓ̰ܲܘܸܒܝܼ ܐܸܠܹܗ ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܵܗܵܐ ܡܲܬܠܵܐ ܠܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܟ̰ܝܼܕܹܐ، ܣܵܒܵܒ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܓܲܒܘܼܝܹܐ ܝܗܘܵܘ ܕܘܼܟܵܢܹ̈ܐ ܒܪܹܝܫܵܐ ܕܡܸܫܬܘܼܝܵܬܹ̈‌ܐ. ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܦܵܝܫܹܬ ܟ̰ܝܼܕܵܐ ܠܚܠܘܼܠܵܐ ܒܝܲܕ ܐܢܵܫܵܐ، ܠܵܐ ܝܵܬܒܹܬ ܒܪܹܝܫܵܐ ܕܡܸܫܬܘܼܬܵ‌ܐ، ܕܠܵܐ ܗܵܘܝܵܐ ܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ ܒܘܼܫ ܡܵܪܹܐ ܐܝܼܩܵܪܵܐ ܡܸܢܘܼܟ݂ ܦܵܐܹܫ ܟ̰ܝܼܕܵܐ ܬܵܡܵܐ،
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 ”ܘܐܵܬܹ‌ܐ ܗ̇ܘ ܕܝܼܠܹܗ ܟ̰ܝܼܕܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܐܵܡܹܪ ܐܸܠܘܼܟ݂: ’ܗܲܒ݂ܠܔ ܕܘܼܟܘܼܟ݂ ܩܵܐ ܐܵܗܵܐ،‘ ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܢܟܸܦܬܵ‌ܐ ܒܸܬ ܝܵܬܒܹܬ ܒܕܘܼܟܵܐ ܐܚܹܪܬܵ‌ܐ.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܦܵܝܫܹܬ ܟ̰ܝܼܕܵܐ، ܙܹܠܔ݇ ܘܝܬܘܿܒ݂ ܒܚܲܪܬܵ‌ܐ ܕܟܠܵܝܗ‌ܝ، ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܐܵܬܹ‌ܐ ܗ̇ܘ ܕܟ̰ܝܼܕܘܼܟ݂ ܝܼܠܹܗ، ܒܸܬ ܐܵܡܹܪ ܐܸܠܘܼܟ݂: ’ܚܲܒ݂ܪܝܼ، ܣܘܿܩ ܥܸܠܸܠܔ.‘ ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܠܘܼܟ݂ ܐܝܼܩܵܪܵܐ ܩܲܕܡ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܢܵܐ ܝܬܝܼܒܹܐ ܥܲܡܘܼܟ݂.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 ”ܣܵܒܵܒ ܟܠܔ ܕܡܲܪܸܡ ܓܵܢܹܗ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܡܘܼܟܸܦܵܐ، ܘܟܠܔ ܕܡܲܟܸܦ ܓܵܢܹܗ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܡܘܼܪܡܵܐ.“
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܡܵܪܵܐ ܕܒܲܝܬܵ‌ܐ: ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܥܵܒ݂ܕܹܬ ܫܵܪܘܼܬܵ‌ܐ ܝܲܢ ܐܟ݂ܵܠ݇ܪܲܡܫܵܐ، ܠܵܐ ܟ̰ܵܝܕܹܬ ܚܲܒ݂ܪ̈ܵܘܵܬܘܼܟ݂، ܐܘܼܦ ܠܵܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܘܼ̈ܟ݂، ܝܲܢ ܚܸܙܡܵܢܘܼ̈ܟ݂، ܝܲܢ ܫܒ݂ܵܒ݂ܘܼ̈ܟ݂ ܥܲܬܝܼܪܹ̈ܐ، ܕܠܵܐ ܗܵܘܝܵܐ ܐܘܼܦ ܐܵܢܝܼ ܟ̰ܵܝܕܝܼ ܠܘܼܟ݂ ܘܡܲܕܸܪܝܼ ܠܹܗ ܦܘܼܪܥܵܢܘܼܟ݂.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܥܵܒ݂ܕܹܬ ܐܲܪܚܘܼܬܵ‌ܐ، ܩܪܝܼ ܠܡܸܣܟܹܢܹ̈ܐ، ܘܠܣܲܩܲܬܹ̈‌ܐ، ܘܠܫܦܝܼܠܹ̈ܐ ܘܠܣܸܡܝܹ̈ܐ.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 ”ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܕܠܲܝܬ ܠܗܘܿܢ ܕܦܵܪܥܝܼ ܠܘܼܟ݂، ܣܵܒܵܒ ܒܸܬ ܦܵܝܫܹܬ ܦܪܝܼܥܵܐ ܒܩܝܵܡܬܵ‌ܐ ܕܙܲܕܝܼܩܹ̈ܐ.“
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܐ ܝܬܝܼܒܹܐ، ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܠܡ̇ܢ ܕܐܵܟܹܠܔ ܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵ‌ܐ ܓܵܘ ܡܲܠܟܘܼܬܵ‌ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.“
