Lucas 14

ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܒܲܝܬܵ‌ܐ ܕܚܲܕ ܡ̣ܢ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܕܐܵܟܹܠܔ ܗܘܵܐ ܠܲܚܡܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵ‌ܐ، ܘܐܵܢܝܼ ܢܵܛܪܝܼ ܗܘܵܘ ܐܸܠܹܗ.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܬܵܡܵܐ ܩܲܕܡܘܼܗ‌ܝ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܡܪܝܼܥܵܐ، ܙܝܼܪܵܐ ܡ̣ܢ ܡ̈ܝܼܵܐ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܡ̣ܢ ܢܵܡܘܿܣܵܝܹ̈ܐ ܘܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܩܵܢܘܿܢܵܝܬܵ‌ܐ ܝܠܵܗ̇ ܠܒܲܣܘܼܡܹܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵ‌ܐ ܝܲܢ ܠܵܐ؟“
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܫܬܝܼܩ ܠܗܘܿܢ. ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܘܒܘܼܣܸܡ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܘܫܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܕܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܲܝܢܝܼ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܢ ܢܵܦܹܠܔ ܒܪܘܿܢܹܗ ܝܲܢ ܬܵܘܪܹܗ ܓܵܘ ܒܹܐܪܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵ‌ܐ، ܠܹܐ ܦܲܠܸܛ ܠܹܗ ܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ؟“
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 ܘܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܗܘܿܢ ܓ̰ܲܘܸܒܝܼ ܐܸܠܹܗ ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܵܗܵܐ ܡܲܬܠܵܐ ܠܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܟ̰ܝܼܕܹܐ، ܣܵܒܵܒ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܓܲܒܘܼܝܹܐ ܝܗܘܵܘ ܕܘܼܟܵܢܹ̈ܐ ܒܪܹܝܫܵܐ ܕܡܸܫܬܘܼܝܵܬܹ̈‌ܐ. ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܦܵܝܫܹܬ ܟ̰ܝܼܕܵܐ ܠܚܠܘܼܠܵܐ ܒܝܲܕ ܐܢܵܫܵܐ، ܠܵܐ ܝܵܬܒܹܬ ܒܪܹܝܫܵܐ ܕܡܸܫܬܘܼܬܵ‌ܐ، ܕܠܵܐ ܗܵܘܝܵܐ ܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ ܒܘܼܫ ܡܵܪܹܐ ܐܝܼܩܵܪܵܐ ܡܸܢܘܼܟ݂ ܦܵܐܹܫ ܟ̰ܝܼܕܵܐ ܬܵܡܵܐ،
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 ”ܘܐܵܬܹ‌ܐ ܗ̇ܘ ܕܝܼܠܹܗ ܟ̰ܝܼܕܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܐܵܡܹܪ ܐܸܠܘܼܟ݂: ’ܗܲܒ݂ܠܔ ܕܘܼܟܘܼܟ݂ ܩܵܐ ܐܵܗܵܐ،‘ ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܢܟܸܦܬܵ‌ܐ ܒܸܬ ܝܵܬܒܹܬ ܒܕܘܼܟܵܐ ܐܚܹܪܬܵ‌ܐ.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܦܵܝܫܹܬ ܟ̰ܝܼܕܵܐ، ܙܹܠܔ݇ ܘܝܬܘܿܒ݂ ܒܚܲܪܬܵ‌ܐ ܕܟܠܵܝܗ‌ܝ، ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܐܵܬܹ‌ܐ ܗ̇ܘ ܕܟ̰ܝܼܕܘܼܟ݂ ܝܼܠܹܗ، ܒܸܬ ܐܵܡܹܪ ܐܸܠܘܼܟ݂: ’ܚܲܒ݂ܪܝܼ، ܣܘܿܩ ܥܸܠܸܠܔ.‘ ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܠܘܼܟ݂ ܐܝܼܩܵܪܵܐ ܩܲܕܡ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܢܵܐ ܝܬܝܼܒܹܐ ܥܲܡܘܼܟ݂.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 ”ܣܵܒܵܒ ܟܠܔ ܕܡܲܪܸܡ ܓܵܢܹܗ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܡܘܼܟܸܦܵܐ، ܘܟܠܔ ܕܡܲܟܸܦ ܓܵܢܹܗ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܡܘܼܪܡܵܐ.“
