Lucas 13
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ARIB
1 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܠܝܼܫܘܿܥ ܒܘܼܬ ܓܠܝܼܠܵܝܹ̈ܐ، ܐܵܢܝܼ ܕܦܝܼܠܵܛܘܿܣ ܓܒ݂ܝܼܠܔ ܠܹܗ ܕܸܡܵܝܗܝ ܒܕܸܒ݂ܚܵܝ̈ܗܝ.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܐܵܢܝܼ ܓܠܝܼܠܵܝܹ̈ܐ ܒܘܼܫ ܚܲܛܵܝܹ̈ܐ ܝܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܓܠܝܼܠܵܝܹ̈ܐ ܕܗܵܕܟ݂ܵܐ ܩܘܼܘܸܡ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ؟
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 ”ܠܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܘܼܦ ܐܲܚܬܘܿܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܒܸܬ ܛܵܠܩܝܼܬܘܿܢ ܐܸܢ ܠܵܐ ܬܲܘܸܒܝܼܬܘܿܢ.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 ”ܝܲܢ ܐܵܢܝܼ ܬܡܵܢܸܥܣܲܪ ܕܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܥܲܠܵܝܗܝ ܒܘܼܪܓ̰ܵܐ ܒܫܝܼܠܘܿܚܵܐ، ܘܩܛܝܼܠܵܝ ܠܹܗ، ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܬܘܿܢ ܒܘܼܫ ܚܲܛܵܝܹ̈ܐ ܝܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܥܵܡܪ̈ܵܢܹܐ ܕܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ؟
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 ”ܠܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܸܢ ܠܵܐ ܬܲܘܸܒܝܼܬܘܿܢ، ܟܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܒܸܬ ܛܵܠܩܝܼܬܘܿܢ.“
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܐܵܗܵܐ ܡܲܬܠܵܐ: ”ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܚܲܕ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܬܹܐܢܹ̈ܐ ܢܨܝܼܒ݂ܵܐ ܓܵܘ ܟܲܪܡܹܗ. ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܒܝܼܹܗ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܘܠܵܐ ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܹܗ.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 ”ܐܡܝܼܪܹܗ ܠܦܲܠܵܚܵܐ: ’ܐܲܢܹܐ ܬܠܵܬ ܫܸܢܹ̈ܐ ܒܹܐܬܵܝܵܐ ܝܘܸܢ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܒܐܵܗܵܐ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܬܹܐܢܹ̈ܐ ܘܠܹܐ ܝܘܸܢ ܡܲܫ݇ܟ̰ܘܼܚܹܐ. ܦܪܘܿܡ ܠܹܗ. ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܡܲܒܛܘܼܠܹܐ ܝܠܹܗ ܠܐܲܪܥܵܐ؟‘
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 ”ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܦܲܠܵܚܵܐ: ’ܡܵܪܝܼ، ܫܒ݂ܘܿܩ ܠܹܗ ܐܘܼܦ ܐܵܗܵܐ ܫܹܢ݇ܬܵܐ، ܗܲܠܔ ܕܚܵܦܪܹܢ ܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܘܼܗܝ ܘܕܵܪܹܝܢ ܙܸܒܠܵܐ ܬܚܘܿܬܘܼܗܝ،
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 ”’ܩܵܘܡܵܐ ܕܥܵܒܹܕ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܒܕܲܥܬܝܼܕ، ܘܐܸܢ ܠܵܐ، ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܵܪܡܹܬ ܠܹܗ.‘“
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ ܓܵܘ ܚܕܵܐ ܡ̣ܢ ܟܢܘܼܫܝܵܬܹ̈ܐ،
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 ܘܗܵܐ، ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܚܕܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܬܵܡܵܐ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇ ܪܘܼܚܵܐ ܕܡܲܪܥܵܐ ܬܡܵܢܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ. ܟܝܼܦܬܵܐ ܝܗܘܵܐ ܘܠܹܐ ܡܵܨܝܵܐ ܗܘܵܐ ܟܵܠܝܵܐ ܦܫܝܼܩܬܵܐ.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 ܚܸܙܝܵܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ، ܩܸܪܝܵܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܒܲܟ݂ܬܵܐ، ܦܘܼܫܝ ܒܣܝܼܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܪܥܵܟ݂ܝ.“