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܐܟ݂ܵܠ݇ܪܲܡܫܵܐ ܓܘܼܪܬܵ‌ܐ ܘܩܪܹܐ ܠܹܗ ܪܵܒܵܐ ܐܲܪ̈ܚܹܐ.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 ”ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹܓܹܗ ܒܥܕܵܢܵܐ ܕܐܟ݂ܵܠ݇ܪܲܡܫܵܐ ܕܐܵܡܹܪ ܗܘܵܐ ܠܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܟ̰ܝܼܕܹܐ: ’ܬܹܝܡܘܼܢ، ܐܵܕܝܼܵܐ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܗܘܼܕܪܵܐ ܝܠܹܗ.‘
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 ”ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܗܘܿܢ ܚܲܕ ܒܚܲܕ ܠܸܕܒ݂ܵܩܵܐ ܡܵܗܵܢܵܐ. ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ: ’ܙܒ݂ܝܼܢܵܐ ܝܘܸܢ ܚܲܩܠܵܐ، ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܐܵܙܹܠ݇ܢ ܘܚܵܙܹܢܵܗ̇. ܒܸܒܥܵܝܵܐ ܝܘܸܢ ܡܸܢܘܼܟ݂ ܕܦܲܚܠܸܬ ܠܝܼ.‘
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 ”ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܙܒ݂ܝܼܢܵܐ ܝܘܸܢ ܚܲܡܫܵܐ ܙܵܘܓܹ̈ܐ ܬܵܘܪܹ̈ܐ، ܘܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܘܸܢ ܕܓ̰ܲܪܒܸܢܗܘܿܢ. ܒܸܛܠܵܒܵܐ ܝܘܸܢ ܡܸܢܘܼܟ݂ ܕܦܲܚܠܸܬ ܠܝܼ.‘
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 ”ܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܐܵܕܝܼܵܐ ܝܘܸܢ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ، ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܠܹܐ ܡܵܨܹܝܢ ܐܵܬܹܝܢ.‘
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 ”ܐܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܪܹܓܵܐ ܘܡܘܼܕܸܥ ܠܹܗ ܠܡܵܪܹܗ. ܟܪܝܼܒ ܠܹܗ ܡܵܪܵܐ ܕܒܲܝܬܵ‌ܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܪܹܓܹܗ: ’ܦܠܘܿܛ ܓ̰ܲܠܕܹܐ ܠܥܵܠܘܿܠܹ̈ܐ ܘܠܩܘܼܪ̈ܢܝܼܵܬܹ‌ܐ ܕܡܕܝܼܢ݇ܬܵ‌ܐ، ܘܡܲܥܒܸܪ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܠܡܸܣܟܹܢܹ̈ܐ، ܘܠܣܲܩܲܬܹ̈‌ܐ، ܘܠܣܸܡܝܹ̈ܐ ܘܠܫܦܝܼܠܹ̈ܐ.‘
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܪܹܓܵܐ: ’ܡܵܪܝܼ، ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܝܼ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܩܝܼܕ ܠܘܼܟ݂، ܘܗܸܫ ܐܝܼܬ ܕܘܼܟܵܐ.‘
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܡܵܪܵܐ ܠܪܹܓܵܐ: ’ܦܠܘܿܛ ܠܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹ‌ܐ ܘܠܒܹܝܬ ܣܝܵܓܹ̈ܐ، ܘܡܲܥܒܸܕ ܠܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܥܵܒ݂ܪܝܼ، ܕܦܵܐܹܫ ܡܸܠܝܵܐ ܒܲܝܬ‌ܝܼ.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 ”’ܣܵܒܵܒ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܐܵܢܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܟ̰ܝܼܕܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܹܐ ܛܵܥܹܡ ܠܵܗ̇ ܐܟ݂ܵܠ݇ܪܲܡܫܝܼ.‘“