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܡܵܪܵܐ ܕܒܲܝܬܵ‌ܐ: ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܥܵܒ݂ܕܹܬ ܫܵܪܘܼܬܵ‌ܐ ܝܲܢ ܐܟ݂ܵܠ݇ܪܲܡܫܵܐ، ܠܵܐ ܟ̰ܵܝܕܹܬ ܚܲܒ݂ܪ̈ܵܘܵܬܘܼܟ݂، ܐܘܼܦ ܠܵܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܘܼ̈ܟ݂، ܝܲܢ ܚܸܙܡܵܢܘܼ̈ܟ݂، ܝܲܢ ܫܒ݂ܵܒ݂ܘܼ̈ܟ݂ ܥܲܬܝܼܪܹ̈ܐ، ܕܠܵܐ ܗܵܘܝܵܐ ܐܘܼܦ ܐܵܢܝܼ ܟ̰ܵܝܕܝܼ ܠܘܼܟ݂ ܘܡܲܕܸܪܝܼ ܠܹܗ ܦܘܼܪܥܵܢܘܼܟ݂.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܥܵܒ݂ܕܹܬ ܐܲܪܚܘܼܬܵ‌ܐ، ܩܪܝܼ ܠܡܸܣܟܹܢܹ̈ܐ، ܘܠܣܲܩܲܬܹ̈‌ܐ، ܘܠܫܦܝܼܠܹ̈ܐ ܘܠܣܸܡܝܹ̈ܐ.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 ”ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܕܠܲܝܬ ܠܗܘܿܢ ܕܦܵܪܥܝܼ ܠܘܼܟ݂، ܣܵܒܵܒ ܒܸܬ ܦܵܝܫܹܬ ܦܪܝܼܥܵܐ ܒܩܝܵܡܬܵ‌ܐ ܕܙܲܕܝܼܩܹ̈ܐ.“
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܐ ܝܬܝܼܒܹܐ، ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܠܡ̇ܢ ܕܐܵܟܹܠܔ ܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵ‌ܐ ܓܵܘ ܡܲܠܟܘܼܬܵ‌ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.“
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܐܟ݂ܵܠ݇ܪܲܡܫܵܐ ܓܘܼܪܬܵ‌ܐ ܘܩܪܹܐ ܠܹܗ ܪܵܒܵܐ ܐܲܪ̈ܚܹܐ.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 ”ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹܓܹܗ ܒܥܕܵܢܵܐ ܕܐܟ݂ܵܠ݇ܪܲܡܫܵܐ ܕܐܵܡܹܪ ܗܘܵܐ ܠܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܟ̰ܝܼܕܹܐ: ’ܬܹܝܡܘܼܢ، ܐܵܕܝܼܵܐ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܗܘܼܕܪܵܐ ܝܠܹܗ.‘
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 ”ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܗܘܿܢ ܚܲܕ ܒܚܲܕ ܠܸܕܒ݂ܵܩܵܐ ܡܵܗܵܢܵܐ. ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ: ’ܙܒ݂ܝܼܢܵܐ ܝܘܸܢ ܚܲܩܠܵܐ، ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܐܵܙܹܠ݇ܢ ܘܚܵܙܹܢܵܗ̇. ܒܸܒܥܵܝܵܐ ܝܘܸܢ ܡܸܢܘܼܟ݂ ܕܦܲܚܠܸܬ ܠܝܼ.‘
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 ”ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܙܒ݂ܝܼܢܵܐ ܝܘܸܢ ܚܲܡܫܵܐ ܙܵܘܓܹ̈ܐ ܬܵܘܪܹ̈ܐ، ܘܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܘܸܢ ܕܓ̰ܲܪܒܸܢܗܘܿܢ. ܒܸܛܠܵܒܵܐ ܝܘܸܢ ܡܸܢܘܼܟ݂ ܕܦܲܚܠܸܬ ܠܝܼ.‘
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 ”ܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܐܵܕܝܼܵܐ ܝܘܸܢ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ، ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܠܹܐ ܡܵܨܹܝܢ ܐܵܬܹܝܢ.‘
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 ”ܐܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܪܹܓܵܐ ܘܡܘܼܕܸܥ ܠܹܗ ܠܡܵܪܹܗ. ܟܪܝܼܒ ܠܹܗ ܡܵܪܵܐ ܕܒܲܝܬܵ‌ܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܪܹܓܹܗ: ’ܦܠܘܿܛ ܓ̰ܲܠܕܹܐ ܠܥܵܠܘܿܠܹ̈ܐ ܘܠܩܘܼܪ̈ܢܝܼܵܬܹ‌ܐ ܕܡܕܝܼܢ݇ܬܵ‌ܐ، ܘܡܲܥܒܸܪ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܠܡܸܣܟܹܢܹ̈ܐ، ܘܠܣܲܩܲܬܹ̈‌ܐ، ܘܠܣܸܡܝܹ̈ܐ ܘܠܫܦܝܼܠܹ̈ܐ.‘
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܪܹܓܵܐ: ’ܡܵܪܝܼ، ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܝܼ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܩܝܼܕ ܠܘܼܟ݂، ܘܗܸܫ ܐܝܼܬ ܕܘܼܟܵܐ.‘
