Lucas 13
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NVT
1 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܠܝܼܫܘܿܥ ܒܘܼܬ ܓܠܝܼܠܵܝܹ̈ܐ، ܐܵܢܝܼ ܕܦܝܼܠܵܛܘܿܣ ܓܒ݂ܝܼܠܔ ܠܹܗ ܕܸܡܵܝܗܝ ܒܕܸܒ݂ܚܵܝ̈ܗܝ.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܐܵܢܝܼ ܓܠܝܼܠܵܝܹ̈ܐ ܒܘܼܫ ܚܲܛܵܝܹ̈ܐ ܝܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܓܠܝܼܠܵܝܹ̈ܐ ܕܗܵܕܟ݂ܵܐ ܩܘܼܘܸܡ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ؟
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 ”ܠܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܘܼܦ ܐܲܚܬܘܿܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܒܸܬ ܛܵܠܩܝܼܬܘܿܢ ܐܸܢ ܠܵܐ ܬܲܘܸܒܝܼܬܘܿܢ.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 ”ܝܲܢ ܐܵܢܝܼ ܬܡܵܢܸܥܣܲܪ ܕܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܥܲܠܵܝܗܝ ܒܘܼܪܓ̰ܵܐ ܒܫܝܼܠܘܿܚܵܐ، ܘܩܛܝܼܠܵܝ ܠܹܗ، ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܬܘܿܢ ܒܘܼܫ ܚܲܛܵܝܹ̈ܐ ܝܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܥܵܡܪ̈ܵܢܹܐ ܕܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ؟
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 ”ܠܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܸܢ ܠܵܐ ܬܲܘܸܒܝܼܬܘܿܢ، ܟܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܒܸܬ ܛܵܠܩܝܼܬܘܿܢ.“
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܐܵܗܵܐ ܡܲܬܠܵܐ: ”ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܚܲܕ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܬܹܐܢܹ̈ܐ ܢܨܝܼܒ݂ܵܐ ܓܵܘ ܟܲܪܡܹܗ. ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܒܝܼܹܗ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܘܠܵܐ ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܹܗ.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 ”ܐܡܝܼܪܹܗ ܠܦܲܠܵܚܵܐ: ’ܐܲܢܹܐ ܬܠܵܬ ܫܸܢܹ̈ܐ ܒܹܐܬܵܝܵܐ ܝܘܸܢ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܒܐܵܗܵܐ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܬܹܐܢܹ̈ܐ ܘܠܹܐ ܝܘܸܢ ܡܲܫ݇ܟ̰ܘܼܚܹܐ. ܦܪܘܿܡ ܠܹܗ. ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܡܲܒܛܘܼܠܹܐ ܝܠܹܗ ܠܐܲܪܥܵܐ؟‘
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 ”ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܦܲܠܵܚܵܐ: ’ܡܵܪܝܼ، ܫܒ݂ܘܿܩ ܠܹܗ ܐܘܼܦ ܐܵܗܵܐ ܫܹܢ݇ܬܵܐ، ܗܲܠܔ ܕܚܵܦܪܹܢ ܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܘܼܗܝ ܘܕܵܪܹܝܢ ܙܸܒܠܵܐ ܬܚܘܿܬܘܼܗܝ،
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 ”’ܩܵܘܡܵܐ ܕܥܵܒܹܕ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܒܕܲܥܬܝܼܕ، ܘܐܸܢ ܠܵܐ، ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܵܪܡܹܬ ܠܹܗ.‘“
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ ܓܵܘ ܚܕܵܐ ܡ̣ܢ ܟܢܘܼܫܝܵܬܹ̈ܐ،
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 ܘܗܵܐ، ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܚܕܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܬܵܡܵܐ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇ ܪܘܼܚܵܐ ܕܡܲܪܥܵܐ ܬܡܵܢܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ. ܟܝܼܦܬܵܐ ܝܗܘܵܐ ܘܠܹܐ ܡܵܨܝܵܐ ܗܘܵܐ ܟܵܠܝܵܐ ܦܫܝܼܩܬܵܐ.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 ܚܸܙܝܵܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ، ܩܸܪܝܵܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܒܲܟ݂ܬܵܐ، ܦܘܼܫܝ ܒܣܝܼܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܪܥܵܟ݂ܝ.“