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 ܟܲܕ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܥܲܡ ܝܼܫܘܿܥ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܪܵܒܵܐ، ܕܝܼܪܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ”ܡ̇ܢ ܕܐܵܬܹ‌ܐ ܒܵܬܪܝܼ ܘܠܵܐ ܣܵܢܹܐ ܠܒܵܒܘܼܗ‌ܝ، ܘܠܝܸܡܹܗ، ܘܠܐܲܚܘܿܢܘܵܬܘܼ̈ܗ‌ܝ ܘܠܚܵܬܘܵܬܘܼ̈ܗ‌ܝ، ܘܠܒܲܟ݂ܬܹܗ ܘܠܒܢܘܿܢܘܼ̈ܗ‌ܝ، ܘܐܘܼܦ ܠܓܵܢܹܗ، ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܵܘܹܐ ܐܸܠܝܼ ܬܲܠܡܝܼܕܵܐ.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 ”ܘܡ̇ܢ ܕܠܵܐ ܫܵܩܹܠܔ ܙܩܝܼܦܹܗ ܘܐܵܬܹ‌ܐ ܒܵܬܪܝܼ، ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܵܘܹܐ ܐܸܠܝܼ ܬܲܠܡܝܼܕܵܐ.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 ”ܐܲܝܢܝܼ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܢ ܒܵܥܹܐ ܒܵܢܹܐ ܒܘܼܪܓ̰ܵܐ، ܠܹܐ ܝܵܬܹܒ݂ ܩܲܕܡܵܝܬܵ‌ܐ ܘܚܲܫܒܸܢ ܢܲܦܩܵܬܘܼ̈ܗ‌ܝ، ܕܐܸܢ ܐܝܼܬ ܠܹܗ ܠܬܲܡܘܼܡܹܗ؟
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 ”ܕܠܵܐ ܗܵܘܝܵܐ ܕܡܲܬܸܒ݂ ܒܸܢܝܲܬ ܘܠܵܐ ܡܵܨܹܐ ܬܲܡܸܡ، ܘܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܵܢܝܼ ܕܚܵܙܝܼ ܠܹܗ ܫܲܪܝܼ ܡܲܣܚܘܼܪܹܐ ܒܝܼܹܗ.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ”ܒܸܬ ܐܵܡܪܝܼ: ’ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܸܒܢܵܝܵܐ ܘܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܹܗ ܬܲܡܸܡ.‘
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 ”ܝܲܢ ܐܲܝܢܝܼ ܡܲܠܟܵܐ ܕܐܵܙܹܠܔ ܠܸܦܠܵܫܵܐ ܠܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܚܲܕ ܡܲܠܟܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܠܹܐ ܝܵܬܹܒ݂ ܩܲܕܡܵܝܬܵ‌ܐ ܘܚܲܫܒܸܢ ܕܐܸܢ ܡܵܨܹܐ ܒܥܸܣܪܵܐ ܐܲܠܦܹ̈ܐ ܦܵܠܹܫ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܕܐܵܬܹ‌ܐ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ ܒܥܸܣܪܝܼ ܐܲܠܦܹ̈ܐ؟
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 ”ܐܸܢ ܝܵܕܹܥ ܕܠܹܐ ܡܵܨܹܐ، ܗܸܫ ܗ̇ܘ ܪܸܚܩܵܐ ܡܸܢܹܗ، ܒܸܬ ܫܲܕܸܪ ܐܝܼܙܓܲܕܹ̈ܐ ܕܥܵܒܹܕ ܫܠܵܡܵܐ ܥܲܡܹܗ.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 ”ܘܗܵܕܟ݂ܵܐ ܟܠܔ ܚܲܕ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܸܢ ܠܵܐ ܫܵܒܹܩ ܟܠܹܗ ܡܸܢܕܝܼܹܗ، ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܵܘܹܐ ܐܸܠܝܼ ܬܲܠܡܝܼܕܵܐ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ”ܡܸܠܚܵܐ ܨܦܵܝܝܼ ܝܠܵܗ̇، ܐܝܼܢܵܐ ܐܸܢ ܦܵܝܟܵܐ ܡܸܠܚܵܐ، ܒܡܘܼܕܝܼ ܒܸܬ ܦܵܝܫܵܐ ܡܘܼܡܠܸܚܬܵ‌ܐ؟
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 ”ܠܵܐ ܩܵܐ ܐܲܪܥܵܐ ܘܠܵܐ ܩܵܐ ܙܸܒܠܵܐ ܐܝܼܬ ܠܵܗ̇ ܝܘܼܬܪܵܢܵܐ. ܟܹܐ ܪܲܦܝܼ ܠܵܗ̇ ܠܒܲܕܲܪ. ܡ̇ܢ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܢܵܬܝܵܬܹ̈‌ܐ ܠܸܫܡܵܥܵܐ، ܫܵܡܹܥ.“
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.