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܹܗ ܐܝܼܕܹܗ ܥܲܠܘܼܗ̇، ܘܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܦܫܝܼܩ ܠܵܗ̇، ܘܫܘܼܒܸܚ ܠܵܗ̇ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 ܐܝܼܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ، ܟܲܕ ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܕܒܘܼܣܸܡ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ، ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܒܟܲܪܒܵܐ ܠܟܸܢܫܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܫܬܵܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܐܝܼܬ ܠܸܦܠܵܚܵܐ، ܒܐܲܢܹܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܐܵܬܹܝܬܘܿܢ ܘܦܵܝܫܝܼܬܘܿܢ ܒܣܝܼܡܹܐ، ܘܠܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ.“
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܡܵܪܲܢ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܝܵܐ ܡܲܫܦܸܪ̈ܵܢܹܐ، ܟܠܔ ܚܲܕ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܹܐ ܫܵܪܹܐ ܬܵܘܪܹܗ ܝܲܢ ܚܡܵܪܹܗ ܡ̣ܢ ܐܘܼܪܹܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ ܘܠܲܒܸܠܔ ܠܹܗ ܕܡܲܫܬܹܐ ܠܹܗ؟
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 ”ܐܵܗܵܐ ܒܪܵܬܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܐܣܝܼܪܵܐ ܠܹܗ ܣܵܛܵܢܵܐ ܬܡܵܢܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ، ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܐܵܢܲܢܩܵܝܬܵܐ ܕܦܵܝܫܵܐ ܗܘܵܐ ܫܪܝܼܬܵܐ ܡ̣ܢ ܐܵܗܵܐ ܐܸܣܘܼܪܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ؟“
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 ܟܲܕ ܗܲܡܙܸܡ ܗܘܵܐ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܢܵܟ݂ܦܝܼ ܗܘܵܘ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܩܵܝܡܝܼ ܗܘܵܘ ܠܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܹܗ. ܐܝܼܢܵܐ ܟܠܹܗ ܟܸܢܫܵܐ ܟܹܐ ܚܵܕܹܐ ܗܘܵܐ ܒܟܠܵܝܗܝ ܕܘܼܡܵܪܹ̈ܐ ܕܥܵܒܹܕ ܗܘܵܐ.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܠܡܘܼܕܝܼ ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܠܡܘܼܕܝܼ ܡܲܕܡܸܢܵܗ̇؟
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܠܕܲܢܕܸܟܬܵܐ ܕܚܲܪܕܲܠܔ ܕܫܩܝܼܠܵܐ ܠܹܗ ܐܢܵܫܵܐ ܘܙܪܝܼܥܵܐ ܠܹܗ ܒܓܲܢܬܹܗ، ܓܘܼܪܘܸܣ ܠܵܗ̇ ܘܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ، ܘܛܲܝܪܹ̈ܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܒܢܹܐ ܠܗܘܿܢ ܩܸܢܵܐ ܒܦܲܥܘܵܢܘܼ̈ܗܝ.“
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 ܡܸܢܕܪܸܫ ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܠܡܘܼܕܝܼ ܡܲܕܡܸܢܵܗ̇ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ؟
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܠܚܡܝܼܪܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܫܩܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܵܗ̇ ܓܵܘ ܬܠܵܬܵܐ ܟܝܘܼܠܹ̈ܐ ܕܩܲܡܚܵܐ ܗܲܠܔ ܕܚܡܝܼܥ ܠܹܗ ܟܠܹܗ.“
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܓܵܘ ܡܵܬܘܵܬܹ̈ܐ ܘܡܕܝܼܢܵܬܹ̈ܐ، ܒܐܘܼܪܚܹܗ ܟܲܕ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ: ”ܡܵܪܲܢ، ܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܝܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܕܦܵܪܩܝܼ؟“ ܘܗ̇ܘ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ:
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 ”ܓ̰ܲܪܒܘܼܢ ܠܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܒܬܲܪܥܵܐ ܥܝܼܩܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܪܵܒܵܐ ܒܸܬ ܒܵܥܝܼ ܠܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܘܠܹܐ ܡܵܨܝܼ.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܩܵܐܹܡ ܡܵܪܵܐ ܕܒܲܝܬܵܐ ܘܕܵܒܹܪ ܬܲܪܥܵܐ، ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܸܬ ܫܲܪܹܝܬܘܿܢ ܠܸܟܠܵܝܵܐ ܠܒܲܕܲܪ ܘܬܲܩܬܘܼܩܹܐ ܠܬܲܪܥܵܐ ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܡܵܪܲܢ، ܡܵܪܲܢ، ܦܬܘܿܚ ܬܲܪܥܵܐ ܐܸܠܲܢ.‘ ܘܗ̇ܘ ܒܸܬ ܓ̰ܲܘܸܒ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ: ’ܠܹܐ ܝܵܕܥܹܢܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܝܬܘܿܢ.‘