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܹܗ ܐܝܼܕܹܗ ܥܲܠܘܼܗ̇، ܘܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܦܫܝܼܩ ܠܵܗ̇، ܘܫܘܼܒܸܚ ܠܵܗ̇ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 ܐܝܼܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ، ܟܲܕ ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܕܒܘܼܣܸܡ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ، ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܒܟܲܪܒܵܐ ܠܟܸܢܫܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܫܬܵܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܐܝܼܬ ܠܸܦܠܵܚܵܐ، ܒܐܲܢܹܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܐܵܬܹܝܬܘܿܢ ܘܦܵܝܫܝܼܬܘܿܢ ܒܣܝܼܡܹܐ، ܘܠܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ.“
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܡܵܪܲܢ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܝܵܐ ܡܲܫܦܸܪ̈ܵܢܹܐ، ܟܠܔ ܚܲܕ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܹܐ ܫܵܪܹܐ ܬܵܘܪܹܗ ܝܲܢ ܚܡܵܪܹܗ ܡ̣ܢ ܐܘܼܪܹܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ ܘܠܲܒܸܠܔ ܠܹܗ ܕܡܲܫܬܹܐ ܠܹܗ؟
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 ”ܐܵܗܵܐ ܒܪܵܬܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܐܣܝܼܪܵܐ ܠܹܗ ܣܵܛܵܢܵܐ ܬܡܵܢܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ، ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܐܵܢܲܢܩܵܝܬܵܐ ܕܦܵܝܫܵܐ ܗܘܵܐ ܫܪܝܼܬܵܐ ܡ̣ܢ ܐܵܗܵܐ ܐܸܣܘܼܪܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ؟“
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 ܟܲܕ ܗܲܡܙܸܡ ܗܘܵܐ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܢܵܟ݂ܦܝܼ ܗܘܵܘ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܩܵܝܡܝܼ ܗܘܵܘ ܠܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܹܗ. ܐܝܼܢܵܐ ܟܠܹܗ ܟܸܢܫܵܐ ܟܹܐ ܚܵܕܹܐ ܗܘܵܐ ܒܟܠܵܝܗܝ ܕܘܼܡܵܪܹ̈ܐ ܕܥܵܒܹܕ ܗܘܵܐ.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܠܡܘܼܕܝܼ ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܠܡܘܼܕܝܼ ܡܲܕܡܸܢܵܗ̇؟
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܠܕܲܢܕܸܟܬܵܐ ܕܚܲܪܕܲܠܔ ܕܫܩܝܼܠܵܐ ܠܹܗ ܐܢܵܫܵܐ ܘܙܪܝܼܥܵܐ ܠܹܗ ܒܓܲܢܬܹܗ، ܓܘܼܪܘܸܣ ܠܵܗ̇ ܘܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ، ܘܛܲܝܪܹ̈ܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܒܢܹܐ ܠܗܘܿܢ ܩܸܢܵܐ ܒܦܲܥܘܵܢܘܼ̈ܗܝ.“
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 ܡܸܢܕܪܸܫ ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܠܡܘܼܕܝܼ ܡܲܕܡܸܢܵܗ̇ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ؟
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܠܚܡܝܼܪܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܫܩܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܵܗ̇ ܓܵܘ ܬܠܵܬܵܐ ܟܝܘܼܠܹ̈ܐ ܕܩܲܡܚܵܐ ܗܲܠܔ ܕܚܡܝܼܥ ܠܹܗ ܟܠܹܗ.“
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܓܵܘ ܡܵܬܘܵܬܹ̈ܐ ܘܡܕܝܼܢܵܬܹ̈ܐ، ܒܐܘܼܪܚܹܗ ܟܲܕ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ: ”ܡܵܪܲܢ، ܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܝܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܕܦܵܪܩܝܼ؟“ ܘܗ̇ܘ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ:
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 ”ܓ̰ܲܪܒܘܼܢ ܠܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܒܬܲܪܥܵܐ ܥܝܼܩܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܪܵܒܵܐ ܒܸܬ ܒܵܥܝܼ ܠܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܘܠܹܐ ܡܵܨܝܼ.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܩܵܐܹܡ ܡܵܪܵܐ ܕܒܲܝܬܵܐ ܘܕܵܒܹܪ ܬܲܪܥܵܐ، ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܸܬ ܫܲܪܹܝܬܘܿܢ ܠܸܟܠܵܝܵܐ ܠܒܲܕܲܪ ܘܬܲܩܬܘܼܩܹܐ ܠܬܲܪܥܵܐ ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܡܵܪܲܢ، ܡܵܪܲܢ، ܦܬܘܿܚ ܬܲܪܥܵܐ ܐܸܠܲܢ.‘ ܘܗ̇ܘ ܒܸܬ ܓ̰ܲܘܸܒ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ: ’ܠܹܐ ܝܵܕܥܹܢܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܝܬܘܿܢ.‘