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܡܵܪܵܐ ܠܪܹܓܵܐ: ’ܦܠܘܿܛ ܠܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹ‌ܐ ܘܠܒܹܝܬ ܣܝܵܓܹ̈ܐ، ܘܡܲܥܒܸܕ ܠܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܥܵܒ݂ܪܝܼ، ܕܦܵܐܹܫ ܡܸܠܝܵܐ ܒܲܝܬ‌ܝܼ.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 ”’ܣܵܒܵܒ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܐܵܢܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܟ̰ܝܼܕܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܹܐ ܛܵܥܹܡ ܠܵܗ̇ ܐܟ݂ܵܠ݇ܪܲܡܫܝܼ.‘“
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 ܟܲܕ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܥܲܡ ܝܼܫܘܿܥ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܪܵܒܵܐ، ܕܝܼܪܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 ”ܡ̇ܢ ܕܐܵܬܹ‌ܐ ܒܵܬܪܝܼ ܘܠܵܐ ܣܵܢܹܐ ܠܒܵܒܘܼܗ‌ܝ، ܘܠܝܸܡܹܗ، ܘܠܐܲܚܘܿܢܘܵܬܘܼ̈ܗ‌ܝ ܘܠܚܵܬܘܵܬܘܼ̈ܗ‌ܝ، ܘܠܒܲܟ݂ܬܹܗ ܘܠܒܢܘܿܢܘܼ̈ܗ‌ܝ، ܘܐܘܼܦ ܠܓܵܢܹܗ، ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܵܘܹܐ ܐܸܠܝܼ ܬܲܠܡܝܼܕܵܐ.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 ”ܘܡ̇ܢ ܕܠܵܐ ܫܵܩܹܠܔ ܙܩܝܼܦܹܗ ܘܐܵܬܹ‌ܐ ܒܵܬܪܝܼ، ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܵܘܹܐ ܐܸܠܝܼ ܬܲܠܡܝܼܕܵܐ.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 ”ܐܲܝܢܝܼ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܢ ܒܵܥܹܐ ܒܵܢܹܐ ܒܘܼܪܓ̰ܵܐ، ܠܹܐ ܝܵܬܹܒ݂ ܩܲܕܡܵܝܬܵ‌ܐ ܘܚܲܫܒܸܢ ܢܲܦܩܵܬܘܼ̈ܗ‌ܝ، ܕܐܸܢ ܐܝܼܬ ܠܹܗ ܠܬܲܡܘܼܡܹܗ؟
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 ”ܕܠܵܐ ܗܵܘܝܵܐ ܕܡܲܬܸܒ݂ ܒܸܢܝܲܬ ܘܠܵܐ ܡܵܨܹܐ ܬܲܡܸܡ، ܘܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܵܢܝܼ ܕܚܵܙܝܼ ܠܹܗ ܫܲܪܝܼ ܡܲܣܚܘܼܪܹܐ ܒܝܼܹܗ.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 ”ܒܸܬ ܐܵܡܪܝܼ: ’ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܸܒܢܵܝܵܐ ܘܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܹܗ ܬܲܡܸܡ.‘
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 ”ܝܲܢ ܐܲܝܢܝܼ ܡܲܠܟܵܐ ܕܐܵܙܹܠܔ ܠܸܦܠܵܫܵܐ ܠܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܚܲܕ ܡܲܠܟܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܠܹܐ ܝܵܬܹܒ݂ ܩܲܕܡܵܝܬܵ‌ܐ ܘܚܲܫܒܸܢ ܕܐܸܢ ܡܵܨܹܐ ܒܥܸܣܪܵܐ ܐܲܠܦܹ̈ܐ ܦܵܠܹܫ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܕܐܵܬܹ‌ܐ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ ܒܥܸܣܪܝܼ ܐܲܠܦܹ̈ܐ؟
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 ”ܐܸܢ ܝܵܕܹܥ ܕܠܹܐ ܡܵܨܹܐ، ܗܸܫ ܗ̇ܘ ܪܸܚܩܵܐ ܡܸܢܹܗ، ܒܸܬ ܫܲܕܸܪ ܐܝܼܙܓܲܕܹ̈ܐ ܕܥܵܒܹܕ ܫܠܵܡܵܐ ܥܲܡܹܗ.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 ”ܘܗܵܕܟ݂ܵܐ ܟܠܔ ܚܲܕ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܸܢ ܠܵܐ ܫܵܒܹܩ ܟܠܹܗ ܡܸܢܕܝܼܹܗ، ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܵܘܹܐ ܐܸܠܝܼ ܬܲܠܡܝܼܕܵܐ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 ”ܡܸܠܚܵܐ ܨܦܵܝܝܼ ܝܠܵܗ̇، ܐܝܼܢܵܐ ܐܸܢ ܦܵܝܟܵܐ ܡܸܠܚܵܐ، ܒܡܘܼܕܝܼ ܒܸܬ ܦܵܝܫܵܐ ܡܘܼܡܠܸܚܬܵ‌ܐ؟
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 ”ܠܵܐ ܩܵܐ ܐܲܪܥܵܐ ܘܠܵܐ ܩܵܐ ܙܸܒܠܵܐ ܐܝܼܬ ܠܵܗ̇ ܝܘܼܬܪܵܢܵܐ. ܟܹܐ ܪܲܦܝܼ ܠܵܗ̇ ܠܒܲܕܲܪ. ܡ̇ܢ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܢܵܬܝܵܬܹ̈‌ܐ ܠܸܫܡܵܥܵܐ، ܫܵܡܹܥ.“
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.