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܸܬ ܫܲܪܹܝܬܘܿܢ ܠܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂ ܐܟ݂ܝܼܠܔ ܠܲܢ ܘܫܬܹܐ ܠܲܢ، ܘܒܥܵܠܘܿܠܵܢܲܢ̈ ܡܘܼܠܸܦ ܠܘܼܟ݂.‘
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 ”ܘܗ̇ܘ ܒܸܬ ܓ̰ܲܘܸܒ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ: ’ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܕܠܹܐ ܝܵܕܥܹܢ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܝܬܘܿܢ. ܪܚܘܿܩܘܼܢ ܡܸܢܝܼ ܝܵܐ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܥܵܘܠܵܐ.‘
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 ”ܬܵܡܵܐ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܸܟ݂ܝܵܐ ܘܚܲܪܚܲܟ̰ܬܵܐ ܕܟܹܟܹ̈ܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܠܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܘܠܐܝܼܣܚܵܩ ܘܠܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܘܠܟܠܵܝܗܝ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܓܵܘ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܚܬܘܿܢ ܦܝܼܫܹܐ ܛܪܝܼܕܹܐ ܠܒܲܕܲܪ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 ”ܒܸܬ ܐܵܬܝܼ ܡ̣ܢ ܡܲܕܢܚܵܐ ܘܡ̣ܢ ܡܲܥܪܒ݂ܵܐ ܘܡ̣ܢ ܬܲܝܡܢܵܐ ܘܡ̣ܢ ܓܲܪܒܝܵܐ، ܘܒܸܬ ܝܵܬܒ݂ܝܼ ܓܵܘ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 ”ܘܗܵܐ ܐܚܵܪ̈ܵܝܹܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܼ ܩܲܕܡܵܝܹ̈ܐ، ܘܩܲܕܡܵܝܹ̈ܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܼ ܐܚܵܪ̈ܵܝܹܐ.“
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܠܝܼܫܘܿܥ: ”ܦܠܘܿܛ ܘܙܹܠܔ݇ ܡܐܲܟ݂ܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܒܵܥܹܐ ܕܩܵܛܹܠܔ ܠܘܼܟ݂.“
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܘܐܡܘܿܪܘܼܢ ܠܗ̇ܘ ܬܲܥܠܵܐ، ܐܵܢܵܐ ܦܲܠܘܼܛܹܐ ܝܘܸܢ ܫܹܐܕܹ̈ܐ ܘܒܲܣܘܼܡܹܐ ܝܘܸܢ ܐܸܕܝܘܿܡ ܘܩܲܝܕܵܡܬܵܐ، ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܒܸܬ ܬܲܡܸܡܸܢ ܦܘܼܠܚܵܢܝܼ.
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 ”ܐܝܼܢܵܐ ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܐܸܠܝܼ ܕܐܸܕܝܘܿܡ ܘܩܲܝܕܵܡܬܵܐ ܘܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܦܵܠܚܹܢ، ܣܵܒܵܒ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܟܹܐ ܦܵܝܫܝܼ ܩܛܝܼܠܹܐ ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 ”ܝܵܐ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܩܵܛܠܵܢܬܵܐ ܕܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܘܪܵܓ̰ܡܵܢܬܵܐ ܕܐܵܢܝܼ ܕܝܼܢܵܐ ܫܘܼܕܪܹܐ ܠܟܸܣܠܘܼܗ̇، ܟܡܵܐ ܓܵܗܹ̈ܐ ܒܣܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܠܝܼ ܕܓ̰ܲܡܥܸܢ ܒܢܘܿܢܵܟ݂ܝ̈ ܐܲܝܟ݂ ܟܬܵܝܬܵܐ ܕܓ̰ܲܡܥܵܐ ܙܲܥܝܘܼ̈ܗ̇ ܬܚܘܿܬ ܓܘܼܠܦܵܢܘܼ̈ܗ̇، ܘܐܲܚܬܘܿܢ ܠܵܐ ܒܣܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 ”ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܫܒ݂ܝܼܩܵܐ ܒܲܝܬܵܘܟ݂ܘܿܢ ܚܵܪܵܒܵܐ. ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܕܠܹܐ ܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܠܝܼ ܗܲܠܔ ܕܐܵܬܝܵܐ ܥܕܵܢܵܐ ܘܐܵܡܪܝܼܬܘܿܢ: ’ܒܪܝܼܟ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܐܵܬܹܐ ܒܫܸܡܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ.‘“
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.