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܸܬ ܫܲܪܹܝܬܘܿܢ ܠܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂ ܐܟ݂ܝܼܠܔ ܠܲܢ ܘܫܬܹܐ ܠܲܢ، ܘܒܥܵܠܘܿܠܵܢܲܢ̈ ܡܘܼܠܸܦ ܠܘܼܟ݂.‘
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 ”ܘܗ̇ܘ ܒܸܬ ܓ̰ܲܘܸܒ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ: ’ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܕܠܹܐ ܝܵܕܥܹܢ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܝܬܘܿܢ. ܪܚܘܿܩܘܼܢ ܡܸܢܝܼ ܝܵܐ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܥܵܘܠܵܐ.‘
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 ”ܬܵܡܵܐ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܸܟ݂ܝܵܐ ܘܚܲܪܚܲܟ̰ܬܵܐ ܕܟܹܟܹ̈ܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܠܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܘܠܐܝܼܣܚܵܩ ܘܠܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܘܠܟܠܵܝܗܝ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܓܵܘ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܚܬܘܿܢ ܦܝܼܫܹܐ ܛܪܝܼܕܹܐ ܠܒܲܕܲܪ.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 ”ܒܸܬ ܐܵܬܝܼ ܡ̣ܢ ܡܲܕܢܚܵܐ ܘܡ̣ܢ ܡܲܥܪܒ݂ܵܐ ܘܡ̣ܢ ܬܲܝܡܢܵܐ ܘܡ̣ܢ ܓܲܪܒܝܵܐ، ܘܒܸܬ ܝܵܬܒ݂ܝܼ ܓܵܘ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 ”ܘܗܵܐ ܐܚܵܪ̈ܵܝܹܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܼ ܩܲܕܡܵܝܹ̈ܐ، ܘܩܲܕܡܵܝܹ̈ܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܼ ܐܚܵܪ̈ܵܝܹܐ.“
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܠܝܼܫܘܿܥ: ”ܦܠܘܿܛ ܘܙܹܠܔ݇ ܡܐܲܟ݂ܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܒܵܥܹܐ ܕܩܵܛܹܠܔ ܠܘܼܟ݂.“
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܘܐܡܘܿܪܘܼܢ ܠܗ̇ܘ ܬܲܥܠܵܐ، ܐܵܢܵܐ ܦܲܠܘܼܛܹܐ ܝܘܸܢ ܫܹܐܕܹ̈ܐ ܘܒܲܣܘܼܡܹܐ ܝܘܸܢ ܐܸܕܝܘܿܡ ܘܩܲܝܕܵܡܬܵܐ، ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܒܸܬ ܬܲܡܸܡܸܢ ܦܘܼܠܚܵܢܝܼ.
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 ”ܐܝܼܢܵܐ ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܐܸܠܝܼ ܕܐܸܕܝܘܿܡ ܘܩܲܝܕܵܡܬܵܐ ܘܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܦܵܠܚܹܢ، ܣܵܒܵܒ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܟܹܐ ܦܵܝܫܝܼ ܩܛܝܼܠܹܐ ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 ”ܝܵܐ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܩܵܛܠܵܢܬܵܐ ܕܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܘܪܵܓ̰ܡܵܢܬܵܐ ܕܐܵܢܝܼ ܕܝܼܢܵܐ ܫܘܼܕܪܹܐ ܠܟܸܣܠܘܼܗ̇، ܟܡܵܐ ܓܵܗܹ̈ܐ ܒܣܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܠܝܼ ܕܓ̰ܲܡܥܸܢ ܒܢܘܿܢܵܟ݂ܝ̈ ܐܲܝܟ݂ ܟܬܵܝܬܵܐ ܕܓ̰ܲܡܥܵܐ ܙܲܥܝܘܼ̈ܗ̇ ܬܚܘܿܬ ܓܘܼܠܦܵܢܘܼ̈ܗ̇، ܘܐܲܚܬܘܿܢ ܠܵܐ ܒܣܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 ”ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܫܒ݂ܝܼܩܵܐ ܒܲܝܬܵܘܟ݂ܘܿܢ ܚܵܪܵܒܵܐ. ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܕܠܹܐ ܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܠܝܼ ܗܲܠܔ ܕܐܵܬܝܵܐ ܥܕܵܢܵܐ ܘܐܵܡܪܝܼܬܘܿܢ: ’ܒܪܝܼܟ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܐܵܬܹܐ ܒܫܸܡܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ.‘“
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.